Op de dood van mijn konein

Ik hield toch al niet van konijnen
            ze zitten met hun snuffertjes te chagrijnen.  

 

                                 Gaan nooit er eens lijnen
                                           vreten het liefst je gordijnen

                                                      van mij mogen ze allemaal verdwijnen.

       Konijn, ik zie je ’t liefste in de grond
                        waar je ooit je worteltjes vond.

                                             Kijk maar uit de konijnenhemel op ons neer
jij huppelt echt nooit meer.

  


(en nu gaan we verder in het Duits)
  

                  Ach Du komisches Tier
                                        hör mal zu, es ist vorüber hier.

     Du bist jetzt ein KO
        NEIN.
 

 

 
 doot konein

 

 

 

 

 Eerder stond dit treurig vers al eens als reactie op drasties Pas teruggevonden,  hopelijk nog op tijd  om opgenomen te

worden in de binnenkort te verschijnen  verzamelbundel “Hard voor de  Natuur”.

 Illustratie: skelet van vrouwelijk konijn. Met dank aan de Plattelandsvereniging Hei, Heg & Hoogeind  te Leende. Zij houden wel van konijnen kennelijk. Mag!

  

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

16 thoughts on “Op de dood van mijn konein”

  1. Ja een wel heel treurig gedicht, eigenlijk een omgekeerd treurdicht. Wat moet zijn broer daar wel niet van denken? Afschieten?
    Het begeleidende plaatje is wel mooi ingekleurd, maar meer goeds kan ik er niet van maken.

    Like

  2. Wat bedoel je met de zin:"Gaan nooit er eens lijnen"?
    Dat ze geen coke snuiven?
    Beetje "gedwongen" rijm trouwens, maar dat Duitse slot maakt een hoop goed.

    Like

  3. @doortje, jawel hoor, maar niet voor alles dus. Je hebt er gewoon heel stomme beesten bij, en die waarheid moet gezegd.
    @trektocht, neenee, veel onschuldiger, lijnen in de zin van ‘aan de lijn doen’, afslanken, vermageringskuur, afvallen .. en dat doen ze dus niet, ze blijven doorvreten totdat ze echt kogelrond zijn en nog maar heel zielig kunnen rondhuppen, huppen dat geen naam mag hebben, een konijn onwaardig in mijn ogen.
    ’t Is niet een beetje maar heel veel ‘gedwongen’ rijm, sterker, dat is het wezenskenmerk (en volgens sommige enige bestaansrecht 😉 van de hele serie Hard voor de Natuur. Je moet er van houden uiteraard.
    @Reine, ik ben een stuk jonger dan Youp zelf, en bovendien een man, dus dat wordt wat moeilijk.

    Like

  4. konijntjes horen in het wild
    en (het) wild(e) moet te niet eten
    je eet mensen toch ook niet
    ik moet eerlijkheidshalve halve zeggen dat ik van huis uit vroeger wild at behalve mensen natuurlijk
    ik hoop dat je dat gelooft…..;-)

    Like

  5. Bij Noordwijk zwom een nat konijn
    te midden van een school tonijn
    ‘Tja, sprak het beest,’dat komt er van
    als men de ta niet zeggen tan’.
    Kees Stip

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s