Netjes vloeken en normaal doen (142)

Of men ook netjes kan vloeken, dat was het onderwerp van de dag. Welke dag? Een dag ergens in het verre verleden, toen Joop Braakhekke nog leefde en een heleboel andere mensen ook. Een van die dagen die doorgaans volgen op een weekoverzicht. In dit geval op dat van een paar weken geleden.

Bidden ook ...
Bidden ook …

Grof vloeken, da’s niet moeilijk. We zien het elke dag. Vul nu zelf in waar jij het elke dag ziet. Maar netjes vloeken, da’s lastiger. Het vereist creativiteit en taalgevoel. Een oom van me placht bijvoorbeeld hartgrondig “fietsenrek” te zeggen terwijl hij eigenlijk “viezerik” bedoelde. Dat laatste mocht hij van zijn moeder, mijn oma, niet zeggen.

Berties moeder was zo vreselijk netjes dat ze het over een “gemoed” (borsten) had, “camisole” (hemd) en “poepje” (wind). De schoonmoeder van Luvienna had het over de “voorbibs”. Bertie zou daar allang blij mee geweest zijn, bij haar thuis heette het betreffende lichaamsdeel gewoon niks.

Ad Hok is wat vrijzinniger, anderen zeggen fantasielozer opgevoed, een “scheet” heette gewoon een “scheet” zo verklaarde hij. Men kent voor dit verschijnsel ook wel de variant dat “iemand zijn poeperdje” heeft gebruikt. Of “wie het het eerst vernemt, heeft ’t achter in ’t hemd” zoals ze bij de Luviennas zeiden, of het curieuze “eerste geruikt, gatje gebruikt” in huize Bertie.

“So Waudan, kreig je een fax uit Darmstadt?”

Het vaste vervolg van deze luchtige handeling werd in huize Van Vuren eufemistisch met “een trui breien” aangeduid. En je kunt deze bezigheid in Duitsland ook met het smerige “ik ga een ei leggen” aankondigen. Ad Hok preciseerde de zaak door te vermelden dat het over een “bruine” trui ging. Luvienna ging daar dik overheen met een citaat van Haagse Harry die tegen zijn Duitse herder placht te zeggen “So Waudan, kreig je een fax uit Darmstadt?” “Stos”, zo gooide Bertie het over een andere boeg, is verbeelding, verwaandheid, inbeelding.

Zo zie je maar weer, je leert elke dag bij op de site “Bas van Vuren, aangenaam”. En da’s hier en dat komt goed uit. Want ik heb net een stukje geschreven, dat je nu gaat lezen.  Dan heb ik het tenminste niet voor de kat z’n achterkut gedaan.

“Ik raakte in dat museum in gesprek met een Russin …”

In deze verslagperiode verscheen bijvoorbeeld het achtste en tevens laatste deel van Mopperkonts leerzame fietsverhaal. Hij pedaalde daarin heel Maleisië en Thailand door, stukkie Filipijnen en Indonesië erbij, stopte even in Singapore om een stukje kauwgom van zijn terreinbanden te bikken en zijn avonturen zijn allemaal hier na te lezen. Klik en kijk bijvoorbeeld hoe dit afloopt:

Kuala Lumpur Chin Woo Stadium Wikimedia Commons
Kuala Lumpur Chin Woo Stadium Wikimedia Commons

“Ik raakte in dat museum in gesprek met een Russin die met haar vriend liftend een wereldreis maakte. Zij vroeg me of het voor een soloreiziger niet vreselijk ongezellig is om geen reiservaringen te kunnen uitwisselen met een ander. Ik moest dat beamen, maar zei dat dat voor mij geen reden was om thuis te blijven.”

Een rustig en waardig einde, vond Bertie. Ze had het over het hele feuilleton. Een fijne en bevredigende afsluiting van een fraai reisverhaal, vond Luvienna. Prachtig slot van een boeiende fietsreis, zo concludeerde ook Klare taal. En verder veel stil applaus van honderden lezers die het feuilleton blijkens hun klikgedrag vele malen lazen, herlazen en deelden.

Aardige ikjes

Er waren heel aardige ikjes de afgelopen paar weken. Blader vooral rustig even terug, ze zijn dikgedrukt in de reacties te vinden.

Die van Ferry Franssen bijvoorbeeld. Hij fantaseerde een hartstochtelijk liefdesverhaal tot en met het huwelijk en kinderen met een meisje in de trein, waarvan hij het nodig vond te vermelden dat ze van Nederlands-Marokkaanse afkomst was. Ikjes waarin NRC-lezers normaal doen tegen en over allochtonen zijn in. De elite buigt zich welwillend voorover. Nog even en de aalmoezen vliegen uit de vensters van de Aerdenhoutse villa’s. Maar volgens Pawi was Ferrys stukje misschien wel een verkapte contactadvertentie. Zou zomaar eens kunnen. Want mooi en lief en sexy kunnen ze zijn, hoor, die meisjes. Vooral die van Nederlands-Marokkaanse afkomst.

Ook die van Bram van Laarhoven mocht er zijn. Zijn meisje van Nederlands-Marokkaanse komaf? Nee, zijn ikje natuurlijk, lieve begrijpend-lezende lezers (hoi Annie niem!). Met zijn leerlingen uit de brugklas had Bram het de hele week over het afronden van decimale getallen gehad toen plotsklaps op vrijdag zijn oma overleed. Toen hij de klas vertelde dat ze 96 jaar oud was geworden en over een paar weken jarig zou zijn geweest, riep er een snuggerdje dat ze afgerond dus 97 was geworden. In feite dus 100, dacht ik, maar goed, ik ben volwassen.

Kopen die haring!
Kopen die haring!

Cécile de Rijk scoorde met een fraai tijdsgewrichtsikje. Daarin vraagt een dame in de boekenwinkel naar “een boek met iets over succes of succesvol zijn.” Op de vraag van de verkoper of het moet gaan over succesvol werken, koken of leven, antwoordt ze met een zucht: “Ach ja, natuurlijk! Eh…, leven, ja, doe maar succesvol leven dan.”

Letterzetter is back! De wonderbaarlijke opstanding van onze kwaliteitsblogger, die ineens van het internet verdween na een blog of twee over zijn hartproblemen, werd uitbundig gevierd. “Fijn weer eens van je te horen, blijde verrassingsicoon!” zei Klare Taal bijvoorbeeld. Zowel op Letterzetters eigen site als alhier werd immer eerst voorzichtig en gaandeweg verontruster door deze en gene naar zijn welbevinden gevraagd, maar het bleef angstaanjagend stil. Kan ineens gebeuren, dat een blogger er zonder boeh noch bah van tussen springt. Maar gelukkig niet dus. Aan scherpte heeft de goede man in ieder geval niets ingeboet. “Het sneeuwt” riep hij uit. En zo was het. En nog. Lees zijn come back blog alhier. 

161212adamsMopperkont bleef stug zijn kwaliteitsmuziekjes plaatsen. En niet te vergeten, hij is het die hier tegenwoordig de ikjes verzorgt. Met een enkele uitvaller. Maar het liefst luistert onze vriend toch naar kwelende mannen- en vrouwenstemmen. Zoals eergisteren, toen hij ons verwees naar de radio, waar het Oratorium El Nino van John Adams op werd gedraaid. Het hele ding staat nu op de link. Doe nou maar. Klik erop. Gun het jezelf. Geen afleidende beelden, geen hijgende boezems, geen stressende strijkers, geen uitpuilende ogen. Gewoon lekker luisteren en intussen verder lezen. Of niet en dan is het ook goed.

Kerstverhaaltjes van Bertjens, van harte aanbevolen

Of je gaat elders buurten natuurlijk. Bijvoorbeeld op Bertjens. Een hele serie Kerstverhaaltjes aldaar, de een nog mooier dan de ander.

“Ze ziet hem langs de ruiven lopen; met aandacht geeft hij de konijnen hun portie, strooit wat voor de kippen. Strijkt koerend langs de duiventil. Hij hoeft niets te slachten dit jaar. Noch ervan te eten. Papa zal een vredige kerst hebben.” Bron: Kerstverhaaltje 1. 

Of Kerstverhaaltje 2 waar een engeltje dolverliefd omlaag zweeft om ene Bas het hof te maken. Maar aldaar aangekomen … nee, aan spoilers doe ik niet … lees het zelf op de klik onder het tweede woord van de vorige zin.  Het nieuwe layout laat de links wat subtieler zien, daarom worden ze weleens gemist. Geeft niet.  Vind ik dan weer, gek mannetje dat ik me d’r eentje ben.

En dan te bedenken dat het feestvarken zelve, Bertie, jawel, dit allemaal pas vanavond leest. Want ze had het druk vandaag en een telefoon met een geheim nummer. Maar oh, wat zal ze vanavond na het eten als de afwas aan kant is en ze lekker even achter de pc kruipt *bloosiconen*

Bij de buren intussen gaat het goed met de beheerders van de moslim dating site, die ongestoord hun gang kunnen gaan, en bij de andere buren is er – oh, hoe origineel – een Reageerder van het Jaar Verkiezing aan de gang. Nog even meestemmen? Google op Heer Rozenwater, zoveel zijn er niet.

Wil jij deze week ook actief aan deze leuke rubriek op deze leuke site gaan meedoen? Ga dan eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die leuke krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Als dat teveel werk is, scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres. Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Je kunt alle leuke afleveringen van deze rubriek elders op dit blog raadplegen. Vooral een aanrader als je er even tussenuit bent geweest. Zoals Letterzetter, Plopje, Indra en Timmerark of hoe heet die vent ook al weer.

A. Dapie

Reacties zijn welkom via apie@apiedapie.com of bij mij zelve: bas.vanvuren@gmail.com. Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar. Moge alle levende wezens gelukkig zijn. Ja, jij ook.

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

124 thoughts on “Netjes vloeken en normaal doen (142)”

  1. …en het honderdste reactielepeltje gaat naar…

    Het is je gegund, Bas, met zoveel research naar Ilona’s bijdragen, en zo’n goed archiefbeheer.

    Leuk om die China reeks nog eens te lezen. Er waren snedige samenvattingen aan het eind van elke aflevering, ook mooi.

    Like

  2. Nee he! Per ongeluk. Ik heb een hele doos vol van die lepeltjes. Zuchterdezucht. Heb het hele Chinaverhaal van Ilona weer doorgelezen, ’t was mooi, heel mooi. Jammer dat het zo hakketakkig op die site staat.

    Like

  3. Ilona, ik heb de hele serie achterelkaar gelezen. En genoten, duidelijk en goed geschreven. Alleen de link naar levende sleutelhangers overgeslagen.
    Ik ken nu Anton Valens (‘Ik wilde naar de rand van Bejing’ hij beschrijft het straatleven), het Bamischandaal (Thomése, fietsen… ☻), Adriaan van Dis (lang geleden) , de Yangtse-serie gezien die onlangs op de tv was, mondeling verslag gehoord van een nichtje. Enkele andere uitgaven over China .
    Mooie en interessante belevenissen die ik graag had meegemaakt, toch blijft het -voor mij- een vreemd land.

    Like

  4. Socratisch

    Onze zoon (12) hoorde mijn man en mij praten over een opdracht die ik kreeg als tekstschrijver: een socratisch essay schrijven.

    „Socratisch, van Socrates?” , vroeg hij.

    Na mijn bevestigende knik, vervolgde hij: „Daar hadden we het met geschiedenis over. Socrates vond dat eindeloos doorvragen leidt tot kennis en wijsheid.

    Mijn docent zei dat dat ook echt zo is. Toen vroeg ik: ‘Waarom dan? En is leren dus eigenlijk niet nodig? En wanneer moet je stoppen met doorvragen?’

    Mijn docent antwoordde toen: ‘Nu. Want ik wil door met de les. Ik moet jullie ook nog wat leren.’”

    Margriet Zuidgeest

    16 december 2016 om 19:44

    Like

  5. Dat ziet er fantastisch uit, lummel! op december 16, 2016 om 16:32
    Dank je heel erg.
    Inderdaad is deze halve voor mij meer dan genoeg. Voor mij is het een hele.
    Zelfs jij kan er niet meer van op, dat wil dus wat zeggen.

    Like

  6. Bas op december 16, 2016 om 22:07,

    Ik had aan Bertie de ingewikkelde gebruiksaanwijzing uitgelegd, zie op
    december 16, 2016 om 12:10.
    Benieuwd naar die pakkende titel die er voor mij bedacht is…

    Leuk Bertie, dat je het achter elkaar gelezen hebt, beschouw ik als een complimentje.
    Toch je avond ermee gevuld terwijl je misschien wel hele andere plannen had.
    Wie weet geeft het je inspiratie om zelf eens die kant op te gaan.
    Ik heb in elk geval genoten! Van de cultuur, de mensen, te veel om op te noemen.
    Zoals mijn oudste zuster de wijze woorden sprak, na een reis naar Nieuw Zeeland:
    “Het is een waardevolle bijdrage aan je persoonlijke bagage”.
    Nou ja, zoiets. Ook mooi, toch.

    Liked by 2 people

  7. Want dit zei toch echt Ilona zelve:

    “Ik heb al, naar aanleiding van Apies opmerking, een allitererende titel bedacht, en zal gepubliceerd worden aan het eind van deze serie.

    Ik verklap nog niks, maar wordt heel leuk, vinden wij hier.”

    Like

  8. Ik heb in elk geval genoten! Van de cultuur, de mensen, te veel om op te noemen…..
    Jazeker, in China zijn er teveel mensen om op te noemen.

    Like

  9. Virulente impact
    Conslilatie
    Carambouli
    Impardonnabele dociliteit
    Protegeren
    Abhorreren
    Hyperboereërs
    Anorectische koloniale ambieties
    Revitaliseren
    Infiltreren
    Vicedecaan
    Mordicus
    Excavatie
    Attaqueren
    Dysthymie
    Subcutaan
    Hybridisch
    Ten faveure van
    Gevioleerde moerstaal
    Qaly
    Remplaceren
    Enigmatisch metamorfoserend

    Allemaal in het Groot Dictee der Nederlandse taal. Vanavond meegedaan.
    Zonder meedoen: 0 fout. Met meedoen: 15 fout.

    Volgende keer hoop ik op een Groot Dictee van Echt Nederlandse Taal.

    A.F. Th. heeft zijn best gedaan op potjeslatijn en -grieks. Hoe ver kun je gaan om de Nederlandse taal te verdedigen, zoals hij beweerde te doen?

    Liked by 1 persoon

  10. Tja, ik had er als expat 21 fout. Net als vorig jaar was het dictee een gewrongen verzameling van moeilijke woordjes. Waarom moeten er in een Nederlands dictee zoveel buitenlandse leenwoorden en vernederlandste engelse gruwelijkheden als geupgraded (met puntjes)? Er zijn echt zat moeilijke Nederlandse woorden, hoor.

    Dit Dictee heeft kortom weinig met de Nederlandse taal te maken. Maar kladderadatsch had ik goed. o_O En volgende jaar doe ik vast weer mee, met een bloknoot op den schoot.

    Like

  11. Proficiat pawi, werkelijk bewonderingswaardig dat je de moeite genomen hebt!

    Het lijkt mij meer een dictee van de vertaling van de Nederlandse taal naar naar Latijn , Grieks, Engels Frans en enkele mij onbekende exotische talen.

    Dat Qaly deed voor mij de deur dicht, toen ben ik echt gestopt vandaag.

    Trouwens ik ben jaren geleden na de introductie van de ‘pannenkoek’ afgehaakt met 12 fouten .

    Was er vorig jaar niet nog een dictee met een prachtige tekst van Lieve Joris, een genot om te horen.

    Nee dit soort exercities maken een farce van het dictee en de makers ervan, tenzij A F Th het als een parodie bedoeld heeft, wat ik betwijfel.

    Liked by 1 persoon

  12. Exercities en farce zijn allebei goed volgens mijn spellingshulpje, Klare taal!
    We geven Adri maar het voordeel van de twijfel, dat hij moge lachen in zijn vuistje.

    Like

  13. Klare taal, ik was mijn knipoogicoontje vergeten. Hier istie dan alsnog 😉
    Hopelijk had je een goede nacht…

    Like

  14. Met A.F.Th. van der Heyden ben ik het eens, het zou jammer zijn als de Nederlandse taal zou verdwijnen. Maar zelf zie ik al geruime tijd dat die taal ondergedompeld wordt, en onderhevig is aan een near-drowning fenomeen.

    Like

  15. Ja pawi

    Helaas wordt onze mooie taal uitgeroeid , op de kleuterschool wordt al een soort steenkolen- Engels gegeven aan kinderen die daar voor andere vaardigheden komen.

    Dit alles wordt gepropageerd door een staatssecretaris van onderwijs (Dekker is de naam) die de fameuze uitspraak deed: ” Die jongen sloeg voor zijn examen”.

    Zo zijn er nog veel voorbeelden, het Engels op de universiteiten b.v, met name op specifieke faculteiten waar Nederlands, Frans , Russisch en Italiaanse taalkunde wordt gegeven.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s