Swaffelpaniek in Parijs

Parijs, 8 november 2010 – Een uit de hand gelopen onderzoek van nieuwe vkblogger Apiedapie heeft dit weekend voor grote paniek gezorgd in de Franse hoofdstad. Zijn hoogstpersoonlijke verslag van de gebeurtenissen volgt hier integraal:  

Toen ik las dat de verkiezing van het Nederlandse woord van het jaar 2010 binnenkort van start gaat, gingen mijn gedachten terug naar twee jaar geleden.  Swaffelen, oftewel het “met het mannelijk geslachtsdeel tegen een object aantikken om aldus opgewonden te raken” (van Dale), was toen de merkwaardige winnaar. Het zorgde voor bevreemding bij expats, en voor geamuseerde internationale aandacht in de media. Het was toen dat onze internationale reputatie definitief de weg naar beneden leek te hebben ingezet.   

Swaffelen bleek onvertaalbaar, ‘penish-shaking’ kwam er dichtst bij, gevolgd door de uitleg dat dit “an English slang verb” is “meaning to swing one’s exposed penis, more specifically requiring the penis in question to swing toward or bump against another person or object.” Tja … woord van het jaar 2008 in Nederland. Zucht.

Veel ophef destijds, maar is onze reputatie blijvend beschadigd? Dat vroeg ik me af. Om dat uit te vinden besloot ik te gaan reizen. Dit weekend ging ik om te beginnen naar Parijs. Ik hoop voor het einde van dit jaar ook andere hoofdsteden te bezoeken.

Bij aankomst op Gare du Nord, vrijdagavond, keek ik gespannen om me heen, toch ook wel weer een beetje bang dat iemand me als Nederlander zou herkennen. Maar de Fransen liepen net zo onverschillig en gestresst rond als altijd. Ik schoot een enkeling aan, maar gaf het al snel op. Van mijn gefluisterde vraag of “swaffelen” hen iets zei, werd geen Fransman warm of koud. Net zomin als van mijn met een Frans accent uitgesproken “penis shaking“. Ze liepen door alsof ik een bedelaar of een de weg vragende Amerikaanse toerist was. Ze namen in feite niet eens de moeite om hun neusjes voor me op te trekken. 

Ik ging naar mijn hotel en dacht na. Het enige dat er op zat was om de proef op de som te nemen. Hoe vervelend het ook was, ik moest zelf gaan swaffelen (had ik nog nooit gedaan, erewoord) en op straat kijken of voorbijgangers het zouden herkennen. En dan als typisch “Neerlandais” zouden bestempelen. Had ik maar geweten hoe vreselijk het uit de hand zou lopen.

Het begon eigenlijk best prettig. In het miniscule badkamertje nam ik eerst een douche en had daarbij een onbedoeld voortijdig swaffeltje met de wasbak. Toen zette ik mij, gehuld in mijn badjas, op het hotelbed. Met een muziekje aan om in de stemming te komen.  Ik begon voorzichtig te swaffelen.

In het begin vond ik er niet veel aan. Maar gaandeweg werd het een prettige bezigheid. Ik herinnerde me dat swaffelen staand of rondlopend dient te worden uitgevoerd. Ik begon dus rondjes door de kamer te draaien. Al gauw begaf de TV het, evenals de Victoriaanse staande schemerlamp. Ik ging meer en meer in het swaffelen op en verloor gaandeweg de beheersing over mijn daden.

Het rondlopen werd rondrennen.

Het rondrennen werd in opperste waanzin rondbonken.
  
Ik kon het op een gegeven moment niet houden en rende de gang op, het trappenhuis af, swaffelend tegen smeedijzeren leuningen en eikenhouten deuren, en stond … buiten!!! In het koude Parijs, acht graden Celsius, lichte motregen, donker.   
 
Had ik toen mijn razernij maar onder controle kunnen brengen.

Maar mijn swaffel zwaaide al tegen een lantarenpaal, een geparkeerde auto, en zelfs tegen een voorbijrijdende RATP-bus. Ik begon te draven. Eerst door het Bois de Boulogne. De dames en heren van plezier zijn daar veel gewend en konden mijn geswaffel nog uitwijken. Maar toen draaide ik de Champs d’Elysees op, de mooiste boulevard ter wereld, met die mooie lichtjes. Nu niet meer dus. Ook de Obelisk op Concorde bleef niet onbeschadigd.

Voorbijgangers bleven staan en keken sprakeloos toe, sommigen giechelden en wezen. Maar niemand leek het in verband met “Pays-Bas” te brengen. Prima! Ik had wel inmiddels een hele stoet politieauto’s achter me aan. Ik swaffelde verder en draaide de rechter Seine-oever op, het tunneltje bij Pont Alma. Ik moet werkelijk alle resterende pijlers hebben weggevaagd. Zelfs rondvaartboten werden uit het water gezwiept. Ik raasde door met papparazzis op mijn hielen. Motoren, zieken- en brandweerwagens, en anti-terreurbrigades … het leek wel een film!  

Ik zelf was, ik moet het bekennen, in uiterste staten van opwinding en kon absoluut niet stoppen. Ik kon alleen maar wilder en wilder swaffelen. Het kon niet groot genoeg zijn. Ik moest en zou … meer … steviger … woester … harder …. hoger … en toen … zag ik die enorme smeedijzeren toren aan de andere kant van de rivier. Die brug had ik niet over moeten gaan. Maar iets groters dan mij had bezit van me genomen.  

Die toren staat nu grondig uit het lood. Gustav Eiffel ligt te tollen in zijn graf. En ik zit nu hier op het commissariaat, 15e arrondissement. Met een beetje geluk kom ik volgende week vrij, zodat ik mijn onderzoek kan voortzetten.

Eerder in iets andere vorm verschenen op drasties. Voor de Volkskrant bewerkt en herplaatst op speciaal verzoek van mijn lieve vriendinnetje Dutchgoddess.
 

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

21 thoughts on “Swaffelpaniek in Parijs”

  1. En dat voor een meisje!
    In de top 10 van dat jaar staat ook nog het woord slaaprijden. Ik ben benieuwd naar je volgende bevindingen. 🙂

    Like

  2. maar die Parijse temperaturen krimpt het al snel tot zooooooooooooooooooooo’n klein swaffeltje;-))

    Like

  3. En als ze vragen hoe je tot je daden bent gekomen", antwoord dan rustig:
    "chez nous aux Pays-Bas.. c’est tres normal…"

    Like

  4. @rami,
    kan best, maar dan helaas zonder mij.
    du temps perdu!
    apie zei anders veel meer in veel minder woorden.
    misschien IS het apie niet eens, maar iemand anders.

    Like

  5. @maria-dolores toch! Ik ben het zelluf, hoor. Ik schrijf stukjes. Korte, lange, middellange, rijmend, niet rijmend, gecentreerd, met of zonder foto’s. Dit is een lange, is zo, kan het niet helpen, want ik had een hoop belangwekkends te melden, het was nogal een belevenis! Maar e.e.a. alleen voor wie het behappen wil of behappen kan.
    Internet is vluchtig, I know, heb ik zelf ook, langer dan een (1) screen vol op mijn schermpje .. nou dan moet het wel heel interessant zijn wil ik doorlezen. Is onderzoek naar gedaan. Lezers op schermen lezen niet, maar schuiven van woord naar woord, scrol scrol . nog niet klaar? Scrol .. hehe! Klaar. Voor mijn dierenversjes geen probleem, wel voor de serieuze reisreportages. Er komt een nog veel langere aan over mijn reis naar Mumbai. Ik durf hem bijna niet te plaatsen. Sla die dus rustig over als je "Mumbai" ziet … weet dan dat je op die dag maar ff moet overslaan hiero. Maar er komen ook nog zat korte stukkies aan. Hopelijk tot gauw ziens.

    Like

  6. @Apiedapie: Als je door het swaffelen heavy in de mood bent gekomen kun je het beste even stevig gaan daggeren en daarna cool gaan chillen in de disco.
    Om het maar eens keurig netjes op zijn Hollands uit te drukken.

    Like

  7. Wow, daggeren! Dat moet ik gaan googelen. Je mist veel als expat. Net als dat slaaprijden. De inspiratie voor lange verhalen stapelt zich op

    Like

  8. Ha, ook mijn experimentje is een slaand (cq swaffelend) succes!!! Exact dezelfde hoeveelheid snot achter de ogen als de eerste keer dat ik dit stukje las!!! Briljant!

    Like

  9. Ook ik moest hier weer erg om lachen. En niet alleen omdat dit bericht deel uitmaakt van de groep
    KLEINTJES IN BEELD.

    Like

  10. @maria-dolores, weet ik toch! Maar je hebt een punt. Hoelang mogen je verhalen zijn op het internet? Wanneer haken lezers af. Vind ik fascinerend, ook bij me zelf, ik klik soms al binnen een (1) seconde weg!
    Mumbai, zucht, is een vervollugverhaal van een stuk of vijftien hilarische, bloedstollende en ultragevoelige delen, met eigen gemaakte foto’s, allemaal echt gebeurd, zo’n beetje. Ik ben aan het kijken hoe ik dat kan inkorten. Kan een paar maanden duren. In the meantime … veel korte stukjes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s