We zijn allemaal maar mensjes van de dag (63)

En zo is het. We zijn mensjes, we lezen ikjes en we doen praatjes. Wie anders dan de Koning van de Eindoordelen, De Schrijvende Rechter (DSR) kon ons daar beter aan herinneren? Hij was jarig vorige week. En hij was in vorm vorige week. Nou dan.

“Wie niet weet wat wijting is, kan (…) net zo goed kattevoer eten. Veel te uitleggerig geschreven. Eindoordeel: 4- (zegge: viermin)” zei hij over het verhaaltje van Marie Verhage, die van de ober te horen kreeg dat de wijtingfilet die zij bestelde een “vergeten vis” is die ook vaak in kattenvoer wordt gebruikt.

Onze erotische schrijfster Luvienna biechtte op dat zij in haar “diereettijdperk” zo nu en dan kalfstong met madeirasaus at. Ze vond dat heerlijk, “maar het leek niet op tongen”. Nee meid, dat doe je dan ook niet met vork en mes.

Ze staan volkomen in hun recht, al mag je hopen dat een reiger ze bij buitenkomst onmiddellijk op de bontjas schijt. Leuke clou, rottig verteld.”

Ze staan volkomen in hun recht, al mag je hopen dat een reiger ze bij buitenkomst onmiddellijk op de bontjas schijt. Leuke clou, rottig verteld. Eindoordeel: 7 (zegge: zeven)” oordeelde DSR kernachtig over het verhaaltje van twee keurige dames die bij Albert Heijn weigerden hun moestuintjes aan de arme sloeber achter hen in de rij af te staan. Wij danken ikjesschrijfster Trees Roose voor het inzenden van dit winkelikje. Ook Klare taal kon het waarderen: “Ik vind het een prachtig ikje met een zeer fraaie pointe, tegen het politiek correcte been, voluit nog wel.”

Bij het zoveelste ikje waarin een vogelgeluidje verward wordt met een ringtone (ditmaal dacht ene Annelies Kesting dat dit iets was wat zij in moest sturen) merkte DSR op: “Een bouwvakkersfluitje (…) is niet hetzelfde als het irritante telefoongeluid waar de inzender op doelt. We komen er dus zeer bekaaid vanaf vandaag. Eindoordeel: 4- (zegge: viermin)”

Jurjen Sondorp zag een zgn. openbaarvervoersikje geplaatst. Ikjes in deze categorie spelen doorgaans in Amsterdam en ze gaan meestal om wat een oplettende NRC-lezer afluistert van een medepassagier, vaak een nietsvermoedende beller. Dit keer legde de dameen telefonerende jongeman zijn gesprekspartner uit dat hij zich op de Dam bevindt, “dat plein bij Krasnapolsky .. Madame Tussaud .. het Paleis … dat monument ..” Het hielp allemaal niet. Bij “die nieuwe winkel Forever 21” viel het muntje. Ach gut, tja, nou. Jurjen mailde dit nog vanuit de tram naar de krant. Daar werd het enthousiast onthaald, de hoofdredakteur gebeld, die “onmiddellijk plaatsen” brulde.

DSR: “In plaats van woorden: -zucht- Eindoordeel: 2 (zegge: twee)” Kees: “Van het Ikje kan gezegd worden dat het een nieuw dieptepunt is. Kan het erger dan dit? Wat beweegt iemand om zoiets in te sturen en, nog klemmender, wie haalt het in zijn hoofd om het in de krant te zetten?” Ja, dat kan gezegd worden, Kees, maar zeg jij dit ook? Of zou iemand anders dat moeten doen?

Caroline Buijs vertelde over haar 79-jarige moeder die bij de bakker een verjaardagstaart met een opgespoten felicitatie voor haar man – opa Bert van 85 jaar – bestelt. “Het meisje dat de bestelling opneemt, kijkt mijn moeder aan, en zegt dan: „En nu maar hopen dat-ie het haalt. Míjn opa ging een dag voor zijn 85ste dood.”

“Het bakkersmeisje heeft natuurlijk gelijk”, zei DSR, “we zijn allemaal maar mensjes van de dag. Maar of ze dat dan ook moet zeggen is vraag twee (…) Eindoordeel: 6- (zegge: zesmin)”

“Bij opspuiten denk ik niet meteen aan een taart, maar eerder aan de tweede Maasvlakte.”

Volgens Mopperkont zou het een bijzonder ikje geweest zijn, als vader Bert ook een dag voor zijn verjaardag was overleden, “maar nu is het helemaal niks”. En “bij opspuiten denk ik niet meteen aan een taart, maar eerder aan de tweede Maasvlakte.”

En waar is dit het begin van, denken jullie? “Terwijl een maartzonnetje vrieskou uit de lucht probeert te drijven en de rijp op het weilandgras slechts heel langzaam verdwijnt, rijdt de trein door het platteland richting Arnhem. Een conductrice loopt door de wagons en drukt de ov-chipkaarten tegen de scanner.” Streekroman? Nee, een ikje van Steven Walter. Het resulterende samenspraakje tussen de NS-beambte en een passagier klassificeerde Apiedapie als “een gesprekje van vierentwintig in een dozijn met een pointe als een koeienvla.” DSR vond er niets van, dat gebeurt niet vaak.

DSR_slagroomtaartMaar dat was misschien omdat hij al in de zenuwen zat over zijn verjaardag, die hij gepast doorbracht in het naar hem genoemde museum. “Onder belangstelling van de plaatselijke pers en enkele nieuwsgierige dorpsbewoners die op gepaste afstand werden gehouden” heeft DSR daar de Bokaal van de Reageerder van het Jaar 2014 uit de beveiligde verpakking gehaald. Wij wachten nu op de foto natuurlijk.

Het tweede deel van de droeve jongensjaren van Letterzetter in Groningen werd gepubliceerd. Het ging over de grote school, een mooie gemoffelde fiets, de Kinderbijbel en nog zo wat. “Als jongen met fietsMoeder boos werd praatte ze plat Gronings. “Komst nait in hemel, jong!” dreigde ze dan.” Gronings is niet zo zangerig als het Sallands, lichtte de schrijver desgevraagd toe, “je kunt iemand figuurlijk neerknallen in het Gronings, Boer Geert is er niks bij”.

Er was ook een nieuw deeltje van een ander feuilleton, maar zie zelf maar waar dat staat en of je het wilt lezen of er op wilt reageren. Da’s absoluut geen verplichting hoor. Verder was de Kunstrubriek van Heer Rozenwater vorige week wat mat. Maar de kop van pawi mocht er zijn. Zij zond bij het bovenstaande plaatje (waar dit verhaal mee begint, helemaal naar boven scrollen) “ik voel me een beetje mat” in.

In de sector “los nieuws” noteren we dat Mieke Kerkhof niet alleen hier werd uitgekotst, maar ook door brievenschrijvers bij de NRC zelve. De Ombudsman – die eigenlijk aangesteld is om te oordelen in complexe kwesties – spaarde de kool en de geit en gaf deze natte wind ten beste: “Zeker bij medische anekdotes is, behalve zorgvuldigheid, empathie geboden. In dit ikje ontbrak die niet, maar het blijft een goede herinnering voor de redactie.” 

Fijn dat er door hem en de krant zo attent wordt omgegaan met het groepje fans van het eerste uur, dat elke dag maar weer fijne commentaren en aanmoedigingen schrijft.

We kwamen wel te weten dat ene Arjen Ribbens het fenomeen ikje zegt verzonnen te hebben en er in 2003 mee begon onder het motto “lezers geven een portret van Nederland op zijn allerkleinst”. Fijn dat er door hem en de krant zo attent wordt omgegaan met het groepje fans van het eerste uur, dat elke dag maar weer fijne commentaren en aanmoedigingen schrijft, en mensen oproept om ook ikjes in te zenden. Met een mooi onderbouwd betoog ventileerde Apiedapie zijn verontwaardiging nog maar eens over het al een jaar of vijf geband zijn op de NRC, maar hij kreeg hiervoor slechts het 200e-reactielepeltje. En dat nog niet eens, omdat hij als medewerker van deelname is uitgesloten. Update: voor het eerst in een jaar of wat is een reactie van APDP doorgelaten. Overhaaste conclusies mogen hieruit niet getrokken worden. De zaak wordt onderzocht.

De 100e-reactielepel ging er wel uit, te weten naar DSR die een bonus bij zijn jeugdherinneringen plaatste, waarin hij verhaalt hoe hij als kleuter langs de huizen trok om over De Goede Herder te 100e reactielepeltjevertellen. Sleutelpassage: “In het laatste huis woonde de witgoedkoopman. DSR had hem zeker uit z’n dutje gewekt, want z’n haar stond rechtovereind. Halverwege het verhaal werd DSR weggejaagd, door een christenmens nog wel. Dat stond DSR niet aan, dus hij laadde zijn kruiwagentje vol met gras, eerder die middag uit het plansoen bijeengeharkt, en gooide het met wat kluiten door de brievenbus, die hij vervolgens flink deed klepperen.” De Duimpjesbokaal (met 10 up en nul neer) ging er bij deze reactie ook uit, wellicht een unicum in de geschiedenis. Lepel en bokaal in een doos  .. bespaart een boel portokosten. Mooi! duimpjesbokaal

Nou, en zo gebeurde er nog veel meer opvallends. Uit de wondere wereld van Riverside Blues – die hier “primair voor het ikje” komt en niet teveel wil scrollen als andere reageerders het ergens anders over willen hebben en ze zelfs een “eigen hoekje” toewenst – nou, uit diens wondere wereld doen we slechts een piepklein willekeurig greepje. “Morgen krijg ik de voorlopig vertrouwelijke notitie, wat te doen als de Gerijpte Diabeet Man ouder dan 65 de Dames Gerief riverside met vraagtekenbezoekt.” 

Verder een verhaal dat hij ooit met de “louche advocaat Doedens” van Seinpost Scheveningen naar Utrecht is gereden. “Ik herinner me dat ik hem de muziek wilde uitleggen, Meneer, dat is verspilde moeite ik weet precies welke noot u bedoelt, ik speel zelf. Onvergetelijk leuk.”

Hij deelde verder ook wat “losse aantekeningen”: “Zit ik wel in het Goede Lichaam?” Ik bedien u. Ik wil dit niet. Ik ben dit niet. Ze is ‘n vrouw. Fysiek, maar voor veel andere aspecten is ze ‘n man. De medicijnman heeft voor borsten ‘n groeiremmer ontwikkeld. Die neemt ze. Ze oogt, dat is ze ook, zo plat als ‘n dubbeltje.” Jammer dat we deze vorige week niet hadden bij de uitbundige viering op dit blog van Internationale Vrouwendag.

Maar een mooi moppie muziek werd door onze RSB ook aangedragen: Dim Kesber zaliger. “Het is millimeterwerk dit. Inspireerde velen, waaronder mij”. (Verhaal loopt – nog heel even – door onder de video)

We stonden ook kort stil bij het overleden van Terry Pratchett, een schrever die volgens Letterzetter “fantasy, realiteit en satire op een zeer terry-pratchett-3547172humoristische manier in zijn verhalen en boeken” kon verwerken.

Op verzoek van Timmerark tot slot een citaat van blogbaas dezes die het krenentommende debat tussen Buma en Roemers vergeleek met het het kijken “naar twee op elkaar kruipende slakken op een grijze voorjaarsdag.” 

Oh, en dan helemaal tot slot een wel zeer spannend nieuwtje (als het niet fake is). Pawi kondigde een eerste deeltje aan van een feuilleton van haar hand, met als titel “Het sterfbed van mijn moeder”. We gaan het zien. Of niet.

Nou, dat was dus weer een weekje schrijven en reageren op Apiedapie. Het overzicht van alles wat er vorige week hier op de site is gebeurd. De ikjes waren zoals altijd weer afkomstig uit de ikjesrubriek van de NRC, de krant die zo graag lezersanekdotes op de achterpagina plaatst. Maar de reacties van de mensen uit het land stonden dus hier, aangeleverd door de Apiedapie Community van ex-NRC-reactanten, ex-Volkskrantbloggers en ex weten wij veels.

Stuur nu ook zelf eens een ikje naar de krant.  Of scrol naar beneden en zeg wat het ikje van deze dag losmaakt. Plaats een reactie. Een opmerking. Druk een duimpje in. Omhoog of omlaag. Een sterretje of vijf. Plaats een bekende of een nieuwe smiley. Voor je weet wat je overkomt, sta jij volgende week in het nieuwe intro. Inschrijven is niet nodig. Gewoon een reactie achterlaten. Mag met een fantasie-emailadres. Alle voorgaande afleveringen van deze rubriek, verzameld in het Ikjesdiscussieintroarchief, zijn elders op dit blog te raadplegen.

Feuilletons en levensverhalen of aanzetjes daartoe zijn welkom op apie@apiedapie.com. Kortom, het wordt weer een prettige week. Maar als je vindt dat het geen prettige week moet worden, ga dan vooral elders buurten.

Featured image: Salvador Dali
Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

148 thoughts on “We zijn allemaal maar mensjes van de dag (63)”

  1. Qua goudvissen: ze spartelen idd alleen in geval van nood, daarom een van de pointe afleidend detail (doodzonde voor een goed ikje) en bovendien doorzichtig onwaar en ‘mooischrijfpoginkje’ (mislukt en bovendien nog grotere doodzonde voor een ikje). Een ikje schrijven, lieve mensen, is werkelijk razend moeilijk, anders dan het huidig plaatsingsbeleid suggereert kan niet iedereen het. En gaat over tot de orde van de dag.

    Like

  2. Het feest wordt rond 21 maart gevierd of zo.
    Noroez heet het daar.
    Wikipedia. Tekst en prentje alles staat er.
    Neen, geen goudvis in wat voor euforie ook.
    U denkt dat ik alles ga opnoemen? Dacht ik niet.

    Het stukje over “Zo, ’n goudvis, zal ik je ‘ns vertellen?”
    Daar gaat het niet om. Het gaat om het opfleuren van het huis op de 25e maart. Soms overleeft vis het niet: “Vis is Dood”: Dus ander visje op reserve.

    Zouden er ook Luytjes zijn die ’n grote kom voor zeg 365 visjes hebben? Elke dag nieuwjaar vieren?

    Like

  3. Wel vis in kom! Alas, bij het vergroten, wat zien ik ? ’n Visje?! Iedereen blij.

    Like

  4. Twee zelfs, Riverside, dat zie ik zonder vergroten en met het blote oog. Die kat ook …. Had je de goudvis in de post erboven wel ontdekt?

    Like

  5. Ola , Ola, meneer mijn blog heerder. Klein grapje? Kan hoor.
    Onder ons, ik vind nu wel ’n aardig “ikje”. Multicultureel. De ene focust op het huiselijke, de ander kakelt zijn kennis over het “vis’.
    Kan bij dit verhaaltje.
    Ik had geen idee over dit bij een zijn. Weer wat geleerd, het gaat niet eens over muziek. Ik sta midden in dit leven…Effe pilletje nemen. Ik ontmoet u later deze dag, nu slaapt u , want ik ben klaar wakker.

    Like

  6. Volgens mij, kun je her best ’n HD tv slijten , ‘ ’n duo bankje misschien?
    Het is vast ergens in Iran?
    Waar is de Vriendin des Huizes?

    Like

  7. Stembureau

    Langs straten waar ik normaal niet vaak kom, wandelde ik naar het stembureau in mijn buurt. Ik had besloten de keuze voor een partij uit te stellen tot in het stemhokje en dacht erover na waarom ik eigenlijk de moeite nam om te stemmen. In gedachten verzonken keek ik om me heen en zag ik op een straathoek mijn fiets staan, die dit weekend was gestolen. Hij stond op slot, maar nergens aan vast.

    Triomfantelijk sleepte ik mijn fiets naar huis, zette hem in de berging en liep opnieuw richting het stembureau, nu met meer overtuiging. Stemmen loont!

    Gijs Kunnen

    Like

  8. Welja, waarom vantevoren weloverwogen een keuze maken voordat je gaat stemmen, nietwaar? Gewoon, lekker op je gevoel een hokje inkleuren, om wat voor reden dan ook.

    Met zulk kiesvolk -voor wie stemmen verre van de vanzelfsprekendheid is die het voor iedere burger in een democratische rechtstaat zou moeten zijn- dat er maar wat met de pet naar gooit, is het geen wonder dat het land na iedere ronde onbestuurbaarder wordt.

    In ieder geval doet de inzender ons een idee aan de hand om de opkomst wat op te krikken. Er moet kennelijk beloond worden. Een fiets voor iedereen lijkt me wat te gortig, maar allicht kan men het de volgende keer eens met mini-Marsjes proberen? Of suikerklontjes?
    Eindoordeel: 3 (zegge: drie)

    Like

  9. Zou de inzender een broer hebben die hij tot nimmer aflatende hilariteit aanduidt als ‘de andere Kunne’? -milde grinikicoon-

    Like

  10. Toen ik weer thuis was en de fiets in de berging wilde zetten, zag ik tot mijn stomme verbazing daar mijn eigen fiets daar staan. Toch maar iets minder gaan drinken .

    Like

  11. In mijn stembureau staat altijd een bak met snoep. Daar hebben ze kennelijk die andere Kunne op bezoek gehad.

    Like

  12. @Pawi
    Oh, dan is die ‘n’ er net bij ingevoegd.
    Blogbaas, kan het gewijzigd worden?
    De opmerking @13.33 kan als niet-gemaakt worden beschouwd.

    @APD
    Eerder Partij van de Dieren – hij is toch als bij vekleed?

    Like

  13. Nee he! Dan hangt ook mijn naamgrapje in de lucht. We gaan het corrigeren, want het ikje moet correct zijn.

    Maar attentie dus: ook het grapje van 13:47 kan als niet gemaakt worden beschouwd.

    Like

  14. Van “Vis” naar “fiets”. Waarom niet.
    Het was is die dagen, dat ik tevergeefs op cameraploegen wachtte, als ik mijn stem uit breng. Altijd om de hoek, in dezelfde school.
    Fietsen, horen bij mensen, die in woninkje hun “ding” doen.
    Stemmen was ’n overtuigd, het is alles troebel, toch nr 1 rood maken.
    mijn fiets, net als veel fietsen hier, staat in ’n schuur.

    Zo eentonig was het. De camera ploeg is nooit gekomen.
    In de cultuur waar ik nu zit, is stemmen 1 groot feest. Komt geen fiets aan te pas.
    Jammer. dat er in de laatste zin geen zelfspot is.
    Was ’t nog aardiger.
    Oh, zegt u, terecht ingezonden?
    Heeft u niet gestemd dan?

    Van Iran’s nieuwjaar naar de verkiezingen.
    Wat zal het morgen zijn?

    ’n Observatie, ik vroeg, ik kreeg antwoord?
    Oh , de zon eclips? Ja warempel. Had u nog ’n bril op de kop kunnen tikken?

    Hier spoort de klok naar zaterdag.

    Dag, dag, mooie dag.

    Like

  15. Vroeger ging dat associatie denken van RSB allicht op papier.

    De komst van internet heeft waarschijnlijk het halve regenwoud gered.

    Like

  16. Leuk “ikje” Aktueel. De wit regels scoort voldoende.
    Me fiets, krijg nou wat, mijn rij-gerief?
    Daar, kan me nog meer vertellen, Hij is Mj. Nu Monofocaal naar Mijn Schuur.
    Joepie, Stemt, stemt. om de hoek misschien Uw vermiste auto?
    Ik lig uren voor mijn buis voor de uitslagen. Ik ga naar het schuurtje.
    Ik streel het zadel, het wiel, alle spaken. Als de 2e kamer verkiezingen komen, gaan we samen.

    Like

  17. Zou de inzender een broer zijn van dsr die hij tot nimmer aflatende hilariteit aanduidt als ‘de andere Kunne’? -milde grinikicoon-

    Like

  18. Goede Vrijdagviering

    Als predikant van de Protestantse Kerk leid ik regelmatig een dienst in het zorgcentrum voor ouderen in onze wijk.

    Gisteren liep ik een rooms-katholieke collega tegen het lijf, die in het zorgcentrum werkt.

    „Ik heb jullie Goede Vrijdagviering gered!”, riep ze vrolijk. „Activiteitenbegeleiding wilde op de tijd van jullie dienst een patatmiddag houden. Ik vroeg: ‘Zouden jullie dat wel doen: een patatmiddag op Goede Vrijdag, tijdens een kerkdienst?’ Ze hebben het een week uitgesteld, maar eigenlijk zagen ze het probleem niet. ‘We serveren gewoon patat met een kroket’, zeiden ze. ‘Er zit geen vlees bij, hoor.’”

    Udo Doedens

    Like

  19. Tsja, als men het eigen geloof al niet meer kent en onderhoudt, dan is het een aflopende zaak met de Roomscherij in de Lage Landen.
    Eindoordeel: 7.5 (zegge: zeveneneenhalf)

    Like

  20. De liefdeloze bemoei- en bedilzucht van de clerus kent weer eens geen grenzen. En bovendien, de hoeveelheid vlees in een kroket is te verwaarlozen.

    Like

  21. Om even weer terug te keren naar waar het om gaat;(

    Ik wens iedereen een goed 2015.

    Toch? Daar zitten we toch in…?

    Like

  22. timmer
    Ja, vrouwen komen en gaan, maar you got to hold on. Nieuwe ronde nieuwe kansen. Er zijn zelfs bewegende beelden van.

    Like

  23. Als ik morgen mijn diensten aan ’n nieuwe doelgroep wil slijten, moet ik zo af & toe netwerken.
    Gisteren had je aan ’n microfoon voldoende, dezer dagen is daar het “event management” dat achter in de zaal alles regiseert. zo hoeft niets je te ontgaan.
    Het is aanpoten, soms moet je multi-tasken , na afloop moet je met ’n goed gevoel naar buiten.
    Is het allemaal aan te horen? Da’s weer wat anders, de verhouding kleur palet, zangkwaliteit is soms dysproportioneel.
    Moonriver etc heb ik wel beter gehoord, maar als ’n kleine chinese zangeres, ppppffff, met eigen bandje, haar ding doet, gaan de handen op elkaar, de flitslichten buitelen over elkaar heen.

    Like

  24. Moonriver, riverside blues? Dat dat nog serieus gespeeld wordt. Heb het toevallig met de nodige hoop echo vorige week nog in een karaoke gekweeld, maar my oh my, er zijn nummers die hun houdbaarheidsdatum hebben verloren hoor, chinees of niet.

    Like

  25. De Rotay viert feest.
    ’n Gevarieerd programma.
    Dus ook lekker, even ’n toertje doen? Waarom niet?
    Als je “los wil gaan” is hier je kans.
    De Rotary in deze landen, heeft ’n sterk dienend karakter.
    Wat ze neer zetten, mag gezien & gehoord worden.

    Like


  26. De “voorbeeld dansers” jagen de groep aan.
    Veelal boeiend. Inspirerend. Leuk om naar te kijken.
    Niet voor 3 setjes, maar voor zo’n 80 man, op dat moment “alles op z’n plek. Per groep van ’n man of 20, ’n aparte kleur.

    Like

  27. Apiedapie
    maart 22, 2015 om 16:38
    Die houdbaarheidsdatum, heeft veel te maken met de uitvoering.
    De Chinese, zong ’n liedje, wat ze tekstueel waarschijnlijk niet begreep.
    Als je dan alles verkeerd invult, blijft er weing moois over.

    Alas, het oog dan? Oogverblindend mooi.
    Maar als je niet kunt zingen. Kom, geef dat kind ’n microfoon?

    Er zijn er die klappen ervoor. Ook tijdens het testen van de audio.
    Ik realiseer me, dat als ik mijn “Wat zou dit leuk zijn” lijstje wil doen.
    Zal ik ook hier tijd aan moeten besteden.

    Wij gaan over tot de orde van dag.

    Like

  28. Zo, nog een uurtje mensen en dan gaan we hier weer sluiten. De nieuwe weekopening staat klaar. Mooi diepzinnig citaatje van DSR in de kop. Prachtig portret van bekende cabaretier met hoog piepstemmetje. Een paar schamele ikjes, wat goudvissen, en de aankondiging van een mooi nieuw feuilleton. Heraankondiging, want we wisten het al. En ruim aandacht voor Timmerark. Gaat dat zien! Om een (zegge: 1) uur precies. Waar? Hier!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s