In Mumbai werd ik uit de taxi gezet. Onterecht! (3)

De taxi reed Marine Drive op, de boulevard die Mumbai in de vorm van een halve maan van de zee scheidt. Ach, dacht ik, hoeveel mooie momenten heb ik hier al niet meegemaakt? 
 
Een paar blokken verderop wist ik het voormalige huisje van Mahatma Gandhi, nu een ingetogen museum met zwartwit foto’s en spreuken.
 
The world has enough for our needs but not enough for our greed.“ Nog altijd actueel helaas. 
 
mumbai marine drive rechtgetrokken 
 
De prachtige koepel bovenop het Intercontinental gleed voorbij. Ik dacht aan dure whisky. dan de zinderende live-muziektent „Not just jazz by the bay“.  Ik dacht aan goedkoop bier. En ook aan ontmoetingen met lieve mensen. Warme gevoelens van geweldloosheid, schoonheid en tederheid deden me stralen als een zonnetje.

Nieuwsgierig keek ik naar de passanten. Stond het leed hen nog op het gezicht geschreven? Zouden ze schrikken als ik ineens „boem!“ zou roepen?
 
„Smakeloos, sir!“ draaide de chauffeur zich ineens om.
 
Nee hè! Ik had weer eens hardop gedacht. Ik rekende af en stond binnen een halve minuut buiten. Een tikkie zwetend van de schaamte. Want ik had het helemaal niet zo erg bedoeld. Dat had de chauffeur kunnen weten als hij mij wat langer had gekend.  
mumbai palmen
Toevallig stond ik wel precies voor het Oberoi hotel, een van de plaatsen waar de terroristen hadden toegeslagen. Er was niks te zien. Geen geblakerde muren, geen gesprongen ramen, geen uit het lood hangende deuren. Het leven ging hier gewoon door. Wat een teleurstelling moest dit zijn voor ramptoeristen, dacht ik, maar ja, het is ook al weer bijna twee maanden geleden. 
 
Te voet kwam ik sneller vooruit en al gauw liep ik het centrum in.  Ik raakte zoals altijd verrukt van de betoverende afwisseling van wolkenkrabbers, spiegelpaleizen, en Victoriaanse villa’s.
 
 
mumbai oma
 
En om de hoek geurden de specerijenstraatjes waar de safraan goed en goedkoop is, en waar de omaatjes met waardigheid op straat zitten. Maar ook de toeterende auto’s hoorden erbij, de krakende handkarren en de smerige moordende bussen.
 
Ik liep verder en zag ineens in de pui van een café … kogelgaten! Echte. met een politieman ervoor. Nu ging het dus toch beginnen … 
 
mumbai leopold exterieur
 

Dit is deel 3 van een langere serie. Deel 2 staat hier. En hier staat deel 4. Alle foto’s zijn eigengemaakt.
 
Veel heeft eerder ook op drasties gestaan, voor het behoud van spanning wordt klikken op die laatste link afgeraden.

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

22 thoughts on “In Mumbai werd ik uit de taxi gezet. Onterecht! (3)”

  1. IK zal toch eens opzoeken waar Mumbai ligt…Zal wel in de buurt van Thailand zijn zeker? Het valt me wel op dat de horizon daar niet horizontaal is. Hoe kan dat Apie? Ik zou maken dat ik wegkwam want de hele stad glijdt zo de baai in…brrr

    Like

  2. Beeldende reportage.
    Een land/continent waar ik nooit heen zal gaan.
    De tegenstellingen zouden me dagelijks aangrijpen..

    Like

  3. He, zo mooi en sfeervol…
    Leuke details!
    Ik had het allemaal al eens gelezen maar het meeste was ik alweer vergeten.
    Je kan best goed fotograferen!

    Like

  4. @Opapake, ja, net voor Thailand rechtsaf, rondje draaien en hopla, uitstappen maar. Scherp gezien van die horizon. Ik stond op het dak van een hoog gebouw, Air India building, en het waaide keihard. Heb het inmiddels gecorrigeerd, hehe, da’s het mooie van foto’s, je kunt er zelfs horizonnen mee recht zetten. Bedankt!
    @Ilona, dank je! Het wordt anders, dat kan ik je verzekeren, op dit blog vertel ik wat er echt gebeurde, het rozige drastiesverhaaltje zal daarbij verbleken. Stay tuned.

    Like

  5. @trotter, grinnik! Je zult ruimschoots aan je trekken komen, wacht maar af, het voorspel is inderdaad lang, maar de moeite waard … (je aanvankelijke reactie staat nog, ik schat een half uurtje, rechts onderin het blog bij laatste reacties, LOL) …

    Like

  6. @Klare Taal! Welkom! Dank. Ik heb er meteen weer een paar uitgehaald. Ontvetten van het weblog heet dat. 🙂

    Like

  7. Hm., vind de spanning wel wat tegenvallen bij het uit de taxi gezet worden. Maar het werd er toch alleen maar beter van, met je eigen voeten de omgeving betreden is intenser dan door een autoruit.
    En ik ga beslist niet vooruit lezen.
    Wacht gewoon op wat gaat komen.

    Like

  8. @Appelvrouw, je hebt gelijk, die kop was om lezers te lokken en een tikkeltje overdreven, zoals het in de reclame behoort. Volgende week is de titel meer down to earth: "In Mumbai voelde ik aan een kogelgaatje". Blij dat je blijft doorlezen, ’t wordt de moeite waard, na een luchtig beginnetje gaan we nu snel de diepte in. Kan zelf ook nauwelijks wachten.

    Like

  9. @kiev, dank je, ja, het begin nadert …. volgende week vrijdag wordt het heftig. In meerdere opzichten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s