Uitzwaaipagina tegen de haat voorgesteld (126)

160606haat
Vuilnisman, kunnen deze zakken ook mee? (bron: Henk Spaan)

Een uitzwaaipagina tegen de haat, zou dat geen goed idee zijn? De suggestie is afkomstig van een reageerder alhier, die verder geen vlieg kwaad doet, hooguit af en toe wat spulletjes uit een ziekenhuis steelt, en al decennia niet meer blowt. De gedachte werd niet uitgewerkt, het bleef bij opperen. Mark, want over hem hebben we het, is immers al 95 dagen of misschien wel 100 dagen van de sigaretten af, en al tijden van de morfine, en da’s zoals bekend niet goed voor de focus. “Ach, daar heb je niet echt een keuze in”, sprak hij beschouwend, “ik had discipline moeten hebben, niet moeten gebruiken, sparen en ik had op rozen kunnen zitten en nu zit ik op methadon en aardbeien.”

Een rampendraad? Je bent er wel aan toe, geloof ik.

Eerder had onze liefkooswerkeloos al een “bent u ook bang voor rampen”-draad voorgesteld. Want:  “Ik ben bang voor rampen. Ben ik de enige?”  Onze Plopje sprak wijs:Een eigen draad, Mark? Een rampendraad? Je bent er wel aan toe, geloof ik.

Maar het moet gezegd, weldenkend en normaal Nederland lijkt zich gaandeweg te realiseren dat wegkijken toch misschien niet de beste reactie is op de verontrustende uitingen van diepe haat (of “stompzinnigheid’ volgens Bertie) die er door het land golven, vooral op de asociale media. Haat tegen alles wat gekleurd is, politiek (links, dan wel gevestigd), rijk, een baan heeft, bekend is, op de TV komt, zingt, acteert, maar in ieder geval iedereen die een andere mening heeft dan het schreeuwende schorum en iedereen die “tegen de Nederlandse cultuur is”. Apart, want tolerantie en compromissen hoorden nu juist decennia lang tot onze cultuur, iets waar we niet zonder reden trots op waren en om bewonderd werden.

De tokkies zijn uit hun riolen gekropen

By Steven Lek (Own work) [CC BY-SA 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)], via Wikimedia Commons
By Steven Lek (Own work) [CC BY-SA 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)%5D, via Wikimedia Commons
Maar de tokkies zijn uit hun riolen gekropen en wij – de mensenmensen – worden zelfs opgeroepen – oh gruwel – om met deze sneue types te communiceren. Naar ze te luisteren. Iets voor ze te doen. Want de losers moeten toch ook een uitlaatklep hebben? Het bijzonder akelige sfeertje dat er in Nederland heerst doet in de verte denken aan wat in de USA nog wat sterker aan het opkomen is: burgermilities tegen de gevestigde orde.

Bertie: “Voorheen neusde ik wel eens her en der door weblogartikelen. Wat je daar tegenkomt is van eender gehalte, onverteerbaar. Ze staan soms genoemd bij WordPress in een lijstje ‘populaire berichten’, je schaamt je bijna dat je bij dezelfde firma zit. En je snapt niet dat zoiets getolereerd wordt, voor begrip moeten ze niet bij mij zijn. Ze roepen maar een meute psychiaters op.”

Dus laat maar komen, die uitzwaaipagina. Toch?  Ik blijf intussen mijn best doen om een drukbezocht blog te beheren, een blog voor iedereen die ook wil luisteren, ook wil lezen, zich verwonderen, en niet alleen schrijven en schreeuwen en sneren.

160606emmenTrouwens, ook de verhuizing van dierenpark Emmen verliep anders dan verwacht. Ook dat nog. Kon er nog wel bij!

Er was heel wat fijn nieuw leesvoer, niet alleen de dagelijkse ikjes, een enkel grafschrift, wat kunst, maar ook het nieuwe zevende (7e) deel van Luviennas succesfeuilleton “Dingen die ik met mannen heb gedaan”. De nieuwe aflevering heet: “Dat gaat een succes worden, zo’n lief mooi meisje”. Wat een ellende maken meisjes toch mee, jong en oud, alvorens ze aan de juiste man blijven hangen.
“Niet lang daarna zaten we samen op G.’s kamer door wat lp’s te rommelen. G. zei niet zoveel en ik vroeg: “Wat ben je stil, liefje. Vraag je je af of je nog wel van me houdt?” Dat was ons standaard grapje als we een tijdje niets tegen elkaar gezegd hadden. Maar in plaats van het verplichte antwoord te geven dat hij dol op me was, bleef hij stil en keek me niet aan.”

Niet meer bang voor enge kirrels

Hitchhiker's gesture, Wikimedia Commons
Hitchhiker’s gesture, Wikimedia Commons

Bertie vond het een erg goeie aflevering: “Een loeder-moeder met onnozele zoon, lifters, affairetjes die parallel lopen met vriendjes. Liften durfde ik nooit in mijn eentje.Nog steeds niet, al hoef ik niet bang meer te zijn voor enge kirrels.”

Ik wist dat de chauffeur aanstuurde op een orgasme toen hij begon met zijn driftige gebaren buiten de gulp.

Bij Pawi ging er wel een heel erg duister dekseltje van een putje af:We waren rond de twintig, op weg naar Zuid- Frankrijk (…) We liftten zonder zorgen. Ergens in Brabant stopte een zilvergrijze Mercedes (…) Zoals gebruikelijk stapte ik voorin, en het vriendje achterin. Na een tijdje ging de man langzamer rijden op de lege snelweg, hij knoopte (ja, knoopte) zijn broek open en zei dat het vriendje moest kijken. In zijn achteruitkijkspiegel controleerde hij of zijn wens werd uitgevoerd. Lachend deed het vriendje wat er van hem werd gevraagd. Die lach van hem stelde me wel een beetje gerust, maar ondertussen zat ik tussen vele vuren. Ik schaamde me plaatsvervangend voor de vriend. Ik wist dat de chauffeur aanstuurde op een orgasme toen hij begon met zijn driftige gebaren buiten de gulp. Dat maakte me extra alert, als hij de controle over het stuur zou verliezen gingen we er aan. Ik bereidde me voor op bijsturen of aan de handrem trekken voor het geval dat. Even later zat zijn kleverige zaadstort op zijn beige broek. Hij stopte de auto en liet ons vrij. We gingen verder met de trein.”

hondenOok Heer Rozenwater haalde een afschuwelijke ervaring op. Hij werd toen hij een jaar of negen was, op een warme zomerdag aangerand. “Ik denk dat mijn mooie ranke jongensbenen hem hebben opgewonden.” Het bleek te gaan om Dorrie, een smoezelige zwervershond uit de buurt, een allemansvriendje. “De sterke omklemming van zijn poten, hij begon ook nog heel gemeen te grommen. Wat voelde ik me daarna vies. Bah!”

Ook ik heb weleens een teckeltje dat ik uitliet voor de buurvrouw meegemaakt dat tegen mijn blote jongensbenen opreed. Ik dacht nog: hij vindt me lief. Tot ik nattigheid voelde. Die sterke omklemming van die poten, die kan ik me ook nog goed herinneren. Je voelde daarin de seksuele oerdrift, het niets ontziende willen bezitten. *brrr icoontje* Kun je nagaan wat een vrouw die verkracht wordt moet doormaken.

Mark is bezig aan een nieuw boek, te weten over zeven mensen die naar een obesitaskliniek gaan.

Nou, prettig weekoverzicht weer, ging het alleen maar over leed en ellende? Nee hoor, Mark groette weer elke dag de dingen en sprak erover in zijn vertederende koeterwaals. Allerlei belangrijke gebeurtenissen in zijn leven passeerden de revue, waaronder de kat die op de strijkplank sprong. En groot nieuws voor literair Nederland: Mark is bezig aan een nieuw boek, te weten over zeven mensen die naar een obesitaskliniek gaan. Pawi: “Deur op slot, vrouw en katten op reis sturen, zorgen voor je eigen muziekje, natje en droogje en schrijven/schrappen maar.”

Plopje kwam na een tijdje weg geweest te zijn vanwege huizengedoe keisterk terug. Hij publiceerde een wel heel mooi diep-poëtisch grafschrift:

Ik zal niet langer klagen
dat jij mij niet kon verdragen
ik ben rustig want zonder jou
zo zonder jou zo zonder jou

160606defaultfox-1024x554Ook die van Spike Milligan mocht er natuurlijk wezen, zoals geciteerd door Lummel: “I told you I was ill” oftewel zoals pawi wist “Dúirt mé leat go raibh mé breoite”

Er waren ook wat ikjes, de een wat beter dan de andere. Zoals die van Gerard Burgers over een serveerster die toastjes met zalm aanbiedt met de onsterfelijke woorden “Dit is zalm, maar eerlijk gezegd weet ik niet of dat een schaal- of schelpdier is…”

Of het ikje van Annet de Jong over haar 76-jarige moeder die een radslag had gemaakt in de tuin ondanks een stuntverbod. Pawi: “Prima tip voor alle dementerende ouders: doe een radslag. een hele of een halve, ga kunstrijden op een been, draai net zolang tot er een wak ontstaat en “go for it”. De kinderen zwaaien je wel uit.”

We nemen nog maar een toastje

Libelle Zomerweek
Libelle Zomerweek

Een ikje van Hans den Boer beschreef een treinvol vijftigplussende dames van de Libelle Zomerweek. “Een bericht over een ‘aanrijding met een persoon’ bij Rotterdam Noord lijkt roet in het eten te gooien. Het is even stil. Dan volgt het bericht van de conducteur; geen zorgen, de trein stopt echt ook op Lelylaan en Almere Poort. Een zucht van verlichting gaat door de trein, het gekakel gaat verder.” Mooi commentaar van pawi: “In het klein wat er ook in het groot gebeurt. We nemen nog maar een toastje.”

Met veel plezier lazen we ook het toikje uit de oude doos van Ilona weer eens een keer: “Mijn mascara was doorgelopen, maar dat weet je dan weer niet. Niet regenproof dus. Ik had een rode jas aan en een felgekleurde, gestreepte sjaal. Een jochie van 1 turf hoog, met blonde krulletjes, staat in de winkelwagen mij aan te staren. Met een heel lief zacht stemmetje vraagt dat rotkind: “Ben jij clown?”

160606muren
De muren komen op me af – Luvienna (Cyril Croucher schilderde het)

Zoals altijd werd ook de Kunstrubriek weer gevuld met fijne soms raadselachtige plaatjes, waar de reageerders wel raad mee wisten. Hilarische onderschriften werden gesuggereerd, goeie maar ook weleens wat slechtere titels werden gehonoreerd. Nee laat die Heer Rozenwater maar schuiven, wat een geweldige vent is dat toch! De honderden binnengekomen sollicitaties voor de bijna vacante baan van kunstredacteur gaan binnenkort in de versnipperaar.

Wil jij deze week ook actief gaan meedoen met al deze dingetjes? Ga dan wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, de krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Of scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan hier nog altijd met een fantasie-emailadres. En voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden.  De afleveringen van deze historische rubriek waarin alle hoogtepunten van alle afgelopen weken worden behandeld zijn elders op dit blog te raadplegen.A. Dapie

Reacties zijn welkom op apie@apiedapie.com. Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, ga dan s.v.p. elders buurten.

Featured image (helemaal hierboven) is van Steven Lek (Own work) [CC BY-SA 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)%5D, via Wikimedia Commons

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

333 thoughts on “Uitzwaaipagina tegen de haat voorgesteld (126)”

  1. Ja, ik moest ook even drie keer kijken. Gefeliciteerd!! Morgen in het intro word je uitgebreid in het zonnetje gezet.

    Like

  2. Het wordt een mooie dag voor je, morgen. En ook nu al vanwege de voorpret, en zonder het te weten gisteren. Drie gelukkige dagen op een rij, wat zijn die duimpjes toch een mooi fenomeen. Soms denk ik, wie ben ik, dat ik ze uit mag delen. Maar dan weet ik het weer.

    Like

  3. 300! Gefeliciteerd!

    Morgen wordt weer een maandag met een datum die mij ontglipt. Als je geen baan hebt zijn data minder van belang, plakken ze zich achter het behang.
    Als er gelovigen in deze community zijn, ik ben om, please bid voor mij. Dat ik pijnloos wakker word. En minimaal vrijwilligerswerk kan gaan doen bij de Dierenambulance, ik was aangenomen en op weg van een cursus op een een dinsdagavond, zo rond 22:30 werd ik onwel. Stuiterde ik met mijn hoofd op de grond, op en neer, om daarna niet de ambulance in te willen. Toen ik er eenmaal in lag, vastgebonden vroeg ik de bijzitter of we in de Dierenambulance zaten. Wat niet het geval was. Het is nooit meer goed gekomen met mij. En toch geloof ik nog steeds in luchtkastelen. Maar vragen aan mensen om voor je te bidden mag vast niet en zal wel heel erge kwalen en dingen met pus en zo ten gevolge hebben. Heb ik weer.

    Nou, bid dan liever maar niet voor mij, bid voor kinderen, die hebben het, als ze ziek zijn, altijd meer nodig dan ik. Of dieren, mag ook.

    Voor nu, to the loo.

    Like

  4. Wat een stomme reactie weer van mij. Zal ik het ooit leren? Er bij horen? Bij jullie? Wie jullie ook zijn?

    Like

  5. Tuurlijk hoor je erbij, Boekie, iedereen hier hoort erbij, met al hun eigenaardigheden. Geen mens is zonder. (Eigenaardigheden, bedoel ik.)

    Like

  6. Waarom zou je bij ons willen horen? En wie denk je dan dat wij zijn? Wij zijn helemaal geen jullie.

    Tip: probeer zelf eens te bidden, volgens mij heb je het in je.

    Like

  7. Ik heb het geprobeerd maar ik bleek een sprinkhaan. Vakantie, lukt ook niet. Nee, ik ga het liefst, zoals nu, vroeg naar bed, radio aan, boeken en tablet binnen handbereik en wekker op 05:45 want morgen is het weer maandag en een maandag moet je wel een beetje fatsoenlijk beginnen. Maandagochtend. Het eerste kopje koffie is het feestelijkste moment van de hele week en dat meen ik, ik zweer het je. Welterusten.

    Like

  8. @ Apie 11.45 u
    Ben weer thuis en lees o.a. deze reactie. 😮
    Nu barst ik -bijna letterlijk- van nieuwsgierigheid.Kunnen we de nacht niet overslaan? Voor deze ene keer.

    Like

  9. maandag 27 juni 2016

    WERELDVREDE

    Ik hoor mijn twee zoons (9 en 11 jaar) een gesprek voeren in de keuken. Gelukkig schuwen ze de grote thema’s niet. „Als je moest kiezen tussen vrede op aarde en wifi, waar zou je dan voor kiezen?” Enigszins argwanend hoor ik het antwoord van de jongste: „vrede op aarde! Waaraan hij na een korte stilte lachend toevoegt:” dan heb ik nog altijd 3G.”

    Diederik Boon

    Like

  10. Ja, leuk zo’n samenspraakmomentje van twee jonge mensenmensjes in den dop. Hoeft niet in de krant, hoor, Diederik. Zo heel erg grappig is het niet. Stuur hem anders naar de moppentrommel van de Eppo, als dat nog bestaat. Ook als die niet meer bestaat trouwens. Hoppa. En ik nu als een haas het intro aanpassen, ik heb nog zeven minuten om ook dit ikje erin te verwerken. Je wordt bedankt Pontius! 😦

    Like

  11. maandag 27 juni 2016

    EVENAAR

    Op stedenreis met 3 vmbo-t staan we in Montmartre, Parijs, stil bij een bronzen plaatje in het asfalt met de inscriptie ARAGO. Ik leg uit dat dit deel uitmaakt van een kunstwerk dat de nulmeridiaan markeert die loopt van noord naar zuid. Wazige blikken. Jullie weten vast wel hoe de 0-lijn heet die loopt van oost naar west, probeer ik. Na enige aarzeling zegt iemand dat is toch de evenaar? Heel goed. Maar juf, hoe heet deze lijn dan? Ik hoef niet na te denken. Het antwoord komt uit de groep. Nou ja, da’s gewoon de onevenaar.

    Riet Kooiman

    Like

  12. APDP, breek me de bek niet open.
    Wie is die man op juni 26, om 9.02, ik denk mijn hoofd kapot, de naam wil maar niet komen, heb wel een deja vu, maar weet niet wie. Het achtervolgt me a.h.w.
    Gaarne zie ik een oplossing van dit probleem.

    Like

  13. Sorry , dat was Hugo Borst, zoals je al zei.
    Excuus ik was een beetje aan de wandel op het net en moet op mijn tellen passen.

    Denk maar het ikje van vandaag, onheilspellend en luguber.

    Like

  14. Zo, er waren dus ongeveer drie keer zoveel blanke slaven in de omgeving van Alhiers dan er zwarte slaven in Noord Amerika waren. (NRC NEXT) Maar zoals altijd hadden de blanken het beter, kans op terugkomst en een mooi kleurtje. Of gaat dat nu weer te ver? If so, ers sorry.
    Vandaag heel belangrijke dag. Als het gied gaat ben ik zombie als een hond met twee staarten,
    Vannacht ruzie met vriendin omdat ik had gezegd dat ik liever een van de poezen (die je nooit ziet en vast een adresje heeft-had ik niet moeten zeggen-) aan mensen mee geef die mij lief keken dan naar een asiel te brengen, wat ik nooit zou doen. Ze zouden me eerder op mogen eten. Goed Apoe. Verder niets nutteloos.

    Like

  15. Als het gied gaat ben je zombie als hond met twee staarten, Mark? Zelfs voor jouw doen een onbegrijpelijke zin. Maar laten we er dan maar het beste van hopen. Fijne dag en pas op voor de meeuwen!

    Like

  16. Ik zou mijn woorden terug moeten lezen, hoefde ik nooit, maar de tia en het toetsenbord van de iPad spannen samen. Maar jij bent een slimme knul, je komt er ooit wel achter.

    Like

  17. Dank je. Woorden teruglezen is altijd goed, tia of niet, i-Pad of niet. Daar kom jij wellicht nog weleens achter. Wellicht. 😀 Verder een prettige dag uiteraard, hopelijk zonder een zombie tegen te komen of – oh schrik – er zelf een (schrijve: 1) te worden. huiver icoon

    Like

  18. Ahhhh, “als het goed gaat ben ik zo blij als een hond met twee staarten!” Was een kopje koffie voor nodig. Alles klar. Nu nog uitvogelen waarom je op dit artikel reageert, en vooral hoe je daar opkomt, staat toch behoorlijk onderaan op de home page. Wellicht bevroren op je iPad.

    Like

  19. Het hele eerste stuk over de tokkies, en dan de rest ook. Zo moet het. Verzorgd. Niet te zwaar aanzetten. Mooie zinsopbouw. Goeie wijze woorden. Ik ga het over een jaar weer lezen. Let ook op de 27 “heel slecht” sterrenstemmetjes die een en dezelfde persoon indrukte, daartoe moet je elke keer je cookies verwijderen, wat een inzet, dat menneke (ik weet wie het is). Voelde zich kennelijk aangesproken 😀 En terecht.

    Like

  20. Ach die Tokkies. Ze woonden niet eens zo heel ver bij mij vandaan maar geloof het of niet, een totaal andere buurt. Iemand heeft mij ooit verteld dat in dezelfde straat als waar de T’ies woonden iemand, niet dezelfde iemand, denk ik, een paard in zijn hal had staan. En dat daar dan weer iemand anders een liedje over geschreven heeft.
    Echt waar. Dat die iemand dat vertelde. Man van boven de zeventig met een lange baard en een inwonende broer. Dronken bier als ik mij niet vergis.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s