Het kan elke week de laatste zijn (119)

Geen peil
Geen peil nee

Het referendum overschaduwde vorige week alles: het nakende jubileum van de wekelijkse weekoverzichten, de ikjes, de doodsstrijd van de Kunstrubriek, de werderopstanding van de Grafschriften, en al het andere dat het toeven hier zo de moeite waard maakt. 

Aan deze ongein doen we niet mee, zie je ze denken.

Stellen we ons even het kiezersvolk in Nederland voor als een bioscoopzaal met 100 bezoekers. Of we allemaal lekker zitten, zo vraagt een sufneus vlak voordat de film begint.  Hij staat op het podium belangrijk met zijn armen te zwaaien. Er zijn er 22 die “NEE” brullen, er zijn 10 jaknikkers, en er zijn 68 bioscoopbezoekers die zich niet laten opfokken en de armen stijf over elkaar blijven houden. Aan deze ongein doen we niet mee, zie je ze denken. We vinden dus allemaal van niet, schreeuwt de pipo uitbundig van vreugde, waarna hij wordt afgevoerd. Goed, ik feliciteer Roos en consorten ermee dat het kunstje geflikt is en ik hoop tegen beter weten in dat referenda in de toekomst voor echt controversiële vraagstukken zullen worden gebruikt. En dat we het dagelijkse beheer van de bioscoop overlaten aan de mensen die wij daarvoor hebben aangesteld.

160411felicitatieOneindig belangrijker was het feit – vorige week al aangekondigd door een oplettend lezeresje – dat dit weekoverzicht alweer de 119e is. Het ronde getal van honderdnegentien intro’s is heuglijk, en, laten we zeggen, op naar de 238. Ooit begonnen als geintje om het ego van een enkele schrijvende reageerder te strelen, is de rubriek inmiddels uitgegroeid tot een ankerpunt voor velen. Heb je het intro niet gelezen, dan weet je niet wat er is gebeurd vorige week. En weet je niet hoe de nieuwe week te beginnen. Hier staan ze allemaal.

Aan suggesties om de blogbaas in het zonnetje te zetten was er geen gebrek: een kaart, een taart, een ode, een eerbetoon, een vers, een feuilleton, iets Gigantisch. “Zou ik erg leuk vinden”, zei ik desgevraagd. Blogtrommel erbij, of een hele blogfanfare, ik zie er nu al naar uit. Hopen dat IS en de andere gekkies ons nog een weekje gunnen.” En dat lijkt gelukt. We zijn weer eens door het oog van de naald gekropen, de man met het hoedje is in de kraag gevat en Minister Van der Steur is aangebleven. Alle reden voor een mega feest toch? “Tjongejonge, je geeft ze een vinger” mopperde Lubienna, ” … maar ik zal zien wat ik kan doen.”

Dat was een ikje over een vrouw met boodschappentassen. Dit figuur wordt doorgaans opgevoerd als de NRC-lezer een tokkie nodig heeft.

De ikjes zelve intussen spelen een steeds marginalere rol. Jeetje, marginaler kan het bijna niet. Ze worden midden in de nacht geplaatst, soms twee tegelijk, en, in tegenstelling tot vroeger toen het onmiddellijk prijsschieten geblazen was, worden er nu door deze en gene schoorvoetend en plichtmatig wat commentaartjes aan gewijd. Er was er vorige week welgeteld eentje die het vermelden waard was. Dat was een ikje over een vrouw met boodschappentassen. Dit figuur wordt doorgaans opgevoerd als de NRC-lezer een tokkie nodig heeft. Zo ook in het ikje van René van Dorp. Hij kwam maar liefst drie vrouwen met boodschappentassen tegen, en ook nogeens in de trein. Gelukkig was hij zelf in het gezelschap van een student als tegenwicht. De vrouw in kwestie nam een 2-euromuntje mee dat iemand had verloren en dat door niemand anders werd geclaimd. So what? Had het moeten blijven liggen voor de jolige conducteur uit de andere ikjes? Het maakte wel een bescheiden discussie los over het fenomeen vrouw met boodschappentas. Pawi: “Het zijn de lastdieren van onze samenleving. In andere samenlevingen dragen ze takkenbossen of waterkruiken.”

Lubienna - voor al uw felicitaties
Lubienna – voor al uw felicitaties

Lubienna wist waarom het altijd vrouwen met boodschappentassen zijn “Omdat mannen pas bij de kassa of zelfscan bedenken dat ze de boodschappen ergens in moeten meenemen. En dan een plastic tasje kopen.”

 

Er gaat er weer eentje uit!
Er gaat er weer eentje uit!

Plopje scoorde de felbegeerde 100e reactie en wel met een vriendelijke opmerking naar Bookmarkie die sporadisch her en der op de site opduikt en daarbij een wat verwarde indruk maakt. Misschien dat iemand die bij hem in de buurt woont even bij hem kan gaan kijken? Maar goed, het lepeltje ging naar Plop. “Heb ik op Koningsdag weer iets om te showen op het dekentje op de stoep.” merkte het feestvarken intens gemeen op. (verhaal gaat onder de foto verder)

Wim Brands. Foto: Martin Dijkstra / Lumen
Wim Brands. Foto: Martin Dijkstra / Lumen

We moesten helaas veel te vroeg afscheid nemen van Wim Brands, beminnelijk, beschaafd, begaafd en bescheiden televisiemaker van de VPRO. Pawi: “Daarvan hebben we er niet veel, en nu alweer eentje minder.” Klare taal: “Een man zonder kapsones, oprecht geinteresseerd in de mensen met wie hij sprak. Een groot verlies, Wim Brands die zeer bevlogen het enige literatuurprogramma wat ons nog restte presenteerde.” Plopje: “Arme jongen. Hij had zo ongeveer het enige tv-programma dat de moeite waard was. Bah, bah.” En Luvienna (zus van Lubienna) deelde een mooi en liefdevol stukje van Correspondent Nina Polak:  “Zijn gulle interesse manifesteerde zich fysiek: als zijn gast sprak leunde hij vaak een beetje naar voren, fronsend. Hoorde hij iets wat hem beviel, dan veerde hij plots naar achteren en hing breed grijnzend in zijn rugleuning.” 

Ik rust niet eerder voor alle slenteraars minstens een paar Amens hebben gekocht

Bertie deelde mee dat zij een nieuw beroep overwoog, dat van “Amenkramer” (copyright: Van Oord) . “Een nieuw perspectief opent zich: roepende voor een stand prijs ik mijn Amens aan, ik rust niet eerder voor alle slenteraars minstens een paar Amens hebben gekocht; alfa-, quote- of ellipsvormig, in alle Oorden en maten ga ik ze slijten.” Luvienna suggereerde dat ze ook weesgegroetjes en avondgebeden zou kunnen gaan aanbieden, “eventueel ook Aums en Hare Krishna-dingesen.” Of er nog belangstelling  zou zijn voor het kopen van Aflaten, vroeg Pawi zich vervolgens af. “Voor een klein prijsje minder dagen in de hel!, denkt u eens in, sla het vagevuur over en kom snel in de hemel. Kwantumkorting bespreekbaar.” Laten we de dames even rustig laten kokstoven, lang zal het niet duren voordat de app te downloaden is, let op mijn woorden.

't Is een bijzonder kind en dat is ie
’t Is een bijzonder kind en dat is ie

Intussen scheurde Bertje met een rotvaart door Marokko. Hij deed er liveverslag van op de site. Op maandag was hij in Moulay Idriss en meldde met rode koontjes dat de mozaïek van Dik Trom daar “de acrobaat” heet. “Je kan het vinden als je even acrobat volubilis googelt.” Toen ging het naar de oude medina van Fes. “Vlak bij een grote moskee, dus het ochtendgebed om 5 uur kwam heel goed door in mijn bovenkamertje van een riad.” Toen hij vroeg in de middag eindelijk zijn nest uitkwam wist hij te melden dat hij de volgende dag in Meknes zou zitten. En hij slaakte er een welgemeende “Insh’Allah” bij. Want naar goed gebruik maken Nederlanders in den vreemde zich een paar woordjes van de taal eigen. Zeg maar, alsof de koning van Marokko op bezoek in Nederland af en toe “wat dacht je wat” en “potjanpielekes” murmelt.

Photo: (c) 2015, pawi & chaperon
Photo: (c) 2015, pawi & chaperon

Nee, de stofwolken dalen nog lang niet neer over Marokko. We wachten op verder nieuws van onze Bertje, die zoals we weten geen familie is van en in feite helegaar niks te maken heeft met reageerster en blogster BertiePawi, de schrijfster en fotografe die hier de eerste was om ons Marokko te laten zien, zat het intussen allemaal met lede ogen aan te kijken. “Meknes, ” bracht zij gesmoord uit, “De stad van de paarden. En van die megalomane Ismael.” 

In tegenstelling tot wat ik vorige week meldde, blijken de Grafschriften nog springlevend te zijn. Uit de rijke oogst:

in vrede ben ik heengegaan
mijn doodsstrijd was niet lang
al was ik wel heel bang
dat er een hemel zou bestaan (Plopje)

en

Het is niet dat ik weg wou
maar het leven met jou
viel me zo bitter tegen.
De dood kwam zeer gelegen (Bertie)

De weg kwijt, dat is ie
De weg kwijt, dat is ie

En opnieuw bespreek ik de doodstrijd van de Kunstrubriek als laatste, met heel grote tegenzin. “When in a hole stop digging”, zeiden de oude Indianen al. Welnu, als we voorzichtig over het randje kijken van het gat dat Heer Rozenwater nu al weken aan het graven is, dan zien we hem niet eens meer. De goede man zit ergens heel diep in de aardkorst te bakkeleien met Ad Hok (de wijste) en Plopje, met de laatste ging hij zelfs een theologische discussie aan over de betekenis van de uitroep “Heer bewaar ons”. Plopje (geërgerd): Ik heb geen boodschap aan wat het Hebreeuws of Marx of Popper of Donald Duck of Oude of Nieuwe Testament of jij over de theologische betekenis van mijn taal beweert. If so. Maar als jij bij mijn “Heer help ons” in dat “Heer” iets theologisch wil lezen, veroorzaakt jouw eigen interpretatie het ijdel gebruik is van een ongenoemde naam. Dan zul jij dat ook wel vinden van de uitroep die ik gebruik bij verbazing: “jezusminakriebelindebadkuip”.

Photo: Jusben, morgueFile
Photo: Jusben, morgueFile

Rozenwater toetste zijn eigen functioneren door middel van een survey. In zijn bespreking van de uitkomst ging het vooral over de tuinenspecial (een toekomstig succesartikel dat weinig met Roos van doen zal hebben) en hij legde de unanieme oproep van alle lezers om de epiloog van zijn verbrijzelde-fietsenverhaal nu eindelijk eens te publiceren schaterlachend naast zich neer.  Tja, schouderophaalde hij, ik ben nu eenmaal een kwantumcomputer, ik neem altijd alle mogelijke waarden in overweging. *geschokt say no more icoontje* Nee, het kan elke week de laatste zijn, dat is de lezerskring zich maar al te goed bewust.

Maar wil jij deze week ook actief gaan meedoen? Met hier je dingetje doen bedoel ik? Ga dan wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, de krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Of scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan hier nog altijd met een fantasie-emailadres. En voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden.  De afleveringen van deze historische rubriek waarin alle hoogtepunten van alle afgelopen weken worden behandeld zijn elders op dit blog te raadplegen.A. Dapie Reacties zijn welkom op apie@apiedapie.com. Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, ga dan s.v.p. elders buurten.

Featured image (helemaal hierboven) is gemaakt door de eigenaar van een gezellig winkeltje in Montreal, aan de Mile End 5200 Clark St. We vonden het via die fijne jongens en meisjes van unsplash.com op clarkstreetmercantile.com. Moet u eens heengaan, voor elk wat wils.

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

111 thoughts on “Het kan elke week de laatste zijn (119)”

  1. Dat ga je morgenmiddag om 13:00 uur zien, Bertjens. Een heel mooi lepeltje mag ik wel zeggen knor knor knor icoontje Wat zou ik er ook jou graag een gunnen. Maar ja, 2 reacties te laat, en de 200 zit er niet meer in. Het was een rustig weekje. Wat je zegt.

    Like

  2. Het was lastig mikken deze keer, maar uiteindelijk toch gelukt, :-))))

    @Bertie, voor volgende week spreken we af, mocht een reactie van mij vlak voor de 100 zitten, dan geef ik je een seintje. In morse. Oké?

    Liked by 1 persoon

  3. maandag 18 april 2016

    Schrijfcursus

    We zitten aan tafel, man, zoon en ik. Ik vertel over de schrijfcursus, waarvan ik die ochtend de eerste les heb gehad. „De opdracht was om een acrostichon te maken, een naamdicht.”
    Zoon (5 gymnasium) reageert verontwaardigd: „Had dat gisteren verteld! Het was vandaag een vraag op de toets, en ik wist ’m niet.”

    Monique Jonkers

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s