Een geschreven bitterbal (170)

Vooruitblikken en teruglopen op ikjes en actualiteit

De reden dat ikjes zo populair zijn onder expats is “de band met ons lieve vaderlandje.” Een ikje is “een geschreven bitterbal of stroopwafel als het ware.” Dat schreef vorige week op een belendend blog de beroemde DSR, ofwel De Schrijvende Rechter, al sinds jaar en dag de belangrijkste ikjesbeoordelaar van het land. Hij is er een tijdje tussenuit geweest, maar is de afgelopen weken aan een ijzersterke comeback bezig. Zie voor een overzicht van zijn vroegere werk dit verzamelblog.  

Het is een keischerpe constatering. De ikjes lijken in Nederland zelve weinig opzien meer te baren. Je ziet ze niet bij Jinek voorbijkomen. Die praat liever met Geert Wilders over zijn poezen. En je ziet ze vrijwel nooit figureren op Twitter. Als ze al worden getweet door een enkele overgebleven ikjesfan, dan leidt het niet tot discussie en al helemaal niet tot #ophef. Saai.

In expattersland daarentegen, en bij hen die daar tegen aan schuren, worden de ikjes nog dagelijks serieus genomen. Dit weekoverzicht gaat over de ikjes van vorige week. En de reacties erop. Net zoals het weekoverzicht van volgende week over de ikjes van deze week zal gaan. En de reacties daar dan weer op. Het gaat niet over mijn Twitteraccount. Dat was allemaal niet zo prettig vorige week. Een hoop sneu gescheld en getier. Voor reuring moet je dus daar zijn. En niet hier. Hier is en blijft het aangenaam.

Het “Reader’s Digest-alarm” gaat af, niet met loeiende sirenes, eerder een stil zwaailichtje op de achtergrond

“Aan de wederwaardigheden van schildpadden aan de andere kant van de wereld, is wat betreft DSR (…) weinig behoefte”, vervolgde DSR zijn tirade. Het “Reader’s Digest-alarm” gaat af, niet met loeiende sirenes, eerder een stil zwaailichtje op de achtergrond (…) En waarom is het altijd de vriendin van de kat van de buren…-zucht- Neem de vrijheid het verhaal naar je toe te schrijven. Eindoordeel: 6.5+ (zegge: zeseneneenhalfplus)”

Nou, dan hoef je het ikje zelf toch niet meer af te drukken? Maar de aanleiding tot de beschouwing en het vernietigende commentaar was een inderdaad maf mopje van ene Ollie Chetwyn over zogenaamde kennissen van hem in Australie die zogenaamd elke winter hun schildpad begroeven en een nieuwe kochten, omdat ze zogenaamd niet wisten dat die een winterslaap houden. Gaap. “Moppentrommel, Ollie!” om maar eens een andere reageerder van het eerste uur, een zekere Warhoofd, aan te halen.

“Een Pizza Magrite, die ken ik niet”

Ikjes waren er verder over de klantenservice van de Ziggo, stoelenstelende asielzoekers op de Via Gladiola, een dweilorkest in de trein, en de uitslag van de toets Engels. De actualiteit kwam dus ruimschoots aan bod. De kwaliteit van het geschrevene lijkt er dan niet toe te doen, zo blij de dienstdoende NRC-ikjesmoderatiegans is met een vers ikje. Verder een standaardmisverstandje over een bumperklever, die bij nader inzien met een vergeten pizza achter de ikjesschrijver aanzat (Magrite Glasz, hoe verzin je het). “Een Pizza Magrite, die ken ik niet”, kopte onze reageerder en zelf niet onverdienstelijke woordkunstenaar Mark hem in.

100e reactielepeltje
Geen lepeltje deze week maar een knuffel namens ons allen!

Bertie kreeg in plaats van een lepeltje een knuffel voor haar gebroken arm en beloofde de volgende breuk in een ikje te verwerken. Als onze reageerders nou weer eens ikjes gingen insturen, dan zijn de ikjes er zo weer boven op. Wat ik jullie brom.

Pawi bijvoorbeeld die trok erop uit, naar Friesland nog wel. Ze logeerde in een luxe hotelkamer en keek uit op de plaatselijke jeugd en beschreef dat als volgt: “Voor een deel openbaar terrein, waarvan veel gebruik werd gemaakt door jongens en meisjes, ’s middags de negen- tot dertienjarigen, ’s avonds de wat ouderen, tot zo’n achttien jaar. Ouderwetse lol, waar maar weinig voor nodig was. Een bal, een springkussen op het water en elkaar.” Goud toch?

Haar vakantie ging niet helemaal door vanwege een gesprongen voorruit van de “trekhut”, die ze al in Italië hadden opgelopen, die kapotte ruit dan, in mei, maar nog altijd niet gerepareerd was. Ze kwam ook nog een Amerikaanse kreeft tegen die op haar binnenplaats op zoek was naar iets eetbaars *huiver icoontje*

Nog elke dag loer ik of ik hem weer terug zie.

“We vingen hem en kiepten hem terug in de stroom. Hij kwam weer terug. Daarvan kreeg ik de schrik te pakken. Opnieuw gevangen en teruggekiept, maar nog elke dag loer ik of ik hem weer terug zie.”

maiskreefttangetjes
Kreeft met Blackberry © 2011 A. Dapie

Het verhaal deed mij onmiddellijk denken – want ik heb genoeg aan een woord – aan de hilarische en leerzame column over het kopen en koken van kreeft die door mijn voorganger live vanuit Maine werd opgetekend voor het leukste kookblog van de wereld (“het is geen feest als je niet bij Lummel bent geweest”).

Kraantje Lek
Duintop De Blinkert bij Kraantje Lek, Hanno Lans, Creative Commons Naamsvermelding 4.0

Verder ging het gesprek van de week ook over de MEETING, misschien gaat hij plaatsvinden, misschien ook niet. Iedereen is welkom, uitgezonderd Dickblogt uit Ermelo, die zich tegenwoordig muisstil houdt, zodat wij hem zullen vergeten. Nog even volhouden, Dick, een jaartje of tien. De aangename en leuke mensen van de twee bevriende sites in kwestie, deze hier en die van Roosje, die gaan misschien wel binnenkort barbecuen in een uitloper van het Amsterdamse bos, aan de voet van het steile duin te Overveen, daar bij die prachtige Bomansiaanse uitspanning “Kraantje Lek”, geliefd bij de oudere medemens. Op 1 augustus of daaromtrent.

En gewoon omdat ik daar zin had plaatste ik vorige week ineens een video om op te deinen. Vooral ook omdat we allemaal weleens een heel apart gevoel van binnen hebben en daar dan iets mee moeten doen. Bertie vond van niet, het was eigenlijk te warm om te deinen, maar als het dan toch moest, dan raadde ze aan om het op een waterbed te doen. Wat mij er toebracht het volgende gedicht te concipiëren en publiceren.

Ik heb niets tegen hotseflotsen
Integendeel
Maar spatten en klotsen
Dat is me gauw teveel

Copyright Bas van Vuren © 2017

Oh, de video dus. Dat was deze [onder de video houdt de tekst wel zo’n beetje op]

Kortom, het was me het weekje weer wel. Wil jij ook lekker meedeinen? Een bitterbal schrijven? Wil je gein maken met je leeftijdgenoten of jongere of oudere onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Wil je kans maken op een fijn kopje? Een grappig mopje? Of zo’n vette welgemeende sneer? Misschien wil je wel een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of wil je kans maken op een vermelding in het weekoverzicht van volgende week? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Als dat teveel werk is, scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume als je dat wilt. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, het hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten, daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het ook wel de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van vorige week.  Hier was ik lekker bij de Japanner aan het eten, een hele goeie, niet zo’n sushi-fastfood, en het was heerlijk. Toch dacht ik aan een bitterbal en besefte: ik ben een expat. Photo “Geen bitterbal” © 2017 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

197 gedachten over “Een geschreven bitterbal (170)”

  1. @KT
    Aan de gracht of in de gracht? Ik bedacht me inderdaad dat het een heerlijke stad moet zijn om te studeren.

    Like

  2. @DSR 😀 Wat een mooie en accurate samenvatting, dank, dank! Ik krijg er nu spijt van dat we je op de verkeerde trein hebben gezet. Dat neem je ons niet kwalijk, hoop ik? Eigenlijk was HeRoWa daar de stoker van.

    Like

  3. @Bassie, Kom kom, niet zo zuur, vooral niet op zo’n prachtige dag als vandaag! En je wist van tevoren dat alleen treinkaartjes 3e klas worden vergoed, dus nou niet piepen.

    Like

  4. Ik snap niets van dat declareren verhaal Bas. Is dat humor of zo?
    Duidelijk wie er wel en niet bij waten is het niet geworden en eigenlijk maakt het geen jodium uit.
    Herkent iemand dit? Moet wel iemand zijn zonder vaste werk ‘gever/dwinger’ , een hang naar hoe het vroeger was en een piemel, nee, dat hoeft eigenlijk niet. Maar goed dat je de hele week voor het slapen gaan denkt dat het zondag is en je om 12 uur de radio uit doet om die vervelende Prem te ontlopen. Dat het bij nader inzien de de volgende ochtend geen maandag is maar dat je dan, de hele week de dag er een te vroeg inschat. Dus vanmorgen dacht, wist ik zeker dat het donderdag was. Vriendin voor Pampus en ik voor niets naar de huisarts waar ik om acht uur een afspraak had. Morgen.

    Maar ja, waar mensen gaan drinken gaan mensen huilen. Heb je jouw, voor mij gisteren volkomen onbegrijpelijke boodschappen om de plee geschreven, op de smart?
    Het zij zo.
    Wij gaan over op de orde van de dag en nemen een kleintje cola omdat de dag zo kloten, zo volkomen kloten begon.

    Like

  5. @L
    Gelukkig was er in Venlo een eenvoudig doch net pension vlak naast het station.

    Ik stel voor dat we met de pet rond gaan voor APD, die is er wel erg bij ingeschoten.

    Liked by 1 persoon

  6. Het lijkt erop dat onze beroepswerkeloze van dienst al zo lang uit de running is, dat ie het hele concept ‘vakantie’ is vergeten -milde glimlachicoon-

    Liked by 1 persoon

  7. Voor wie het aanbelangt: als DSR op de nieuwste reactie klikt, wordt hij doorverwezen naar de eerste pagina alwaar hij eerst op ‘nieuwe reacties’ moet klikken, om vervolgens doorgestuurd te worden.

    DSR begrijpt dat de noodzaak voor een tweede reactiepagina tamelijk uitzonderlijk is en dat de recente toevloed van reacties het systeem overbelast, maar allicht kan de blogbaas een upgrade overwegen om ook in de toekomst zijn reageerders passend van dienst te zijn.

    Liked by 1 persoon

  8. O, heb ik de verjaardag van Bart gemist? Dat is zuur. Bij deze dan nog een welgemeende zoen op beide wangen. Ik ben ongeschoren dus misschien schuurt het.
    Ik hoop zelf niet dat het misbaksel hier terugkeert want dan is mijn lol als lezer ook nog weg.
    Sterkte.

    Like

  9. Vraag me toch af waarom iemand zich Tramlijnacht noemt. De belangrijkste associaties zijn toch met de verschrikkingen van een verleden waar weldenkende mensen liever geen banaal blog of reageerdersnickname aan vastknopen. Op Wikipedia wordt eea ontkend, maar elders lezen we dat het GVB nieuw personeel voorlicht over de geschiedenis en connotatie van tramlijn acht.

    Een bewuste maar eigenaardige keuze dus van de reageerder in kwestie. Hoe duikt ie binnenkort op, als Trijntje Oosten oid?

    Like

  10. Fijne samenvatting van het zinderende gebeuren in Utrecht gisteravond.

    Het NOS journaal had het te druk met de kip en ei kwestie, anders hadden we jullie wel zien zwaaien in de camera.

    Like

  11. Krasje

    Mijn fiets valt tegen een geparkeerde auto. Een krasje op het portier is het gevolg. Ik bel aan bij het huis waar de auto voor geparkeerd staat. „Ik vind het niet zo erg, maar mijn partner denkt daar heel anders over”, zegt de vrouw die opendoet. Binnen, naast elkaar op de bank zittend, wisselen we gegevens uit voor de verzekering. Dan hoor ik de voordeur opengaan. De partner. „Schat, we moeten je iets vertellen”, zegt de vrouw. Over het gezicht van de partner trekt een wereld aan emoties voorbij. „Er zit een krasje op de auto.” Grote opluchting bij de ander. „Oh, dat is helemaal niet erg joh”, zegt ze.

    Annemieke Zwanenburg

    Like

  12. De partner is een “ze”. Dat is denk ik de clou. Dan is de opluchting ook beter te begrijpen, nadat ze haar vriendin samen met Annemieke op de bank zag.

    PS Direct doorverbonden worden naar de laatste reactie was veel prettiger. Hopelijk kan Bas dat herstellen?

    Liked by 1 persoon

  13. @pawi Ik zag in de partner een man, de mensensoort die meestal tekeer gaat als er een krasje op hun dierbare statussymbool zit. Daarom heeft de vrouwenpartner het zo ook ingeluid; nadat mannenpartner alle vreselijke mogelijkheden voor zijn geestesoog voorbij zag komen is een krasje peanuts.

    Like

  14. Zegt ze, Luvienna, niet zegt hij. De vreselijke mogelijkheden zijn dan van een heel andere soort. “Schat we moeten je iets vertellen” is er een beetje bijgehaald, zoiets zeg je in het echie natuurlijk niet bij een schadegevalletje.

    Liked by 1 persoon

  15. Als je ziet hoe sommige mensen, en dan met name de manskerels, kunnen reageren als hun heilige koe een schrammetje oploopt, is een beetje indekken en voorbereiden niet onverstandig.

    Liked by 1 persoon

  16. Dat bleek wegtrekken viel erg mee, geen enkele blogeigenaar zit te wachten op een prima donna die bij elk wissewasje zijn verhalen dreigt terug te trekken. Ik heb een harde afspraak met Bas gemaakt: we laten ons niet tegen elkaar uitspelen, door niets en niemand.

    Concurrentie akkoord maar niet met het mes op tafel. Toch Bas?

    Liked by 1 persoon

  17. @HR
    Dat soort afspraken hadden vantevoren moeten maken. Nu hebt jelui jezelf in de kaart laten kijken. En terwijl je dit schreef, heeft APD me discreet via de mail een fraai voorstel gedaan, waarin concrete, ronde bedragen zijn genoemd. No honour among thieves, heren…..

    Bedenk je wel: DSR heeft nog nooit gevraagd om een bijdrage van je site terug te trekken en is het toonbeeld van voorkomendheid te jouwend. Kortom: je boft als een druif in het Zuid-Franse zonnetje. Tel je zegeningen en wees liever blij dat je een toppertje als DSR in je stal hebt.

    Liked by 1 persoon

  18. ik hoorde laatst van HR op zijn site een terloopse opmerking dat DSR met de voortschrijdende jaren (sic) zijn scherpe kantjes zou bijslijpen of daar althans al mee bezig was.

    Ben benieuwd naar de resultaten en gevolgen in deze.

    Like

  19. Bas zal ik maar zeggen, als het echt je verjaardag is, dan ga ik nu een lekker glas sauvignon op je drinken buiten in de tuin met mijn ‘Partner’ mannelijk wel te verstaan.
    Het autootje is nog ongebutst overigens!

    Liked by 1 persoon

  20. Pfoe, fijn om even op de computer te zitten, alwaar je meer kunt doen dan op de smartphone.

    Keiblij met Plopje natuurlijk. Man man man, daar prikte een traantje. Verder met alle andere felicitaties niet minder.

    DSR bleek de 100e reactie geplaatst te hebben, hetgeen volgende week recht geeft op een zwaar verguld lepeltje. Gelet op wat de man met de “Reageerders van het Jaar” bokaal heeft gedaan (hijzelf ontkent het, maar het gruis zit nog altijd in zijn haar) was goede raad duur. Gelukkig bleek hij een reactie dubbel te hebben geplaatst. Na verwijdering is nu Klare taal de gelukkige. En die gunnen we het wel.

    Het sfeerplaatje van Luvienna staat hieronder. Dat tinypic werkt niet altijd meer mee, dat blijkt wel.

    Qua talent van Heer Rozenwater tot het selecteren en plaatsen van plaatjes laten we de onderwerpkeuze en scherpte van zijn zeker goedbedoelde felicitatieplaatje van de vorige reactie maar voor zich spreken. Nee, ik zou wel weten waar ik mijn verhalen in volle glorie weer in ere hersteld zou willen terugzien. #justsaying icoontje.

    Liked by 1 persoon

  21. Knieën

    Het begon ooit met de bekentenis dat er een leesbril nodig was, of dat er een stifttand of een brug geplaatst moest worden. In gesprekken met familieleden en vrienden ging het een paar jaar later al over staaroperaties, of over het nut van gehoorapparaten. Maar nu zijn we kennelijk in een nieuwe fase beland. Gisteren sprak ik een vriend die ik een tijdje niet had gezien. Hij opende de conversatie met: „Zeg, hebben jullie je eigen knieën nog?”

    Martin van der Jagt

    Like

  22. Hoi tramlijnacht, jaja, dat verhaal over het declareren was en is humor. Je moet erbij geweest zijn, denk ik. Op de plee schrijf ik niet. Ik doe daar mijn behoefte.

    Like

  23. Je hebt gelijk Mopperkont, je gaat zo iets toch missen.
    “Beroepswerkeloze.” Ik had eroverheen gelezen. Ongeveer van het niveau van Joep van het Hek. Geeft je toch altijd een goed gevoel, wetend dat jezelf vele malen beter kunt schrijven en mega veel keer wordt bezocht op dit blog, zo APD destijds liet zien. Dus laat het kereltje lekker zijn keutels leggen waar het hem blieft, ik ontwijk ze wel, en zoniet dan veeg ik mijn schoenen af aan het gras.

    Like

  24. Het lijkt me dat Tim wat intensieve digitale bemoeizorg nodig heeft, want die jongen heeft en/of maakt elke dag wel een nieuw probleem. DSR gaat dat tijdens z’n vakantie eens oppakken. -milde glimlachicoon-

    Tim vleit zichzelve wel erg graag. Dat zijn feuilleton alleszins leesbaar en onderhoudend is, komt voor 90% op conto van de blogbaas, die van een drol een gebakje heeft gemaakt.

    Like

  25. @APD en HR
    DSR’s teksten hebben geen redigering nodig. HR zal dat respecteren, APD heeft dan nog eerder de neiging om ongevraagd veronderstelde verfraaiingen aan te brengen. 1-0 voor HR.

    APD zoekt zonder meer de beste plaatjes uit. 1-1.
    Maar APD presenteert het eindresultaat vervolgens als een grafisch kunstwerk met enige begeleidende tekstjes. 2-1 voor HR.

    De kans op een doorbraak is zeer klein maar wel aanwezig via APD. Bij HR is die kans nihil.
    Tussenstand: 2-2.

    Het doorslaggevende argument is dus nog niet te berde gebracht. Voor DSR zal het ervan afhangen waar hij zich het meeste thuisvoelt, waar hij als mens en auteur de meeste (gepaste – DSR houdt niet van geslijm) waardering in combinatie met opbouwende kritiek ervaart.

    Wat dat betreft kunnen zowel APD als HR er nog wel een tandje bijsteken.

    Liked by 2 people

  26. Tim schreef ‘Joep’ omdat ie al aan z’n bonmot ‘poep’ dacht – maar het kan ook aan z’n werkplek liggen.

    Like

  27. APD is er als de kippen bij om DSR een like-je toe te dienen. Daar kan HR alleen nog maar overheen met een gelukstelegram. #hetzijndekleinedingetjesdie’t’mdoen-icoontje-hashtag

    Liked by 1 persoon

  28. @DSR, met de meeste punten bent ik het eens, kans op doorbraak via mijn blog is inderdaad nihil. De naam alleen al. Bas heeft inderdaad veel contacten en is absoluut een smooth talker (gladde prater zeg je in het Nederlands maar dat klinkt zo onaardig). De kans op een doorbraak blijft desondanks zeer klein. In Nederland liggen dat er minstens zo’n 83.000 manuscripten klaar met vergelijkbare potentie. Let we, dat is een berg manuscripten net zo hoog als de Domtoren in Utrecht. Ga er maar aanstaan.

    Je trapt me wel op mijn ziel met je bemerking dat Bas de beste plaatjes uitzoekt. Mijn vergelijken met ene amateur, plaatjes uitzoeken is mijn vak man!

    @Bas, kijk eens met omfloerste tranen naar een saxofoon. alsjeblieft, doe het eens. Misschien dat je dan het plaatje dat ik zo zorgvuldig voor je verjaardag heb uitgekozen wél kan waarderen.

    Like

  29. Ik heb het geprobeerd. Maar het lukt nog altijd niet. Het lijkt op zo’n standaardplaatje dat je via Facebook kunt rondsturen. Zit jij op de Facebook van Riverside Blues?

    Like

  30. @HR
    Een kunstblog vullen is iets anders dan een verhaal illustreren. In het ene heb jij je bewezen, APD in het andere. Jammer voor die andere 83,000 schrijvers – dat ze vooral hun best maar blijven doen.

    Like

  31. Een kunst- maar vooral curiosablog. Man man man, weet je nog die plaatjes van Afrikaanse inboorlingen met trosjes druiven en stronken bloemkool in het haar? Daar is hij gelukkig mee opgehouden, maar toch … In zo’n omgeving staat dan je pareltje. Eeuwig zonde.

    Like

  32. Hmmm… de koning van de koloniale kunst, dat is ook zo. HR is 100 jaar te vroeg geboren, anders had ie nog naar de menselijke dierentuin gekund.

    Aan de andere kent trekt HR een wat netter, welschrijvender publiek. Beleefd en geen toilethumor of andere grofheden. Het zou kunnen helpen wanneer je, net als HR, de moderatieteugels net een tikje strakker aantrekt om een of twee stoorzenders te weren.

    Like

  33. @HR
    Zichzelf of slechts fungerend als opdienschaal voor de ideeen van een ander? Doet me qua gekunstelde enscenering denken aan dansende beren, boksende kangoeroes of rokende aapjes in jacquet.

    Like

  34. @HR, het is een omfloerste blik, dan zie je alles door een mist van tranen. Gevalletje van de klok zien hangen maar net die klepel gemist. Geeft niet, we zien hier qua correct Nederlands schrijven wel zottere kronkels voorbijkomen.

    Voor het lezen en schrijven van reacties is er helaas nog geen standaard in bloggersland. Hier op de computer loopt het anders dan op de mobiele versie, en bij de mobiele versies is er ook nogeens een verschil qua OS. Als ik het voor de een aanpas, gaat de ander kermen. Bij mij zelve, en ik ben een van de grotere klanten van deze site, gaat het lekker. Klikken op laatste reactie brengt me bij de laatste reactie (Chrome). En er precies onder kan ik mijn reactie ook nogeens geven. Op den telefoon (Android) tikkie anders, maar dat houd je toch. Live with it. Suggestie schaterlachend verworpen.

    Like

  35. Oei, kijk uit Roos en Bas, het rechtertje gaat kruimel voor kruimel steeds meer als suggestie verpakte eisen stellen. Nu zegt hij al dat Bassie de moderatieteugel strakker zou moeten aantrekken. Laat je niet tegen elkaar uitspelen. Voordat je het in de gaten hebt ben je geen baas in eigen blog meer. 😯

    Liked by 1 persoon

  36. @Timmerark: “O, mag ik een klein verzoekje doen? Out in the open en niet achterlangs (…) ik wilde graag, voor de lul, nee, lol, naast Mark boven aan je blog AKA TimmerArk. Gewoon omdat het zou kunnen en dan weten toch sommige fans of haters wie die Mark toch is. Kan dat? Zo niet, jammer dan. Dat ken ik mijn plaats weer in je stal.”

    Verzoek is met enige vertraging vanwege zomergasten en reageerdersbarbecue (waar was je eigenlijk?) heden ingewilligd.

    Like

  37. Och Luvje, ik reageer er niet eens op. Iedereen weet dat het nettere welschrijvende publiek nou juist hier te vinden is. En dat de stoorzenders met toilethumor nou juist bij HR ongestoord hun gang mochten en mogen gaan. Nee, ik noem geen namen, laat die maar anoniem blijven. We weten allemaal over wie we het hebben. Nu is hij op vakantie maar als de kleinkinderen weer naar school gaan, dan kruipt opa weer achter z’n computertje, daar in het midden van het land, daar waar die kanovijver is, met dat witte huis met het houten hertje erop. Wij hebben hem in de gaten. En hier … komt hij er niet meer in.

    Hier is het veilig en aangenaam toeven. Een echt literaire omgeving. Hier komt een verhaal tot z’n recht.

    Stel je een prachtige roos voor, hij groeit ergens op een verlaten industrieterrein waar de luiken klapperen en de straathonden elkaar hoog keffend bezitten. Is mooi. Het is een roos. Toch loop je snel door. Laat staan dat je andere mensen aanraadt om daar ook eens heen te gaan. Of bewonderend een foto maakt. Een beschrijving. Een aanbeveling.

    Diezelfde roos in een mooie omgeving, daar waar je voelt dat natuur, cultuur en de mens wordt gerespecteerd, ja, daar verwijl je langer, daar kijk je om je heen of er een bankje is. Daar ga je zitten, met je geliefde, je familie, je kind. Je drinkt een kopje groene thee en je laaft je aan het moois. Da’s het verschil, denk ik.

    Like

  38. Da;’s de vraag denk ik. Trekt het verlaten industrieterrein de roos naar beneden of trekt de roos het naar boven? In een mooie omgeving is de roos slechts één van alle mooie dingen, terwijl diezelfde roos schittert tussen de bezittende honden.

    Like

  39. Ja, zo kun je het ook zien. Of de Heer Rozenwater het ook zo ziet, dat valt te bezien. En of de schrijvende schrijver in kwestie zo onzelfzuchtig is dat hij zijn pareltjes, de vrucht van dan wel niet zijn lendenen maar van zijn hoofd en hart, daaraan op te offeren, ook dat waag ik te betwijfelen. Het zou wel heel mooi zijn.

    Like

  40. Oh-oh-oh, daar kon je op wachten: L. die zich laat kennen als de archetypische vrouwelijke twistappel, met haar suggestie dat DSR de baas wil spelen. Niets is minder waar: als DSR de baas wil zijn, moet ie maar een eigen blog beginnen. Het bevalt hem om uiteenlopende redenen echter beter om een of meerdere blogs met zijn pennevruchten en aanwezigheid te vereren.

    Het is nogal simpel: er zijn twee blogs in contentie om als thuisbasis voor DSR te dienen. Dan zet men zn beste beentje voor, DSR laat blijken waar wat hem betreft nog punten te scoren zijn en daar volgt dan een afweging uit waar iedereen vrede mee zal hebben.

    APD heeft eerder goede sier gemaakt met zijn attente duimpjes. HR’s gelukstelegram is zojuist aangekomen. Daarmee zou hij normaalgesproken weinig indruk hebben gemaakt, omdat het van weinig originaliteit getuigt (DSR had het idee immers zelf al geopperd), maar de kruik oude jenever van Rutte en de enorme teddybeer ‘voor DSR jr’ gooien dan weer wel hoge ogen.

    APD moet oppassen dat hij nit verdrinkt in z’n veelheid van woorden lofprijzende z’n eigen blog. Goede wijn behoeft geen krans. En de concurrentie afkraken, maakt natuurlijk nooit een sterke indruk.

    Liked by 2 people

  41. Vriendje

    Donderdag marktdag. Ik probeer geen week over te slaan. Met plezier struin ik langs de kramen. Allemaal biologische producten. Ik werk m’n boodschappenlijstje af. Als laatste ga ik naar de stand met kaas. Met de eigenaresse heb ik inmiddels een band en meestal kletsen we honderduit. Ook vandaag. Als er een nieuwe klant komt zegt ze tegen me: „Effe die mevrouw helpen hoor, want je weet: ieder tientje is m’n vriendje.”

    Kitty van Vlaanderen

    Like

  42. Op de markt kom je dit soort uitdrukkingen toch wel vaker tegen?
    Mogelijk vond Kitty het hoog tijd dat het ook eens in de krant kwam. Voor de expats, die niet goed meer weten hoe het eraan toe gaat op Hollandse markten.

    Liked by 1 persoon

  43. Kittige Kitty toch… Deugmensje en toch zo gewoon gebleven. Hier en daar een volks woordje gestruind, maar helaas niet biologisch. De kaaskraam is gelukkig wel een stand, daar op de markt, hoewel de eigenaresse wel platgevooisd is en niet vies van geld verdienen. Die lijkt wel een VVD’er, zo’n tiepje dat haar eigen moeder zou verkopen voor een parelketting maar gelukkig gaat het hier over kleingeld, tientjes en zo. Dikke vriendjes met onze Kitty, maar niet heus. Kakkineuze Kitty moet effe (schitterend hoe Kitje dat taalgebruik met graagte noteert) wachten omdat mevrouw de klant misschien wel een tientje wil ruilen tegen een stuk gestremd dierlijke afscheiding. Nou Kitty, maar snel naar huis gaan en binnen blijven.
    Altijd, als het effe kan.

    Liked by 1 persoon

  44. Het is een wat aparte tijd, vrijdagmiddag van half zes tot half negen, maar ik heb zojuist geboeid naar Zomergasten met Eberhard van der Laan gekeken. Fraai gemaakt. Fraaie man. Hadden we er maar meer zoals hij.

    Like

  45. @HR
    Je merkt het vanzelf wel, HR, of DSR jouw diensten nodig heeft, of die van APD, of van jullie allebei. Ondertussen maar gewoon blij blijven met DSR, die als zo’n Aziatisch wuifkatpopje de klanten naar binnen haalt.

    Like

  46. Voetbal

    Dochter Amparo (3) zag een paar weken geleden voetbalmannen op tv, en merkte op dat ze dat ook wel zou willen later, voetballen in zo’n groot stadion met al die juichende mensen. Met pijn in mijn hart vertel ik dat alleen voetballende jongens deze mate van aandacht krijgen. Gelukkig is er het EK voetbal voor vrouwen, waarvan ze een samenvatting op tv met mij meekijkt. „Kijk, dit zijn juist alleen maar vrouwen!”, zeg ik, blij dat ik haar nu een positiever toekomstbeeld kan bieden. Maar zij denkt daar anders over. „Ik vind het alleen maar leuk als jongens en meisjes allemaal mee mogen doen.”

    Peter van der Ploeg

    Like

  47. Om even bij de actualiteit te blijven vraag ik me af of Amparo misschien een genderneutrale naam is?

    Like

  48. Volgens google is Amparo een meisjesnaam, Spaanse oorsprong, met als betekenis “schuilplaats“, da’s mooi. Helaas is het ook urban slang voor “a super sexy and bitchy girl. She is so hot and she knows it which is why she is a bitch. Everyone will still love her and she still has tons of friends because everyone wants a piece of her” En “a goofy ass kid who no one likes. Also looks like Donkey from Shrek”

    Like

  49. Dat zullen we zeker hopen, de arme man denkt vast dat hij zijn dochtertje een keioriginele naam heeft gegeven.

    Over namen geven gesproken, op het belendende blog dook vannacht ineens een nieuwe reageerder op, maar dan wel een die goed op de hoogte is van het reilen en zeilen van Heer Rozenwater. Weet iemand wie dat is, Henk Verhoeven?

    Like

  50. Ja die had ik ook al gedaan, Luvienna. Kies maar: autobedrijf uit Uden of psycholoog in Eindhoven.

    HH is wat en iemand anders dan HV, lijkt me. HH kreeg geen correcte zin op papier en las niet.

    Like

  51. Sjapoo voor Sjanice, Sjerida, Vivianne, Lieke, Kika, Jackie, Mandy en al die anderen. En voor Dafne en Anouk, natuurlijk. Een leuk oranje dagje voor de buis.

    Liked by 3 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s