Het leek dit keer allemaal zo goed te gaan. De hele wereld had vertraging en sliep op veldbedden op station en vliegveld. Maar ik vloog keurig op tijd van New York naar Amsterdam. Er was op Schiphol geen huurauto meer te krijgen, zo vlak voor de Kerst, maar na even geconcentreerd heen en weer bellen tufte ik toch binnen een uurtje met een splinternieuwe Volkswagen Golf richting Noord-Brabant (eerste familiestop).
Heel Nederland klaagde over gladheid en chaos. Maar net op die dag waren de autowegen schoon. Er scheen een helder zonnetje. En ik was in no time waar ik wezen wilde. Achteraf realiseer ik me wel dat ik een paar keer onaangenaam getroffen werd door iets merkwaardigs langs de weg. Maar ik had er door de jetlag niet echt aandacht aan geschonken.
Toen ik na een paar dagen wakker was, en ook andere familie en vrienden ging bezoeken, kon ik er echter niet meer omheen. Het was overal. Aanvankelijk was ik verbaasd. Ik dacht dat ik als expat iets had gemist en dat de betekenis me spoedig duidelijk zou worden. Maar gaandeweg begon ik bij elke volgende hardop te zuchten.
En nog weer een paar dagen later, toen bleek dat ze niet alleen in het zuiden en westen van Nederland stonden, maar ook in het noorden en oosten, ging ik echt luidkeels jammeren. Zo kwaad was ik al tijden niet meer geweest. Om iets waar ik helaas niets tegen kon doen. En niemand van mijn vrienden en familie begreep waar ik me druk om maakte. Gewenning misschien? Suf gepest? Gaar gebeukt?
Oordeel zelf, dit bord kwam ik op z’n minst elk kwartier tegen, bij op- en afritten. Opritten die ik daardoor van pure ellende miste. En afritten die ik met de ogen dicht voorbij reed.
Nu is het niet zo dat ik me niet kan voorstellen dat een reclamejongen die met zich zelf zit te brainstormen weleens in opperste verveling en met weinig inspiratie midden op een leeg velletje papier, bovenaan, “bob” kan zetten. En daaronder: strop, kop, op, glaasje op, galop, mop, drop, dop, de dop moet er op, hop hop hop, hij moet om die knop, houten kop …. dat vind ik niet erg. Het is normaal. Je schrijft voor jezelf dingen op. Mag!
Maar zorgwekkend wordt het als zo’n jongen of meisje na een dag of wat schaven, wegstrepen, doorhalen, en opnieuw beginnen uiteindelijk durft op te houden bij “100% bob, 0% op”.
Behoorlijk triest wordt het als het dan kennelijk niemand in zijn omgeving - vrienden, kennissen, collega’s, mentoren, bazen – opvalt. Of als het opvalt, dat kennelijk niemand in genoemde omgeving ook maar ene vinger uitsteekt om het te stoppen.
Een regelrechte schande wordt het als de opdrachtgever het rijmpje van het reclamebureau aanvaardt (dus er voor gaat betalen!), en er misschien zelfs wel met een selectiecomité tevreden een glaasje champagne op gaat drinken. Hop, weer een ton reclamebudget op.
En ronduit verbijsterend wordt het als het rijmpje echt, in real life dus, op honderden of misschien wel duizenden borden wordt afgedrukt, in kleine bestelautootjes vervoerd, en dat er dan dus kennelijk mensen zijn, echte mensen, vaders, moeders misschien, of kinderen, net het huis uit, aan het begin van een beroepscarriėre, die met hun ziel en zaligheid vierkante gaten in de grond gaan graven, de palen erin steken, en die borden echt in het openbaar – waar vele miljoenen mensen het dagelijks kunnen zien – neerzetten.
Heeft er dan niemand in Nederland enig schaamtegevoel? Hebben die mensen nog een keer omgekeken na het gedane werk? Durven ze het thuis te vertellen? Gaan ze het volgend jaar weer doen? Ik heb in ieder geval zelden zoveel gedronken als deze feestdagen. Om dit te kunnen vergeten. En volgend jaar blijf ik thuis.
Gelukkig nieuwjaar!
Eigen foto, uit rijdende auto (volkswagen golf) genomen.
Dat het nog veel erger kan bleek een paar dagen later in belgie, zie “het is klein leed ineens”
Aad Verbaast
Appelogen
Appelvrouw
Assyke
Barbara Jansma
Blewbird
Blutch1
Burro
Discutantes
drasties
Ernest van der Kwast
Glaswerk
Ilona
Ingrid Lathouwers
Ingrid van den Bergh
Isis
Jezzebel
Kees de Jongen
Kiev Connexions
Kuifje Simons
Landheha
Lummel
Moonfairy
OBA
Photo Challenges
Ramirezi
s Limerick
Sanne Burger
Selma
Stripman
Svara
Thera
Vk-blog WP
Voelsprieten
Zeeschuim
Zilvertje
Apie Daily
Apie Facebook
Apie op nujij.nl
Apie op Twitter
ApieTube
Heerlijk, het jaar is koud begonnen of het gezeik is niet van de lucht, goed betoog, 100% mee eens!
Het is een grote schande! Bezopen gewoon!
ApieDapie, ondanks dit nog een mooi jaar. We nemen er nog een.. misschien twee acht wat maakt het ook uit. Drie dan. Ob is Ob.
Zo! Dat heb je lekker gezegd! Helemaal mee eens!
Ik zag dat stomme bord ook.
En nou met een stralende lach het Nieuwe Jaar in.
Gelukkig Nieuwjaar Apie!
HAPPY
NEW
YEAR!
‘t Beste. Maar waar je je druk over maakt is me niet duidelijk.
Heldere tekst en boodschap. Gewoon niet autorijden dan zie
je die borden niet of nauwelijks.
Jij ook een gelukkig nieuwjaar Apie – met zo nu en dan een lekkere neut…
Beste wensen voor allemaal, niemand uitgezonderd. Martin: het is een rot rijmpje, dat nooit geplaatst had mogen worden.
Waarom de datum van dit blog op 1 januari 2010 staat i.p.v. 2011 staat is me een raadsel. Ik heb het in ieder geval VANDAAG (tweeduizend elf) geplaatst.
Ik wens de reclamejongens die de Bob reclame hebben bedacht een uitzonderlijk akelig 2010.
en 2011!
@Heer Rozenwater, ik hoop dat ze dit blog lezen. Jij ook het allerbeste, 2011 wordt een very special year ….
Ze zullen het simpel hebben willen houden. Dit begrijpt iedereen. Beste wensen nog!
Wonderlijk soort kansberekening is dat. Alsof 100% alcoholvrij een garantie biedt op een veilige aankomst, en 0% alcoholvrij je gegarandeerd je leven kost.
Leuke analyse
Maar ook hele beste wensen voor 2011!
Ik doe een rondje 2011 vandaar
Een tijd terug had je ook zo’n overheidsmededeling die ik erg irritant vond:Fout gestaan? In de kraan!
Lekker gezellig.
Wat ik van deze slogan vind weet ik niet precies.
Maar een f**ing lelijk bord is het wel.
Gelukkig nieuwjaar Apie.
Het wordt vast een mooi 2011. Bromsnor: die heb ik gelukkig nooit gezien, ik zou hem pardoes overdwars geparkeerd hebben
Rene: da’s nog eens een mooi rondje!
een mooi en inspirerend jaar wens ik jou Apiedapie met liefdevolle ontmoetingen en dat je met volle teugen mag genieten
en als je iets lelijks ziet doe je de oogjes gewoon even dicht
wel goed uitkijken dan!!!!
Is het misschien een alchemistische formule?
(En dan heten sommige mensen ook nog Bob)
Ik wens je alle goeds voor 2011
Nee, Apie, ik ween niet mee. Hoe meer bobben hoe beter. Bobberdebobbob. Bobbob.
De Belgen hebben Bob bedacht, goed idee, maar het werkt niet altijd zoals het hoort. Het allerbeste voor 2011!
Dank allemaal, en nee, willem, wenen is niet verplicht.
apie het is april
zit je er nu nog mee in je maag?
kop op!
Welnee gekkie. Allang vergeten.