Dit is de ultieme zeurplek (132)

Foto: (c) 2016 A. Dapie, stronkje met een plekje zon
Foto: (c) 2016 Stronkje met een plekje zon, A. Dapie

“Die stinkwindjes (zachte sluipers, noemden wij dat) kwamen ongetwijfeld van een stiekeme spijbelaar, die hompen biefstuk, droge worsten, ingevroren gehaktballen en dergelijke ergens verstopt had”, zei onze Luvienna, bekend om haar scherpe waarnemings- en deductievermogen. Pawi merkte op: “Gepurgeerd, ontslakt, verstoken van alles wat het leven aangenaam maakt, daarbij nog wat geuren die je liever niet gewaar zou worden, wie zou nu niet jaloers op je zijn?” Klare taal sprak de verwachting uit dat “deze ontberingen, ascetische exercities, helse fysieke pijnen gepaard gaande met eventuele geestverruimende hallucinaties (…)  een beter en sterker mens” van mij hebben gemaakt. Bertie vond “een gereinigde blogbaas een prettig idee”. 

Kortom, het blog kende vorige week een vliegende start na de zomerpauze die ik mediterend had doorgebracht, zie mijn geurrijk verslag alhier. En natuurlijk, tien dagen Vipassana, want dat waren het, maken niet in tien dagen een Verlicht Persoon van iemand, volledig onthecht en volkomen gelijkmoedig. Nogal wiedus, zullen jullie denken. Ja, toch zijn er mensen die me dat soort dingen naar het hoofd slingeren. Mensen die me niet goedgezind zijn. En die heb je nu eenmaal. Ik wens hen alle goeds, en hoop dat ze ooit beter zullen weten en zich met positievere dingen gaan bezighouden. 

Er waren zoals vanouds weer wat ikjes, en wat bespiegelingen over de ikjes, en er was meteen al een nieuwe aflevering van een lezersfeuilleton. Heel prettig allemaal.

“Wauw, mam. Dat wil ik ook. Hoef je nooit meer naar de printer te lopen.” 

Het leukste ikje vond ik zelf dat verhaaltje over de zevenjarige dochter van een onbekende NRC-lezer die met een typemachine wordt geconfronteerd. Ze slaat op letters en maakt zinnen en zucht dan verheerlijkt: “Wauw, mam. Dat wil ik ook. Hoef je nooit meer naar de printer te lopen.” Helaas worden de ikjes sinds mijn vakantie nu ineens op maar liefst vier plaatsen gepubliceerd, zodat de spoeling qua reacties wel erg dun wordt. Reden voor mij om de ikjes nog een graadje lager in de prioriteitstelling van dit blog te laten zakken. En we wensen alle anderen erg veel succes, dat ze er maar trots op mogen zijn en dat de ikjes maar een keibelangrijk onderdeel van hun dagelijkse beslommeringen mogen zijn.

Klare taal sprak wijs: “Het mooiste zou zijn dat eenieder hier zijn plaats zou vinden. Vooral met veel gemorrel en de nodige gesteggelende zeurigheden op de voorplecht.” En Bertie formuleerde het nog wat kernachtiger: “Juist. Dit is de ultieme zeurplek (Sorry Apie☻).” Maar het mocht niet baten, met name elders werd weer gigantisch gezeurd, gesneerd, gesmaald en de ego’s opgepoetst, en ze doen dus maar. Annica!

Veel liever vestig ik de aandacht op het eigen blog van Bertie, waar pareltjes op staan als deze“Eén keer zag ik een stil meisje, zo ongeïnteresseerd dat ze slechts blanco voor zich uit staarde, met moeite een enkele zielloze glimlach wist op te brengen. In de spiegelende ramen herkende ik mezelf.”  Gewoon een stukje uit een prachtig verstild schetsje van haar jeugd. Je moet ermee oppassen, dat citeren, want de schrijfster wordt verlegen van loftuitingen. Waren er maar meer als zij.

Photo: http://gowhere.my/info/taiping-zoo-and-night-safari/
Photo: http://gowhere.my/info/taiping-zoo-and-night-safari/

Alhier publiceerden we het spannende vijfde (5e) deel van Mopperkonts fietsverhaal door Maleisië. Het gaat over dieren in het donker, waaronder een krokodil met haaientanden op zijn rug. Citaatje: “Daar stond ik dan oog in oog met prachtige uilen. Met stekelvarkens, die echt regelmatig alle stekels overeind zetten. Met krokodillen, waarvan alleen de neusgaten en de haaientanden op de rug boven het water uitstaken.” Lof alom voor dit vervolg, althans voorzover onze lezers al van vakantie terug zijn. Pawi: “Mooi. Waren het alleen de krekels die geluiden maakten? Geen oehoetjes of gromgnuivende wildebeesten?”

160822Naakte fietsersCanterbury
“Everyone was taking their clothes off to get ready for the ride. I heard gasps and I turned around – it was a horrible sight.” Source: http://www.viasat1.com.gh/news/offbeat/article.php?postId=1817

En dan te bedenken dat Mopperkont zelf net weer terug is van drie weken in Kent, waarin hij vanuit Canterbury groepjes Nederlandse fietsers met die prachtige streek kennis heeft laten maken. Hardnekkige geruchten, die niet werden ontkend, willen dat de fietsers dit geheel in hun blote nakie deden. Er was er eentje die van de weersomstuit en wellicht van een rukwindje een stijve kreeg, en die werd dus door de politie in de boeien geslagen, die man dan. Aan zijn polsen. Een ooggetuige beschreef het voorval als volgt: “Everyone was taking their clothes off to get ready for the ride. I heard gasps and I turned around – it was a horrible sight.” Op de terugweg maakte Mopperkont iets mee in de internationale trein: een vrouw liet haar kleine dochtertje in de steek, omdat haar zoontje te lang in een station zat te poepen. Maar ze zijn allemaal weer bij elkaar.

Een nieuwe reageerder dook weer eens op, ditmaal onder de naam Zondegeest. “Wat is het hier mooi allemaal. En wat fijn dat sommigen weg zijn en anderen niet. Een soort Ying en Varkensmegastal”, zei hij origineel en de doorsnee lezer wist meteen om wie het ging.

160822toiletVerder ging het vanwege een ikje of iets anders, ik ben het even kwijt, ook over genderneutrale toiletten. Pawi plaatste een logootje, waar ook nog rekening wordt gehouden met rolstoelers. “Wij dames weten allang dat je de kortste rij kiest” onthulde zij, “vaak ontbreken de rijen voor de mannen en blijkt die plek voor invaliden altijd vrij. Dit is onze kans! Nu drie van de vier WC’s zonder wachtrij. Alleen al daarom ben ik voor.” Dus genderverwarden en rolstoelers opgepast: als je heel erg nodig moet, dan kan het zijn dat er een schrijfster uit Rotterdam op jouw wc zit te bouten.

Er waren verder wat muzikale afrondingen van de dag, die dingetjes worden veelal door lezers aan het einde van de dag geplaatst, waarschijnlijk uit verveling of omdat ze nog niet naar bed willen. Er kwamen youtuubjes voorbij van de eindtunes van respectievelijk Met het Oog op Morgen, Stuif es Uit, Dag Swiebertje (uit is de pret), en de Fabeltjeskrant, en hopla de volgende morgen kwamen er wat muzikale openingen, waaronder eentje met Peppi en Kokki. Maar de mooiste was eigengemaakt en kwam van Bertie: “♪♪GOEDE MORGEN, TRALALALAAAA…♫”

Er gaat er weer eentje uit!
Er gaat er weer eentje uit!

De 100e reactie op de ikjesdraad kwam vorige week van Klare taal en het lepeltje is dus kei-onderweg. Ga zo door allemaal, het is al bijna weer net zo leuk als voor de zomervakantie.

Ik zou het bijna vergeten, maar de stemming haan of hond staat nog altijd open. Tot en met 31 december kan er dagelijks eenmaal gestemd worden per IP-adres en cookie. De haan staat nog altijd fier bovenaan, maar de vegetariër rukt op. Stemmen kan heel gemakkelijk en met één (schrijve: 1) klik hier.

Nog net voor het ter persen gaan van dit nummer bereikte me het bericht dat Toots Thielemans op 94-jarige leeftijd eindelijk Gods verzoek heeft geaccepteerd om bij Hem te komen spelen. Mooi!

Wil jij deze week actief gaan meedoen? Ga dan bijvoorbeeld eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, de krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Of scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan hier nog altijd met een fantasie-emailadres. En voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden.  De afleveringen van deze historische rubriek waarin alle hoogtepunten van alle afgelopen weken worden behandeld zijn elders op dit blog te raadplegen.A. Dapie

Reacties zijn welkom op apie@apiedapie.com. Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes. En we wensen dat alle levende wezens gelukkig zijn. Kan niemand tegen zijn, lijkt me.

Featured image (helemaal hierboven) is geschoten door Ross Sokolovski uit Praag, die het prachtige plaatje via unsplash.com met ons allemaal deelde. 

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

138 thoughts on “Dit is de ultieme zeurplek (132)”

  1. Grinnik, daar stond hij dan met een roetwolk in zijn gezicht, terwijl de mooie meid in de verte verdween. Zou zo een filmpje kunnen zijn 😀

    Like


  2. Roltrap

    Station Laren. Voor de roltrap naar het perron staat een oude mevrouw genageld aan de grond. Haar linkerhand klemt om haar tasje, door haar rechterhand glijdt de draaiende leuning. „Durft u niet?”, vraag ik. „Nee”, zegt ze, „het is altijd die eerste stap, die durf ik maar niet te nemen.” Ik steek mijn arm door haar arm en zeg zonder haar het gevoel te geven dat ze een keuze heeft: „Dan gaan we samen.” Ik tel af en op ‘drie’ staan we samen op de trap. Een zucht van verlichting.
    Ik richt me op en zie bovenaan een tiental leeftijdsgenoten van mevrouw naar ons zwaaien. Eenmaal boven port de oudste me, knikt naar de groep en zegt samenzweerderig: „De bejaardensoos gaat ook ’s met het OV, hoor.”

    Carolien Oosterhoff

    Like

  3. Wikipedia vertelt ons inderdaad het volgende: “Station Laren-Almen is een voormalig station bij de Gelderse plaatsen Laren en Almen, gelegen aan de spoorlijn Zutphen-Lochem-Hengelo. Met de bouw van het stationsgebouw werd in 1863 aangevangen. De architect is vermoedelijk Karel Hendrik van Brederode. Het station werd geopend op 1 november 1865 (…) Het station is sinds 15 mei 1938 gesloten ..”

    Carolien haalt herinneringen op uit de oude doos en is – als zij dit uit de eerste eigen hand heeft – dus minstens een jaar of tachtig oud. Kan. Mag. Maar ik denk het niet.

    Like

  4. Vijf- vier- drie: hoppakee. Zie je wel dat je het kan?

    MK, nee geen station, maar In Laren stond vroeger de eikenboom van mijn oom en tante. Misschien hebben ze daar nu een roltrap?

    Tenslotte: oude vrouwtjes porren graag in de zij van nietsvermoedende hulpcarolientjes. Soms met knokige vingers maar liever nog met de steel van de overbodige paraplu.

    Liked by 1 persoon

  5. Die tik (niet hik) slaat op de tik die je hoort bij het afspelen van oude grammofoonplaten, vinyl voor de jeugd. Weer in zwang.

    Aan zo’n tik kun je hechten. Bij ons zat die in het kinderliedje over de tante en de oom, die woonden in een eikenboom en ze woonden daar al jatikaren.

    Like

  6. die hooggesloten overjas laat ons er naar raden, maar de dames van Berlioz doen er minder geheimzinnig over tijdens nachten van dronkenschap en extase

    Like

  7. Bertjens, ik had het óver opoes, ik ben zelf nog niet zover. Opoes, die met knokige vingers in mijn zij porren op het moment dat ik dat het minste verwacht, die me manen maar weer gauw terug te gaan naar mijn kindjes, net als ik ze overeind heb geholpen van de onderzoeksbank, oudjes die gillen van de denkbeeldige pijn als ik ook maar wijs naar het been waar ze last van hebben en waarvoor ze me raadplegen, oudjes die roepen dat ze als levend experiment dienen als ik hun armkwabben optil…

    Nee, zo ver ben ik nog niet.

    Like

  8. Klopt Luvienna.
    En Bertjens reactie kwam toevallig net iets na de mijne, maar had er niks mee van doen, al dacht ook ik even van wel. Kopjen koffie?

    Like

  9. “A caprice written with the point of a needle” – Berlioz on “Beatrice et Benedict”.

    Heel mooi, deze “gril”. Dank voor de link, MK.

    Like

  10. Jammer dit en valt me tegen. We houden ermee op, want ik ben gekke Gerritje niet. Ik stel voor dat je live gaat kijken en het t.z.t. hier meldt.

    Like

  11. Je meldt om de haverklap dat je gekke Gerritje niet bent. Nee, dat weten we, je bent Apie., Waarom kom je daar steeds op terug? Was je vroeger gekke Gerritje of zo?

    Like

  12. De essentiële vraag blijft natuurlijk wie wint de prijs, is dat gekke henkie of gekke gerritjte, daar zijn onze opleidingen voor.
    In deze krappe arbeidsmarkt zijn deze trainingen
    zeer in trek.

    De beste wint, dat moge duidelijk zijn, ons opleidingsinstituut geeft volledige garantie zowel qua training als examen en resultaat natuurlijk.

    Wij baseren onze competenties op de, in het verleden, zeer geslaagde trainingen van De Heer Elsschot, referenties te bekomen bij de wetenschappelijke afdeling van het Instituut.

    Liked by 1 persoon

  13. En hopla, we gaan hier weer zo zoetjes aan sluiten, dank voor de medewerking, het gesprek van de dag gaat verder onder het nieuwe intro, dat jullie hier vinden (met daarin zoals gebruikelijk ook een samenvatting van de hoogtepunten van de discussie van vorige week). Geniet ervan!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s