Bent u te vertrouwen? (176)

Vooruitblikken en teruglopen op ikjes en de actualiteit

Hier is dan weer het nieuwe intro. Handig, want – in de woorden van Ad Hok – dan hoef je niet zo lang naar de nieuwste reactie van het oude te scrollen. Zo’n nieuw weekoverzicht is ook handig om te voorkomen dat andere kapers in plaats van je plantjes water te geven ze proberen met wortel en al uit de grond te trekken. En het is een traditie geworden. Vandaar dus. Reden genoeg voor weer zo’n nieuw intro. Geniet ervan. Met mate. Er zijn nog andere dingen die je ook lezen kunt. En lezen moet om hier mee te kunnen praten.

Er waren behoorlijk wat ikjes vorige week en ook reacties daar dan weer op. En wat off topic discussies naar aanleiding van de actualiteit. Eigenlijk stof genoeg voor een keilang intro, maar ik houd het kort vandaag. Gekke Henkie woont hier niet.

Benno Verburgt schreef over zijn zoontje van 2 die op de vraag hoe het met opa en oma ging antwoordde: “Ze zijn er nog.” Mopperkont: “Zoontje van twee had vast niet in de gaten dat hij onbedoeld grappig was, maar dat heb je vaker bij kinder-ikjes.”

Veelschrijfster Mieke Kerkhof tekende eens een keer een ikje op buiten haar spreekkamer. En hij was meteen al leuk ook. Een “schattig meisje” stond voor haar deur te collecteren. Op de uitnodiging van Mieke om even binnen te komen “in mijn warme woonkamer” vroeg het wichtje met grote ogen: “Bent u te vertrouwen?”.

… deed zich voor als een toevallig rommeltje, een blaadje, een niksigheidje.

Er waren ook wat natuurwaarnemingen van de lezers alhier. Zo zag onze Pawi een “fenomenaal optreden van een Gig kruisspin”. Die hing voor een glas-in-loodraam te bungelen. “De spin liet zich vallen en deed zich voor als een toevallig rommeltje, een blaadje, een niksigheidje. Lange poten ingevouwen in een mum van tijd, de tijd van het vallen, een seconde hooguit. En zijn razendsnel gesponnen draadje was vrijwel onzichtbaar.” Mooi beschreven toch? Als ze er nou eens echt voor zou gaan zitten en een heus boek ging schrijven, dan is die Jan Wolkers Prijs volgend jaar voor haar, wat ik jullie brom.

Verder kwamen er op de site vorige week een giga-ijsvogel voorbij, een zwerm krabbenhaviken en een kolibrie of twee. Allemaal een heel eind weg gespot, ergens in de tropen waar ze bitterballen verkopen en de Brinta in de schappen staat.

kolibrie
Kolibrie © 2017 Bas van Vuren

De Schrijvende Rechter werd intussen in de eigen woonplaats of het plaatselijke parkje opgewonden van een roedeltje staartmezen, en inderdaad, die zijn ook lang niet mis, deze kleine kirrende acrobaatjes hoog in de kruin. Niks mis mee.

Nee, dan de kolibrie, probeer ze maar eens te filmen of te fotograferen. Lukt je niet!

Berustend dichtte ik:

Wat ik vind van de kolibrie?
Die moet ik nie
Mogen van mij over de knie
Maar je ziet ze nie

171016ijsvogels
Bronzen beelden van Jozephine Wortelboer. Dit zijn ijsvogels 1 en 2 http://www.jozephinewortelboer.nl/

Klare taal heeft dat beter aangepakt. Ze heeft er een standbeeldje van gekocht, gemaakt door de onovertroffen Josefine Wortelboer. Dat staat nu op de schouw, waar ze er “elke dag met veel genoegen” naar kijkt.

Er werd op de site een heuse vete uitgevochten over wie er sneuer zijn, fietsers of automobilisten. Mopperkont trapte af met een klacht over fietsers die in het donker zonder licht rijden. “Ik zou er een voorstander van zijn als de politie meer controleert en bij overtreding de fiets onmiddellijk in beslag neemt. Te voet naar huis en de fiets pas teruggeven als de fietser in de politieloods de juiste verlichting heeft aangebracht.” Hoppetee, kan zo in het aanstaande verkiezingsprogramma van een populistische partij.

De echte hufters, zo vond hij, zitten in de auto. In de stad rijden ze de vouwen uit je broek, en slaan linkerportieren open zonder eerst in de spiegel te kijken. “Als ik er iets van zeg, ben ik standaard een ‘ouwe lul’”.

DSR deed een duit in het zakje door te melden dat sommige fietsers met enorme koptelefoons rijden “en dus niets horen”.

171016fietsers
CC0 Creative Commons, Pixabay

Pawi gooide nog wat olie op het vuur met haar beschrijving van “de clubjes oude mannen in lycra die in het weekend de wegen teisteren”. Om ze nou “sneue sufkippen op wielen” te noemen, zoals een blogbaas deed, ging een enkeling wat ver. Maar “niets leuker dan als automobilist in voorkomende gevallen (tegenliggers op ons smalle laantje, bijvoorbeeld) ‘I dare you’ à la James Dean in ‘Rebel without a cause’, te spelen. vals glimlachicoontje (Luvienna).

En Klare taal concludeerde: “Ergerlijk natuurlijk die oude racers op een provinciale weg in een Brabants buitengebied, maar storender nog de bejaarde E-bikers die zich als kamikazes op een rotonde in de stad voortbewegen (liefst van beide kanten: links en rechts) en met een niet in te schatten snelheid op je auto af komen afstormen en blindelings doorrazen op zo’n smal fietspad met hun brede vehicules. Enige troost, zij zitten niet te sms-en dat scheelt dan weer.”

Pawi probeerde de gemoederen te bedaren door het wonder van de diepe stilte tussen in- en uitademing aan te bevelen. Dit naar aanleiding van een ikje van Marieke van der Honing, waarin ze een bezoekje aan “Walk With Me” beschreef, de docu-film over de leefgemeenschap van zenmeester Thich Nhat Hanh. Van de trailer lusten de honden in ieder geval geen brood, schreeuwerig en pseudo-spannend als de eerste de beste reclamespot voor de normale Hollywoodactiefilm.

De film evenals aanverwante evenementen zoals het Hart- en Zielfestival van Radio 4 was zeker niet aan Luvienna besteed, erkend exacte wetenschapper dat ze me d’r eentje van ons is. “Het is nog niet te laat, maak je los ervan, gooi de klankschaal weg, mocht je die al hebben aangeschaft en kijk voor de zekerheid een rechttoe rechtaan knok-en/of actiefilm, met veel ontploffingen en zo! Zo mindless mogelijk, het is voor je bestwil.”

“Een meisje van 25 is opgeofferd om te kijken of Michael P terug de maatschappij in kan”.

De week werd triestig overschaduwd door het nieuws over Anne Faber, een jonge vrouw die van haar fiets getrokken werd door een misdadiger die te vroeg op de samenleving was losgelaten. Het meest indringend verwoord door iemand op Twitter: “Een meisje van 25 is opgeofferd om te kijken of Michael P terug de maatschappij in kan”. Huiveringwekkend waar. De verslagenheid was groot. De woede en de onmacht. En de wetenschap dat dit soort dingen altijd weer zullen gebeuren.

171016anne

Wil jij ook kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wel bij voorkeur met iets leuks? Wil je leerzame dingen leren in een ontspannen sfeer? Aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden uit het verre buitenland die voor je het weet je vrienden zijn? Wil je kans maken op een fijn kopje? Een grappig mopje? Of zo’n vette welgemeende sneer? Misschien wil je ook wel een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of wil je kans maken op een vermelding in het weekoverzicht van volgende week? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Als dat teveel werk is, scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume als je dat wilt. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, het hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten, daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het ook wel de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Hier zaten we lekker buiten aan de rand van ons privézwembad in de tropen. Ineens hoorde ik het gezoem van een hommel. Maar het was geen hommel. Het was een kolibrie. Zie die maar eens te fotograferen. We zijn maar opgestaan. Foto “Kolibrie op twee uur” © 2017 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

162 thoughts on “Bent u te vertrouwen? (176)”

  1. Was het niet Samson en Delila?

    Grappig ikje uit een voor mij onbekende wereld. En eerlijk gezegd las ik eerst “mijn blonde kontje”.

    Like

  2. Hahaha, dat had ik ook, pawi! Waar het hart vol van is, loopt niet alleen de mond van over maar zien ook de ogen het eerst. 😉

    Like

  3. Dit is wel het toppunt van een Uberhip ikje, tjonge jonge, vast een vriendje van de redactie die met zijn tinder even indruk wil maken op de amorfe ikjes-massa.
    Leuk geprobeerd misschien kan de NRC een nieuw publiek aanboren met een relatierubriek voor jonge bejaarden.

    Like

  4. Ja natuurlijk, Bertie, het ene is net zo dwaas als het andere, dat is net wat ik wilde aantonen, sorrie dat het niet helemaal overkwam in mijn betoog in deze!

    Liked by 1 persoon

  5. De kans dat ik nu, met het avondmaal achter de knoopsgaten, nog wat ga zeggen, is er niet groter op geworden, maar geheel uit te sluiten is het niet.

    Like

  6. Joep Habets

    Op zoek naar parmezaan loop ik langs de kaasvitrine in de supermarkt. Mijn boodschappenkarretje trek ik achter me aan. Wat verderop ligt een fijn stuk kaas. Ik steven eropaf en reik tegelijkertijd achterwaarts naar mijn karretje. In plaats van het handvat grijp ik de linkerbil van een jonge vrouw. Ze heeft zich onopgemerkt tussen mij en mijn karretje gewurmd. Het is een seconde stil, daarna hoor ik haar opgetogen zeggen: „Me too!”

    Joep Habets

    Like

  7. Tjeetje. 1: Handige maar doorzichtige poging van Joep Habets om zijn misgreep goed te praten. 2: Mevrouw de jonge vrouw was misschien nog nooit in de billen geknepen, kreeg van alle #MeToo’s een minderwaardigheidscomplex en werd daar dankzij Hitsige Joep van afgeholpen. Maar gezien punt 1 is punt 2 onwaarschijnlijk.

    Like

  8. Sorry, het was gisteren te laat om nog wat te zeggen maar nu kan het wel.

    Ik wilde graag zeggen dat ik in het Eindoordeel op het blog van HR per ongeluk ‘shitstermpje’ had geschreven, maar dat is dus verkeerd. Daar moet je ‘shitstormpje’ lezen, vanwege wat die man had geschreven en wat NRC had geplaatst en dat daar nog wel eens gedoe om kan komen. Maar dan weet iedereen die dit leest dat alvast wanneer je misschien het Eindoordeel bij HR op het blog leest.

    Like

  9. Kom op DSR, een shitstormpje vanwege dit onnozele Ikje? Zeer zeer zeer onwaarschijnlijk.

    Joep Habets blijkt overigens een uitzonderlijk klein menneke te zijn. Dat vergroot de kans aanzienlijk dat hem het “grijpt per ongeluk linkerbil van een jonge vrouw” incident daadwerkelijk is overkomen. Zie ten bewijze onderstaand blog (waar een typo van een reageerder zeer snel wordt verbeterd en je niet uren hoeft te scrollen om bij de laatste reacties aan te komen):
    https://heerrozenwater.com/2017/10/23/ikjes-wijkplaats-week-43-2017/#comment-10613

    Like

  10. @HR
    Je weet het maar nooit. De gemoederen lopen tegenwoordig nogal hoog op als het om sexisme gaat.

    Dat slinke geverbeter stuit DSR tegen de borst. Het nageslacht mag best weten waar wij zo af en toe dwaalden. De glossen in de kantlijnen van oude geschriften zijn inhoudelijk vaak waardevoller gebleken dan de hoofdtekst.

    Like

  11. Vogeltjes

    In de treincoupé zie ik (71) in het overvolle afvalbakje aan de andere kant van het gangpad het restant van een belegd broodje. Ik besluit het mee te nemen voor de vogeltjes thuis. Maar dan moet de jonge reiziger met koptelefoon die daar als enige zit, wel weg zijn. Als de trein zijn eindbestemming heeft bereikt, blijft hij nogal lang zitten. Ik overwin m’n gêne, pak het aangevreten broodje en stop het in m’n tas. Terwijl ik op het perron loop, hoor ik zachtjes achter me: „Meneer, meneer!”

    Ik draai me om en zie dat de jongeman me uit zijn open portefeuille een bankbiljet van 10 euro wil aanreiken.

    Simeon van den Berg

    Like

  12. Zucht. Vind je dit leuk of zo?
    Kun je zelf niet iets goeds schrijven?
    Als je denkt dat je zonder consequenties mijn verzoek om mijn feuilleton weg te halen kunt negeren, denk opnieuw aapje.

    Zie je op Twitter.

    Like

  13. Grijs

    In de supermarkt bij ons om de hoek verkopen ze sinds kort boeken met daarin oude foto’s van de stad Groningen. Ik laat dit aan mijn dochter van zes zien en vertel haar dat de stad er vroeger heel anders uitzag.

    „Je hebt gelijk, mamma,” zegt ze, „alles was toen helemaal grijs.”

    Marlous Odinga-Hamburger

    Like

  14. Een Cousje voor het weekend. Opdracht: bestudeer deze video aandachtig en schrijf dan (max.) 3 leerpunten op, dat wil zeggen: dingen die je nog niet wist over hamburgers maken en die je vanaf nu misschien ook wel gaat doen.

    Like

  15. Kijk dan liever naar MK’s inzending.
    Met de vertaling erbij is het een monument van , ja, hoe zeg je dat, van opoffering met tegelijk een beetje hunkering…
    Zonder ondertiteling had ik er niks van begrepen. Mooi gezongen, mooi aangekleed, liefdevol door de dirigent begeleid. Doe mij er vanavond nog maar een 😉

    Liked by 2 people

  16. Ja dat zijn inderdaad pareltjes van muzikale geneugten op de late avond.

    De hamburgers zouden eventueel als voorafje kunnen dienen, maar de uitvoering daarvan lijkt me minder geslaagd. De jongen doet zijn best maar ……

    Like

  17. Nog maar een videotje dan ? Van de finale uit Der Rosenkavalier van Richard Strauss zijn op youtube fraaie recente opnames te beluisteren, maar deze oude opname uit 1984 heeft mijn voorkeur vanwege de afschuwelijke jurken, de vreselijke kapsels en die overdaad aan bloemen op het toneel, maar wat zingen die sopranen geweldig. Voor mij staan Strauss en Korngold op gelijke eenzame hoogte. Buona notte.

    Liked by 2 people

  18. Welkom

    Na een drukke week en lange avondvergaderingen sta ik ’s ochtends vroeg toch weer fris klaar voor mijn poli. Heb zelfs een leuk truitje aan, het randje steekt vlot onder de mouwen van m’n witte jas uit.

    In de gang komt een struise vrouw me tegemoet met een grote bos bloemen. Voor mij, wat aardig, schiet door me heen. Ze loopt langs me, wijst op m’n mouwtje en zegt „Stop dat even weg.”

    Al m’n energie vloeit weg. „Trut”, ontglipt me.

    Het blijkt de nieuwe directeur te zijn. Het is haar eerste dag.

    D. van Zeben

    Liked by 1 persoon

  19. De titel van dit ikje is Welkom. Er ging iets fout bij copy-paste blijkbaar. Kan en wil de blogbaas dit nog aanpassen?

    Like

  20. Volgaarne, klaar terwijl u wacht.

    Ikje: waarom verwacht je dat een wildvreemde vrouw je een bos bloemen komt aanbieden? Takkenwijf dat wel, maar dat zijn veel bazen (m/v/t).

    Like

  21. Dank voor de aanpassing.
    Het ikje doet me denken aan die keer dat ik al vaak tevergeefs had gevraagd aan de schoonmakers, om rommel op te ruimen in onze vergaderruimte. Op een ochtend kwam er eindelijk iemand de kamer binnen, zwarte broek, zwarte coltrui. Ik wees hem welke dingen weg mochten. Hij stelde zich voor als de nieuwe pastor.

    Liked by 3 people

  22. Het is toch wel een kreng, die nieuwe directrice. De voorschriften voor ziekenhuiskleding zijn unaniem over blote armen (geen sieraden, geen mouwen anders dan die van de al weken gedragen witte jas, geen horloges, geen nagellak, geen trouwring) maar over de oren heb ik nog niemand gehoord. Lange bakkebaarden, oorbellen, oorringen, gehoorapparaten, vetkuiven, andere haardracht, dat mag allemaal wel.

    Like

  23. Het schijnt dat ook vrouwen een baard kunnen hebben en dat dit fenomeen esthetisch zeer verantwoord is in bepaalde kringen, zelfs gewild en gewenst, niet alleen in overdrachtelijke zin maar zelfs in real life.

    Like

  24. Als de lettervrinden in de stemming zijn voor mooie muziek, weet DSR ook nog wel wat: een van de beste interpretaties van de Parelvissers. Let vooral op de begeleidende muziek, ’t gaat lekker van hoempapa:

    Like

  25. DSR plaatste eerder vanochtend een volstrekt normale reactie, die desondanks in de moderatie belandde. Wellicht teveel videolinkjes na elkaar, wie zal het zeggen, maar nu is zelfs de vermelding dat e.e.a. in de moderatie staat verdwenen.

    Like

  26. Geen idee wat hier nu weer fout ging. Op het oog inderdaad niks mis mee. Vraag niet hoe het kan, dat heb ik bij WordPress allang opgegeven, maar geniet ervan zolang het nog kan.

    Een fraai muziekje, lekker meedeinen hier. Jammer dat die paarden wat vaag zijn, en wat is hun weiland vochtig zeg!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s