Een vrouw, een jonge vent, kijk maar (153)

Terugblikken en vooruitkijken op ikjes en actualiteit

Dit zou weleens het laatste intro van voor de oorlog kunnen zijn. Als woensdagnacht de verkeerde blijkt te hebben gewonnen, met een monsterzege, en donderdagmorgen dus de bommenwerpers opstijgen om Ankara te gaan platbombarderen, dan heb je de poppetjes aan het dansen.

Dat laten de Turken niet op zich zitten en ze maken op vrijdag in Rotterdam het karwei van de Duitsers af. Wilders reageert daar niet op, want hij vindt het niet leuk, loopt weg en laat het redden van het land over aan Jesse Klaver (2e geworden), die dit samen met runner up (nou ja, 3e plaats) Thierry Baudet, drie vingers in de neus en een baal lavendel in een paar weken tijd gaat doen. Want die jonge honden zijn me een partijtje daadkrachtig hoor, en ook Thierry kan zijn mouwen oprollen. Als het maar moet. Lekker met een glas rode wijn.

Iets waar ook het verrassend vierde geworden lekkere ding van de Piratenpartij (…) niets tegen kan doen.

Maar tot de overwinning en het terugkeren van het normale Nederland worden Nederlandstalige televisiezenders, linkse en rechtse media en blogs waar plezier en vrijmoedigheid hoog in het vaandel staan op zwart gezet door hackers van over de hele wereld. Iets waar ook het verrassend vierde geworden lekkere ding van de Piratenpartij (en ik bied voor deze slip of the pen meteen, hier en nu, mijn oprechte excuses aan) niets tegen kan doen.

… zolang het maar geen stropdas om heeft of zich laat piepelen door een partijvoorzitter met een trui.

Kortom, het kwaad daalt op ons allen neer en we hebben het er zelf naar gemaakt. Stem verstandig a.s. woensdag, meer zeg ik niet. Een vrouw, een jonge vent, kijk maar, zolang het maar geen stropdas om heeft of zich laat piepelen door een partijvoorzitter met een trui.

Joep Roozen zwaaide blijkens zijn ikje in de NRC vorige week vrolijk naar zijn fietsenmaker, maar merkte dat hij toch beter naar Specsavers had kunnen gaan. Het was een of andere griezel. En hij zat niet eens op een fiets, maar op een mannetjeskangoeroe met een roze dameszadel. Nou, dan ben je dus echt stekeblind. Volgens Luvienna had de goede man het makkelijk aan zijn eigen “weerspiegeling in een etalageruit” kunnen zien.

Ted Gersjes schoffeerde een “kennelijke drugsverslaafde” in Den Bosch door een appel naar zijn knijter te gooien, terwijl de goede man alleen maar om een dikke cheque had gevraagd om nieuwe manchetknopen te kopen. Ik bedoel maar, zoiets doe je niet. Normaal. Doen!

Luvienna: “Het is die kennelijke drugsverslaafde (…) zijn eigen schuld: hij had meteen een mobiel pinapparaat onder Tedjes neus moeten duwen.”

Klare taal voorspelde dat de bedelaarsbranche het helemaal gaat worden, marketing in deze wereld gaat zeer succesvol worden en zal duidelijk rendement genereren.

(c) 2017 Bas van Vuren

Lees hier rustig wat klassiekers terug over bedelen, eentje over wat een bedelaarster in Tunesië mijn voorganger ooit toevoegde, en eentje over wat hij zelve tegen een bedelaar in Parijs zei. Schaamrood op de kaken heeft hij er nog altijd van, zoals ik dit weekend zag. Hij maakt het goed en doet jullie allemaal de groeten trouwens.

Rebecca Smit ging intussen met haar driejarige dochter en een pop uit wandelen. De pop heette “Zonderpop”. Nou, mooi toch? Beter dan “Hoopstront”, om maar eens iets ergers te noemen.

En het brandde lekker en bleef nog lang gezellig in de hel.

Rosa Rexwinkel, 14 jaar slechts, ach gossie, die werd door een Jehovadame in de luren gelegd, op het Weena in Rotterdam, daar waar een paar dagen later die Turken tekeer gingen en het bloempotten regende. De heks vroeg of het meiske haar kon helpen met het openen van een video op haar smartphone. Zodra het lieve kind dat had gedaan, vroeg de bitch of ze nog even naar die video wilde blijven kijken. “Het gaat over de Bijbel en hoe ik mij kan bekeren tot de Jehova’s.” En het brandde lekker en bleef nog lang gezellig in de hel.

“Vuige trucs, van die Jehova’s” begon Luvienna de-escalerend, maar liet er op volgen: “Ik hoop dat Rosa de telefoon per ongeluk hard heeft laten vallen.” Ja, dan wordt het nooit wat met de naastenliefde. Ilona schaarde het gedrag “onder kindermisbruik”. “Laaghartige methodes” zijn het volgens haar en krek, dat ze gelijk had. Maar ja, je wint er wel de oorlog mee en da’s ook wat waard.

Het driejarige kleindochtertje van Marleen Wouters woont in New York en laat haar oma via facetime een prentenboek zien. “Bij een mens gekocht” zegt ze nietsvermoedend. Baf! Een dag later stond ze in de krant, in de zeik gezet door haar eigen grootmoeder. Die kan een live bezoekje aan New York op haar buik schrijven.

By Alias 0591 from the Netherlands (Daisy in the wind) [CC BY 2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/2.0)%5D, via Wikimedia Commons
Een mooi gedichie zag het licht, net als vorige week weer prachtig geïllustreerd met een blommetje. Het heette “Tot stof zoals weleer” en het ging over de dood. Maar het eindigde kei- en keiromantisch. Wat een talentje hebben we daar toch in huis, met die dichter. Klare taal noemde het een “literaire opvlieger”, maar bedoelde dat positief.

Mopperkont deed een Rameautje en plaatste een bataljon blote billen op muziek van deze opvliegende Franse barokke componist. We vergeven het hem, hij was immers zijn koffers aan het pakken voor alweer een verre reis en dan heb je geen tijd voor het maken van een echt zorgvuldige keuze voor deze prachtige website, waar het altijd goed toeven is, zo je maar gezellig van inborst bent. [deze vreemde tekst gaat ook onder de video gewoon nog door]

Onze trouwe ikjesplaatser en levensgenieter kondigde aan voor “wervelende bezigheden” naar de Italiaanse Alpen te gaan. Het is niet anders.

By Indytnt (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)%5D, via Wikimedia Commons
Laten we hopen dat hij met een koffer vol verhalen terugkomt. En een foto van zijn korte broek. Want nevenstaande blote knieen bleken niet van hem zelf te zijn. Ze hoorden bij het eerste deel van het minireisgidsje dat hij schreef over Roatan, een eiland in de Hondurese zee. Het trekt het hele jaar duiktoeristen aan, maar ook dagjesmensen. Die laatste gaan bovenop elkaar liggen bakken op West Bay, een “walgelijke opeenhoping van blote lijven, harde muziek en commercie’, volgens de auteur.

Er brandden trouwens op een en dezelfde middag twee voormalige locaties van een Apiedapiereünie af, te weten Dudok en Topkapi in Den Haag/Scheveningen. Wat dat betekent, dat weten we niet. Wel dat een volgende reünie zeker ergens anders gaat plaatsvinden, misschien wel ergens in het land. Groningen bijvoorbeeld, dat hebben ze wel verdiend. Daar waar de mene tekel (citaat: Bertie) geen kracht heeft.

Wil jij kans maken op een uitnodiging voor zo’n fijne bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Zo eentje waar je helemaal niets hoeft te betalen, maar uitgebreid getrakteerd wordt door de blogbaas? Wil je ook kans maken op een mooie vermelding in het weekoverzicht van volgende week? Blijf dan niet langer chagrijnen en doe aan deze leuke rubriek op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in.

Als dat teveel werk is, scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres. Het lepeltje is voor jou als het precies de 100e reactie is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in den eeuwigheid.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Ja, echt!

Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

A. Dapie

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar. Moge alle levende wezens gelukkig zijn. Ja, jij ook.

De foto hierboven – wij vakmensen noemen het ook wel de featured image – komt weer eens een keertje van unsplash.com en heeft heel erg zijdelings met dit verhaal te maken. Ja, we zien een jonge man en een jonge vrouw, net zoals in de titel van het stuk, maar deze gaan trouwen. Volgende keer beter. Fotografen, met dank, zijn Zivile& Arunas, en ze noemden dit werkje heel treffend “Wedding”. 

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

108 thoughts on “Een vrouw, een jonge vent, kijk maar (153)”

  1. Goedemorgen Bas en vrienden. Weet niet of volgend zo beknopt mogelijk, waar gebeurd verhaaltje een ikje zou kunnen zijn, ik kan iig geen ikje schijven.

    Wij (Nederlanders of wij twee) zijn te aardig.

    We zaten in een taxi. (Waar we vandaan kwamen of heen gingen-huis- is denk niet van belang voor een ikje?)
    We stonden voor een stoplicht, achter een andere auto. Plots voelde we een klapje van achteren en reden we zacht de auto voor ons aan.
    Mijn vriendin stopte met het stoken van haar tanden. Sinds een paar weken deed ze dit fanatiek. Het was haar opgedragen door de mond mevrouw.
    De taxichauffeur en de chauffeur voor ons namen de ons aanrijdende vrouw op papier onder handen. Onze taxichauffeur bood aan een nieuwe taxi te bellen maar wij hadden geen haast. Vervolgens reed hij ons naar huis met de meter afgezet vanaf de plaats van het ongelukje.

    De volgende dag werd mijn vriendin wakker met een dikke wang.
    Na een telefoontje, een uur bij de mondmevrouw en 72 euro armer kwam ze thuis en zei ze: ik gebruik nooit meer houten tandenstokers en zeker niet in een taxi. Het puntje was afgebroken, heel klein, ze moesten wel twee foto’s maken om het precies te lokaliseren. Moeten we niemand aanklagen? Mijn gevoel dacht van wel maar mijn brein voelde er weinig voor. Vast veel werk.

    Liked by 1 persoon

  2. O, vergeet het steeds, nog bedankt Pawi en Luvienna voor de lieve woorden en Bas voor je grote hart. Of is het, voor je groot hart?

    Like

  3. Een ikje heeft een pointe, waarbij de lezer schatert, lacht, glimlacht, of de lippen krult. Of tenminste weet waarom hij verondersteld dat te doen. Dito voor droevige ikjes maar dan in het negatieve. En ja, ze moeten kort zijn, geen uitwijdingen over niks. Zelfdiscipline bij het schrijven. Een aanrijding leent hier zich doorgaans niet voor.

    Like

  4. Het is dan misschien geen Ikje maar wel een mooi verhaaltje. Ik zou die 72 euro wel aan de aanrijdende mevrouw doorbelasten. Ik bedoel maar: 72 euro, daar heb je bijna een tweedehands laptop voor!

    Liked by 1 persoon

  5. Graag gedaan, bmmb.

    Het drama van de tandenstokerspuntjes is goed in beeld gebracht. Bewijs maar eens dat het afbreken komt door de zachte botsingen van achter en van voor. Jullie zijn spekkopers, dat vind ik ervan. De aardige Amsterdamse taxichauffeur (waar vind je die nog?) die een andere taxi voor jullie wil bestellen (wat een schat!) en die zijn meter afzet als hij jullie alsnog naar huis rijdt (kan niet liever!).

    En dan de rekening. Tweeënzeventig euro voor een uur bij de vloskundige plus twee röntgen foto’s? Ik betaal voor een half uur zonder foto al vierenvijftig euro.

    Goed verhaal, bmmb. ’s Nachts kan je hart haar gram halen. Je brein en uitstellend vermogen doen de rest.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s