Als die kroeg er niet meer is (100)

Stairway To Heaven by Tizz77
Stairway To Heaven
by Tizz77

De vorige week begon met een liefst 44-jaar ouwe mop. Opmerking van corpsbal 1 in trein tegen meisje: “Hé er zit een ladder in je panty.” Reactie van corpsbal 2: “Nee, dat zijn stairways to heaven.” We danken Fien Gooskens voor het opduikelen van deze “ouwe koe met een gigantische baard” (volgens Luvienna). En Pawi vond er dit van: “Die Fien heeft vermoedelijk mooie benen, en die steekt ze niet onder stoelen of banken.” Lummel kwam daar overheen met “Dan had ze beter een foto kunnen sturen dan dit prul”.

Wie wil d’r nog wat drinken? Doe maar een grote portie bitterballen.

Kijk, dat zijn leuke en onderhoudende niemendalletjes. Biertje erbij, zoutje, chipsje, zondagmiddag, bijeen in de buurtkroeg, goeie vrienden, vage kennissen, in de hoek iemand die je vaag bekend voorkomt maar eigenlijk niet kent. Wie wil d’r nog wat drinken? Doe maar een grote portie bitterballen. Jammer hoor, als die kroeg er op een gegeven moment niet meer is.

Ilona greep voormeld voorval aan om ons op een mooie en ontroerende video opmerkzaam te maken, te weten die van die Chinese vuurwerkchoreograaf die ter ere van zijn overleden oma een ladder naar de hemel bouwde, met vuurwerk en een ballon. [tekst loopt nog heel lang door onder de video]

En net als je denkt dat je lekker kan doorlezen staat er nòg een video, waarbij de tekst eronder nog keilang doorloopt. Want het muziekje van Led Zeppelin mag niet ontbreken, blogbaas dezes lag te kraaien in zijn wiegje, trots broertje erboven en dit singletje werd in huize Dapie grijsgedraaid.

Ander hoogtepunt van vorige week: Plopje kreeg de navigatie alhier onder de knie, en het moet gezegd, door zijn fris van de levere opmerkingen werden er hier en daar wat belangrijke verbeteringen in de menustructuur aangebracht. Ook het opdelen van de reacties in vellen van 50 behoort tot het verleden. Dank Plopje!

1sluierindewindmoskeeEr ging een keimooi nieuw feuilleton van start, “Sluier los in de wind”, met prachtig eigen fotowerk van de schrijfster zelve: Pawi, bekend van “Veel lieve kinderen”. Haar nieuwe mag er zijn. Stukkie? Hier dan: “Ze aanvaarden onze excuses en wandelen langzaam weer terug naar het huis naast de school. Een van de vrouwen laat haar sluier los dansen in de wind, ze heeft hem afgedaan en toont zo haar vrijheid. Hoog boven haar haren laat ze de sluier horizontaal wapperen. De wind trekt aan.” De rest staat hier, met de komende weken, maanden nog wat afleveringen erbij.

De eerste reacties waren positief. “Sfeervol verhaal”, zei Letterzetter, “fijn om te lezen”. En collegaschrijver Timmerark: “Je bent echt een goede auteur. Ik hou erg van jouw stijl van schrijven, wou dat ik dit kon. Ik haal gelijk mijn schoonmoeder en haar aambeien erbij, maar jij weet wat je wilt beschrijven en dwaalt niet af”.

Djellaba

Ook Mopperkont, Luvienna, Ad Hok, Klare taal en Plopje lieten het niet bij klikjes, duimpjes en sterretjes, maar typten hun complimenten in het reactieveld. Bertje – nog niet zolang geleden gespot tijdens een etentje bij de McDonalds in Duitsland – ging zelfs helegaar uit zijn bol: “Werkelijk schitterend gedaan, pawi! Het begin is goed gevonden, daarna hou je de aandacht vast door een goede schrijftechniek met originele wendingen (…), en het einde doet je glimlachen. Het verhaal kan goed op zichzelf staan, maar ik ben natuurlijk blij dat er nog meer komt.” Daar stond dan weer een Heer Rozenwater tegenover die het hield op een zuinig “Sfeer goed beschreven”. Ook na doorvragen had hij er niet meer over te zeggen. Mag en kan natuurlijk. “Wel wat lang van stof” vond Artafterallart, en hij lichtte ons en passant voor over kaftans, djellaba’s, labaya’s en djabadors.

100laatstefeaturedtimmerark
Binnenkort opgeheven … met opgeheven hoofd en zo …

Andere feuilletons die wellicht hier ooit nog eens een vervolg krijgen zijn die van Timmer eh dinges, zijn naam mag vanaf morgen niet meer worden genoemd en die van Luvienna. Eerstgenoemde deelde mede dat hij vanaf deze week niet meer zal bestaan.  “Opgeheven en digitaal gecremeerd. Ik zal hier onder een andere naam gaan reageren.” Dinsdag – da’s morgen! *huiver icoontje* – zal onze gewaardeerde kunstzinnige, alleslezende huis-, tuin- en keukenfilosoof zijn nieuwe naam onthullen. Keibenieuwd. “Dat was het Folks. Afscheid nemen is moeilijk. Vooral als de knop niet werkt”, zagen wij hedenmorgen op zijn site, dus wie weet, gebeurt er helegaar niks.  Maar goed, Luvienna dan. Tikkie rustiger, en tegenwoordig vooral op twitter hyperactief. Komt goed. Haar grootste fan Riverside Blues staat op springen: “Wil jij weten “Wat ik allemaal met Vrouwen deed in m’n Fiat 450”? Dan moet je hier blijven komen, de feuilletons Sex, Op de Invalideparkeerplaats staan, dat soort humor.”

Zie maar eens een Billy boekenkast aan het lachen te krijgen
Zie maar eens een Billy boekenkast aan het lachen te krijgen

Er was ook nog een ikje over een plankje dat spontaan naar beneden viel, van de hand van Joke Gooskens (wellicht een zus/moeder van Fien? Fien met ander pseudoniem?). De clou: haar woningbouwcooperatie vervangt liever een hele keuken dan een plankje. Ze zijn van “God en alles los, die bestuurders, dat op hol geslagen semi-privatiseren”, mopperde een linkse rakker. Pawi: “Bij Rochdale zouden ze zoiets anders aanpakken. “Mevrouw, u lijmt dat plankje zelf (onhoorbaar: en wij bestellen een nieuwe keuken voor onszelf)”.

Een ziekenhuisikje van Lieke van Zanden oogstte waardering. Een flirtende verpleegkundige doet bij de zieke Lieke de liefdessappen stromen, waarop zij om zijn telefoonnummer vraagt. “Gewoon”, antwoordt hij: “112.” Plopje: “En daar vervloog de hoop op romantiek”.

100styleneDe reageerders speelden volop met een schrijfstijlenautomaat van de Universiteit van Antwerpen. Daar stop je een stukje in en het apparaat vertelt je of het mannelijk of verwijfd geschreven is, of het poëzie, een sprookje, literair of non-fictie is en of de schrijfstijl het dichtst in de buurt komt van Hermann Koch, Remco Campert of Jan Wolkers. Hoe meer “ik” er in voor komt hoe hoger de kans dat het door een vrouw is geschreven en meer van dat soort met-lange-halen-zijn-we-snel-thuiswerk. Geanalyseerd werden: Pawi, Burnout, Mumbai, een intro, de verbrijzelde liefde, Plopje, het hele oeuvre van Luvienna, het weerbericht van vorige week donderdag en het verhaal Job uit het Oude Testament. De plank werd soms mis- en soms raakgeslagen. Maar zowel Job als Plop moet je dus niet te letterlijk nemen. En ikjes zijn dus van meisjes o_O icoontje.

Voormelde Plopje dichtte in zijn onnavolgbare stijl onverdroten door, zoals deze (fragment):

… desnoods mijn hele leven lang, het schiet goddank al lekker op

“Ik ben niet boos alleen maar bang, dit is geen einde wel een start, van jou heel even niet te zien, van denken dromen heel misschien. Van blijven wachten maar waarop, desnoods mijn hele leven lang, het schiet goddank al lekker op.” (als uitprobeerseltje horizontaal geplaatst, fail).

En (fragment):
“we deelden liefde, jarenlang
deelden en deelden en deelden
opdat wij ons niet verveelden
nu ben ik wel een beetje bang
dat het iets te vaak is gedeeld
het ligt nu geheel in stukken”

Ook op de deerne op het Katwijkse zand liet Plop zich weer eens helegaar leeglopen:

Katwijkerzand
Katwijkerzand

jarenlang was je goddank verdwenen
met je prachtige billen en benen
waarom kom je weer alles verpesten
mijn rust & dus mijn schamele resten?
wat moet je met die griet
ze zorgt slechts voor verdriet
en wat je in haar ziet
is er werkelijk niet

Blogbaas riep vertwijfeld uit:

” Plop, vergeet die meid
ga eens op een dating site!”

Timmerplopje deed zijn duit in het zakje: “Gelukkig zijn ze nu en blij” rijmelde hij. “Zij waren en zijn veel beter dan ik. Waarom kozen ze ooit dan voor mij? Was ik voor hen niets meer dan een ?” 

Plopje is al met al, vindt hij dan zelve althans, een slappe echo van E. du Perron, en verdomd, kijk hier eens naar:

E. Du Perron
E. Du Perron

… toch dacht ik soms aan een verdoemde ster
bij deze ramp zonder een zweem van rouw.
Hoop loert altijd. Hij ging volkomen onder
aan de onbeduidendheid van een geliefde vrouw. (uit De Catastrofe, fragment).

Het is net alsof er geen lekkere flow in dit intro zit, vinden jullie ook niet? Horterig naar het eind, als een auto rijdend op het laatste restje benzine, een fiets op een vrijwel lekke achterband, een wandelschoen met de lappen zool erafvliegend.

Hij ging er weer niet uit
Hij ging er weer niet uit

Het is niet anders, zo is het nu eenmaal. En tot overmaat van ramp was de 100e reactie vorige week voor blogbaas zelver, zodat de doos met lepeltjes weer niet uit de kelder kwam.

Omdat jouw pa in een rooiere bootvaart dan de mijne - Ome Tinus
Omdat jouw pa in een rooiere bootvaart dan de mijne – Ome Tinus

Heer Rozenwater was duidelijk niet zo in zijn hum vorige week. In zijn Kunstrubriek, ooit toch geliefd vanwege de originele, verrassende plaatjes, verschenen slechts plaatjes van prehistorische mannen en vrouwen op het ijs (de laatstgenoemden dan wel zonder onderbroek). Ome Tinus kreeg de lachers op zijn hand met zijn winnende kopsuggestie bij nevenstaand bootje.

Misschien wilde Roos niet toegeven hoeveel zorgen hij heeft over zijn referenda. Dat prachtige initiatief dreigt immers de nek te worden omgedraaid door de huiszeloot. Er was er eentje met maar liefst 280 deelnemers, ja, dat haal je de koekoek icoontje. En de vrije “others” categorie wordt regelmatig misbruikt voor ordinaire praat en haatteksten. Zijn aanvankelijke sereniteit (“ik doe niet aan censuur”) is aan het koken, kijk maar eens wat hij er hedenmorgen, kort voor publicatie van dit intro, uitgooide: “Weet je wat jij bent Zeloot? Een hoop diarree, bah!” Jammer, dit gedoe, er waren vorige week best wel aardige uitprobeerseltjes, eentje met een gedicht van Plopje als input, en eentje op weg naar diepgaande psychologische karakteronderzoeken van de A. Dapie Community. Hopelijk komt de definitieve versie er zonder karakters van exreageerders, kom, we zijn gekke Gerritje immers niet? Enfin, kijk maar eens of de volgende referenda nog openstaan: http://www.poll-maker.com/Q3EI85 en http://www.poll-maker.com/QQSG19 En zo niet, dan geeft dat niks.

Nou, en als jullie nog niet in slaap gevallen zijn, dan doet de volgende video dat wel, geplaatst (en gemaakt?) door multi-talent Letterzetter.

En dit alles wordt voor jullie opgetikt op een grijze zondagmiddag, je kent ze wel, plakkie Brie, schijfje augurk, biertje, Buitenhof, ommetje, introotje.

Ik associeer het altijd met (…) plannen die je voor het weekend had die er niet van gekomen zijn

Luvienna vindt er dit van: “De zondag vind ik de vervelendste dag van de week. Ik associeer het altijd met dit soort weer (…), verplicht familiebezoek, eindeloos voetbal op de radio (…). plannen die je voor het weekend had die er niet van gekomen zijn, enzovoort. Waar de vrijdagavond feestelijk is en de zaterdag vol verwachting en energie, is de zondag mèh.”

Maar de zondag van Pawi ziet er zo uit: “De zondag is een feestdag voor mij. De dag begint pas echt om tien over half tien, als de klokken gaan luiden. Drie klokken, verschillend van toon, en samen allerlei boven- en ondertonen vormend (…) En dan: een hele dag naar eigen inzicht te besteden. Gedichten lezen of maken, pierewaaien, fikkie stoken, lekker koken. Of eindelijk die dikke pil uitlezen. Familiebezoek is bij ons nooit verplicht, gelukkig. En als het dat wel was, zou het ook nog prettig zijn.”

Het kleine binnentuintje van het klooster lag vol met graven van overleden kapucijnen paters en broeders en het koor zong opgewekt over lux aeterna. Een wel bestede dag.

En die van Mopperkont: ” … een heerlijke dag. Het begint eigenlijk al in bed als de wekkerradio aanslaat met het radio 4 programma de ochtend van vier van de opgewekte Niels Heithuis, vervolgens echo van eeuwigheid van de kultuurhistoricus Antoine Bodar. Als om tien uur spiegelzaal begint met de irritante Hans van den Boom is het de hoogste tijd om op te staan en een ontbijtje klaar te maken. Daarna tijd voor de ongelezen restanten van de zaterdagkrant en de Groene. ’s Middags is er altijd wel een mooi concert, zoals vandaag het optreden van cappella brabant in de Kapucijnenkerk in Den Bosch met muziek van Amerikaanse componisten. Het kleine binnentuintje van het klooster lag vol met graven van overleden kapucijnen paters en broeders en het koor zong opgewekt over lux aeterna. Een wel bestede dag.”

Kapucijnenkerk Den Bosch
Kapucijnenkerk Den Bosch

Die zondagen dus. Ze zullen nooit meer dezelfde zijn. *snif en bedankt voor alles icoontje*

Nou, dat was het dan. Ga nu maar proberen wat ikjes te lezen, ergens verstopt in de NRC, de krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. De reacties van de mensen uit het land staan hier, ze werden aangeleverd door de reageerders op deze site, ex-NRC-reactanten, ex-Volkskrantbloggers en ex-weten-wij-veels. Stuur zelf een ikje naar de krant. Of scrol naar beneden en zeg wat het ikje van vandaag losmaakt. Plaats een reactie. Mag met een fantasie-emailadres. Voor je het weet, had jij volgende week in het intro kunnen staan. Als dat intro geplaatst zou zijn natuurlijk.

Voorgaande afleveringen van deze rubriek zijn elders op dit blog te raadplegen. A. DapieReacties zijn welkom op apie@apiedapie.com. Kortom, het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, ga dan s.v.p. elders buurten.

Featured image (helemaal hierboven) is gemaakt door Hendrik Haverkamp, laten we hem in zijn waarde laten. Goh, mooi schilderij hoor, kijk die hond die met zijn ballen aan het ijs is vastgevroren, zijn baasje heeft niks in de gaten.

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

178 thoughts on “Als die kroeg er niet meer is (100)”

  1. @Indra
    O zeker, dadelijk is “hun hebben”, “jij wilt” etc. etc. etc. Algemeen Beschaafd Nederlands. Daar is niets tegen te doen.
    Laten wij er heel even enige tränen over plengen.

    Like

  2. Klaartje: heb ik net gedaan. De Van Dale keurt het wel goed.
    Zag ergens het zinnetje: of je nou wilt of niet, het zal moeten.

    Like

  3. Hunnen heb geen bed: een hooligan met historisch besef. Excuses, ik ben plataf, doorrookt en opgebraden. Wat zou ik nu graag een heel groot glas koud bier willen! Maar met jou, of Luvienna, liefst in een Engelse Inn. Of Schots. Mag ook met een aardige heer van alhier. Maar men wil al niet met mij naar de film, dus een etablissement waar alcohol geschonken wordt zal er ook wel niet inzitten.
    Net als een verjaardag visite met pawi.
    Blijft over de rechter die eieren aanbood te willen bakken in Brussel.
    Maar dat zal kip en klaar een illusie blijven.
    Voor sommige dingen moet je dankbaar zijn.

    Like

  4. Dear Indra,

    Je ‘ wilt ‘ is juist de correcte vorm, net als je ‘ zult ‘ , de andere vormen je wil en je zal zijn inmiddels geaccepteerd omdat dat steeds meer in het taalgebruik voorkomt.

    Hun hebben klinkt voor mij nog steeds als een verkrachting van de taal.

    Maar soit er zijn belangrijker dingen op aarde.

    Like

  5. @KT
    Oow, als je gelijk hebt, zit het verkeerd (want precies andersom) in mijn kop. Kan. Ik dacht juist dat “je wilt” langzamerhand geaccepteerd wordt ondanks het feit dat “willen” een onregelmatig werkwoord is. Was? Dan mag “hij wilt” tegenwoordig vast ook.

    Like


  6. Knallen

    Vuurwerk, vreselijk. Drie jaar geleden dook mijn oppaskind bij iedere knal in elkaar van schrik en bezwoer dat hij, als hij later groot was, nooit iets met dat spul te maken zou hebben.
    Nu is hij groot, elf al. Met drie vriendjes om hem heen steek ik een lontje in brand. Van pappa mogen ze iets van vorig jaar laten knallen.
    Illegaal vertellen ze, maar in de tuin kan het best.
    Het lontje smeult. „Wat een lekkere geur”, verzucht eentje. Allemaal proberen ze die zo diep mogelijk op te snuiven. Nu ik hun verheerlijkte gezichtjes zie begrijp ik, voor het eerst in mijn meer dan zeventigjarig bestaan, eindelijk de fascinatie.

    Marian van Egdom

    Like

  7. De fascinatie voor de geur en geluidseffecten van buskruit loopt helaas steeds vaker uit de hand. Lees daarover meer in de overige pagina’s van de krant.

    Like

  8. Wat een omslachtig gedoe om te zeggen dat je nooit hebt geweten dat kruit zo lekker ruikt. Pappa met twee p’s, oppaskind, een lontje en niet een rotje in brand steken …. overbodige prietpraat en slecht geschreven. Eindoordeel: 2,5 (schrijve twee en een half).

    Like

  9. @Indra
    Dank je (bloosicoon, hoe moet dat ook alweer), maar je moest een weten hoeveel daaraan gesleuteld is & wat dat gekost heeft.

    Like

  10. Vrijdag 4 december 2015. Krijgen we na het weekeind een cadeau of de roe? Ik heb spierpijn dus een massage staat hoog op mijn lijstje.
    Alvast een prettig weekeind, en Luv, kop op, zondag overleven we wel.

    Like

  11. Maar je kunt vast wel een fatsoenlijke instructie filmpje op het web vinden over massages. Ik mag het eigenlijk niet zeggen maar ik kan gratis gemasseerd worden, nou ja, betaald door de zorgverzekering maar mij werd verzekerd dat je er pijnlijker vandaan komt dan erin. Iets wat ik hier vroeg ook wel eens meemaakte, maar toen was ik nog een rookie in een kort broekie en had ik het ook nog eens regelmatig steenvast over mantelverzOrging.
    Ik moet nu gaan maar met permissie kom ik (erop) terug.
    Hoe zou het pawi vergaan? Je bent toch niet boos (op mij)?

    Goh, wat zijn. Sommige dagen,
    Heerlijk klein. We omver zagen.
    Bomen voor het kerstfeest.
    Sommige vrouwen zijn onversaagde op seks beluste roofdieren en maken los in mij het getemde feestbeest.
    Ja,,ja. Het is me wat.

    Like

  12. O, shit en aanverwante rotzooi. De laatste zin van de eerste alinea heeft niets te doen met het gedichtje.

    Like


  13. Kapper

    „Uw haar krult aan de linkerkant meer dan rechts”, zegt de kapster.
    Ik begin een verhaal over mijn linkerhersenhelft, creatief, kunstzinnig, tegenover mijn rechterhelft, rechtlijnig enzovoort. Ze luistert aandachtig.
    „Op welke kant slaapt u?”, vraagt ze.
    „Links”, zeg ik.
    Ze glimlacht.

    Harry Paus

    Like

  14. Inderdaad MK
    Kort, grappig, beeldend en de laatste zin laat niets te wensen over in dit voorbeeldige ikje bij de kapper.

    Dank voor het plaatsen overigens.

    Like

  15. Het kan dus wel: kort maar krachtig, en met de nodige zelfspot geschreven. Bravo, Harry!
    Overigens blijf ik wel met een probleem zitten: ook mijn haar krult links meer dan rechts, terwijl ik meestal op mijn rechterkant slaap.

    Like

  16. Oh, je, wat nu? Die kapper van jou weet er alles van, van de juiste coupe van je kop en ook van de rest van het verhaal, pas de probleme!

    Like

  17. Ik heb geen haar meer, noch links noch rechts. Geen kapper (hoi DSR) of kapster die aan m’n kop zeurt: ‘Zal ik uw wenbrauwen ook even bijwerken, neusharen misschien, nek uitscheren of misschien een frictionnetje mijnheer?’ Zalig.

    Like

  18. “U bent nu bijna helemaal kaal”, zeg de kapster.
    Ik begin een verhaal over zorgen, ouderdom en genen.
    “Droom u wel eens van de kapster” vraag ze,
    en roept in mijn oor: “wakker worden”.

    Like


  19. Schmink-ochtend

    Al jaren vieren wij op school „het zwart-witte-pieten project”.
    Een vast onderdeel van dit project is de schmink-ochtend.
    Ook dit jaar.
    De zwart geschminkte of niet geschminkte pietjes in hun kleurrijke pakken gaan na het feest tevreden naar huis.
    Dit jaar zie ik voor het eerst een wit geschminkt pietje.
    „Wat ben jij een mooie Witte Piet”, zeg ik.
    „Ik ben Amerigo, het paard van Sinterklaas”, roept de vijfjarige trots.

    Inge Eymael

    Like

  20. Dank je MK voor het plaatsen van dit vrolijk- bedoelde- pieten- project.

    Een diepe zucht…., meer kan- ik- er- niet- van- maken.

    Like

  21. Het Heerlijke Avondje is weer voorbij, de vraag is hoe de Mooie Maandag ingekleurd zal worden… Nou ja, dat deeltje dat toch een leuke kickstart voor de middag was. In ieder geval een stief kwartiertje. Als je langzaam leest.
    Bijna twee jaar…wat een uithoudingsvermogen, petje af hoor. Ik doe het je niet na.

    Like

  22. Niet te evenaren, honderd intro’s. En eigenlijk onmisbaar.

    Ik gun iedereen even een time-out, even niks hoeven, even niet meer terugkijken, even niet meer een grappige twist te geven aan wat passeerde.

    Daarom doe ik een gooi naar het honderdeneerste intro, in de wetenschap dat anderen dat beter kunnen dan ik. Die roep ik op om A. Dapie een pauze te gunnen en beurtelings een intro te maken. Tot Dapie er korte metten mee maakt en het zelf beter kan dan wie dan ook.

    Mopperkont was de meest trouwe leverancier van de ikjes, hij begon met Knallen, waarin een onverstandig omaatje, Marian van Egdom, haar kleinkinderen lekker liet snuiven aan een ontbrandend rotje. Om onmiddellijk met de neus op de feiten te worden gedukt door diezelfde Mopperkont: het loopt helaas veel vaker uit de hand.

    A.Dapie pruttelde wat over spellingsfouten, en gaf een eigen Eindoordeel, iets dat tot niet lang geleden het domein was van De Schrijvende Rechter. Hij bleef in stijl, het oordeel kwam niet hoger dan een 2,5 (schrijve twee en een half).

    Bookmarkmijnboek, formerly known as TimmerArk gooide er een gedicht tegenaan, met ongerijmde bedoelingen en vervormde zinnen, zoals “ We omver zagen. Bomen voor het kerstfeest”. De wellustige zinnen daarna, die helaas ook niet rijmen, zijn nog na te lezen.

    En daar was Mopperkont weer, nu met “Kapper”. Dat ikje wordt algemeen gewaardeerd, krullen op de kant waar je op slaapt. Een ikje met zelfspot, van Harry Paus. Met een kale kop verzucht Letterzetter dat hij dat hij wenkbrauwen, neusharen en nekdonsje uitscheren mist, En ook dat fricitonnetje (even Googelen) valt hem niet meer ten deel.

    En hey! Daar is Mopperkont weer, met het ikje van Inge Eymael over een Schmink-ochtendje op de basisschool. Waar een vijfjarige trots wit geschminkt is en een link legt naar Amerigo, die geduldige schimmel van Sinterklaas. Het roept vragen op, en Klare taal zegt tactisch dat het een vrolijk-bedoeld-pieten-project moet zijn.

    Op andere draden ging het er wat heftiger aan toe.

    Kunst of kitsch of liever niets, van Heer Rozenwater was telkens weer een uitdaging. Heerlijk met een Mondiraan kon Klare taal de Kerst-ellende aan, Luvienna was blij met het Dierenbevrijdingsfront dat Flappies redde (heeft ze ook die nertsenkooien opengezet?)
    en Pawi zag billen met distels als een missie om openbaar te maken. Dat was tegen de zin van Tinypic, maar Letterzetter en A.Dapie zwommen tegen de stroom op en maakten het bizarre diptriek alsnog zichtbaar.

    Dat we allemaal keiveel van Heer Rozenwater en van zijn kunstblog houden werd gelukkig nog eens door Ad Hok bevestigd en door HR begrijpelijk tot kop verheven.

    Kees van Dongen blijft maar mooie meisjes schilderen, en de meest verrassende kop kwam van Ilona: Treed ik nog in ‘t stof der aarde
kleeft dit lichaam nog aan mij

    Een zeer lezenswaardige discussie over copyright en links en Engelfriet is ook hier terug te vinden, op die Kunst of kitsch etc draad dus, van Heer Rozenwater. Letterzetter geeft hier de toon aan, deskundig, behulpzaam, geduldig.

    De twee zusjes met de vier handen, maar niet echt quatre-mains spelend,

    Er is nog geen winnende kop verkozen.

    Gelukkig hebben we veel met Plopje kunnen verpozen.

    NB: Plaatjes en vet
    lukten mij
    eerst wel en toen niet.

    Liked by 4 people

  23. Inderdaad, mopperkont. Dat was het stel uit het programma “Ik Vertrek” dat een naturistencamping hebben geöpend. (Voor degenen die het (nog) niet gezien hebben.
    Die Frans en zijn broer hebben een leuke kijk op dingen.
    Maar gisterochtend werd er iemand naast mij wakker, die zich in z’n halfslaap ernstige zorgen maakte over hoe het eten werd geserveerd. Als je als ober een bord op tafel zet, en je ziet door je eigen omvang niet wat er nog meer op ligt, dan heb je als klant al gegeten en gedronken. Dat moet je toch niet willen…

    Liked by 1 persoon

  24. Ilona, ik voel daar wel een feuilleton in, ‘Wakker worden naast…’of dus eigenlijk meer een teeveeformat.

    Like


  25. Nafluiten

    Rennen door Groningen-Noord. Er wordt weer heftig gefloten. Gewoon doorlopen.
    „Hey dushi! Wat doe je vanavond?”
    Hij klinkt wel erg jong. Ik draai me om.
    „Huiswerk maken.”
    „Oh!” Hij stapt weer op zijn fiets. „Ik ook…”

    Sara van Vliet

    Like

  26. Sara, Sara, so easy to look at, so hard to define

    @pawi, knap hoor! Apie zit nu natuurlijk met hevige ontwenningsverschijnsel 🙂

    Like

  27. Achternoafluit’n (stad-Grunninger onnertitels)

    Runn’n deur Grunnen-Noord. D’r wodt weer ais haard floot’n.
    Gewoon deurbroezen.
    ‘Hé doe! Wat dust vanaomd?’
    Hai klinkt as’n snötjong. Ik draoi mie om.
    ‘Hoeswark.’
    ‘O…’ Hai stapt op fiets. ‘Ik ook.’

    Sara van Vliet

    Liked by 1 persoon

  28. Pfft. Valt niet mee hoor. Pawi is geen Apie zal ik maar zeggen maar ik gun A.Dapie de rust (deze keer…).

    Sara is een al wat ouder meisje dat graag haar rok wil laten zakken maar dit niet aandurft met een jonge jongen. Ze zal op deze manier altijd een wat ouder meisje blijven, ben ik bang.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s