Wilt u een grote of een kleine? (125)

Ikje, wat is dat eigenlijk?
Ikje, wat is dat eigenlijk?

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Vorige week buitelden de goede ikjes over elkaar heen. Ze waren allemaal prima. Heeft de redaktie van de NRC ze opgespaard? Zit het in de lucht? Werpt onze opbouwende kritiek dan eindelijk zijn vruchten af? Feit is dat alle ikjes leuke lezersanekdotes waren, fijn opgeschreven, niet te spekkig, zonder overbodige eindzinnen en …. met lekker veel zelfspot. Daar houden we van. Zo waren ze bedoeld. Kijk maar even mee:

“Maar daar hebben wij verschillende van! Wilt u een grote of een kleine?”

Violette van Heek scoorde een hilarisch ikje over een zwembad dat haar jengelende vakantievierende gezinnetje zocht in de Ardèche. Haar sufgezeurde autorijdende echtgenoot stopte in Valence bij een megasupermarkt. Bij de informatiebalie informeerde hij waar hij een zwembad kon vinden. De behulpzame dame antwoordde: “Maar daar hebben wij verschillende van! Wilt u een grote of een kleine?”

Goed, het is een klein vakantiemisverstandje, en je had er meer van kunnen verwachten. Dat ie naar de heren WC werd gestuurd of zo, piscine, pissoir, dat soort hilarische misverstanden. Maar toch, we hebben ze slechter gehad. Veel slechter.

Zelf scannen bij Appie
Zelf scannen bij Appie

En dan dat dingetje over die caissière van de Albert Heijn, bij de zelfscankassa’s, want daar komen ze ook voor. Karlijn Jeuring voegt als laatste een bosje bloemen aan haar mandje toe.  De jonge caissière vraagt haar of ze de bloemen ook heeft gescand en zegt dat ze voor de zekerheid de bloemen niet zal controleren voor het geval mevrouw Jeuring toch vergeten zou zijn te scannen. „Anders zegt het machientje dat de controle niet goed is gegaan.” Zo’n meisje vreet je toch op, van pure vertedering die je normaliter alleen voor baby-olifantjes of Douwe Bob hebt?

Daar houden Nederlanders van: lekker eigen rechtertje spelen

Of Willemijn van Woensel dan, die op een warme dag bij een kruising met stoplichten staat te wachten. Vlak voor haar stopt een auto met daarin twee vrouwen, de jongste gooit haar afval zo door het open portierraampje op straat. Willemijn bedenkt zich geen moment en mikt het zo weer bij hen naar binnen. Dan hoort ze achter zich een jongen zeggen: „Coole actie mevrouw!” Want daar houden Nederlanders vandaag de dag wel van, lekker eigen rechtertje spelen, als het kan voorzien van een shitstorm op de social media.

„Dan steek je toch niet zomaar auto’s van mensen in brand!”

De zoon van 8 van Egbert Kalse heeft over de rellen in Ede gehoord, waarbij jongeren auto’s in brand hebben gestoken. Het echtpaar Kalse vertelt hem dat de gemeente een buurthuis heeft gesloten en dat de jongeren daarom boos zijn. „Nou ja!”, roept zijn broertje van 6 verontwaardigd. „Dan steek je toch niet zomaar auto’s van mensen in brand!” Zijn ouders knikken instemmend, de opvoeding werpt kennelijk zijn vruchten af. Waarop hij vervolgt: „Steek dan de auto’s in brand van mensen die dat gebouw sluiten!”

Niks meer aan doen, kan zo in de krant, oh, stond hij al. Dat bedoel ik. En het ging maar door vorige week. Die kleinzoon van zes jaar oud bijvoorbeeld, van Henk Witsen Elias. Die bij de kapper een kleurplaat voor een kleurwedstrijd weigert. Waarom?  „Ik kan niet zo snel kleuren.”

Ik barst in lachen uit …

Ook met het ikje van Martine van der Reijden was niks mis. Ze gaf aan dat ze met haar collega’s tijdens een jolige koffiepauze erg had gelachen over de meest erge felicitatiekaarten die ze ooit ontvingen hadden. De volgende morgen drukte een collegaatje haar een kaart in de handen. “Ik barst in lachen uit, de kaart met twee naar elkaar reikende handen is precies het soort kaart waar we zoveel lol om hadden. Terwijl ik roep hoe erg ik de kaart vind, zie ik de aankondiging van haar verloving er in een sierlijk handschrift op staan.”  Met een mooi gevoel voor timing opgeschreven, toch?

Vergeetboek, Douwe Draaisma, nee, ik krijg hier niets voor.
Vergeetboek, Douwe Draaisma, nee, ik krijg hier niets voor.

Lees nu zelf het ikje over het Thunderbirdseiland van de zoon van Rian Los, dat alleen Italiaans sprak, want Thunderbirdseilanden kunnen spreken. “Wat fijn!” sprak het kind, “ik heb altijd al Italiaans willen leren!” En dan ook maar het ikje van Gerrit Jan Zwier, waarvan de clou was dat hij zogenaamd vergeten was wat hij van het “Vergeetboek” van Douwe Draaisma vond. Ja, dat was eigenlijk helegaar niet zo’n goed ikje. Maar goed, de rest wel dus, en dat is nog niet eerder in de geschiedenis voorgekomen. Het gebeurt overigens opvallend veel – hebben jullie dat ook gemerkt – dat er een boek of een film in een ikje wordt verwerkt. *say no more icoontje*

De opmerkzame lezer heeft het misschien al gemerkt. De ikjes waren dit keer goed, maar vermeldenswaardige reacties waren op de stompjes van één (schrijve: 1) hand te tellen. Het aantal reacties is omgekeerd rechtevenredig met de kwaliteit van de ikjes, dat zagen we vorige week weer eens. Dus graag, NRC, deze week weer wat doorsnee tot heel slechte krenentommende ikjes plaatsen.

Het was heel gezellig

Verder keuvelden de reageerders over ditjes en datjes, het was heel gezellig, prettig dat de trollen inmiddels begrepen lijken te hebben dat ze hier op dit blog helemaal niets te zoeken hebben. Ze kunnen nu lekker hun gezinnen, echtgenoten of andere vrienden en vriendinnen, zo ze die al hebben, in hun sneue huisjes vervelen.

Bertie gravatar avatar
Bertie definitieve gravatar

Bertie deelde iets schokkends mede, namelijk dat dit dingetje hiernaast haar “definitieve en allerlaatste gravatar” zal zijn. We hopen het niet, want het is best een onbestemd dingetje. Ergens.

Verder was Mark lekker bezig, dit keer minder met perkamentrollenlange monologen zonder kop en staart maar meer met interactieve vragen en anekdotes.  “In al mijn onschuld ben ik voor de tweede keer in mijn leven opgestaan in de gedachte dat het maandag was terwijl het zaterdag bleek. De eerste keer ben ik helemaal naar Zaandam gereisd toen ik er achterkwam dat de deuren niet opengingen, logisch, maar dat er ook een portier zat, die logica ontging mij. Nu ben ik er thuis achter gekomen.” Of wij dat ook weleens hadden meegemaakt.

Luvienna: “Ja, zondag ipv zaterdag. Gelukkig ontdekt voordat ik de deur uitging. Het was heerlijk om weer tussen de lakens te kunnen kruipen.” 

Klok, bijna zes uur, domme pawi!
Klok, bijna zes uur, domme pawi!

Pawi: “Ik bestelde een taxi om op tijd op mijn werk te zijn en vroeg of de chauffeur onderweg mijn vriendin wilde ophalen, zij werkte in hetzelfde gebouw. Onderweg zag ik een stationsklok. Het was geen acht maar zes uur. Had ik nog twee uur in bed kunnen liggen!”

En ikzelf bedacht me ineens dat ik me nog nooit een hele dag heb vergist, maar pas geleden wel een uur. “Een uur te vroeg opgestaan. Fris gewassen, aangekleed, Brinta. Maar toen kwam ik erachter, nog voordat ik de deur uitging.” Nou, dat zijn best schokkende dingen allemaal.

Een mooi moppie muziek

Het Stabat Mater van Poulencdat weten jullie wel, is één van de meest dramatische werken van de klassieke muziek en het werd dit weekend uitgevoerd in de protestante kerk in Ginneken (gemeente Breda). Mopperkont zat vooraan en kon de soliste, de Turks-Nederlandse sopraan Aylin Sezer, bijna aanraken. Wat zijn we blij dat hij dat niet heeft gedaan, we hadden hem anders hier een tijdje niet meer gezien. Maar een mooi moppie muziek – hoe deprimerend dan ook, maar dat past wel bij deze tijd – is het wel [tekst gaat wel gewoon door onder de video, afspelen kan tijdens het scrollen, wel een stuk langzamer gaan lezen dan]

Gezocht: een ervaren kunstredacteur - Ad Hok
Gezocht: ervaren kunstredacteur – Ad Hok

Heer Rozenwater zette de stijgende lijn in zijn Kunstrubriek voort. Plaatste de meest waanzinnige plaatjes, honoreerde de meest waanzinnige koppen. Heerlijk om te zien dat hij weer helemaal de oude is. Het nevenstaande sombere werkje stelt de dood van Cato van Utica voor. Luca Giordano was erbij en drukte op de ontspanner. En Ad Hok zocht de Eregalerij der Gigagroten weer eens op. Gefeliciteerd, Ad, kei- en keiverdiend.

Rubens naakt
Duw je mijn schouder zo direct weer terug in de kom, schat? – pawi

Ook Pawi was in grote vorm, kijk toch eens naar dat subtiele maar keivalse koppetje dat ze bij het plaatje van Rubens dichtte.  De rechterdame is pas 16 lentes oud en onze Peter Paul Rubens was ermee getrouwd, vermoedelijk omdat het na het schilderen van dit plaatje nog erg gezellig werd in zijn atelier.

Leuk, dat het Algemeen Dagblad (AD) nu ook een dagelijkse onderschriftencompetitie heeft. Sinds vorige week is daar de “Uit de kom” caption contest. Een willekeurig voorbeeldje van de humor die dat oplevert:

Uit de kom met het AD - doet allen mee!
Uit de kom met het AD – doet allen mee!

Wil jij deze week ook actief gaan meedoen met al deze dingetjes? Ga dan wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, de krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Of scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan hier nog altijd met een fantasie-emailadres. En voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden.  De afleveringen van deze historische rubriek waarin alle hoogtepunten van alle afgelopen weken worden behandeld zijn elders op dit blog te raadplegen.A. Dapie

Reacties zijn welkom op apie@apiedapie.com. Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, ga dan s.v.p. elders buurten.

Featured image (helemaal hierboven) is van Hoach Le Dinh, geboren in Vietnam, freelance fotograaf, die naar eigen zeggen erg geïnteresseerd is in fotografie. We kregen het plaatje belangeloos via die fijne mensen van unsplash.com. 

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

159 thoughts on “Wilt u een grote of een kleine? (125)”

  1. Heel soms denk ik het te missen. Heel af en toe lig ik op bed, dat doe ik wel vaker, maar dan geneurd dit op een zondag en dan denk ik, zou ik nu terug willen naar een tijd waar de supermarkt dicht waren. Dan denk ik aan 1985 en denk ik hoe het toen was. Duurder, stukken duurder, als je toen een stuk stokbrood wilde met maroilles en een Belgisch Westvleteren blond dan kon me naar die ene avondmaal, ook open overdag op zondag. Die hadden dit allemaal niet natuurlijk maar wel veel anders lekkers en die kocht je toen en content en een geeltje armer liep je naar je fiets. Nu fiets ik zo naar de supermarkt, koop een lekker, echt lekker stuk Port (du) Salut, een stokbroodje, moet ik, wel, wat haast maken, koop iets te drinken en ga ik Eem week APDC lezen.
    Of anders de VK via Blendle. Het leven is veranderd en zo zal dat altijd gaan, denk ik. Ik groet iedereen.

    Like

  2. maandag 30 mei 2016

    Grieken

    Ik (4vwo) zat onlangs in de klas terwijl ik twee tweedeklassers elkaars geschiedenistoets hoorde overhoren. Zij stelden elkaar vragen over de tijd van Grieken en Romeinen.
    „Waarom hield het Romeinse Rijk op met bestaan?”
    Aan haar rode hoofd is te zien dat het tweede meisje het antwoord niet weet. Ik wacht benieuwd op haar antwoord.
    „Uhm… Omdat zij hun belasting niet meer konden betalen?”

    Leens van Kessel

    Liked by 1 persoon

  3. Oh en het weekoverzicht van vanmiddag zal met een vooralsnog onbekende vertraging binnenkomen. Het is niet anders.

    Like

  4. Het honderdste reactielepeltje is voor de blogbaas, zag ik. Hoe lang zou hij nodig hebben om het glimmend te poetsen? We wachten vol ongeduld…

    Liked by 1 persoon

  5. Nee helaas, ook de bussen rijden met vertraging. Onbekend vooralsnog. Wat een gedoe zeg. Het lijkt Utrecht CS wel.

    Like

  6. Kalm aan, Apie. We kunnen wel tegen een stootje. Spreek ik maar even voor mijzelf en vermoedelijk voor iedereen. Hoppa.

    Liked by 1 persoon

  7. maandag 30 mei 2016

    Lelylaan

    Libelle Zomerweek. De trein zit vol met keurig gekapte 50-plussers. Het is een gekakel van jewelste, ook in de stiltecoupé. De dienstdoende conducteur heeft er zin in, zijn jolige berichtgeving over extra stops op Amsterdam Lelylaan en Almere Poort worden omarmd door de dames. Een bericht over een ‘aanrijding met een persoon’ bij Rotterdam Noord lijkt roet in het eten te gooien. Het is even stil. Dan volgt het bericht van de conducteur; geen zorgen, de trein stopt echt ook op Lelylaan en Almere Poort. Een zucht van verlichting gaat door de trein, het gekakel gaat verder.

    Hans den Boer

    Like

  8. Het is bijna donker hier, regent pijpestelen, tijd voor een mooi stukje helder proza.

    Like

  9. Echt Lol zo’n libelle zomerweek, gelukkig dat de trein ‘na een aanrijding met een persoon’ snel weer verder kan en stopt op de juiste plaats.
    Fijn dat Ebru er ook weer bij kan zijn hoewel ik betwijfel of dat de libellelezers echt een zorg zal zijn.

    Like

  10. dinsdag 31 mei 2016

    E-READER

    Al dagen zoek ik naar mijn net aangeschafte e-reader. Ik begrijp er helemaal niets van, hij lijkt onvindbaar. Wanhopig bel ik mijn hulp. Ze heeft geen idee, maar weet ook niet helemaal precies wat ik bedoel met een e-reader.

    Dan, wanneer ik ’s avonds de gordijnen dicht wil doen, zie ik hem staan op de vensterbank: keurig rechtop tussen alle andere fotolijstjes.

    Floor Tiesing

    Like

  11. woensdag 1 juni 2016

    VAST

    Een vriend van mij kampt met de nodige tegenslagen. Om aan te sterken is hij tijdelijk opgenomen. „Ik zit hier niet vast hoor”, verzekerde hij mij. Wanneer ik hem ophaal om samen ergens een hapje te eten, staat hij al te wachten. Leunend op zijn rollator ziet hij er broos uit. Na een gezellige avond lever ik hem weer af bij het verzorgingstehuis. Een verpleegster die net komt aanlopen, wil behulpzaam zijn en vraagt hem of hij de toegangscode nog weet. „Woont u hier ook?”, vraagt hij. Nee, ze werkt hier. „Loop maar mee”, antwoordt hij, terwijl hij mij toefluistert: „Belachelijk! Dan werk je hier en weet je niet eens de code! ”

    Cees Kniestedt

    Like

  12. Ok. Dan moet het maar zo. Storingen zijn erg vervelend. Rook uit je stofzuiger ook. Een strijkplank die niet meer de power heeft te blijven staan om een poes die er op springt de rust te gunnen die wij haar wel gunnen. Al was het wel heel grappig, alles schade ten spijt. Maskers die vielen en broken, boeken die uit tuimelelden gingen, THE works.
    Ik heb niet alles gelezen hier recentelijk maar ik kan mij zo maar voorstellen dat het hele Sylvana drama hier gepasseerd is maar Grünberg? Als schrijver hen ik hem maar zo zo, maar nu als meninggever is hij leidraadheld.

    Het wordt nu tijd om te gaan slapen. We moeten de oefeninterland van het Nederlandse 15 tal (ze krijgen tegenwoordig compensatie) aan ons voorbij laten gaan. Een prettige nacht iedereen gewenst.

    Like

  13. donderdag 2 juni

    STRAK IN HET PAK

    Ik heb een pasfoto nodig voor een nieuw paspoort. In ons dorp is de fotograaf recentelijk verhuisd naar een vrijstaande ruimte in een verzorgingstehuis. Beroepsmatig draag ik een pak en dit akkefietje deed ik na kantoor. Nadat ik mijn pasfoto’s ontvangen had, liep ik terug naar de hoofdingang en werd aangesproken door een bejaarde heer: „Strak in het pak meneer. Bent u nog aan het werk?” Waarop ik antwoordde: „Ik ben net klaar.” De oude man vervolgde: „Is er boven iemand overleden?”

    Marcel P. van Aelst

    Liked by 2 people

  14. Wat is dit toch een heerlijk stukje bedtijd; met een rommelende maag maar stoppen met roken en drop kost energie, dat kan ik je op een papiertje geven. En Kikkie op de achtërgrond. Heeft iemand nog een droomidee?

    Like

  15. Volop droomideeën, Boekie, maar heb je een bepaalde richting in gedachten? Grote, zoals vrede op aarde en welbehagen enzovoort? Bezocht worden door aliens? Of kleine, zoals bergen drop en sigaretten en alcohol en gezellige drugs, waarin je zonder enig nadeel voor jezelf en anderen kunt zwelgen?

    Like

  16. O nee, Apie. Nog nooit van lucide dromen gehoord? Het is juist heel aangenaam je dromen te kunnen beïnvloeden. Vind ik tenminste.

    Like

  17. Je hebt helemaal gelijk, Plopje! Kun je dat? Het is mij helaas maar één keer gelukt.

    Like

  18. vrijdag 3 juni 2016

    GRIEKENLAND

    Ook in Griekenland zijn verkopers en taxichauffeurs beleefd. Ze vragen dan ook graag, als je tenminste wat koopt, waar je vandaan komt. „The Netherlands”, zegt mijn vrouw in een juwelierswinkel waar het altijd uitverkoop is. Ik wacht geduldig op het rijtje voetballers van weleer: Cruijff, Gullit, Van Basten… Maar dat bleef uit. Wij worden wel (on)aangenaam verrast door het antwoord: „Aah, Dijsselbloem”. De uitdrukking op zijn én onze gezichten zei verder genoeg.

    Menno Loos

    Like

  19. @Luvienna 8:12
    Het is een vaardigheid die niet simpel te verwerven is en die je weer snel kwijtraakt als je het even verwaarloosd. Althans: dat is mijn ervaring. Overigens hoop ik binnenkort weer wat meer tijd te hebben voor het Apie-gebeuren. Ben nogal druk met allerlei huizengedoe. Sorry.

    Like

  20. @Plopje, Het is juist heel aangenaam je dromen te kunnen beïnvloeden. Vind ik tenminste.
    Met een stokje in je ontlasting peuteren is misschien ook heel aangenaam maar ík begin er niet aan!

    Like

  21. vrijdag 3 juni 2016

    KRUISRIDDERS

    We zijn aan het wandelen op de Schwäbische Alb. De grond is bezaaid met daslook. Ik zoek een plekje om te gaan zitten. Dan valt mijn oog op een bord met het opschrift „Bogentürnament, Lebensgefahr, Wanderwege nicht verlassen.” Terwijl we aan het overleggen zijn wat het eerste woord zou kunnen betekenen, zie ik in de verte een groepje als kruisridders en jonkvrouwen verklede mensen. Ze zijn bezig met een toernooi boogschieten. We naderen de groep. Bij een stroompje in het bos zie ik een houten krokodil liggen met een pijl in zijn nek. „Die is nu dood”, zeg ik, waarop een jonge ridder antwoordt: „Hij is niet echt.”

    Zaklina Temelkovska

    Like

  22. zaterdag 4 juni 2016

    GLASBAK

    Mijn jongste zoon is thuis directeur glasbak. Daar krijgt hij vijftig cent per zak voor. Dat is een goeie deal, dacht ik. Maar misschien heeft hij toch de betere deal. Wij spraken laatst met onze buurman, die ons gierend van de lach vertelde dat hij mijn zoon laatst tegenkwam bij de glasbak terwijl hij bezig was om de pindakaaspot met zijn vinger leeg te lepelen, alvorens de pot in de glasbak te gooien. „Want weet je”, had mijn zoontje tegen de buurman gezegd „dat is het voordeel van glas wegbrengen – je kunt van de pindakaas snoepen, en je wordt er nog voor betaald ook!”

    Joel Erwteman

    Like

  23. Ik hoor net met een half oor over het nieuwe boek ban Renate Rubenstein of zo iets, niets van haar gelezen, over zeven mensen die naar een obesitas-kliniek gaan. Dat is mijn fucking thema waar ik nu in muizen stilte aan werk, al gaat het bij mij half om eten en half om morfine. Nu moet ik het boek wel kopen en lezen om te zien of het mijne er te veel op lijkt… LUV en kom, ik ben je naam even kwijt, ligt aan Niet aan jou maar aan mij, hoort bij afkick van morfine en overgang naar methadon heb ik gehoord maar goed, iedereen:

    HELP! Wat te doen?

    Like

  24. zaterdag 4 juni 2016

    SLACHTOFFERHULP

    Het opmaken van mijn gezicht gaat elke ochtend snel en handig: ik zet strategisch wat fikse stippen in kleur en vervaag die daarna. Ook die ochtend ben ik bezig als ik opeens zie dat er ingebroken is. Raam op een kier en onder de klink een flink gat geboord. De gaatjesboorders waren gemeen en geruisloos. Er is alleen geld weg en ik bel zenuwachtig de politie. Ze komen vrij snel en zijn vriendelijk, ze praten duidelijk en hun bewoording is opvallend eenvoudig. Ze adviseren een paar keer dat ik slachtofferhulp moet inschakelen. Bij het uitlaten van de agenten zie ik mijn clownsgezicht in de spiegel.

    Martine van der Reijden

    Like

  25. Lieve Joel, een buurman die je iets “gierend van de lach” vertelt, dat schept verwachtingen, de rest van het ikje maakt dat niet waar.

    Martine, jaja, je maakt wat mee vandaag de dag. Ik heb het gevoel dat ik al wat soortgelijke ikjes heb gelezen, eentje staat me er bij van een kind dat dacht dat de opgemaakte mevrouw een clown was.

    Like

  26. De kwaliteit is achteruit gehold, da’s al een aantal jaren zo. Het is niet anders. Lezers geven hun goede verhalen liever in eigen beheer uit, plaatsen ze op hun eigen Facebookpagina of doen er iets anders mee.

    Like

  27. Dapie heeft teveel haast, zo blijkt uit zijn korte en krachtige afserveer reacties. Geen wonder eigenlijk. De ikjes komen als een waterval. Nooit meer genoeg tijd om erover te parafraseren, om maar wat te noemen.

    De kwaliteit is niet achteruit gehold, de ikjes zijn vooruit gehold.

    Pontius is de enige die het nog goed bij kan houden.

    Like

  28. Muizen morfine en methadon, daar kan je een goed verhaal mee maken, Bmmb. Zonder die MMM’s ook wel.
    En: als je zelf iets aan het schrijven bent kun je maar beter niet lezen wat iemand anders over hetzelfde onderwerp heeft geschreven.
    Deur op slot, vrouw en katten op reis sturen, zorgen voor je eigen muziekje, natje en droogje en schrijven/schrappen maar.

    Zoiets zou Luvienna toch ook adviseren?

    Liked by 1 persoon

  29. O wat erg al die ikjes allemaal, te veel en te snel achter elkaar.
    Beetje hmm- niveau eigenlijk

    Meestal onbegrijpelijk en zonder enige pointe.

    Hulde aan Pontius die het allemaal regelt.

    Like

  30. @ Apie, JUNI 4, 2016 OM 18:32
    Dat was geen Ikje geweest maar een snel door mij opgerammelde reactie op het een of ander bij de buren, die tot TOI werd verheven, in 2009 alweer.

    Supermarkt

    Mijn mascara was doorgelopen, maar dat weet je dan weer niet. Niet regenproof dus. Ik had een rode jas aan en een felgekleurde, gestreepte sjaal. Een jochie van 1 turf hoog, met blonde krulletjes, staat in de winkelwagen mij aan te staren. Met een heel lief zacht stemmetje vraagt dat rotkind: “Ben jij clown?”

    Ilona

    Liked by 2 people

  31. Hallo APIE AND FRIENDS en Fans. Ik dacht zo, nu het veel beter gaat met mij, hoe lang? Who knows? Zullen we (ook) een uitzwaaipagina maken? Met wat reclame hier en daar, op Twitter, Faceboef, Instandkoffie, flisflash en dokter Iglo! Een uitzwaaipagina, zonder al te veel aandacht of reclame of zo tegen de haat. Hate. Hasse. Haat in het Frans (waar ben je lummel, Apie, of een van die intelligente vrouwen?).

    Een uithaatpagina. Weg ermee. En we kunnen nu al beginnen met kleine gedichtjes. Maar die moeten wel al keigoed zijn en afkeurbaar zonder die kijvende gedachtengoed of achterbaks gedachte nou ja, gedachte, om mensen pijn te doen, daar gaat het juist niet om.

    Het is een lief idee met vele lieve spinnoffs, een houtubepagina met ik hou van je liedjes en zo en het is zo een lief idee dat het waarschijnlijk afgeschoten gaat worden. Dat heb ik nu eenmaal. Werd ik de laatste maanden nog wel een wakker met naast mij (heb ik al eens gememoreerd dat ik vrij moeiteloos gestopt ben met roken?) een brandende sigaret? Terwijl ik meestal toch minimaal verticaal moest zijn om te nicoteren maar goed, ik ben nog een zonde vergeten, misschien wel de ergste van allen, waardoor ik in vele, vele sloten tegelijk terecht gekomen ben, tja, je hebt het en kunt het of niet, ik droomde dat ik heel, heel veel geld, in Parijs, waarom daar, nooit gedaan daar…had gewonnen met gokken en erover verhaalde aan een vriend en langzaam tijdens het gesprek erachter kwam dat ik alles weer kwijt was geraakt. Die droom heb ik vaker gehad. Een ware k/k droom (zoek zelf het geslachtsdeel of onderdeel van het geslachtsdeel) wat is dat erg. Het besef dat je langzaam binnen dringt. Van dertig, veertig duizend winst naar met een beetje mazzel genoeg geld over voor een taxi naar huis, of de bus.

    Ik wil het vergeten.

    Het heeft mijn hele leuke gevoel over de haat uitzwaaipagina beneveld. Wil iemand aardig zijn en aardig zijn?

    Liked by 1 persoon

  32. Een uitzwaaipagina tegen de haat! Iets om over na te denken. Ik zag in de Volkskrant een wreed plaatje van types die wat mij betreft ergens heen mogen waar ze wel thuis horen. Ze demonsteerden tegen asielzoekers. Maar het plaatje laat zich via tinypic niet uploaden, heeft iemand anders daar ook problemen mee? Met tinypic dan?

    Like

  33. maandag 6 juni 2016

    MOBIELTJE

    Roeien is leuk. En nu hoor ik ineens bij een groep. En deze groep maakt afspraken via WhatsApp. Mijn mobieltje is zo’n ding van 10 euro, inclusief radio, maar géén WhatsApp.

    Ik voel me schuldig bij de groepsleden en laat mijn oude mobieltje zien. „Komt uit het Pleistoceen,” verontschuldig ik me. Een van de mede-roeisters heeft nét de essentie van mijn uitleg gemist, en vraagt belangstellend: „Pleistoceen? Heb je daar geen ontvangst?”

    Har van der Molen

    Like

  34. Volgens mij maakten ze nog geen mobieltjes in het Pleistoceen, laat staan dat ze toen een netwerk hadden. Ik bedoel: wie zou er gebruik van maken? Zou wel heel dom zaken doen zijn geweest. Nee, het waren toen nog luizen, teken, muggen, vliegen, wespen, bijen en vlooien die de mens plotseling naar de wang deden slaan. Nou en dan wisten de anderen hoe laat het was.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s