Over Turijn, verlangen naar Echte Seks en Winnetou (75)

“Winnetou” by Sascha Schneider – Hans-Gerd Röder, Sascha Schneider, ein Maler für Karl May (Bamberg: Karl May-Verlag, 1995), p. 19.. Licensed under Public Domain via Wikimedia Commons –

Mopperkont was in Turijn, Luvienna verlangde naar Echte Seks, en Winnetou ging dood. Dat was het vorige week. In den notendop. De ikjes mochten geen naam hebben.Het was met afstand de meest saaie dulle ikjesweek Aller Tijden. Kan. Mag. Maar denk dus niet dat we ze hier dan toch trouw gaan bespreken. Not dus. Wij hebben wel wat beters te doen.

Laten we beginnen met reageerder Mopperkont. Hij was dus in Turijn, en berichtte over wat hij niet deed. Dat begon dan bijvoorbeeld zo: “Ik was eigenlijk op weg naar het Egyptisch museum … “. Daar zag hij een rij van 100 meter pilgrim, die “na de lijkwade ook weleens iets moois” wilden zien. Mopperkont weg dus. Hem niet gezien.  De volgende dag: “Ik wilde vanochtend een kaartje kopen voor Faust van Gounod, morgen in de opera van Turijn, maar de kassa bleef dicht.” Weer een paar dagen later: “Ik kon kiezen tussen de bioscoop en een ritje naar buiten in een airconditioned trein. Ik koos voor dat laatste en kocht een kaartje naar een willekeurige bestemming, Carmagnola”. Die trein zou over vijf minuten vertrekken. Helaas stond zijn horloge vijf minuten achter en reed de trein voor zijn neus weg.

The Sun Trip to Antalya 2015
The Sun Trip to Antalya 2015

Wat hij wel deed was met fietsers kletsen die met een paar zonnepanelen op de bagagedrager onderweg waren naar Turkije. Daarna ging hij anderhalf uur in de kerk “zitten nadenken over de zin van het leven”. “Maar het was te kort, ik ben er nog steeds niet helemaal uit.” Da’s mooi, de kop is eraf, zeggen we dan, het is nu nog slechts een kwestie van tijd.

Wat wil een mens nog meer. Over het ikje heb ik vandaag niks te melden. Caio!

Wij, de lezers van dit mooie blog, hebben allang door wat de zin van Moppers leven is. Want we mochten ook zijn bloemrijke en watertandende beschrijvingen van zijn bezoekjes aan de Turijnse restaurants lezen. “Typisch Italiaans restaurant met professionele obers, degelijke Italiaanse gerechten, gezellige en levendige Italiaanse gasten, twee mannen die akoestische gitaar spelen, wat erg uitzonderlijk is in Italië en inspecteur Montalbano op de tv. Wat wil een mens nog meer. Over het ikje heb ik vandaag niks te melden. Caio!” Nou wij dus ook niet, ze waren stuk voor stuk te sneu, de meeste brachten slechts een verbaasd “huh” of “duh” van onze reactanten teweeg.

Koning Willie meende nota bene terug te moeten komen op een ikje van eervorige week, waarin hij voor vaarwegpiraat was uitgemaakt. Hij liet zich de krant volgens Klare taal voorlezen door Maximazij snapt het net iets beter en sneller, tevens kan ze dan ook haar uitspraak verbeteren”. De koning vond dat hij daar op dat IJsselmeer in zijn groene drakenbootje wèl voorrang had gehad, want hij kwam van bakboord of zoiets, of misschien juist wel van stuurboord. Zo prachtig dat de koning over zoiets met het volk in discussie gaat. Zat hij er met Putin ook maar zo scherp bovenop. Maar nee dus, het kon ons niet echt boeien, en wij waren met andere dingen bezig. poster

Zo lazen wij met veel plezier dat Mopperkont het de volgende avond weer naar zijn zin had gehad, nu in een familierestaurantje in de volkswijk Borgo Dora. “Het is daar een groot eetfestijn. Het ene gerecht is nog niet opgediend of het andere staat al op tafel. Het is nu bijna donker en gelukkig strijken er nog meer mensen neer op dit terras in dit bochtige straatje (…) Het best bewaarde geheim van Turijn: restaurant Ambhara, niet verder vertellen hoor. Ciao”

Foto: Luvienna
Foto: Luvienna

Ook Luvienna had weleens lekker gegeten in Turijn. “Toen de baas hoorde dat ik vegetariër was heeft hij een paar verrukkelijke vegetarische gerechten gemaakt, een paar buiten de kaart om. Op de foto het voorgerecht met een mix van groentebereidingen. Heerlijke wijn ook. We zijn terug naar het hotel gerold.”  In dat volkswijkje van Mopperkont  “stikt het van de migranten. Chinezen, Arabieren en Afrikanen (…) Veel Italianen staat het water overigens ook aan de lippen en er is veel stille armoede. De rijken en de buitenlanders doen zich te goed aan de uitstekende keuken, maar veel Italiaanse families en verliefde stelletjes beperken zich buitenshuis tot een pizza en een glaasje cola.” Nou moe, alsof je het over Griekenland hebt, een paar jaar geleden, alweer zo’n *huivericoontje* 

Ik vond alleen maar islamitische slagers en supermarkten en daar stond van alles in de koelkasten maar geen alcoholische dranken.

Onze mopperende verslaggever zat niet altijd te slempen in een etablissement. “In mijn hotel vroegen ze voor een slokje bier vijf euro en ik ben dus in de wijk op zoek gegaan naar een winkeltje waar ze bier verkochten. Dat viel nog niet mee. Ik vond alleen maar islamitische slagers en supermarkten en daar stond van alles in de koelkasten maar geen alcoholische dranken. Na lang zoeken vond ik eindelijk een chinese super, waar het bier bijna uit de koelkast viel.” galleria 8En wij weten niet waarheen hij eigenlijk op weg was, maar hij kwam de volgende dag ook nog in een automuseum terecht: “Italianen kunnen (…) mooie auto’s maken, zoals ik vanochtend heb gezien in het Museo del Automobile. Wat een fantastische collectie oude auto’s is daar te zien. In een voormalige Fiat-fabriek in de wijk Lingotto is thans een enorm winkelcentrum gevestigd, Galleria 8 genaamd. Op het dak van dat gebouw ligt een oude testbaan.” Prachtig, wij zien in gedachten de Alfaatjes zich als lemmingen van het dak storten.

Nou, met zo’n schrijver heb je verder geen blog nodig mensen. De recent terug van weggeweeste Pawi was ook al op zoek naar illegaal bier geweest, maar dan in Marokko: “In Marrakech drinken veel islamieten bier, maar verkopen het niet. Zeker niet op vrijdag. Niet in de Marjane, niet in de Carrefour. Alleen in clandestiene achteraf gelegen containers, waar je een Belgische speurneus voor nodig hebt om die te vinden. Zo iemand hadden we gelukkig in de buurt.”

Photo by: Ed Gregory, stokpic.com
Photo by: Ed Gregory, stokpic.com

Intussen verscheen er een ronkende, dampende en stomende aflevering van Luviennas mannenfeuilleton. Ze drijft haar vriendje tot wanhoop, maar zichzelf ook. “De verboden vrucht die nu binnen handbereik is, heeft E’s verlangen tot knappens toe opgestuwd. Net als die van mij trouwens: ik ben meer dan toe aan mijn eerste keer Echte Seks. Had ik het me vroeger al voorgesteld hoe het zou zijn, sinds mijn bezoekje aan de NVSH heb ik het in gedachten honderden keren gedaan, heb ik al mijn remmingen losgelaten en heb ik er met sterretjes in mijn ogen een knetterende roze wolk van verrukkingen omheen geschilderd.”

Karl May - Winnetou
“Karl May Winnetou I bis III 001” by Verlag Friedrich Ernst Fehsenfeld – Karl-May-Wiki. Licensed under Public Domain via Wikimedia Commons

“Trop tard, trop tard, le sperme est déjà allé à l’intérieur.”

Tja, en dan bereikte ons het trieste nieuws dat Winnetou dood is. Opnieuw en nu in het echie dus. Pierre Brice, een Fransman die hem speelde, en die eigenlijk Pierre Louis Baron de Bris heette. Winnetou .. en Old Shatterhand … ach, de herinneringen zijn zo vaag, heb ik de boeken gelezen, of heb ik de films gezien? Ik weet het niet eens, maar ik krijg er een keigoed gevoel bij. Gevoelens van heroïek, moed, durf, respect, wijsheid, al die dingen die Karl May er zoals wij nu weten helemaal niet instopte. Een Duitser die cowboyverhalen schrijft en zelf nog nooit in de VS was geweest. Zucht, en dan moeten we nu lezen dat het geheel door een Franse acteur is gespeeld! Nu ik dit opschrijf overvalt me ineens een keizware emotie bij de gedachte aan een Winnetou die dood ging. Dus ik zal dat toch als piepklein jochie wel hebben meegemaakt. Snif. Het ga je goed, Pierre! “Trop tard, trop tard”, disait Winnetou, “le sperme est déjà allé à l’intérieur”, maar dan in het Nederlands voor de rijm (met dank aan Ad Hok, die zijn klassiekers kent).

Ook Albert West (Albert Westelakenging er van tussenuit. Hij overleed vorige week op 65-jarige leeftijd ten gevolge van een aanrijding. Met een vrachtwagen? Een monster truck? Nee, met zijn revalidatie-driewieler. *zucht icoontje* Wij zullen het tedere Ginny Come Lately nooit vergeten, Ap. De tekst begrijpen we nog altijd niet, maar het was een cover anyway.

duimpjesbokaal

De Duimpjesbokaal van de Week ging naar Heer Rozenwater die een nieuwe internationale reageerder (m/v) die netjes om multilingual posts vroeg toesnibde: “Hé Tunfische, luie donder, wel eens van google translate gehoord???” Tja, en dan is zo iemand meteen weer weg natuurlijk en kan de Huffington Post weer rustig slapen.

En daar moesten we het vandaag maar eens bij laten. Dit was het overzicht van wat er vorige week hier op de site is gebeurd. De ikjes kunnen desgewenst worden gelezen in de ikjesrubriek van de NRC, de krant die zo graag lezersanekdotes op de achterpagina plaatst. Stuur nu zelf eens een ikje naar de krant.  Of scrol naar beneden en zeg wat het ikje van vandaag losmaakt. Plaats een reactie. Mag met een fantasie-emailadres. Druk een duimpje. Geef een sterretje. Plaats een smiley. Voor je het weet, sta jij volgende week in het intro.

Voorgaande afleveringen van deze rubriek zijn elders op dit blog te raadplegen. Nieuwe fA. Dapieeuilletons en levensverhalen of aanzetjes daartoe zijn welkom op apie@apiedapie.com. Kortom, het wordt weer een prettige week. Maar als je vindt dat het geen prettige week moet worden, ga dan vooral elders buurten.

Featured image helemaal hierboven: Pierre Brice (6 February 1929 – 6 June 2015) as Winnetou

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

113 thoughts on “Over Turijn, verlangen naar Echte Seks en Winnetou (75)”

  1. Documentairemaker is duidelijk geen schrijver, waar is de documentaire overigens te zien?

    Kijk eens wat vaker naar Karskens , die beheerst het hele veld.

    Like

  2. Flauw maar waar: ik besef..me is niks,.. , ik ben ervan overtuigd , ik bedenk …… ik bedenk me … betekent : ik sla een andere weg in , ik ga het anders doen.

    Nou leuk allemaal, groeten van de puriste, tot zover, huivericoontje en handenwrijvend gaan we weer verder .

    Like

  3. Ik zie nu dat er zelfs twee keer met dat lelijke ‘zich begeven’ wordt gewerkt en nog wel in de eerste en meteen hopla tweede zin! Brrrrr lelijk icoontje

    Like

  4. De Telegraaf meldt het nieuws met een zin die drs.P wel zou kunnen waarderen: “De zanger en tekstdichter Drs. P is op 95-jarige leeftijd in zijn woonplaats Amsterdam overleden aan ouderdom.”

    Like

  5. Toon Hermans is een schromelijk overschatte flauwerik wiens werk, in tegenstelling tot dat van Drs. P., zeer vatbaar is gebleken voor de tand des tijds.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s