Appie en de hoefbekapper

smidDit is een spannend verhaal geschreven door DSR op verzoek van Apiedapie, d.d. 25 november, 2014, 11:54. Het verzoek luidde als volgt:

“Ik durf het bijna niet te vragen, DSR, maar ik zou graag willen dat die rauwe hoefbekapper het jongetje ergens op een hooizolder, of beter nog in een donker schuurtje, inwijdde in andere geheimen des levens. Zodat we lekker kunnen griezelen. Zou dat kunnen, denk je?”

Zitten jullie allemaal klaar? Hier komt het verhaal! 

De hoefbekapper had de hele dag gewerkt. Het was niet meegevallen. De dikke bolle was in een pestbui geweest en het was een hele toer geweest om ‘m in bedwang te houden.

Zijn rug voelde klam van het zweet, en het was alsof er aan het puntje van iedere baardhaar een druppeltje prikte.

Hij veegde z’n klauw, waar het vuil zich in de groefjes had opgehoopt in de loop der jaren, over z’n baard en gezicht, de geur van het middagmaal, brood met varkensreuzel en mosterd, weer ophalend.

‘He – haol ie es effenties ‘n flessien bier op!’ schreeuwde hij naar het jongetje dat hem van een afstandje stond aan te gapen.

Het ventje holde zo hard hij kon naar het krat in de kelder. Hij gaf het flesje aan de hoefbekapper, trad drie stappen terug en keek toe hoe de hoefbekapper iets gromde over een oop’ndoenertien, voordat hij z’n schouders ophaalde en de kroonkurk tussen z’n machtige kaken losrukte. De helft van het flessien glierd’n in ene keer naar binnen. “Aaaah-penootjes!” burpte de hoefbekapper die heus wel manieren had geleerd en best Nederlands sprak.

bierdrinkerToen merkte hij het ventje op. Tussen een paar flinke slokken door vroeg hij: “En hoe heet ie ok al weer?” “A … A …Appie! “, stamelde het jongetje, dat schrok van de plotselinge vraag. “Now, a ‘j ‘t niet kunn’n zegg’n dan zing ie het mar!” bulderde de hoefbekapper.

“Wi’j hebb’n wel twintug boll’n!” beet Appie van zich af. “Joa, dat bin’k gewaar e-word’n!”,verzuchtte de hoefbekapper. “Haalt mi’j nog mar ies een flessien bier.”

Appie schoot niet meteen in beweging. “A’j rap binn’n heb ek ‘n mooi kedoogien veur oe”, knipoogde de hoefbekapper. “Hard renn’n!”

Terwijl hij wachtte op z’n flesje, rekte de hoefbekapper zich eens uit. Zijn gedachten dwaalden af naar het komende weekend. Eerst zaterdag in de tobbe, dan de kinders vroeg naar bed – en hijzelf ook. De vrouwe droeg dan meestal het korte roze nachtjapponegien. Licht uit en laat de poppetjes maar dansen – haha!

Maar toen verduisterde zijn gelaat: de vrouwe had deze week ummes de lappe…. Niks niet vroeg naar bed – z’n vrouw misschien wel, maar hij kon een snauw en een grauw krijgen. Hooguit waren er op de Duutser nog wat zangeressien in blote jurken te zien. Ah, daar kwam dat jonk ook weer an. Met een flesje bier, de kurk er al af. “He’ij ‘t kedoogien veur mi’j?”, riep ie meteen.

koehoorn headerEn daar haalde hoefbekapper een afgezaagde koehoorn tevoorschijn! “Wat een grote!” zei Appie, terwijl hij z’n vingetjes om de dikke schacht vouwde. “Ik krijg m’n vingers er haast niet om!”

“Joa, da’s ‘n lekkere dikkerd, of niet dan!”, schreeuwsprak de hoefbekapper. “Stopt ‘m mar in de beste soeppanne van oen moe om ‘m goed uut te kook’n, anders gaat ie stink’n!”

Appie trad weer een paar stappen terug om de hoefbekapper te observeren. “Zeg hoefbekapper…”

“Joa, wat is ‘t nou weer?”

“Zeg hoefbekapper, weet ie wel waarom as de bolle bij de koe achterop de rugge krup?”

De hoefbekapper zuchtte. Wat ‘n wiesdompe… “Umme te zien of ‘t grus in de aandere wei soms lekkerdur is”, zei hij voor de zoveelste keer in z’n leven.

“Haha-helemoal niet!” bulderde Appie. “‘t is om de koe een kalfien te porr’n, weet ie dat dan niet?! Ek adde e’dacht dat ie ‘t wel zoll’n weet’n. Hahaha”

De rauwe klauwhand spanden zich om het bierflesje. “Lilukke wiesdompe!”, de knokkels werden wit. Pats! Als bij wonder bleef de schade beperkt tot een paar glassplinters, die onder de eeltige huid van de hand een permanent verblijf zouden vinden, ingebed in een etterblaasje.

“Foi, wat bin ie stark!” zei Appie met blozende konen.

eenden van plezier“Ha, wat denk ie dan!” antwoordde de hoefbekapper. “Mar nou nog ies wat, lilluke schiet-van-niet da’j dr’ binnen. Woarumme duuk’n woerd’n [noot van DSR: mannetjeseenden] dan op mekare net as de koe en de bolle? Toch niet umme malkander een eie te porr’n zekers?!”

Appie aarzelde. “Now ja, dat is umdatte …now, die twie enten….”

“Ha-ha-ha!” bulderde de hoefbekapper. “Dat weet ie niet he?! Ie weet’n ok niet alles, blikk’n domeneer da’j d’r binn’n!”

Appie keek de hoefbekapper kwaad aan.Now, en woarumme doen ze dat dan?”

“Now, dat mu’j zelluf mar gewoar word’n.” zei de hoefbekapper met een listig lachje. “Doar bin ie nog te klein veur… mar wat heb ie een allebastenst kleine bierflessies. Hef oen va niks beeters onder de kurke?”

“D’r bint nog halleve liters uut de Pruus in de kelder,” wist Appie, “mar ik weete niet of va dat wel goed…”

keldertrapDe hoefbekapper maakte een achteloos gebaar. “Dat vindt oen va wel goed, jonge. Die wil niet graag heur’n dat de hoefbekapper op een dreugien hef e’zeet’n. Kom, dan goan wi’j ies in dat keldertien kiek’n…”

Wankelend zette de hoefbekapper zich in beweging, terwijl hij een grote boer liet. Ditmaal deed hij niet de moeite het te verbergen.

Ook Appie voelde zich een beetje duizelig. Hij had weliswaar maar twee haaldersslokjes gehad [noot van DSR: het is gebruikelijk om voor kinderen jonger dan 14 (de leeftijd waarop ze van ranja naar bier overschakelen) die worden ingeschakeld om bier te halen een flinke slok achter te laten in het flesje (“haaldersslokje”)], maar de hoefbekapper was gul geweest. Hij wist niet zeker of het wel mocht om de hoefbekapper van va’s zondagse bier te geven, maar ‘t was natuurlijk een personage van gezag en ook zo ruif en sterk …

Stel je voor dat dat een kameroad van ‘m zou zijn – dan hoefde hij nooit meer bang te wezen voor Gorik Boggelte, die ‘m op weg naar school altijd in de modder probeerde te gooien.

De hoefbekapper had om zijn beurt schik van het gedienstige knaapje. Een bijdehante bliksem, de duvel onder de starte weg’e-kreup’n! En best kluitig voor zijn leeftijd, hij groeide bijna uit zijn blauwe overalletje. De hoefbekapper moest grinniken terwijl hij terugdacht aan zonet.

Ze kwamen bij de kelder aan. Appie opende de deur en ging naar binnen. De hoefbekapper keek even om zich heen, stapte de kelder in en deed de deur op de schuif. De kelder was kil en vochtig. Het rook naar aardappelen. Maar Appie merkte dat de lijflucht van de hoefbekapper steeds meer bezit van de kleine ruimte begon te nemen. Verschraald bier, werkmanszweet, knoflookworst, broodreuzel en … iets anders.

Appie keek om naar de hoefbekapper, die helemaal glom. Niet van het zweet maar van iets dikkers, iets vettigers … net als de beer vlak voorst ie bij de zeugen mocht. Berig, zo rook de hoefbekapper! Appie huiverde.

Daar was het krat, helemaal onderaan. Appie bukte om een flesje te pakken toen hij de hoefbekapper vlak achter zich voelde. Als een zwart gatgloeiende kool maar dan honderd keer groter. Zelf als je je ogen dichtdeed, kon je hem nog aftekenen. De hoefbekapper ademde zwaar, raspend, door zijn neus en mond tegelijk, maar toch scheen hij het benauwd te hebben.

Appie en de hoefbekapper reikten tegelijktijdig naar de bierflesjes. Appie was het eerst. De drie reuzenvingers van de hoefbekapper, met schrammen en kostjes van helende wondjes, eeltknobbels en stug zwart haar op iedere knokkel, bedekten Appie’s handje helemaal.

De hoefbekapper boog voorover, totdat zijn baarharen vlak bij Appie’s gladde wangen waren en zei met schorre stem:“Nog oaver waorumme die woerd’n mekoare bespring’n he, woarumme ze dat doen…”

Appie keek op over zijn schouder en zei even schor: “Now…. woarumme dan….?”

Van buiten klonk geknars op het grindpad en ze hoorden Va zeggen tegen de knecht: “Woar zol die verrekte hoefbekapper toch uuthang’n? Hi’j is d’r toch vast niet zunder zien cent’n vandeur>”

“Hoefbekapper, woarumme doen die enten dat dan?!”, drong Appie aan.

“Ie weet’n dat niet, zei de hoefbekapper afwezig “ekke weete dat ok niet… d’r is gien mense die as dat begriept….want doarveur…mu’j ‘n ente weez’n!. En hij liet zijn typische lachje volgen, maar zwakker en korter dan anders.

Sneller dan je van een man van zijn postuur zou verwachten, vloog de hoefbekapper het trapje op. Hij haalde de deur van de schuif en spiedde even of er niemand aankwam. Voor hij naar buiten stapte, draaide hij zich om en gaf Appie een knipoogje.

Vanuit de verte hoorde Appie hoe de hoefbekapper zijn vader begroette: “Zo Boer! Bliede oe te zien, ek dachtte nog van ‘ek zalle mien cent’n toch nog wel krieg’n?’ Niks heur – gekkigheid. Hahaha! Oen zeune
hef goed veur mi’j e’zeurgd. Een allebastenst wies mannegien. Hahaha! Now, dat bint dat twintug boll’ an vief guld’n de poote dus dat makt saam’n….”

koeien

——————————————–

Naschrift: 

Now hoefbekapper, ie word’n d’r ok niet goekooper op!” sprak Appies vader wrevelig, zoals altijd wanneer hij zijn portemonnee tevoorschijn moest halen. “As’t veur niks gunk, dan lakt’n ek alle koei’n de hoefies rood – hahaha!” gaf de hoefbekapper, die dit op elke boerderij hoorde, ten bescheid.

“Mar ie hebb’n dus wel plezier an onze Appe, zi’j ie?” zei de boer. “Want ‘t is ‘n best keerltien mar hi’j zit me te veule mit de neus in boek’n en de ‘t heufd in de wolk’n. Dat kump ‘n boer niet te passe.”

“A’j will’n, hoefbekapper, neemt um dan ies ‘n met oe mit de bane op in de groote vaakaansie en loat um mar flink wark’n. Dan hef e wat afleidugge en dut ie wat nuttugs in plaase van de hiele dag wat rond te hang’n.”

De ogen van de hoefbekapper begonnen te glimmen. “Ek zalle d’r ies mit de vrouwe oaver proat’n, boer. Zo’n halfwas kon miskien nog wel ies makkeluk weez’n  …”

Lees hoe het verder gaat in ‘Appies hete zomer’, het tweede deel uit de Appie & de Hoefbekapper-reeks. Geplande verschijning: vanaf januari 2015.

hooiberg

DSRAuteurDe Schrijvende Rechter (DSR)

Meer van dezelfde auteur:

Het Geloof naar De Schrijvende Rechter

De hoefbekapper en het Kerstlammechien

NRC Ikjes Eindoordelen

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

187 thoughts on “Appie en de hoefbekapper”

  1. Moest even heel goed kijken maar er is zelfs een plaatje van twee kroelende woerden, uitgevoerd in vlasdraad.

    Like

  2. Nee, het was knorrig bedoeld en daarmee een pastiche van jouw grappige “En nou ben ik het zat” uitroep van gisterenavond, toen men zich naar jouw zin teveel met je werk bemoeide. De woerden zijn volgens mij van opgedroogde modder, ik zal eens rechercheren.

    Like

  3. @APD
    DSR mag toch zeker wel om opheldering vragen aangaande de illustraties van zijn werk. Dan verwacht hij vriendelijk te woord te worden gestaan.

    @K
    Dank je! Helaas heeft een mens maar een jeugd. De opvolger is altijd het moeilijkst.

    Like

  4. Naschrift:

    ‘Now hoefbekapper, ie word’n d’r ok niet goekooper op!’, sprak Appie’s Vader wrevelig, zoals altijd wanneer hij zijn portemonnee tevoorschijn moest halen. ‘As’t veur niks gunk, dan lakt’n ek alle koei’n de hoefies rood – hahaha!’ , gaf de hoefbekapper, die dit op elke boerderij hoorde, ten bescheid.

    Mar ie hebb’n dus wel plezier an onze Appe, zi’j ie?, zei de boer. Want ’t is ’n best keerltien mar hi’j zit me te veule mit de neus in boek’n en de ’t heufd in de wolk’n. Dat kump ’n boer niet te passe’.

    ‘A’j will’n, hoefbekapper, neemt um dan ies ’n met oe mit de bane op in de groote vaakaansie en loat um mar flink wark’n. Dan hef e wat afleidugge en dut ie wat nuttugs in plaase van de hiele dag wat rond te hang’n’.

    De ogen van de hoefbekapper begonnen te glimmen. ‘Ek zalle d’r ies mit de vrouwe oaver proat’n, boer. Zo’n halfwas kon miskien nog wel ies makkeluk weez’n…’

    Lees hoe het verder gaat in ‘Appie’s hete zomer’, het tweede deel uit de bekende Appie & de Hoefbekapper-reeks. Geplande verschijning: vanaf januari 2015.

    Like

  5. Brrr….wat een akelig plaatje is er toch weer bijgezocht. Geen idee wat het voorstelt, maar ’t is nog erger als dat zwarte gat.

    Als dat de lezers, en dan met name de jeugd, maar niet afschrikt. Ik heb geen zin om met een keldertje vol gedrukte exemplaten te blijven zitten.

    Like

  6. Da’s een cliffhanger, DSR, vooruitblik op de hete zomer. Fungeert net zo als die keldertrap. Ik heb Anton Heijboer in de header maar vervangen door het gezellige koeienplaatje, dat klikt wat lekkerder.

    Like

  7. Dank je.

    Zou het mogelijk zijn de scheiding tussen het eigelijke einde van deel 1 en het nageschrift duidelijk te maken, bv. door een streep:


    gevolgd door een bold cursief ‘Nachrift’?

    Like

  8. Natuurlijk, inmiddels gedaan (hoewel het eigenlijk geen naschrift in strikte zin is). Een naschrift vertelt even – terugblikkend op het verhaal – hoe het met de verschillende personen is verder gegaan. Of een naschrift duidt het verhaal nogeens als een epiloog. Dit stukkie gaat gewoon naadloos door, was eigenlijk een nabrander … 😀

    Maar wel een spannende, we zijn keiblij dat er een vervolg komt. De apiedapie vormgevers hebben me al gemeld dat de illustraties veel hooibergen zullen gaan bevatten, zompige weiden, vijvertjes met kringen en kikkers, zweetdruppelclose-upjes … Zij hebben er zin in! En was het maar vast januari.

    Like

  9. Merci – dit is meer een filmisch naschrift. De verslagen vampier slaat in de laatste scene de ogen open en hop, cut, afgelopen.

    Dat het weer zweten wordt, is duidelijk. Waarom er precies wordt gezweet, dat zullen we nog zien.

    Like

  10. Prima. Je feuilletons zijn nu handig terug te vinden door in de bovenbalk op Feuilletons te gaan staan, aldaar vinden we in het dropdownmenuutje de schrijvers, en als je op de schrijver gaat staan met je muis hun respectieve verhalen.

    Like

  11. …ik las, met een mond vol bruinbrood, een kat op schoot en bladerend door een woordenboek:
    …zompige wijven, wijfjes met kringen en kikkers…

    tis me wat.

    Like

  12. Om wat inspiratie op te doen, vetrekt DSR vanaf morgen naar de tropenzon. Het kan maar zo dat jelui hem hier nog voor de kerst terugzien en anders alvast een zalig uiteinde toegewenst.

    Like

  13. Da’s mooi, DSR, geniet ervan, je hebt het keiverdiend. Na de Kerst kun je ons toch ook nog een zalig uiteinde toewensen? Of hebben ze geen internet in London?

    Graag nog even een nadere plaatsaanduiding van de tropenzon, dan kan ik mijn bekende googlemapje met jouw icoontje erin weer fabriceren voor het volgende intro.

    Like

  14. DSR gaat naar Thailand dit keer, naar het binnenland en een luiereiland.

    In London hebben ze wel internet, maar heeft DSR daar ook een computer?

    Like

  15. Een recht fijne vakantie gewenst Rechtertje. Zelf moet ik er niet aan denken in het binnenland van Thailand te vertoeven, omgeven door enge ziektes, wilde dieren en ander gevaar. Zo’n tropisch eiland is ook niet voor mij weggelegd, maar ieder zijn meug. Pas op met wandelingen, al is gebleken dat zelfs een smartphone niet mag baten als het eenmaal misgaat.

    Like

  16. Op speciaal verzoek van DSR ook even hier de nette aankondiging dat er weer gestemd kan worden op de Reageerder van het Jaar 2014. Alhier.

    Het is buitengemeen spannend, de bovenste tien plaatsen zijn als volgt (voor de stand tot op twee cijfers achter de komma, zie de poll zelve, klik op results in het onderbalkje aldaar):

    1. De Schrijvende Rechter (DSR) 15%
    2. Apiedapie 12%
    3. Heer Rozenwater 12%
    4. Luvienna 7%
    5. Timmerark 7%
    6. Boern’smurf 5%
    7. Letterzetter 5%
    8. Riverside Blues 4%
    9. Indra 4%
    10Bertje 4%

    Like

  17. Strange… Ik gun het een ieder van harte. Wat mij verbaast alleen, is dat Indra bijvoorbeeld, die schittert van afwezigheid maar dat is misschien wel haar kracht in dezen, nooit meer heeft gereageerd dus. Dan moet er iemand heeel vaak/dubbel op haar gestemd hebben. Het vreemde alleen is, dat ik ook steeds gestemd heb op alleen mijn vier favorieten. Drie staan erbij (waarvan twee behoorlijk hoog, maar een in het geheel niet…
    (Ik ben heel eerlijk in mijn stemgedrag en heb dus nooit op mijzelf gestemd. Moest er even bij.)

    Like

  18. @K
    Ach Kees, DSR had allicht ook een andere tijd en/of bestemming uitgekozen, maar het belooft een interessante reis te worden en je hebt niet met jezelve rekening te houden.

    Met binnenland wordt overigens niet de rimboe bedoeld, maar het platteland buiten de metropool Bangkok. Uiteraard moet een mens behoedzaam zijn, maar dat is nog geen reden om niet met zorgvuldig beleid de wereld te betreden.

    Like

  19. Oh! Zie nu op de andere draad dezelfde conclusie van De Schrijvende Rechter
    DECEMBER 8, 2014 OM 16:40.

    Jaaa Keeeeeeeees….
    Ik haal jouw foutjes nooit naar voren!
    Zie ze echt wel, hoor!

    Like

  20. Vergeet helemaal te zeggen dat ik m’n nagels bijna opvrat van de zenuwen door DSR’s verhaal.
    Doe ik anders nooit; nagels bijten.

    Dank DSR!
    Heel fijne vakantie onder de tropenzon!
    Lees wel even de huisregels van de do’s en vooral de do nots in dat verre, toch aparte Aziatische land.
    Heelhuids terug, he…

    Like

  21. DSR,

    Mooie epiloog bij je feuilleton.

    Nu kun je met een gerust hart je blik op verre horizonten richten.
    Fijne reis naar Bangkok en omgeving en natuurlijk niet te vergeten de diverse paradijselijke eilanden van het schitterende Thailand.

    Zeer vriendelijke bevolking, zoals Ilona reeds zei, zijn er dingen die hier heel gewoon zijn en daar absoluut niet gepast.

    Like

  22. Nog een vermelding van Reisburo KT

    Het enige wat U in Thailand zult missen:
    de horkerige lompheid die in Nederland zo overweldigend aanwezig is.

    Like

  23. De Schrijvende Rechter
    DECEMBER 8, 2014 OM 13:26

    Ik wist niet dat dat de regels waren, don’t worry, wat je schrijft boeit mij niet echt, blijf graag weg, graag gedaan.

    Like

  24. Ach Ilona , die stemmerij , dat is een farce, fake, laat maar race, een soort haantjesrun, denk je niet met al die ondoorzichtige puntenfukkerij.

    Like

  25. @KT
    Ach, er is overall wel wat en ik zal vast niet de enige Nederlander zijn.

    @Timmer
    Dat is geen regel, gewoon een verzoekje om, in overdrachtelijke zin, je voeten van tafel te halen.

    Nog een verzoekje: liever geen onnodige CAPS.

    Bij voorbaat dank.

    Like

  26. DSR, dat was niet aan jou persoonlijk gericht, alleen een algemene opmerking naar de bezoekers van dit prachtige land , wat door de meest lompe hufters op een bijzondere manier wordt bezocht.

    Like

  27. Een Kerstvertelling tussendoor, in afwachting van deel 11 uit de Geloofsserie, waarvoor DSR het archief in moet duiken:

    De hoefbekapper en het Kerstlammegien

    Kerstnacht, drie uur ’s ochtends, Gebons op de deur. ‘Hoefbekapper, koom’n! D’r leg ’n lammechien schauw!’. [in stuitligging – DSR]

    De hoefbekapper werd grommend wakker, vloekte zachtjes terwijl hij zich langs zien wief werkte om de bedstee uit te komen en rilde terwijl zijn voeten de koude tegels raakten. Drie minuten later zat hij in een motorzijspan, zijn adem afgesneden door de ochtendkou en de vliegende vaart.

    Eenmaal aangekomen werd hij meteen doorgeleid naar een afgelegen schuur achterop het erf. Een walmende olielamp wierp een schamel licht, terwijl de wind rondhuilde.

    Twee knechten en de Boer stonden met stuurde gezichten rond een lammerende ooi. Waar de eersten hem begroetten met een kort ‘heui!’, kon er bij de grootsige Boer zoals gewoonlijk nauwelijks een knikje vanaf. Dit wekte bij de hoefbekapper altijd wrevel om, een gebrek aan erkenning, waartegen hij als agro-veterinair dienstverlener, zoals hij in het telefoonboek stond vermeld, nochthans machteloos was.

    Er waren geen verdere woorden nodig om duidelijk te maken wat er gaande was. De hoefbekapper waste zijn grote harige handen, nog beter als voor de zondagse rollade, naderde de ooi terwijl de knechts plaatsmaakten en knielde achter het amechtig hijgend ooitje, dat al een hele lijdensweg achter de rug had.

    Ek worde altied pas e’roep’n as de Dood de de drumpel stoat’, mompelde hij tegen zichzelf. Hoe lange hi’j al mit mekoare mit dat beessien an ’t martel’n e’west?’, vroeg hij? De knechts keken naar hun tenen en mompelden wat.

    Boer zei eerst niets, keek zelfs niet naar de hoefbekapper, maar het stompje van zijn rolsigaret lichtte fel op in het halfduister. Et ies van belang, hoefbekapper, dat zowel a’j ’t schoap as ut lam redd’n., klonk het plots afgemeten.

    De hoefbekapper zetten zich zuchtend aan het werk. Zijn hand gleed zachtjes in het opgezwollen achterlijfje. Het ooitje, eigenlijk nog te jong om drachtig te zijn, geen wonder dat het te vroeg kwam, blaatte slechts zachtjes, maar klagelijk.

    Het mag geen verbazing wekken dat de boeren de hoefbekapper hadden geroepen in plaats van de vee-arts. Ten eerste, en dat stond altijd voorop, was hij goedkoper. Ten tweede verstond hij z’n vak.

    Want hoewel de hoefbekapper was uitgerust met wanstaltig grote klauwen, met eelt op vingers en handpalm, overal toegedekt met stug zwart haar, ging hij te werk met een zachtheid die in tegenspraak stond met zijn ruige behandeling van weerspannig hoefvee en zijn repuatatie als drinker en vechtersbaas in de naburige herbergen.

    De boeren die echtl gaven om hun vee, erkenden in hem nog een andere kwaliteit: die van engeltjesmaker.

    Want wanneer de hoefbekapper zijn klauwhand naar binnen had gebracht en een dwarsliggend lammetje had vervat, dan kon hij al gauw merken of het levensvatbaar was. De frequentie van het bonsend hartje en de kracht waarmee het lammetje soms aan zijn pink zoog, vertelden hem genoeg.

    Als het moest, bracht hij duim en ringvinger om het halsje van het ongeboren lam. Een klein tikkien…even spande het lammetjeslijf zich aan om zich dan voor altijd te ontspannen. De hand van de hoefbekapper had gevoeld als de moederschoot. Kou, honger en verstoting door de moeder tijdens zijn korte leven, het werd ’t lammetje allemaal bespaard.

    Maar soms. Heel soms, als de dag slecht was begonnen, de hoefbekapper wist zelf niet waarom…dan kneep hij ook wel eens een gezond lammetje kapot. Zomaar.

    De deur gaat open, de koude wind waait binnen. Is et lammechien d’r al va?, vraag een klein meisje dat meteen hartverscheurend begint te hoesten.

    Doortje toch!, roept de boer. Mien meissien, ie heur’n in bedde ligg’n, die dokter was d’r ielemoale niet gerust op!

    De hoefbekapper voelt het razende hartje van het lammetje tekeer gaan en….

    (wordt vervolg)

    Like

  28. Oooh… zooo spannend…
    Ben zo benieuwd hoe dit kerstlammetje het ervanaf brengt!
    Dank u wel, DSR, voor dit prachtige deel. Kan niet wachten tot de ontknoping verschijnt.
    Hatsjoe!

    Liked by 1 persoon

  29. Oh, al drie weken was ik verkouden en dat ging over naar een andersoortige verkoudheid waarbij de slijmvliezen opzwellen en je geen stem meer hebt. Lekker rustig voor iedereen.
    Maar ja, die longen, he…
    ‘Trek maar aan de bel hoor, als er iets is’, zei de specialist. ‘ De winter komt eraan en zo…’ En dan bel je op tweede kerstdag omdat je bang bent voor (weer) een longontsteking en dan ‘hoef je je geen zorgen te maken’, volgens ‘onze getrainde assistente’.
    ‘Ja, het is zooo druk, waar bent u dan bang voor!’

    Anyway, voor jou ook beterschap, Apie!

    Like

  30. Ai-ai-ai, wat een cliffhanger, dat razende hartje en de hoefbekapper die zo zacht te werk gaat maar soms zijn lammetjesverlossing in overeenstemming brengt met zijn uiterlijk. Het vervolg komt toch niet pas volgend jaar?

    Like

  31. Ja, een prachtig kerstvertelling, vraagt om een happy end waarin Doortje het lammetje in haar armen houdt. Maar ik vrees het ergste :-(.

    @Ilona, verkoudheid, afschuwelijk!

    Like

  32. Bedankt voor de reacties en natujurlijk beterschap aan I.!

    Hopelijk draagt de ontknoping bij aan een goede nachtrust…..

    (vervolg)

    …voelde dat ’t een groot, gezond beestje was.

    ”Mama had e’zegd dat ek d’rbij mogte weez’n as Marregien et lammegien kreeg!, zei Doortje tussen twee hoestbuien door. ”Mar kintien, ie hebb’n et zo te pakk’n. Ie mutt’n van de dokter in bedde bliem’n.”

    En de boer gebaarde met een hoofdknik aan een van de knechts dat het meisje weer terug naar de woonstee moest worden gebracht. Morgenochtend zou hij de huusholdster wel eens d’r vet geven, want die beter op moeten passen.

    Als er toch iets met zijn kleine meid zou gebeuren….ze was het enige dat hij nog had nadat zijn vrouw zo onverwacht was gestorven. Tijdens het schemer de gierput ingelopen, nauwelijks levend opgehaald, drie dagen ziek te bed gelegen, maar uiteindelijk waren de levensgeesten toch geweken. Teveel kwalijke uitwasemingen ingeademd volgens de dokter.

    Doortje was ontroostbaar geweest. Het enige waarbij ze kracht vond, was Marregien, de drachtige ooi die ze van d’r moeder had gekregen. Doortje leefde toe naar het voorjaar, als het lammetje komen zou.
    De boer vloekte inwendig. Dat nou juist dat schaap zo vroeg moest komen te werpen. Schoot het nou al eens op?

    “Allee hoefbekapper, is d’r al ies wat?”, snauwde hij bits. De hoefbekapper verstrakte. De woorden van de stugge boer troffen hem als een zweepslag. Even werd alles zwart voor zijn ogen.

    De duim van de hoefbekapper, die op het lammerhartje rustte, drukte zonder moeite het ribbekastje in. Nog voordat de botjes kraakten, stond het hartje al stil. Het voelde….lekker…. voor een duizelingwekkend moment.

    De hoefbekapper haalde diep adem. ”Boer”, zei hij, ”hij hef et niet e’haald”
    “Verdulemme,hoefbekapper lilukke prutser, verdulleme!”,schreeuwde de Boer, terwijl hij z’n pet op de grond gooide. “Boer, now mu’j mi’j niet te noa koom’n…”, zei de hoefbekapper zacht, terwijl hij zijn vinger ophief.

    “Ie kunn’n oen cent’n krieg’n, hoefbekapper, mar dan metene..”.

    “Stil ies effenties, Boer, ek voele wat!”

    En waarachtig. Achter het dikke broertje bevond zich nog een heel klein tweede lammetje. Zijn kruintje had tenauwernood het topje van de pink van de hoefbekapper beroerd.

    Beide mannen keken elkaar aan. Ze wisten wat het betekende, zo’n klein lammetje. Het zou met de hand gezoogd moeten worden, elke twee uur, dag en nacht. Op een boerderij is dat niet te doen.

    “Ek zal um dan ok mar verdonkeremaan’n zeker?”, vroeg de hoefbekapper, die het nekje inmiddels beet had. De Boer keek naar de grond, knikte en zei: “Joa, dat mut mar, et zal de ienige oplussuge weez’n.

    De hoefbekapper boog het hoofd. Hij voelde het levenloze lijfje van het dikke lammetje. En dacht aan het meisje, dat inmiddels weer in haar bedje lag, hartverscheurend te hoesten.

    ……

    “Boer…w’ij kunn’n ‘t wel zoog’n. De kienders hebb’n toch vakaansie en teeg’n de tied dat ze weer noar schoele goan, is Doortien wel weer wat op’e’knapt.”

    “Now, hoefbekapper, dat zol ‘n uutkomst weez’n!, sprak de Boer aangedaan.

    ”Veur ‘n gulden per dag”, voegde de hoefbekapper eraan toe.

    ”Keerl, ie binn’n niet wies!”, ontplofte de Boer. Veur dat geld kan ek wel tien lammers opbreng’n. Denk ie dat de cent’n mi’j op de rugge…..” Enfin, ze maakten uiteindelijk akkoord op zes dubbeltjes en een segare.

    Het was al tegen de ochtend dat hoefbekapper met een kartonnen doos vol stro en een klein zuiglam onder de arm aanstalten maakte om de thuisreis te aanvaarden.

    De Boer kwam zijn kant op, op weg naar de stal om het melken te overzien. Ze hadden verder niet meer met elkaar gesproken.

    “Hoefbekapper….”, zei de boer. De hoefbekapper draaide zich om. ’Wat is ‘t?’

    “Zalugge Karst”

    Einde

    Naschrift ”Niet kniep’n…”, zong het door het hoofd van de hoefbekapper, ”…niet kniep’n”. Steeds sneller, steeds harder, terwijl het ‘niet’ steeds zachter klonk. ”Noar huus”, dacht de hoefbekapper, ”gauw noar huus….”.

    Like

  33. Vreemd – het is net alsof er een paar reacties ontbreken, over APD die erover klaagde dat DSR zomaar z’n Kerstverhaal neerplumpte zonder overleg. Is dat mogelijk?

    Enfin, bij deze een aankondiging: er rijpt een nieuw verhaal over de hoefbekapper, een jeugdherinnering die dienst kan doen als eerste hoofdstuk van ‘Apie’s hete zomer’.

    We zullen zien uit wat voor nest de hoefbekapper komt, en wat hij moest doen om te overleven. En de gans staat centraal.

    Of hebben jullie zoiets van ‘laat maar even, laat het kerstlam eerst nog meer eens verteren’.

    Like

  34. Nee, da’s niet mogelijk, DSR. Die stonden denk ik op een andere thread. Zie hier.

    Laat dat Kerstlam nog maar even verteren, het jaar is nog lang (vind ik dan, maar meeste stemmen gelden). Waarom niet in februari beginnen of zo? Of maart?

    Like

  35. Of april, of mei….na de zomer is ook mooi, maar ’t is misschien nog wel het gezelligst als de herfst overgaat in de winter.

    Enfin, point taken.

    Like

  36. Dat is een beetje vreemde reactie van Apie. DSR heeft nu nog inspiratie. Straks misschien niet meer en dan is de kans op literatuur op dit blog voor altijd verkeken. 😦

    Like

  37. Helemaal eens met B&L (leuk ste samen!). Ja, curieuze reactie van Apie, daar zit meer achter, wat ik je brom.

    We weten allemaal wat een prima donna DSR is. Voor je het weet gooit hij de kont tegen de kribbe en dan kun je dag met je handje zeggen tegen zijn mooie verhalen. 😦

    Ernstige bezwaar dat ik heb is dat DSR met de hoefbekapperverhalen (met fictie dus) zijn geloofsverhaal op de lange baan schuift (terwijl ik trouw mijn deel van overeenkomst naleef en wekelijks mijn zeer persoonlijke vakantiedagboek publiceer). DSR heeft zich met zijn jeugdherinneringen, hoe mooi ook, op nog geen enkele manier kwetsbaar opgesteld. Wat betekent het geloof nú voor hem, hoe zit het met die bovennatuurlijke ervaringen en staat het met zijn huidige contact met god. Daar hebben we nog niets over gehoord. Onlangs beloofde DSR een ethisch dilemma te beschrijven dat hij met behulp van het ggggristelijke gedachtegoed wist op te lossen. Maakte hij zich vanaf door naar zijn geloofsverhaal te verwijzen. Veel beloven maar weinig waarmaken? Zou me ook erg tegenvallen van DSR maar goed, ik heb me wel eens vaker in mensen vergist.

    Like

  38. Wat nou curieus? Hij vroeg mijn mening over het tijdstip van plaatsen en ik gaf mijn mening. Dus ook dat mag niet. Ik moet gewoon mijn kop houden en meteen alles plaatsen dat wordt aangeboden. Zo ben ik geen Blogbaas van het Jaar geworden, hoor Bertje (en hoor, de onvermijdelijke Heer Rozenwater).

    Luvienna spreekt zoals wel vaker het ware woord. Ook DSR toont begrip. Maar wij weten het inmiddels: als je om een mening wordt gevraagd zorg ervoor dat je mening dezelfde is als die van Bertje en Heer Rozenwater.

    Like

  39. Apie, @gisteren om 19:31 zeg je “vind ik dan, maar meeste stemmen gelden”. Als ik dan ook even mijn stem laat horen, is het niet goed. Om jou even te parafraseren: als je moet stemmen, zorg ervoor dat jouw stem dezelfde is als die van Apie 😉

    Like

  40. Wat jullie niet weten, is het aanbod aan verse feuilletons dat zich inmiddels aan het ophopen is. Waaronder een feuilleton over mannen, geschreven door een vrouw, precies zoals waarover ik eerder deze week dagdroomde. Dat wordt smullen, mannen (en vrouwen) handenwrijficoontje

    Like

  41. Nee Bertje, het gaat me er niet om dat je een afwijkende mening hebt, maar dat je de mening die niet van jezelf is als “beetje vreemd” bestempelt. Da’s de onverdraagzaamheid waar ik slecht tegen kan.

    Like

  42. Apie, ik hoef aan jou niet te vertellen dat vreemd ook gewoon “anders dan verwacht” kan betekenen. Om nu meteen te denken dat ik het denigrerend bedoel vind ik …..vreemd, want ik loop hier al een tijdje mee.

    Anders dan verwacht, omdat ik van een blogbaas meer gretigheid verwacht als hij een aantrekkelijk aanbod krijgt. Maar goed, ik weet dus niet alles, misschien heeft dat nieuwe feuilleton dat er aan gaat komen ook wel grote literaire waarde.

    Like

  43. Toen ik enkele decaden geleden nog in Nederland woonde had je bijvoorbeeld “vreemde talen” en we hadden er helemaal geen afschuw
    van, integendeel! 😉

    Like

  44. Bertje, je kronkelt als een paling in een emmer snot, maar ik denk zomaar dat je heel goed weet wat je met je eerste “vreemd” bedoelde.

    En nee, ik ben niet “gretig”, nee. Ik heb keigraag goeie verhalen op het blog, en dat weet iedereen. Zeker DSR. Het betekent niet dat ik ze allemaal volgende week wil plaatsen.

    Bovendien zei ik inderdaad: dit is mijn mening, ik hoor wel wat de rest ervan vindt. Dat betekent: dit vind ik, maar ik hoor wel wat de anderen van vinden, dan stel ik mijn mening misschien bij. Is niks vreemds aan, en dat weet je heel goed.

    Schrijf je zelf ook eens iets? Je liefde voor vreemde talen lijkt me een mooi onderwerp. How come en zo. En wat je er later aan gehad hebt. Zelve had ik echt een hekel aan Grieks en Latijn, niet aan de vakken an sich, die verhalen over geile Zeus gingen er in als koek, maar ik vond het nutteloos tijdverdrijf. En dat ik daar mijn tijd aan heb verdaan is dan ook later bevestigd.

    Like

  45. Apie, misschien ga ik nog wel eens iets schrijven over mijn jaren als vreemdeling in verschillende landen 😉

    Like

  46. DSR herinnert eraan dat ‘Appie’s hete zomer’ voor januari gepland stond, maar dat was voor het Kerstlammegien.

    DSR had zich daarmee wat op de hals gehaald maar kreeg gisteravond een in geving die zich langzaam liet uitspinnen. Vandaar mijn enthousiast voorstel.

    Maar awel, alles in overleg, de blogbaas moet het ook maar allemaal verwerken en -zo neemt DSR aan – de ene feuilletonnavolger is getalenteerder dan de ander, zodat er allicht heel wat redactiewerk in gaat zitten.

    Verder schrijft DSR inderdaad voor de buhne, daar schaamt hij zich niet voor. En hij schrijft spontaan – er is een idee en dat werkt hij uit, en dan niet om het enkele maanden in de la te leggen.

    We zullen over enige tijd zien of het idee van nu dan nog leeft.

    Like

  47. @DSR, het is nog een paar weken januari. Schrijf het gerust. Het tijdstip van plaatsen is inderdaad van vele factoren afhankelijk. Maar het zal geen weken in een bakje liggen, je kent me toch, gekkie!

    Like

  48. En HR begont inmiddels wel een luidjengeld zeurorgel te worden. Altijdf voelt hij zich tekortgedaan.

    Onthoud een ding, HR: DSR schrijft uiteindelijk voor zijn eigen plezier, niet om jou of wie dan ook te gerieven.

    De volgend aflevering van de Geloofsreeks laat – zoals overigens gezegd – enigszins op zich wachte, omdat er archiefonderzoek nodig is. En daartoe is pas over twee weken gelegenheid.

    Verder vindt DSR dat hij zich best kwetsbaar heeft opgesteld door uberhaut over het onderwerp te schrijven en daarin ook van zijn Twijfels blijk te geven.

    Dat dit niet voldoet aan de lusten van emo-vampiers als HR, die kicken op leed van zichzelf en anderen: pech gehad, je doet ’t er maar mee.

    Like

  49. @APD
    Dank je – maar zoals DSR zelf ok al aanvoelde: het is allicht beter niet iedere week met een huiveringwekkend hoefberkappersverhaal op de proppen te komen, want men raakt er al snel aan gewend.

    Het publiek mag bed teen beetje hunkeren.

    Like

  50. …ok
    …hoefberkappersverhaal
    …publiek mag bed teen beetje hunkeren

    Of een poll over vermakelijke type/taal/stijl/grammaticafouten?
    O wacht… die is bij voorbaat al gewonnen 🙂

    Like

  51. Het navrante feuilleton van HR over zijn erotische en emotionele belevenissen met een wankel in het leven staande vrouw lijken wel een beetje op de manifestaties van Johnny de selfkicker.

    Nou ja, in extremis dan, ironische glimlachicoon.

    Like

  52. De timing van DSR’s verhalen is geen onderwerp van polls. DSR biedt het aan, vraagt hoe men erover denkt, houst daar al dan niet rekening mee en dan zullen we wel zien.

    Like

  53. Ik weet niet waar ik mijn reactie op het bijzonder grappige ikje van vandaag moet laten.
    Is die plaats opgeheven bij gebrek aan interesse, zou zomaar kunnen.

    Gaan we nu voor de feuilletons ; heel divers dat wel, veel keuze:

    De rurale aflevering DSR, het platte land van Overijssel in woord en beeld, voor de liefhebbers van het rauwe leven.

    De Libelle story van HR. in woord en beeld, heerlijk verhaal voor onze
    lezeressen . Abonnees zeer welkom.

    Als toetje hebben we nog het verhaal van Timmer die de gruwelijke krochten van de samenleving aan ons openbaart en daar dan heerlijk in wegkwijnt.
    Finis.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s