De Schrijvende Rechter zei een paar keer iets (177)

Vooruitblikken en teruglopen op ikjes en de actualiteit

Ikjes blijven aparte dingetjes. Het zijn piepkleine schetsjes, lezersanekdotes, en als ze goed opgeschreven zijn, met geen woord teveel en met een goeie pointe, dan zorgen ze voor een verwarmende glimlach. Temidden van het treurige nieuws van alledag.

Vaker echter krult de lip van de ikjesrecensent zich minachtend om. Dan betrof het een kinderikje, een ikje over een demente ouder of patiënt, iets actueels dat er bij de haren bijgesleept werd en had het dingetje een clou die je al in de krant van gisteren zag aankomen. We hadden ze weer allemaal, de afgelopen twee weken, zowel goed als slecht. Hier komen er een paar en wat onze lezers ervan vonden. Want in de NRC kunnen ze hun ei nog altijd niet kwijt.

Duurt niet lang meer en de treinen rijden waarheen de machinist zin heeft.

Er was een ikje over de NS welker conducteur vanuit de luidspreker zei: „Wegens een defecte trein bij Amsterdam Sloterdijk komen wij aan met een vertraging van … o nee! dat mag ik niet zeggen … komen wij 22 minuten later aan dan gepland.” En de hele trein zat te schuddebuiken, volgens Reinder Storm. Mag en kan, maar het is natuurlijk een teken aan de wand als je personeel je instructies publiekelijk belachelijk maakt. Duurt niet lang meer en de treinen rijden waarheen de machinist die dag zin heeft.

171030schedels
Als je op “schilderij met schedels” zoekt, dan is dit nog de meest onschuldige. De rest wil ik niet op mijn site hebben.

Er was een ikje uit de Volkskrant, want dat kan ook tegenwoordig. Ene Marc van der Holst, die ook wel onder het pseudoniem “mrcvndrhlst” werkt – nee, daar zou ik nou nooit op gekomen zijn, da’s een scoop – deelt mede dat hij “meestal drums speelt”, maar had even tijd om een clichégrapje over een schilderij met schedels op te dissen. Te flauw om te herhalen. Ga ik dus niet doen.

De nieuwe rubriek in de Volkskrant heet niet “Volkje” maar “prozagedicht” en de dienstdoende redacteur definieert deze literaire stijlvorm als volgt: “Kort proza in onder andere verhaal- en dichtvorm.” Ja, het staat er echt: “onder andere”.

De Schrijvende Rechter (DSR) vroeg zich in de verslagperiode regelmatig af of hij weer eens wat zou gaan zeggen, en deed het dan weleens. Heel mooi. Over het ikje van de dag zei hij nooit iets. Maar wel bijvoorbeeld dat het volgens hem nog best weleens wat zou kunnen worden met de nieuwe regering.

Luvienna kwam daar toen meteen pinnig overheen met een hoorspel van meer dan een half uur. Dat was misschien best wel interessant, maar niemand beluisterde het. Kom zeg. Een half uur naar iets luisteren, dat doen we niet meer. Jammer, want misschien was die Rudi en Freddie Show best het aanhoren waard, we zullen het nooit weten.

171030Frits_Bom
Frits Bom, 1983, http://beeldengeluidwiki.nl/index.php/Bestand:Frits_Bom.png VARA, Licentie afbeeldingen Beeld en Geluidwiki

We namen afscheid van Vakantieman-gezellig-hè Frits Bom, ja, die dingen gebeuren, en ik had een zwak voor de man.

Er gebeuren geen lezersanekdotes meer

Er was een oma kwijt in de overvolle Jaarbeurshal in Utrecht. Dank je voor het melden, Annelies Goverts. Oh het was een opa. Ook erg. De inspiratie is op mensen, zo dachten we op een gegeven moment. Er gebeuren geen lezersanekdotes meer, riep ik zelfs wanhopig uit. Gelukkig kwam het later goed.

Want een best grappig voorval was die van de jonge vrouw die een van de “pubermedewerkers” in de supermarkt aanschiet om te vragen of ze ook “een toilet voor klanten” hebben. Ze vraagt dat verbeten op-en-neer wippend met de dijen stijf op elkaar, dus dan weet je dat de nood hoog is. Onmiddellijk gaat de jongen zoeken tussen de verschillende merken opgestapelde toiletverfrissers die hij aan het rangschikken is. „Als we hem hebben moet hij hiertussen staan, ” laat hij haar hulpvaardig weten.

Goed opgeschreven, George W. van Vugt. Zo willen we ze hebben, ik wel tenminste. Lekker beeldend. Lekker hilarisch. Lekker invoelbaar. En met een open einde (pun intended).

17103010euroOok al zo’n mooi dingetje was dat ikje over die 71-jarige man die het restant van een belegd broodje dat hij in de trein zag liggen stiekem meeneemt en in zijn tas stopt. Voor de vogeltjes thuis. Een jongeman met koptelefoon had het tafereeltje gezien en loopt hem op het perron achterna. „Meneer, meneer!” De man draait zich om en ziet dat de jongeman hem uit zijn open portefeuille een bankbiljet van 10 euro wil aanreiken … Ja, zo wil ik de ikjes echt hebben, en ik dank Simeon van den Berg voor het geven van het goede voorbeeld.

De reageerders hier geloofden trouwens in meerderheid niet dat dit voorval echt gebeurd was, en dat kan natuurlijk. “Si non e vero e ben trovato”, zei Pawi (“niet uit het raam spuwen”) en Luvienna hield het op een nuchter “je WIL gewoon dat het waar is”.

Mopper, onze klassieke dj, plaatste weer tal van mooie muziekjes. Deze vond ik aardig, misschien omdat het 2 songs voor de prijs van 1 zijn en een tikkie André Rieu, voor wie ik net als voor de Vakantieman een zwak heb. De groene jurk kleedt prachtig af. Meen ik.

Ook Pawi genoot met volle teugen: “Met de vertaling erbij is het een monument van , ja, hoe zeg je dat, van opoffering met tegelijk een beetje hunkering… Zonder ondertiteling had ik er niks van begrepen. Mooi gezongen, mooi aangekleed, liefdevol door de dirigent begeleid.”

Klare taal noemde het een “pareltje van muzikale geneugten op de late avond”. Ook Bertie luisterde “met genoegen” en vergat er zelfs de COUS-video over het bakken van hamburgers voor. Kortom, ga zo door Mopper. We zijn blij met je.

En hopla, alsof onze Mopperkont het wist, plaatste hij er een dag later een nog fraaiere video overheen. De Rosenkavalier van Strauss, alsof het niets is. “Deze oude opname uit 1984 heeft mijn voorkeur vanwege de afschuwelijke jurken, de vreselijke kapsels en die overdaad aan bloemen op het toneel, maar wat zingen die sopranen geweldig.” En dat doen ze.

We gingen ook nog even naar buiten vorige week. Daar gebeurt ook zat en je maakt het zelf mee. Onze lezers schrijven het vaak nog een heel stuk mooier op dan de gemiddelde ikjesschrijver (m/v/t).

Slank, baardje, duidelijke neus.

Zoals deze over de Pier in de wind van Pawi: “Door de harde wind veranderden de golven op het laatste moment in wolken van druppels, die met een enorme vaart de voetgangers en vissers onder sproeiden. Mijn favoriete visser was er ook. Zappa noem ik hem, omdat hij daarop lijkt. Slank, baardje, duidelijke neus. Altijd dezelfde spijkerbroek, laarzen, jas, hengel. Altijd alleen. Altijd alleen bezig met hengelen. Nooit een vis aan de lijn.”

De beschrijving is van Pawi, niet de wind natuurlijk. Althans we waren er niet bij. En zo kun je wel aan de gang blijven, maar nu roepen zowel “Ik vertrek” als “Draadstaal”.

Wil jij ook kans maken om in het volgende intro voor te komen? Met iets leuks? Wil je leerzame dingen leren in een ontspannen sfeer? Aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden uit het verre buitenland die voor je het weet je vrienden zijn? Wil je kans maken op een fijn kopje? Een grappig mopje? Of zo’n vette welgemeende sneer? Misschien wil je ook wel een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of wil je kans maken op een vermelding in het weekoverzicht van volgende week? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Als dat teveel werk is, scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume als je dat wilt. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, het hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten, daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen week. We kennen het allemaal, die toeristentraps uit de eigen omgeving. Je gaat er ondanks alles toch regelmatig heen. Waarom? Met familie, met vrienden, met collega’s. Ze willen het allemaal zien. Ik ben vroeger tientallen malen op de Euromast en Eiffeltoren geweest. Qua voorbeeld. En dus ook een hele hoop keren in het Café de Paris in Genève, waar je geen menu maar gourmetstelletjes op je tafeltje krijgt. Waar je je lapjes biefstukjes zelf bakt, drijvend in de signature kruidenboter (die lapjes, niet jijzelf). Of je eet als vegetariër een bak sla weg. En waar het een gigantische herrie is. Waar de glazen wijn en karaffen water aan de lopende band over en van tafels vallen. Over jassen. Hemden. Colberts. In tassen. Doen. Allemaal.  Anders ben je niet in Genève geweest. Foto “Medium raar” © 2017 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

155 thoughts on “De Schrijvende Rechter zei een paar keer iets (177)”


  1. Liked by 2 people

    Bas van Vuren schreef: 
    

    september 11, 2017 om 11:03

    Dank je, Indra. Bloos icoontje Waren er maar meer reageerders als jij snif. Ook kopjes kun je hier altijd kwijt. Gewoon willekeurig, overal en altijd. Foto of GIFje is hier niet nodig. Onze inspiratie komt van binnenuit.

    Je oordeel over mij verschilt kennelijk per maand, cher Bas des Pays-Bas.
    Ik heb je ergens begin oktober gevraagd of Henk jouw blog wel eens bezocht en verder ben ik me er niet van bewust dat ik pas tevoorschijn kom als er ruzie in de tent is. Maar wijs me de plaats delict aan en ik zal het gaarne toegeven.

    En in de tijd dat Roos zijn koppen bij jou onderbracht was ik veelvuldig bij jou te vinden, omdat dat onderdeel me het meeste aansprak en nog steeds aanspreekt.

    Liked by 1 persoon

  2. Lol door hier nu op te duiken illustreert Indra mijn stelling. Van een discussie over Henk staat me niks bij, wel een semi-belangstellend “hoe was je vakantie?” tijdens een aanval van DSR. En toen het antwoord niet onmiddellijk kwam (ook ik heb weleens andere dingen te doen) een semibeledigde reactie afgesloten door een neerbuigend ‘dag knul.’ Uit het hoofd, uiteraard gaan we dit niet met linken uitdiepen. Ik ben gekke Henkie niet. En ik heb niks tegen deze reageerster, integendeel, ik beschrijf alleen haar reactiegedrag zonder waardeoordeel.

    Like

  3. Ik heb regelmatig nog stukken ouwe zaterdagkrant liggen om nog te lezen. Soms gebeurt dat nog maar meestal gaat het uiteindelijk de papierbak in.

    Dat alsnog lezen heeft dan wel als meerwaarde dat iedereen zo opgewonden praat of speculeert over zaken die nu allang letterlijk oud nieuws zijn. 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Bas, als ik verondersteld word NIET te reageren op het moment dat jij met anderen in de clinch ligt, dan worden mijn reageermogelijkheden zeer beperkt. Maar als jij een belangstellende vraag zo negatief wilt interpreteren, het zij zo. Dan laat ik het hier verder bij.

    Like

  5. Heer Rozenwater
    Ik hoorde gisteravond in de Verkadefabriek in Den Bosch het moderne muziekstuk No More Masterpieces (what’s in a name ?) van Wolfgang Rihm. Het Franse ensemble Intercontemporain (16 musici) maakte een uur lang lawaai op allerlei instrumenten (twee vleugels, slagwerk, violen, cello’s, bassen, blaasinstrumenten) alsof hun leven ervan afhing. Boven de dirigent hing een scherm, waarop een video werd afgespeeld, waar ook geen touw aan vast te knopen viel (boomstronken, steenkool, brandweermannen, sokken met afgeknipte tenen etc)
    Er was veel publiek en het merkwaardigste is nog wel, dat niemand voortijdig wegliep en dat er na afloop een enthousiast applaus opklonk. Ik ben er nog niet helemaal achter of Wolfgang Rihm nu een begenadigd componist is of een charlatan. Dat ik met mijn net verworven wearepublic-pasje gratis naar binnen mocht was een pleister op de wonde.

    Liked by 2 people

  6. En weer iemand weggejaagd- way to go, blogbaasje! Maar het zal wel weer aan iedereen behalve jezelf liggen….

    Like

  7. Mopperkont, gezellig die Verkadefabriek, maar ik vond jouw laatste stukje van de contemporaine Rihm echt even wennen om het maar enigszins flatteus uit te drukken.
    Ik luisterde vorige week met meer genoegen naar het Dudok Kwartet Amsterdam in de Speeldoos in Vught met als hoogtepunt F.Mendelssohn Bartholdy Strijkkwartet in f opus 80.

    Like

  8. Het publiek van de Verkadefabriek kennende, omdat ik daar vaak kom, meen ik te weten dat daar veel jonge, hippe enzovoort vooruitstrevende, musicaal-begaafde en vooral zeer getalenteerde mensen van de sociale- en andere begenadigde art-academies komen die een notoir cultureel stempel op deze stad drukken met al hun vaardigheden en kwalificaties. Zeer te prijzen natuurlijk met tongue in cheek.

    Like

  9. Dat bedoel ik. Gewoon terugscrollen. Ik heb haar niets kwalijk genomen, ik heb ook zeker niet gezegd dat ze iets niet mag doen, het is allemaal inlegkunde en eigen interpretatie. Maar misschien zocht ze wel naar een argument. In dat geval: graag gedaan! 🤣

    Like

  10. @APD
    De kern van de zaak is dat I. het reageren hier ‘erbij laat’ en dat naar aanleiding van jouw bejegening van haar.
    En daarin staat ze niet alleen. Onder andere HR, DSR en Tim gingen haar in meer of mindere mate voor.

    Het zou je te denken moeten geven – en waarschijnlijk doet het dat ook. Je antwoord hierboven klinkt in ieder geval ijl en schel -milde glimlachicoon-..

    Like

  11. Mk.
    Dank als Bosschenaar reeds sinds mijn afstuderen in Utrecht sedert de vorige eeuw ben ik nog steeds blij in deze mooie stad te wonen met mijn hele familie kinderen en kleinkinderen, lekker burgerlijk dat dan weer wel, zo is het nu gewoon.

    Like

  12. @MK, opvallend dat niemand hier die klere herrie van Wolgang Rihm als zodanig verwierp. Zeker bang dat ze voor cultuurbarbaar worden uitgemaakt. Je hebt de wind er wel onder!

    Beste @Bas, hoe je in godsnaam Indra tegen je in het harnas weet te jagen is tekenend voor je overgevoeligheid. Je beschuldigd haar van schijnheiligheid, dat ze semi-belangstellend vraagt hoe je vakantie was. Volstrekt verkeerde inschatting! Indra heeft een pesthekel aan DSR en kan je als bondgenoot goed gebruiken.

    Hoe DSR hierbij garen probeert te spinnen is overigens pijnlijk om te zien. We gaan richting kerst maar vrede op aarde zie ik nog niet snel gebeuren.

    Like

  13. Dank je voor je commentaar, Heer Rozenwater. Fijn toch dat je dagelijks met me meedenkt over hoe ik deze site moet bestieren en in het algemeen met mensen moet omgaan. Het is beschuldigt met een t.

    Qua Indra: ze leest oneindig meer in mijn reacties dan ik erin stop. Als ik een waarneming doe, dan lever ik er geen commentaar op, ik heb er geen waardeoordeel over en ik roep al zeker geen mensen op om iets te doen of laten. Waarom zou ik? Ik zeg ook nogeens een paar keer expliciet dat ik niks tegen het meiske heb.

    Ergens heel ver weg, ga ik niet meer opzoeken, is de oorsprong van het door Indra zelfgekozen conflict te lezen. Ze vroeg me toen hoe mijn vakantie was. Het was in het midden van weer zo’n vervelend twistgesprek met DSR. Ik kwam net even op adem en zat inmiddels in het echte leven in een gesprek met echte collega’s notabene. Dus ik reageerde niet meteen. Al na een uurtje kwam er een verongelijkte volgende reactie: “Bas, ik stelde je toen en toen een heel normale vraag, waarom krijg ik geen antwoord?” Ik had nog altijd geen tijd noch zin in een gezellig keuvelantwoord, want nog altijd in werkoverleg en op de smartphone. Dus ik typte een olijk “Het was een fijne vakantie dank”. Daarna werd ze neerbuigend en nam afscheid van mij met iets in de trant van “’t Is goed knul”.

    Mensen denken nog weleens dat ik 24 uur per dag klaar moet staan en moet reageren en ook constant maar mijn liefde aan hen moet verklaren. Doe ik dus niet. Het is hier vrijheid blijheid. Reageer je dan ben je welkom, mits je je aan de netetiquette houdt. Reageer je niet, dan is dat ook goed.

    Ik kan me herinneren dat DSR in het verleden me ook wekenlang aan mijn kop heeft gezeurd, of zijn komst hier wel echt gewenst was, of ik wel van hem hield e.d. Wat een onzin. Dat vraag je toch ook niet aan de melkboer?

    Ik heb trouwens niemand nodig als “bondgenoot tegen DSR”. Ik heb geen vete met de man, en kan het ook goed alleen af.

    Wat een gigantische onzin verkoop je toch aldoor, Heer Rozenwater. Alsof ik in het dagelijkse leven voortdurend maar, zoals jijzelve kennelijk, bezig ben met hoe mensen over me denken. Ervoor aan het zorgen ben dat ze me mogen. Dat ben ik niet.

    Ik heb een blog met een hoop gewaardeerde lezers en een handjevol reageerders. Ben ik blij mee. Daar doe ik het voor. Maar ik heb geen relatie met ze, ik mis ze niet, althans niet als ze drie keer per jaar langskomen.

    Wie ik wel zou missen als ze ineens niet meer zouden reageren? De dagelijkse clan: Pawi, Luvienna, Klare taal, Mopperkont, Bertie en nog zo wat.

    Indra, Keessie, Riverside Blues, Henk, Maduro, TimmerArk, mis ik niet. Reageren ze weer? Dan zijn ze welkom. Reageren ze niet? Dan is het ook goed.

    Like

  14. Ik zeg ook nogeens een paar keer expliciet dat ik niks tegen het meiske heb.
    Je plaatst haar in één rij met een stelletje minkukels. Je geeft daarmee wel degelijk een waardeoordeel. Met selectief een waarneming uit te lichten, in een bepaald perspectief te plaatsen ben je tendentieus bezig. Je moet jezelf niet heiliger voordoen dan je bent.

    Tip: Je had mijn schrijffoutje ook even kunnen verbeteren, doe ik ook geregeld bij DSR. Daarmee maak je vrienden. Je beseft toch wel dat je huidige lijstje met vrienden die er toe doen behoorlijk schraal begint te worden?

    Like

  15. Wow! Dus Keessie, Riverside Blues en TimmerArk zijn volgens Heer Rozenwater “minkukels“. Ga er maar aan staan. En dat leest mij de les over vrede op aarde.

    Keessie is geen minkukel, hooguit een gekwelde exgymnasiast, hij schreef een prachtige serie over de Grieken, de Romeinen en de Rolling Stones, deed kwetsbare ontboezemingen over zijn vrouw, de kleur van zijn haar, en zijn pogingen om de Portugese taal te leren. Daarna was het een beetje over, qua inspiratie en verdween hij met de noorderzon. Nog wel een venijnig haatblogje over mij achterlatende op zijn eigen blog. Waarom dat weet ik echt niet meer. Mag en kan. Maar ik zou hem zeker geen minkukel noemen.

    Riverside Blues is een gekwelde jazzsaxofoonspeler in ruste, die zich nu op de Filippijnen met een internetcafe, de plaatselijke jonge bevolking en Facebook bezighoudt. Hij schreef wat chaotisch, maar dat hoort bij kunstenaars. Kwam soms wat bruusk uit de hoek. Verdween op een gegeven moment, ik kan me niet goed herinneren wat de precieze aanleiding was. Ik weet wel dat hij regelmatig klaagde over de opmaak alhier, en de vele kleuren en tussenkopjes. Het was wat te schreeuwerig. Hij werd heel erg op de huid gezeten door De Schrijvende Rechter. Een minkukel is Riverside zeker niet voorzover ik kan nagaan.

    En dan TimmerArk, een gekwelde uitkeringstrekker (vanwege ziekte, niet werkloosheid, dus hij kan er niks aan doen) die in de ik-vorm een prachtig feuilleton schreef over het oplichten van de sociale dienst, zijn angst voor HIV, herinneringen aan zijn vroege jeugd. En dergelijke. Wat precies autobiografisch was en wat niet weten we niet en hoeven we ook niet te weten. Hij werd op een gegeven moment boos omdat hij als uitkeringstrekker werd aangesproken door De Schrijvende Rechter en mijzelve. Die boosheid is nog niet over. We kijken wel. Maar ook hij is absoluut geen minkukel.

    Misschien is de enige minkukel in dit verhaal wel … de Heer Rozenwater. Een intrigant is het zeker, hij gaat in zijn gegraaf in de psychologie van iemand die hij niet kent oneindig veel verder en is daardoor pijnlijker (pijnlijk fout ook vaak) dan zijn maat in het kwaad De Schrijvende Rechter, die ook sneert, maar toch meer met de tong in de wang. DSR speelt een online rol. Heer Rozenwater lijkt me behoorlijk zichzelf. Mag en kan. Maar man man man, het is wel vermoeiend hoor. Blij dat ik een heel eind bij hem uit de buurt woon.

    Like

  16. En nog een ouwetje, eentje waarvan gezegd wordt dat het een inspiratie voor/een vroege vorm van hip-hop is; ik waarschuw maar even. 🙂

    Like

  17. Zowel bij APD en HR is het wat DSR dit en DSR dat. Hou je maar liever bij je eigen zonden, hoort men dan wel eens zeggen. -zucht-

    APD heeft gelijk – HR is behoorlijk zichzelf online. APD ook. Dat is in deze rol geen pluspunt.

    Liked by 1 persoon

  18. En zo komt er dan langzamerhand een eind aan de feestelijke week waarin DSR’s naam bovenaan de thread en daarmee bovenaan iedere reactie prijkte! Dat het de lezers tot heil heeft gestrekt!

    Liked by 1 persoon

  19. Ja, dat was wel apart. Maar het was je zeker gegund. Morgenochtend zo tegen het middaguur is het uit met de pret en worden het lange, blonde haren. Veel muziek ook met een beetje een griezelig einde.

    Liked by 1 persoon

  20. Klare taal,
    AHA, morgen weer een nieuwe visie, een nieuw geluid, ik ben benieuwd met wiens of wier lange blonde haren wij hier geconfronteerd gaan worden.

    Ik vind dat zowel DSR als Indra hier hun gekibbel, polemieken is een te groot woord, moeten kunnen voort zetten. Dat houdt de vaart erin.
    Maar goed ik heb hier niet veel te vertellen en houd me dus gedeisd en verheug me ook weer op de nieuwe kabeljauwse twisten tussen de twee enigszins blazende blogbazen, het moet wel leuk blijven natuurlijk.

    Like

  21. Tja, ik krijg de neiging om de computer het raam uit te gooien, maar ik houd me in. Wat is er nu zo moeilijk aan om dit te begrijpen? Ik moet intussen wel drieduizend keer gezegd hebben dat iedereen welkom is om hier te reageren. Op de een of andere manier komt het niet over, of word ik niet geloofd. Echt om doodmoe van te worden.

    “Indra, Keessie, Riverside Blues, Henk, Maduro, TimmerArk, mis ik niet. Reageren ze weer? Dan zijn ze welkom. Reageren ze niet? Dan is het ook goed.” Hoeveel duidelijker kan dit worden gezegd?

    Like

  22. Als het kokosmatje met ‘welkom’ erop dan zo duidelijk bij de deur prijk, moet het je toch te denken geven dat zoveel verschillende mensen uit alle geledingen van de samenleving het hier uiteindelijk toch niet naar hun zin hebben, waarbij men veelal de bejegening door de blogbaas als hoofdreden opvoert.

    Like

  23. Blogbaas, gewoon doorgaan voor mensen die het leuk vinden en laat je niet demoraliseren door vijandelijke troepen die een fnuikende werking op je mooie
    blog willen realiseren.

    Liked by 1 persoon

  24. DSR, ik verwijs naar het wijze commentaar van Klare taal en wens je welterusten en morgen gezond weer op. En probeer deze week eens “positief” en niet “destructief”. Gewoon voor de gein, kijken of dat bevalt.

    Like

  25. Pardon? Niks geen destructiviteit van DSR’s kant. Medeleven, goede raad… ik jaag de mensen niet weg, beste man.

    Like

  26. APD heeft gelijk – HR is behoorlijk zichzelf online. APD ook.
    DSR vind ik online ook behoorlijk zichzelf, meer dan zelfs.

    Keessie is geen minkukel etc.
    Als de vos de passie preekt boer pas op je kippen. Bas kan nu wel de loftrompet laten schallen of Keessie, Riverside Blues en Timmerark (Maduro en Henk noemt hij wijselijk niet), feit blijft dat hij ze in het verleden zeer negatief heeft beschreven. Een blogbaas die expliciet vermeldt je niet te missen zou ik mijden. Zo ga je niet met je gasten om.

    Benieuwd overigens of ik eindelijk weer eens in de intro wordt vermeld. Zo niet dan weten we dat we met een heuse boycot te maken hebben.

    Like

  27. Pas d’r maar mee op. Het moderatiewapen keert zich niet zelden tegen de gebruiker.
    Stel het huisartsenbezoek maar liever uit. Als vreemdeling zul je nog flink moeten dokken!
    Alvast een prettig avondmaal toegewenst in de aardappeltent.

    Liked by 1 persoon

  28. …niet de hele tijd reageren onder het eten hoor! Daar is zo’n peerje of aardappeltje veel te lekker voor en voor he tafelgenoten, indien aanwezig, is het ook wel net zo gezellig (of juist niet, in welk geval je beter hier je dingetje kunt doen).

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s