Ik ben een dik mannetje (171)

Vooruitblikken en teruglopen op ikjes en actualiteit

Het hoogtepunt van de vorige week, laat ik er maar meteen mee van start gaan, was de jaarlijkse reageerdersbarbecue, ditmaal gehouden in Utrecht of all places. Deze lokatie, uitgekozen door Heer Rozenwater, weerhield naar schatting een fiks aantal reageerders om mee te doen. “Utrecht? De man is mesjokke. Ik lees er dan wel over in het intro of wellicht in een eigen draad.” zei Mark (aka TimmerArk) er bijvoorbeeld van. En dat klopt.

Maar ook bij Kraantje Lek aan het Overveense duin of op de Pier in Scheveningen hadden we deze reageerder waarschijnlijk niet mogen begroeten. “Iedereen kent elkaar al behalve ik” zei het arme ikje immers, “en ik ben momenteel maatschappelijk het minst geslaagd van jullie, en ten aanzien van mijzelf. Ik ben een dik mannetje dat nog nauwelijks iets aanpast behalve mijn crematoriumpak, welk misschien toepasselijk is.”

Hij had kunnen vaststellen dat ik “over de WC-bril pis” met mijn “kromme gevalletje”

Zelf was ik ook niet echt enthousiast. Ik kon me uit het verre ikjesverleden wedstrijden vérpissen over de Utrechtse gracht herinneren. En ik wist nog maar al te goed dat De Schrijvende Rechter hier hitsig van kan worden. De vorige keer, ergens in een obscuur café in Brussel, was mijn simpele bezoek aan de WC al aanleiding voor onfrisse fantasieën van de man.  Hij had kunnen vaststellen dat ik “over de WC-bril pis” met mijn “kromme gevalletje”. Mijn riposte destijds was weliswaar afdoende … “Allereerst is het een anatomisch vereiste dat het gevalletje van tijd tot tijd krom is, anders zou het urineren niet lukken. Maar wellicht is die van DSR nooit krom, hetgeen zijn bij tijd en wijle krampachtig commentaar kan verklaren.” .. maar toch wil je dit soort teksten niet anno nu op je eigen blog.

Utrecht gracht
Hier aten wij, maar dan met mensen en tafeltjes. Photo © 2017 Luvienna

Klare taal had zich netjes afgemeld met “ik denk bij dit soort bijenkomsten met verrassende en onverwachte personen altijd aan een spannend avontuur dat ik niet meer ga ondernemen nu.” Van Pawi hebben we niets mogen vernemen. Geen smoes, geen sneer, geen sorry, niets. Mopperkont was op vakantie, net als zovelen of minder goed van gezondheid, zoals Ilona, en dat mag en wij wensen hen allen een behouden terugkeer en/of beterschap.

In werkelijkheid viel het zoals altijd best wel mee. Voor mij persoonlijk was het moeilijkste het met de google map op de BlackBerry Priv van Utrecht CS naar het etablissement lopen – 13 minuten, wie verzint dat? – zonder over moeders met kinderwagens te struikelen.

Luvienna zat lekker in haar vel, als altijd, dat heb je met mooie vrouwen. Ze weten gewoon wat voor lekker ding ze zijn. Dat geeft zelfvertrouwen.

Heer Rozenwater was geen steek ouder geworden, maar dat kon ook bijna niet. Toch kun je in het echt niet lang boos op hem zijn en dat was ik dan ook niet. Het is een schatje dat geen vlieg kwaad kan doen.

170807blotebenen
Kekke laarsjes, Jezusgympies en mooie schoenen Foto © 2017 Heer Rozenwater

De Schrijvende Rechter (DSR) tenslotte, ach, het is een bijzonder kind en dat is ‘ie. In het echt een heel klein beetje aardiger dan online, maar goed, zo moeilijk is dat niet. Dat hij in korte broek en met Jezusgympies naar zo’n belangrijke bijeenkomst gekomen was, vond ik wat apart.

Ik moest helaas wat eerder weg, omdat ik ook in real life vrienden en vriendinnen heb, en familieverplichtingen, zoals bowlen. Het gezelschap bleef lang zaniken of ik toch niet misschien nog een uurtje wilde blijven, maar ik hield mijn poot stijf. Toen ik bovenaan de gracht stond bedacht ik me dat ik vergeten had om naar het toilet te gaan. Gelukkig kon ik dat snel en effectief ter plekke oplossen. “Hé, het gaat regenen!” hoorde ik Rozenwater nog verbaasd opmerken. Kan. Mag. Ik was net op tijd weg.

100e reactielepeltje
Er gaat er weer eentje uit voor de 100e reactie en ook eentje voor de 200e. Hoe leuk is dat?

Klare taal scoorde de 100e reactie met haar “Dank voor je relaas aan de Utrechtse grachten waar ik in een ver verleden mijn Veritas-tijd, zeer gelukkige periode, doorbracht!” en mag een fraai exemplaar van het beroemde zwaarvergulde lepeltje tegemoet zien. En Ad Hok ging er met de 200e vandoor.

Natuurlijk waren er ook weer ikjes vorige week en ook de week daarvoor trouwens. Want zo gaat dat met ikjes. Ze blijven komen.

Bijvoorbeeld over een dreumes die een roze koffertje wilde en absoluut geen blauwe. De clou ging als volgt: “Dan schiet de verkoopster de vader te hulp: „Die roze heeft geen slotje, hoor.” „Maar je wil toch wel een slotje op je koffer!” roept de vader.” Dankjewel, Ben Schaafsma, we zien het voor ons.

Of die van Grietina Jans die haar 80-jarige moeder voor aap zette. Deze vertelde naar haar smaak immers te enthousiast wat ze allemaal heeft meegemaakt. Dochterlief kwam er helegaar zelf niet tussen en zette dat toen maar in de krant.

Een oudere dame die niet echt kan kiezen waar ze haar laatste adem uit zal niezen

Rosanne Mahieu maakt zich vrolijk over haar dementerende moeder. Haar ikje stond volgens Tramlijnacht toevallig “naast een verhaaltje over een oudere dame die niet echt kan kiezen waar ze haar laatste adem uit zal niezen.”

Marcel van der Horst ziet een ouder echtpaar op de fiets met ruzie. Duh. De man rijdt een bestraat bospad in, nadat de vrouw heeft gemeld dat haar ketting eraf ligt. Duh. Maar we weten nu wel zeker dat Berties man hier ook meeleest, getuige haar reactie: “Dit vind ik wel grappig, ik kan me de mopperige man heel goed voorstellen (niet de mijne☻).”

En of Klare taal in de gaten had dat ze een leuke woordspeling te pakken had in haar reactie op dit fietsikje zullen we wellicht nooit weten: “Prachtige schets, Simon Carmiggelt revisited, vooral de stuurse en vastberaden zin: Hij rijdt stug door en slaat verderop ….”

Binnenkort publiceert hij begrafenis- of crematie-ikjes. En dan niks meer.

Martin van der Jagt zag ook weer eens een ikje geplaatst. Deze keer ging het over een vriend die hem vroeg of hij zijn eigen knieën nog had. Jaja. Zo kun je je hele leven documenteren via de achterpagina van de NRC. Binnenkort publiceert hij begrafenis- of crematie-ikjes. En dan niks meer.

Naar aanleiding van een ikje van Kitty van Vlaanderen over een belevenis op de kaasmarkt merkt Letterzetter op: “Kakkineuze Kitty moet effe (…) wachten omdat mevrouw de klant misschien wel een tientje wil ruilen tegen een stuk gestremd dierlijke afscheiding. Nou Kitty, maar snel naar huis gaan en binnen blijven.”

Los van de ikjes gebeurde er nog veel meer de afgelopen week, maar ik kan niet alles noemen. Een paar dingetjes nog, waaronder een hele belangrijke (onder de video):

We keken met z’n allen naar Zomergasten, vooral die met Eberhard van der Laan ontroerde. Pawi: “Janine Abbring was nu helemaal op haar plaats. Onderbrekingen van het gesprek waren niet hinderlijk, mede omdat haar geïnterviewde daar goed mee omging. Emoties lagen op de loer, en kwamen er dan ook.”

Bertie: “Amsterdammers … zij lijken altijd wat hyper als het over hun stad gaat.” Klare taal merkte terecht op dat “Het Leuke Dorpse Amsterdam” allang niet meer bestaat: “Amsterdam is een grote doffe ellende met rolkoffers en kermisvertoon op het Damrak van het C.S. tot Rokin.”

Tramlijnacht was minder ontroerd en vond er dit van: “Ben benieuwd hoeveel mensen naar ZG17 hadden gekeken wanneer er geen stervende gast te gast was. Ben benieuwd of Eberhard een gast was geweest wanneer hij gezond was.” Ja, de cynici, die moet je ook hebben. Anders wordt het maar een klef zoet zootje.

Wat een €&@? &€;() ****<>£#! ! O, nee, dat is mijn wachtwoord.

Het blijft genieten met deze reageerder (die zo af en toe aankondigt hier nooit meer te zullen reageren, maar dat gelukkig nooit lang volhoudt): “Wat een slap gekul allemaal. Dat is mijn nieuwe familie motto. Voor als er kinderlijke idioten bij zijn, anders is het natuurlijk gewoon: Wat een €&@? &€;() ****<>£#! ! O, nee, dat is mijn wachtwoord.”

Ad Hok HokjeVerder tooide Ad Hok zich met een nieuwe gravatar. Ik zie er op het kleine schermpje van de smartphone een moskee in of een gereformeerde dorpskerk, maar de uitleg komt misschien nog wel.

En bij de buren dook ineens een nieuwe reageerder op, zij het dat hij zich als een ouwe bekende in een lopende discussie mengde. Ene Henk Verhoeven. Apart. Hier staat zijn bijdrage:

170807HenkVerhoeven

En hopla, nog net voor het weekend stond ook het tweede deel van China’s Ilonaverhaal erop, Ilona’s Chinaverhaal dus. Met keiveel foto’s! De reageerders lazen het lekker hier, vrijdagavond laat, zaterdagmorgen en zondagmiddag. Op de tablet, in bed of het toilet, we willen het niet weten.

2.3“Dan komt er een meisje op ons af. Zij herkent ons niet (??). We hebben geen westerling gezien. Maar Gijsbert herkent haar wel. “Jij natuurlijk wel,” zeg ik, “maar hoe?” “Aan die pukkel op d’r lip.” “Sir, do you like an excursion to The Wall?” Gijsbert tast in zijn jaszak en daar komt het stapeltje kaartjes weer tevoorschijn. Hij pakt die van haar: “Yes! That’s me. Give me one of the cards, or no: give me the others. I’m the best! Sir!”

Plopje feliciteerde mij met mijn verjaardag, dat was me wat. Ik schoot even vol, dat mogen jullie best weten. Of ik nou echt jarig was of niet, het hakte erin. Lees hier wat prachtwerk van ons dichtertje. 

Kortom, het was me het weekje weer wel. Wil jij ook lekker meefeliciteren? Samen naar Zomergasten kijken? Wil je gein maken met jongere of oudere onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Wil je kans maken op een fijn kopje? Een grappig mopje? Of zo’n vette welgemeende sneer? Misschien wil je ook wel een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of wil je kans maken op een vermelding in het weekoverzicht van volgende week? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Als dat teveel werk is, scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume als je dat wilt. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, het hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten, daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het ook wel de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van vorige week.  Hier had ik net een cadeautje gekregen op het Scheveningse strand. Maar ik vond het pakpapier wat saai. Photo “Pak zelf maar uit” © 2017 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

193 thoughts on “Ik ben een dik mannetje (171)”

  1. Ja Indra, als jij ook al aan de leuke, nieuwe avatars gaat hoe kan ik dan weten dat de tijd van totale onnavolgbaarheid over is?
    Nou, zeg nou zelf!

    Voor u schrijf ik deze week een ode aan de zorgzaamheid en dat ik die maar veel mag krijgen, op mijn negentigste, wie het weet mag het zeggen maar misschien ben ik nu al dik in de negentig en herbeleef ik dit digitaal en dement. Verzin ik zo een Plopje of een trechtertje er gewoon bij.

    Ik weet dat mijn, in leven, zeg maar echt, een keurige dame wiens levenslange angst was dat het uit zou komen dat haar man, de commissaris, haar neef was en dat ze zelfs van de Paus toestemming hebben moeten vragen, idioterie, we waren niks gelovigs, hoe dan ook, helaas eindigde ze erg dement in een mooi en goed huis en waarom weet niemand, vanaf dag twee haf ze ruzie met een heel dikke dame. En die liet ze dan echt pootje struikelen zeggend: ze kunnen me toch niks maken want mijn man is heel hoog bij de politie.

    Ja. Ik moet ook zo een soort alibi verzinnen.
    Groets nu.

    Like

  2. Geweldig! De 100e is voor tramlijnacht, dat zwaar vergulde lepeltje kan hem niet ontgaan. Maar hij moet nog even geduld oefenen want het nieuwe intro is nog niet klaar.

    Kwestie van een druk weekend met veel buitenbezigheden, vervolgens problemen met nieuwe mobiele telefoon (waarop WordPress wat moeilijk draait vanwege het een of het ander, komt goed), toen ging er iets mis met het opladen van foto’s naar Facebook (zit je al gauw een uurtje op allerlei instellingen te klikken, de tijd vliegt als een bezetene heen in zulks geval), en ja, toen begon ineens Zomergasten. Met die Vlaamse Fred Benavente. Bij saaie stukjes tegelijkertijd naar ouwe Draadstaal bloopers zitten kijken.

    Na Zomergasten kwamen de perseiden voorbij (meteorenzwerm) en ze waren kei- en keigoed te zien. Kwestie van in de natuur wonen met weinig lantaarnpalen. Zeven stuks zagen we voorbij schieten, op het laatst wisten we niet eens meer wat te wensen. Laat thuis, in het holst van de nacht, drankje, nootje, en hopla, toen was het dus allang maandag en er stond nog geen begin van een intro op het scherm. Het is geen aangenomen werk, zei ze wijs, en zo is het.

    Misschien komt het nieuwe intro vanavond. Maar wanneer dan ook, jullie weten het, alle reacties worden gelezen, gewogen en – indien interessant genoeg – in het hoogtepuntenoverzicht opgenomen.

    Liked by 1 persoon

  3. Begrijpelijk. We oefenen ons in lijdzaamheid en in geduld. Ik heb de perseiden gemist omdat ik niet naar de lucht heb gekeken na middernacht. Oef. Gemiste kans. Niet vanwege onvervulde wensen, maar vanwege het fenomeen.

    Het ikje van vandaag komt dan in de nieuwe draad.

    Als je er toch aan gaat beginnen, kun je dan meteen weer herstellen dat je direct naar de reactie wordt geleid die je aanklikt?

    Liked by 1 persoon

  4. Zeven gezien! Tjonge, ikke maar twee van zaterdag op zondag en twee van zondag op maandag. Maar dat is meer dan ooit eerder. Als je de volgende keer ook niet meer weet wat te wensen mag je die overtollige wensen wel aan mij overdoen, hoor!

    Liked by 1 persoon

  5. Vanavond nog volop kans.
    Mijn telescoop zit nog in de doos en mijn wiskunde vriend nog in zijn kast in de Jordaan. Had leuk geleken samen, nu kijken of herfst of kerst vakantie op een van de eilanden een optie is.
    Vorig jaar heel veel gekocht door te stoppen met roken. Nu sparen we, echt waar, door geen suiker, geen snoep en koek e.d. meer te nuttigen. Maar ja, rauwkost veel.

    Zo, die staat.

    Like

  6. Hier is ook best veel licht, maar als de maan nog niet op is en het is wolkenloos (of wolkenarm, zoals zaterdag en zondag) en er zijn veel vallende sterren, dan wil het nog wel eens lukken wat te zien.

    Like

  7. Het was een mild aangename week. Niets bijzonders gebeurd. Bas doet zijn behoefte op het toilet. Ik eet daar een eitje. Zo een week ding, lekker natrillend van the kill of hoe dat op zijn ei’s heet.
    Zie hier het leven in een notendop. Ik hou op want de tandarts lonkt.

    Like

  8. In China

    Mijn dochter is met haar gezin op vakantie in China. Via e-mail houdt zij ons op de hoogte van haar reis.

    Nieuwsjunk als ik ben, vroeg ik wat het ‘nieuws’ op dit moment in China is. Het klimaat, Trump, de bedreigingen uit Noord-Korea?

    Zij mailden terug: wij zetten de tv aan en het ging over de eieren.

    Hermann Geelen

    Like

  9. Roltrap

    Ik schat de heer en dame onderaan de roltrap een jaar of 70, 75 misschien. Nette kleding, glanzende schoenen, grijze haren keurig gekapt. Rustig bekijken ze iedereen die naar beneden komt. Mij ook. Ik groet, zij groeten vriendelijk terug. Als ik passeer zie ik een blik van verstandhouding. En terwijl hun ogen elkaar niet loslaten, schieten ze in de lach. Dan pakken ze elkaars hand en rennen de verkeerde kant op naar boven. Als schaterlachende schoolkinderen. Bovenaan geeft hij haar een kus. En wandelen ze hand in hand uit mijn zicht.

    Ilse Geverink

    Like

  10. Zo hoort ‘t! Opstappen, vasthouden, stilstaan en na het afstappen meteen doorlopen. Zo gebruik je de roltrap op een veilige manier. Passeer tegenliggers altijd rechts. En haal langzame of stilstaande types links in. Net als op de weg. Moeilijk? Dacht het niet. Dat roltrapbewijs dat heb je zo.

    Like

  11. Een pruimbaar Eindoordeel van DSR vandaag: “Een ik-je gaat weliswaar over het dagelijks leven, maar dan wel over wat de inzender opvalt. Deze inzender baseert zijn hele bijdrage op het feit dat twee oudere mensen het gezellig met elkaar hebben, in het openbaar lachen, ja zelfs knuffelen.

    Als dat in de krant moet, is de boodschap kennelijk verzonden vanuit een emotioneel Siberie, waar een kaarsvlammetje nog de indruk van een hittegolf creeert.
    Eindoordeel: 2 (zegge: twee)”

    Like

  12. Zuurpruimenland is bij uitstek het land vanwaaruit je scherpe oordelen kunt vellen. Ik hou er wel van.

    Leuk dat je er weer bent, mopperkont. Heb je nog een mooi muziekje voor vanavond in petto?

    Over roltrappenhygiene: houd altijd de leuning vast? Niet doen, die loopt sneller dan de roltrap zelf. En al die virussen en bacteriën ook. Naar beneden in je blote kont kan voor man noch vrouw kwaad, naar boven in je blote kont kan alleen bij zeer gymnastische heren. Zoals Lummel. Vrouwen moeten daarentegen oppassen, ga niet met ontblote borsten liggen, niet naar boven en niet naar beneden.
    En let dan goed op of er geen oud en nog steeds verliefd stelletje diezelfde roltrap gebruikt voor hun gebbetje.

    Liked by 1 persoon

  13. Wanneer verdwijnt dit dikke mannetjes titeltje. Als ik puf zou hebben en zou tellen zou ik best vaak (ge/mis/her) bruist ben. Geeft ook wel wat. Liefst 100 euro per keer. Zo gaat dat namelijk met recht op woorden. Hm.

    Like

  14. Teckel

    ’s Morgens vroeg bracht ik mijn ruwharige teckel, te ruim in de vacht, en met nogal wat achterstallig onderhoud, naar de trimsalon.

    Mijn vier kleinkinderen, allen dol op deze kleine viervoeter, logeerden op dat moment bij ons.

    Tegen het middaguur werd gebeld dat we de hond weer konden ophalen. De kinderen mochten mee.

    Zelf stond ik verbaasd van het mooie, frisse resultaat.

    Toen we met het hondje aan de riem weer terug naar de auto liepen, vroeg de jongste van twee: „En hoe heet het hondje?”

    Margot Botteram

    Liked by 1 persoon

  15. OK. No won’t do. Geef de andere kabouters ook eens een kans zeg ik altijd. Goh, die Dokter Anders Pee, heeft zo maar een vet miljoen aan het dierenasiel vlak om de hoek nagelaten. Dat is heel wat blikjes kattenvoer. Het is me wat!

    Like

  16. Opnieuw een interessante video bij het ikje van vandaag. Zo eentje waar je wat van opsteekt. Hier zien jullie hoe een ruwharige teckel getrimd wordt. Door hondentrimmerij Vagebond.

    Zouden ze bij mensen ook eens wat vaker moeten doen. Goed voor hun humeur. Tenzij je niet tegen kietelen kunt.

    Like

  17. pawi
    Je was er vanochtend wel vroeg bij met het plaatsen van het ikje.
    Ik ben weer thuis na drie weken Hollandse fietsers vanuit Canterbury door het fraaie Kent te hebben begeleid. Menige evensong bezocht in de kathedraal en Italiaanse restaurants afgewisseld met fish-and-chips shops.

    Dit kinder-ikje heeft mij een te hoog kneuterigheid-karakter.

    Liked by 1 persoon

  18. Ja, ik heb eindelijk ontdekt dat het ikje al vroeg op de NRC site is te vinden. Nu hoeven we niet meer te wachten tot 14 uur, als de digitale krant klaar staat, maar alleen maar op mij. Afhankelijk van hoe laat ik opsta van de ontbijttafel.

    Ik vind het ikje wel leuk. Bij de buren vindt iemand het te ver uitgesponnen, maar ja. Je kunt er maar beter een verhaal van maken. “Hond komt onherkenbaar terug van trimsalon”? Dat is te weinig voor een ikje.

    Hoeveel van de Hollandse fietsers rijden op een e-bike? En hoor jij daar zelf ook bij?

    Liked by 1 persoon

  19. Had net een mooie nachtmerrie. Met een bepaalde zonnebril op kon je zien hoe donker jouw dood zou zijn. Of er nog enige lichtpuntjes waren (ja dus) en ik denk dat er nog tijd is misschien om wat meer lichtpuntjes te maken. Dat betekend helaas wel dat ik nooit meer onaardig mag zijn.
    Dat zal me wat consequenties hebben. En Bas, ik pers mijn woorden er nooit uit, dat weet je best, ze verlaten mijn geest als zachtjes zingende elfjes, barely legaal en daarna vervolgen ze hun pad als tweede hands padden richting de Holmannen van deze wereld. En via hem dalen ze verder af, daar waar er wel met woorden geperst wordt.

    Shit, alweer mijn eerste onaardigheid begaan.

    Like

  20. Megastalling

    In Utrecht werd vorige week de megastalling geopend, met straks plaats voor meer dan 12.000 fietsen. Meer dan waar ook ter wereld.

    Als forensen fietsen we over ondergrondse fietspaden langs glimmend glas, roestvrij staal en eindeloze rijen. Een tiental stewards wijst geduldig de weg.

    Als ik ’s avonds terugkom staat een man van middelbare leeftijd vertwijfeld tussen de paden. „Kan ik helpen?”, hoor ik een van de stewards vragen.

    „Tja. U weet waarschijnlijk ook niet waar ik ’m vanochtend heb neergezet.”

    Frank Hammecher

    Liked by 1 persoon

  21. Ja daar kun je op wachten. Frank is er meteen bij om dit voordehandliggende mopje te scoren. Bij de beschrijving van de ondergrondse fietspaden had hij het wat mij betreft kunnen laten.

    Like

  22. Enerzijds pawi die om 8.10 haar vrijwilligerswerk al doet, anderzijds HR die het ikje midden in de nacht plaatst, Frank, die voor de zoveelste keer de juiste NRC-snaar weet te raken (je oliebollen staan wat mij betreft nog steeds met stip op 1, Frank), wat is het toch een ijverige, helaas opgesplitste, community. Na de vredesonderhandelingen op 1 augustus had ik gehoopt op een prettige fusie, maar helaas….ieder vervolgt zijn eigen weg en de kwaliteiten worden niet gebundeld.

    Liked by 1 persoon

  23. Ja da’s jammer Indra. Ik heb het voorzichtig ter sprake gebracht maar HR gaf met verrukt glanzende ogen toe dat hij “altijd al” iets voor zichzelf had willen hebben. Dan houdt het op. Live with it net als ik.

    Like

  24. “ze verlaten mijn geest als zachtjes zingende elfjes” heel mooi.

    Mooier dan Hiddema’s uitspraak “de bon-mots vliegen als gebraden duiven uit mijn mond”

    Like

  25. Ha vrienden, geen mopje, echt gebeurd: man van middelbare leeftijd, aan het eind van een vermoeiende dag, werktasje in de hand en vertwijfelde blik.

    Maar het gebeurt wel iedere dag kom ik nu achter. In die glimmend glanzende onderwereld, de Elyseïsche velden van fietsstallend Utrecht. Fijn dat het hier weer goed is terecht gekomen. Hartelijke groet.

    Liked by 2 people

  26. Dit hikje van Letterzetter, helaas op de verkeerde site geplaatst mag niet onderbelicht blijven:

    Verhikje

    Megalast

    In Jipsingboermussel werd vorige week een megazorginstalling geopend.
    Als bezorgde kinderen (tja, je blijft altijd kind, nietwaar) rijden we langs de zalen van beton, glas, roestvrijstaal en eindeloze beddenrijen. Enkele verzorgenden wijzen geduldig de weg.

    Als ik er ’s avonds weer langs kom, staat een oudere man hulpeloos midden in het pad.
    ‘Wat mot je?’ hoor ik een verzorger knorren.

    ‘Tja, u weet zeker ook niet waar ik mijn vrouw heb gelegd vanmorgen?’

    Frank Hahamacher

    Liked by 1 persoon

  27. De educatieve video bij het ikje, zo eentje waar je wat van opsteekt, in plaats van alleen maar te geinen en grollen en sneren met je medereageerders, is in wel heel korte tijd populair geworden. Ik kreeg nu al een email waar hij blijft! Leuk. Daar doe je het voor als vernieuwende blogbaas. Hier komt ie!

    Like

  28. Ik vind het een prachtig Ikje maar ik kan me haast niet voorstellen dat de fietsenstallinguitbaters niet hebben voorzien dat mensen hun stalplek wel eens kunnen vergeten en daar geen maatregelen voor hebben genomen.

    Like

  29. Nou, in de Lord of the Ring-films konden de elfen anders behoorlijk brullen, hoor. Bovendien is niet iedereen per se op de hoogte van de ins and outs van elfen. Vinnik geen overbodige toevoeging.

    Like

  30. pawi
    De organisatie, waar ik voor werk, stelt gewone tourfietsen ter beschikking, een gloednieuwe Batavus met 24 versnellingen, waarmee je alle hellingen van de Downs aan kunt. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers wordt elk jaar wel hoger en aan e-bikes valt op den duur niet meer te ontkomen. Overigens niks mis mee.

    Is het wel duidelijk dat het ikje op de NRC-site voor de avondkrant bestemd is en niet voor NRC next ?

    Like

  31. De Eindoordelen van DSR – mits vermeldenswaardig – worden ook hier vermeld. Er is geen enkele reden om naar spinoff sites uit te wijken, die slechts een handjevol reageerders bedienen.

    Like

  32. Ha frank,
    Een leuke observatie, maar je weet natuurlijk ook wel, dat we hier aan een ikje hogere eisen stellen. Stuur dat ikje over de oliebollen nog maar eens in. Dat hebben ze bij de redactie vast niet in de gaten.

    Liked by 1 persoon

  33. Beetje off topic, wat heet, heel erg off topic, maar ik deel deze maar even voor pawi, die zoals bekend problemen had met de Amerikaanse rivierkreeft. Nu, het kan altijd erger, dat zie je wel …

    Like

  34. Even voor het gemak van de echte Frank Hammecher (bij de buren dook zojuist een sneue trol op, die zich ook “Frank” noemt). Hier is het Eindoordeel van De enige echte Schrijvende Rechter (DSR). Je hebt er recht op!

    “We zijn natuurlijk altijd blij weer van Frank te vernemen, maar voor zijn doen is het geen opzienbarend Ik-je. Een aardige pointe hoor, maar je zou aan de laatste regels genoeg hebben. Lyrische beschrijvingen van de fietsenrijen, waarin gelukkig het stalen ros werd vermeden, en het enigszins tuttige ‘geduldig’ zijn doorgaans het kenmerk van de mindere goden.

    Maar enfin, je wordt natuurlijk niet elke dag door een golden retriever afgelebberd tijdens het yoga-en, en stel dat ’t wel zo was, dan kun er toch geen tweede keer mee aan komen zetten.

    Ondertussen kijkt DSR jaloers naar Utrecht. Hij was juist zo trots op de enorme fietsenstalling in Groningen, zorgvuldig weggemoffeld onder het stationsplein, maar dergelijke goede ideeen verdienen het om te worden gestolen.
    Eindoordeel: 7- (zegge: zevenmin)

    Liked by 1 persoon

  35. Och Luvienna, “bah” is misschien wat voorbarig. De kreeft is wellicht teruggezet en heeft het, anders dan zijn opgegeten soortgenoten, nu heerlijk naar zijn zin. We weten het gewoon niet.

    Like

  36. De rode Amerikaanse rivierkreeft is in west Nederland een plaag, een exoot die zich razendsnel voortplant, overal gaatjes maakt in de rivierwanden, verstevigend groen wegbijt, en dus soms de weg oversteekt om langs ons huis naar het achterplaatsje te lopen. En mij daar de schrik van mijn leven bezorgen. In mijn gedachten is die kreeft, die met zijn rode scharen woedend van angst dreigde, helaas aanleiding geworden voor een bijna onoverkomelijke vrees voor dat achterplaatsje. En daar moet ik toch af en toe wieden en zo. Of iets uit het melkhuisje halen, wat daar ook staat.

    Je kunt ze vangen en koken en eten (niet eerst invriezen voor het koken, dat is niet diervriendelijk), maar mij niet gezien.

    Like

  37. Als ze net zo lekker zijn als de Atlantische Oceaan kreeften uit Maine dan zou ik het maar eens proberen (sorry Luv). Of een schrikdraadje om je achterplatje spannen.

    Like

  38. Rivierkreeften zijn natuurlijk geen zeekreeften en de smaak is niet zilt maar zoet neem ik aan.
    Dat die Sissy-boy zo’n kreeft op zijn hoofd zet pleit niet voor het weke imago dat aan dat merk kleeft. Nomen est Omen.

    Oja, ik zou graag het oliebollen-ikje van Frank nog eens lezen, zoals velen met mij.

    Liked by 1 persoon

  39. Men vraagt, wij draaien:

    Oliebollen

    De eigenaar van de cafetaria op de hoek van onze straat, Gert, was een einzelgänger die niet makkelijk aansloot bij de buurtactiviteiten. Kort voor Kerst zocht mijn moeder hem eens op en ontmoette een aardige man met een eigen levensfilosofie. Daarna, op Oudejaarsdag, belde hij: „Ik heb oliebollen gebakken.”
    Mijn zusje en ik haalden ze op: ze waren overheerlijk, maar veel! Wel tien zakjes van 6 of 7 stuks, we kregen ze niet eens op.
    Het leven ging verder, Gert bleef als vanouds afzijdig van de buurt. Jaren later sprak ik hem, hij was al met pensioen:
    „U heeft nooit meer oliebollen gebakken.”
    „Nee, wat dacht je”, antwoordde hij.
    „Behalve jullie heeft nooit één van de buren me bedankt.”

    Frank Hammecher
    31 december 2011

    Liked by 1 persoon

  40. Niks sorry Luv. Kreeften en andere schaaldieren levend koken is een gruwelijke dierenmishandeling en het ‘jamaar, jamaar, ze zijn meteen dood’ is klinkklare nonsens waar mensen hun geweten mee proberen te sussen.

    Like

  41. @ Ad Hok,
    Dank je wel, wat een verrassing, je ijzeren geheugen en/of je talenten van research en documentatie zijn verbluffend.

    Ja het is en blijft een gedenkwaardig ikje!

    Liked by 1 persoon

  42. Klimboom

    Een van de mooiste wandelingen van Nederland loopt door de Veluwezoom. Studievriendin Elisa en ik waagden ons eraan. Halverwege ging het bos over in hei. Daar stond hij: een grove den met uitnodigend laaghangende, kronkelende takken.

    „Dit is echt een goede klimboom”, zei ik. „Ja!”, zei Elisa. Twijfel.

    Elisa: „We doen het gewoon!”

    Kijk eens, SIRE, dachten we.

    Eenmaal in de boom vingen we twee conversaties op tussen passerende ouders en hun kinderen. Jongetje van rond de acht: „Waarom klimt die moeder in die boom?” (Alles boven de 20 ziet eruit als een moeder.) Vader: „Omdat ze dat leuk vindt, denk ik.”

    Meisje van dezelfde leeftijd: „Oh, mag ik ook klimmen?”

    Moeder: „Nee, dat is niet voor meisjes.”

    Anna Tuenter

    Liked by 1 persoon

  43. Naar de bijpassende leerzame video waar we wat van opsteken hoef ik dit keer niet ver te zoeken. Laat jongens lekker spelen, mensen, zich vuil maken, knie kapot, blauwe plek, geef ze een goeie spijkerbroek. Benieuwd naar die over meisjes.

    Like

  44. Haha, leuke filmpjes. Ik had me nog helemaal niet verdiept in dat Jongen/meisje gedoe van SIRE. Ondanks, nee juist omdat half Nederland er over leek te vallen.

    Liked by 1 persoon

  45. APD’s reactie bij de buren van gisteren dat deze site volstaat voor de Ik-jesbepreking heeft nog niet tot een toename in het aantal reacties gezorgd, integendeel. Bij de buren bromt ’t echter als een dieselmotortje. -milde grinikicoon-

    Like

  46. @HR
    Whoa-whoa-whoa HR-rekke! DSR stelt slechts feitelijk vast, van trashtalking is geen sprake.
    Kijk dan liever aan gene zijde, met je dreigement om een boekje open te doen over medittemedatemmesussezo.

    @Pw
    Waar ‘ging’ APD dan volgens jou voor, toen hij in een adem het buurblog afkraakte en het zijne ophemelde?

    Like

  47. Retriever

    We zitten met de hond erbij koffie te drinken in een wegrestaurant. Er komen twee oude dames aan van wie er één zegt : „Wat een mooie hond, die labberador.”

    Ik meld dat het een golden retriever is.

    „Weet ik”, zegt ze. „Ik had er ook één, een zwarte!”

    Clara Wittop Koning

    Like

  48. Lekker vroeg die ikjes tegenwoordig. Dank Pawi. Het kan maar gebeurd zijn. Vroeger wilde zo’n dag maar niet echt op gang komen.

    Hedenmorgen overigens voor de liefhebber een kersvers intro. Netjes voor ZG geschreven dus met aandacht. De titel is alvast te previewen voor de kenners. De knorrende boktorren hebben het net niet gehaald.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s