Een gigantische duim (157)

Terugblikken en vooruitkijken op ikjes en de actualiteit

Google Map (geen kippenhok te bekennen, laat staan kippen)

Hans van Belleghem bleek over een gigantische duim te beschikken. Als je op nevenstaand kaartje inzoomt kom je volgens hem terecht “in zijn kippenhok”. Not, Hans! Maar goed, je stond er vorige week mee in de NRC. Volgens Pawi een kwestie van een opgeleukt ikje, en zo is het. Niets meer. En niets minder. Maar die moeten er ook zijn.

Valentijn Sessink koketteerde met zijn medische kennis door middel van een neerbuigend verslag van een gesprekje over een loopoor met een triagiste van een huisartsenpost. Stoer hoor. Het gansje kan zich niet verdedigen.

Bel nog eens iemand op, misschien komt daar wel wat uit.

Mopperkont: “Valentijn laat ons even weten dat hij ondanks zijn loopoor niet van de straat is.” En zo was het. En was de clou nou maar om over naar huis of beter nog naar de krant te schrijven, maar dat was ook al niet zo. Het was gewoon niet grappig, geen ikje waard. “Echt niet, Valentijn. Bel nog eens iemand op, misschien komt daar wel wat uit.”, zo luidde het welgemeend advies aan deze would be ikjes-schrijver.

Hieronymus Bosch, The Garden of Earthly Delights, oil on oak panels, 220 cm × 389 cm, Museo del Prado, Madrid

Bij een loopoor, dat weten we inmiddels, komt er vocht uit het oor naar buiten. Dat kan heerlijk helder vocht zijn, maar ook pus of bloederig vocht. En da’s niet zo fris. Het komt meestal uit het middenoor. Ja, het middenoor. Wie nou altijd gedacht had dat we er twee hadden, één links en één rechts, die moet nog maar eens goed zoeken.

Ilona had er een mooi gedichtje bij, uit haar ouwe doos:

Hoorbaar zoet

‘k Zie telkenmale vol ontzag
Wat een oor zoal herbergen mag
Middels een ouderwetse spuit
Komt er een respectabele portie uit

Welk was nou mijn dominant oor
Ach, ‘k hervond mijn absoluut gehoor
Fluister zoete woordjes, lief
Mijn schoon gehoorgang door

Ilona
15-10-2006

Er was ook nog een ikje over een kapot tegeltje op het toilet van Monique Busman en natuurlijk diepten wij hier vervolgens een hele rits andere bruingroene tegeltjes op, de een nog onsmakelijker dan de ander. “Tel wat je hebt, niet wat je mist”, vond ik zelf de meest toepasselijke voor op het toilet.

Mark is weer helemaal terug! Hij denkt zelfs over het opzetten van een nieuwe site met de “geweldige layout” van het blog van mijn voorganger, Apiedapie. Ik gaf hem desgevraagd een 17 stappenplan.  Dat ging van stap 1 (login op wordpress.com met een pseudo naar keuze, je ouwe, of weer een nieuwe, als je hem maar onthoudt) naar stap 17 (wees blij en gelukkig). En nu maar afwachten *verkneukel icoontje*

Nadat we met z’n allen (minus één, schrijve 1 dappere reageerster) de lof hadden gezongen over de good old gepaneerde wienerschnitzel, deelde Mark zijn favoriete avondhapje met ons: “Boven op de stronken lof komen dure plakken kaas en goedkope plakken ham, mijn ideale combi, maar was ik daar net nog blij en content mee … Nu zal ik met iedere hap een schnitzel missen, net als een berg, een bepaald soort wijn, een jurk, witte borsten en een donzen bed.” Ja, je kunt het maar missen.

Mark heeft een hometrainer gekocht, die een aantal gadgets heeft en half juni zal worden bezorgd. Dan horen we vast wel over het dingetje dat je de wind door je haren kunt laten gaan, aangejaagd door je eigen energie, en over het dingetje dat je met een andere hometrainfietser samen via het internet door Italië kunt fietsen. Iets om samen met Mopperkont te gaan doen wellicht.

Bewust heb ik – dat hadden jullie vast wel door – het zoveelste ikje over een dementerende ouder genegeerd. Want we hebben het daarmee wel gehad. Marieke Mosley: houd daar mee op! Zit bij je vader, hoor hem aan, glimlach in stilte voor je uit, of met familie, en houd van die kanjer die zijn hele leven van jou gehouden heeft en jou nooit voor schut heeft gezet. En als dat laatste onverhoopt wel het geval is, ga dan in therapie. Maar schrijf het niet van je af via een landelijk dagblad.

De verpleegster vraagt hem even op te staan voor zijn prik. Hij valt om. We schateren het uit.

Ad Hok vatte het vermaledijde werkje nog het meest kernachtig samen: “We zitten weer bij onze pa, hij is 86 en licht dementerend. Lachuh!” Maar ook de anderen deden een duit in het zakje. Letterzetter: “Ik ben 86, lig in het ziekenhuis en er zitten allemaal lachende vreemden om mijn bed!” en Mark: “Ik…eh…ben vergeten.” De Hikjesman (via email bij de blogbaas ingediend) kwam met deze: “We zitten weer bij onze pa, hij is 86 en mist een been. De verpleegster vraagt hem even op te staan voor zijn prik. Hij valt om. We schateren het uit.”

Letterzetter nomineerde als gitaarsolo van de week die van David Gilmour, Comfortably numb …

… en het moet worden gezegd, klinkt lekker. Maar er moeten er huilender, jankender, hartverscheurender te vinden zijn.

Wil jij kans maken op een muziekje, een gitaarsolo, of een uitnodiging voor een fijne bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Zo eentje waar je helemaal niets hoeft te betalen, maar uitgebreid getrakteerd wordt door de blogbaas? Of wil je kans maken op een mooie vermelding in het weekoverzicht van volgende week? Of zeg je: doe het mij maar allemaal!?

Doe dan aan deze leuke rubriek op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in.

Als dat teveel werk is, scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden.

Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

A. Dapie

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het ook wel de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven zien van mezelf. Wat het voorstelt? Een lama. Maar hij bukte. Het is niet anders. Tijd om te wachten tot meneer klaar was met gras eten had ik niet. Gunde ik hem ook niet. 

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

104 thoughts on “Een gigantische duim (157)”

  1. Weet je, jij. Gastheerschap, werd geacht dicht bij het vuur te zitten en dat was gevaarlijk want ik heb vaak veel brandsbaar bij me. Maar ik geloofde inmiddels wel in mijn zuivere en nobele intenties. Eh, eerbaar en aaibaar, dat ben ik. En als de twee, nee, laat ik erg proteststem zijn zijn, ik heb geen idee.

    Ik vind het een goede film.

    Dus dat was impact.

    Welterusten.

    Like

  2. Oh, kijk nou, er heeft vannacht iemand door de brievenbus naar binnen staan te plassen. Ik haal de emmer met sop wel. Maak jij de Paasbrunch intussen maar klaar, Mien. 😦

    Like

  3. Beste Bas, ik zoek nu al soms lang soms kort maar met twee duimen in verband, breek me de duimen niet open, is het zwaar typen en scrollen. Ik kan maar nergens jouw lijst aangaande een nieuw WP aacount optuigen opduikelen.
    Wel heb ik al een ouder blog gekilled, hoop ik. Had idioot lang titel. En ik wil gewoon 1 blog, dan wordt alles makkelijker, dus alle andere moeten weg. Hulp! Dus.
    Weet jij waar je lijstje staat? Als je ook moet zoeken laat dan maar, dan zoek ik wel verder.
    Groet en een kruis.
    X

    Like

  4. Ja, dat internet blijft moeilijk. Scrollen en zo. Het grappige is dat die link in dit artikel staat. Luid en duidelijk. Zelfs naar precies het commentaar waar die 17 stappen in stonden. Hoef je alleen maar het artikel voor te lezen waaronder je reageert. Maar goed, hier komt de link weer eens: https://apiedapie.com/2017/04/03/klacht-weekoverzicht-ikjes/comment-page-1/#comment-51065

    Succes. En bedenk dat een nieuw blog opzetten en vooral een bestaand blog onderhouden niet alleen een kwestie is van geniaal zijn, al je invallen erop smijten zodra ze bij je opkomen, hoewel, dat heeft ook een charme en een bepaald lezerspubliek, dus kijk maar. Een goeie blogbaas heeft ook een werkdiscipline, een zekere orde, organisatievermogen, zelfdiscipline, hij weet ongeveer wat hij doet, en zo niet, dan googelt hij de dingetjes of vraagt ze, hij herinnert zich zijn logingegevens en emailadressen en wachtwoorden of schrijft ze op zonder ze vervolgens met de kattebak de deur uit te doen. Voor het zijn van blogbaas heb je beide hersenhelften nodig, de linker en de rechter, mits aanwezig. 😀

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s