Pril geluk duurt niet lang (202)

Terugkijken en vooruitlopen op ikjes en actuele zaken

„Je hebt één vader. Die zet je op marktplaats. Hoeveel heb je er dan over?” Zo bracht het 10-jarige dochtertje van Gabor Oolthuis haar 5-jarige broertje de grondbeginselen van het rekenen bij. Leuk toch? Het was me er weer eentje, dat ikje. De lezersanekdotes zijn dagelijks te vinden op de achterpagina van de NRC en ergens onderaan op de bijbehorende website.

En het einde is nog lang niet in zicht. Die 500 die maken we vol, wat ik jullie brom.

In deze rubriek laten we er zoals gebruikelijk een paar passeren, we kijken wat we ervan vonden, en we nemen en passant wat andere actualiteiten mee. Voor u bijeenbedacht en -geschreven door het Bas van Vuren Schrijverscollectief. De noms de plûme van onze echtbestaande lezers en lezeressen staan hierboven, hieronder en hiernaast. Man, wat een geluk. Al 202 afleveringen lang. En het einde is nog lang niet in zicht. Die 500 die maken we vol, wat ik jullie brom.

Bertie had het niet zo op Marktplaats. “Ik stootte kopers af, hield altijd evenveel over en kreeg er ergernis over zeurders gratis bij.”

Kleinzoon Cas van Hans Scheffer had het dan weer niet zo op geschiedenis. Hij somt een reeks bezwaren op, maar ziet ook een lichtpuntje: „Ik ben wel blij dat ik niet in 2030 geboren ben, dan was het allemaal nog veel meer geweest.”

Ad Hok herinnerde zich dat bij hem op de middelbare school de geschiedenis stopte bij de Tweede Wereldoorlog. Bij mij ook trouwens. Ik heb me jaren afgevraagd wat we nou toch precies in Indonesië hadden gedaan. Kregen we op school niet te horen.

180709johan

De geschiedenisleraar van Mopperkont was “volkomen uitgeblust” en er sloeg dus geen vonk over. Pas op latere leeftijd ging hij zich voor geschiedenis interesseren en werd een fan van Johan de Witt. Ja, dat kun je zo hebben. Zoals we weten kwam de man niet prettig aan zijn einde, maar figureert nu wel in het mooie boek “Musch” van Jean-Marc van Tol, de tekenaar van Fokke & Sukke, die dus nog meer kan dan piemeltjes tekenen.

180716boekMusch

Ja, dat heb je weleens, dat mensen je in een hokje willen stoppen. Je bent striptekenaar, dus kun je geen serieuze boeken schrijven. Je bent politicus dus mag je geen kinderboeken schrijven. Alsof je geen deftig en lekker belangrijk beroep kunt hebben zonder in de avonduren en in het weekend een literair blog te onderhouden.

Een prachtige karakterschets van de geschiedenisleraar van Pawi ging als volgt:

“Geschiedenis werd bij ons gegeven door een wat oudere dame, met een geamputeerde linker onderarm. Nooit heeft ze verteld hoe dat zo kwam. We dachten dat het met de oorlog te maken moest hebben. Ze was altijd goed gekleed (wij zaten in ons kostschool-uniform), het stompje bedekt met een knoop van een zuiver zijden, zuiver wollen, zuiver linnen bloesje. Ze rookte uit een sigarettenpijpje, blies de rook bevallig uit haar met lipstick gekleurde mond. Altijd naar boven, niet over de leerlingen. Wat ze onderwees? O Ja, geschiedenis. Niets van onthouden.”

180716mummie
Geschiedenisleraar van Bertie

Die van Klare taal in de laatste twee klassen van het gym was “een zeurpiet die veel in zijn neus peuterde en dan het resultaat aan zijn sokken afveegde.” En die van Bertie had een naar men zegt treffende bijnaam: “Mummie”.

Een oude bekende kwam na een lange afwezigheid weer eens aanwippen: Timmerark werd met vreugde weer op het oude nest begroet. Hij heeft sinds kort een dashboard van een nieuw blog en daarvandaan reageert hij. Keispannend! Pawi meldde dat ze de dag ervoor zeilbootjes had zien dobberen, ooit voor Arkies andere blog gefotografeerd. “Toen lagen ze in de ochtendmist, nu in de stralende middagzon. Leuk weer wat van je te lezen.” Timmerark knikte wellicht instemmend, maar reageerde niet. Dat heb je met zo’n dashboard.

100e reactielepeltje
Onderweg.

Jokezelf, die helegaar niet zo vaak opduikt, scoorde ineens wel de 100e reactie. Zou ze het erom doen? Het lepeltje is in ieder geval al onderweg, aangetekend en per expres, want met zwaarvergulde dingen moet je voorzichtig zijn.

Er was ook nog een ikje – opgetekend uit het echte leven door Lotte Aukema – dat over ene Karel ging, die een schuine bak vertelde. Zo geweldig was die mop niet. “Karel kan beter gaan schaken met de intellectuelen”, merkte Lummel droog op en de gemiddelde leeftijd van de schrijvers (m/v/t) op dit blog doet mij zomaar eens vermoeden dat iedereen dit prachtige liedje nog kan meezingen. Ik wel in ieder geval.

Mopperkont meldde zich, zoals het hoort, keurig af. Hij vertrekt binnenkort weer naar Chinon in Frankrijk en gaat daar met koor en orkest drie uitvoeringen geven. Hoofdwerk dit jaar is het Te Deum van Arvo Part. Nou, dat moet je maar durven! Zingze, Moppertje!

“Het is beter samen te drinken dan oorlog te voeren.”

Nu ik het toch over het buitenland heb: Timmerark was ooit in Rusland en had het daar best naar zijn zin. Een groep Russen zette het met hem op een drinken, ze schonken zelfgemaakte wijn uit een jerrycan. Een van hen schreef op Timmerarks gipsarm: “Het is beter samen te drinken dan oorlog te voeren.”

180716badpyrmontEn Klare Sprache gaat deze week naar “diverse streken” in Duitsland, van Bad Pyrmont naar het oosten, helemaal naar Thuringen,  en dan weer terug via een andere weg. We gaan de belevenissen horen. Of niet en dan is het ook goed. Wel lekker groen daar, en ze eten er Kartoffelsalat en hebben ’s ochtends lekkere harde broodjes.

Ik zelf verzon trouwens helemaal uit het niets een mooie spreuk voor een tegeltje: “Pril geluk duurt niet lang”. Geen idee hoe ik daarbij kwam, maar hij is best wel diep.

Het allermooiste ikje van het jaar en misschien wel van deze eeuw kwam van Jan Benneker. Hij liep de drogist binnen en overhandigt bij de kassa zijn vertrouwde, alleshelende flesje Betadine. Een vriendelijke jongeman vraagt: „Wilt u advies voor het gebruik van deze neusdruppels, mijnheer?” Jan: „Nee dank u.”

180716betadine
Creative Commons, Afiq Nor

Prachtig toch? Ok, je moet het hele ding lezen, zie de link naar het vorige intro ergens omhoog of omlaag. Oh hier dus. Daar bedoel ik. Het werd geplaatst op 13 juli, dus eigenlijk nog maar best kort geleden.

De herschrijving van Ad Hok mocht er ook wezen en komt misschien wel op de tweede plaats van deze eeuw: “Attenooie! Loop ik laatst binnen bij de drogist voor wat Betadine, vraagt die gast aan de kassa: “Wilt u advies voor het gebruik van deze neusdruppels, mijnheer?” Zeg ik: “Nou, ik gebruik het alleen als ik last heb van druiloren”.

We sloten de week af met wat woordspelingen over een gevangene bij de oogarts. “Hij luisterde geboeid”, was afkomstig van de ikjesschrijver zelve, Eva de Zangeres. Waarom zo’n gevangene eigenlijk een oogonderzoek nodig heeft, dat wist Lummel: “Om te ontsnappen heeft hij een tunnelfietsie …”

Wil jij net als Lummel en de andere reageerders (m/v/t) kans maken om in het volgende intro voor te komen? Met iets leuks? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden uit het verre buitenland die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Of scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume als je dat wilt. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, het hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen week. Nou, jullie zien het wel. Ik was weer eens in Nederland. En wel ergens in het zuiden, daar waar de visarend, de zeearend en zelfs de slangenarend in een en hetzelfde weekend en op een en dezelfde plaats te zien waren. Best uniek. Ik heb ze niet gezien. Dit is de lucht waarnaar ik staarde.

Foto: “Lucht zonder arenden” © 2018 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

120 gedachten over “Pril geluk duurt niet lang (202)”

  1. Opera!, break me de bag niet open, is mijn favoriete tijdsverspilling. Drie of vier uren lang. Luisteren en kijken.
    De mooiste uitvinding is natuurlijk die van de Metropolitan NY. Live opgenomen en uitgezonden, interviews met de sterren van de avond, uitgezonden over de hele wereld, waaronder Den Haag Delft Amsterdam en nog zo wat steden.

    Like

  2. Verzetje

    Mijn vrouw heeft zonder enig bewustzijn van een begane verkeersfout een ‘strafbeschikking’ ontvangen van het Openbaar Ministerie. Er wordt haar een strafbaar feit ten laste gelegd, dat haar trots op meer dan vijftig jaar zonder bekeuring en schadevrij rijden volledig teniet doet. Haar en ook mijn verontwaardiging over deze beschuldiging en de uitzonderlijk hoge boete, is zó groot, dat wij besluiten het bijgesloten, en door haar ingevulde ‘verzetsformulier’, in persoon te gaan afleveren bij het arrondissementsparket. Bij binnenkomst toont mijn vrouw haar formulier aan een dienstdoende ambtenares die ons ontvangt. Haar onderkoelde en kennelijk rituele reactie is: „Aha, jullie komen voor een verzetje…….”

    André Rosendaal

    Like

  3. Mijn vrouw heeft zonder enig bewustzijn van een begane verkeersfout een ‘strafbeschikking’ ontvangen van het Openbaar Ministerie. Er wordt haar een strafbaar feit ten laste gelegd, dat haar trots op meer dan vijftig jaar zonder bekeuring en schadevrij rijden volledig teniet doet. Haar en ook mijn verontwaardiging over deze beschuldiging en de uitzonderlijk hoge boete, is zó groot, dat wij besluiten het bijgesloten, en door haar ingevulde ‘verzetsformulier’, in persoon te gaan afleveren bij het arrondissementsparket. Bij binnenkomst toont mijn vrouw haar formulier aan een dienstdoende ambtenares die ons ontvangt. Haar spontane, enthousiaste reactie is: „Dolletjes, en daar gaan jullie zeker een ikje over schrijven?!”

    Liked by 2 people

  4. Mevrouw heeft stomdronken achter het stuur gezeten en kan zich het niet meer herinneren. Na het bezoek aan het arrondissementsparket hebben we woedend weer een fles opengetrokken en een ikje geschreven.

    Liked by 1 persoon

  5. Sterren

    Voor me in de rij bij de kassa staat een jongen met twee sterren op zijn arm getatoeëerd. „Welke betekenis hebben ze?”, vraagt de caissière geïnteresseerd. De jongen, lachend: „Jong en Naïef”.

    Anouk Stijnen

    Liked by 1 persoon

  6. Grappig. Maar eeuwig zonde, die tattoos.

    PS Morgen ben ik verhinderd om het ikje te plaatsen. Er is vast wel iemand die dat van me kan overnemen.

    Liked by 1 persoon

  7. En omdat het kan en de mooie dingen in het leven komen als je het niet verwacht … heden het achtste deel van Ilonas Kei Interessante China Reisverhaal. Het gaat over een terracottalegertje dat dan weer net kleiner is dan je had gedacht net Manneke Pis en de Zeemeermin in Kopenhagen.

    Het gaat ook over een boer op een stoel. En er is een prachtige tekening ontdekt, tekenaar onbekend. Wie weet wie het is?

    Het is allemaal alhier te lezen. Heerlijk in deze vakantietijd. Het houdt je koel. Echt.

    Liked by 1 persoon

  8. Parkeren

    Dinsdags is het markt op de Blaak en daarom erg druk in de parkeergarage onder de Markthal. Gelukkig zie ik nog een groen lampje en rijd daarnaartoe. Op de lege plek tref ik drie dames met een Brabantse tongval. Ze zijn in paniek want hun auto is gestolen. Ik vraag wat voor een auto het is en of hij echt op deze plaats stond. Het was een rode auto en ze hadden hem op de enige plek met een groen lampje gezet om hem na een dagje Rotterdam gemakkelijk terug te vinden.

    Herman Maas

    Liked by 1 persoon

  9. Goed idee om onder een andersgekleurd lampje te gaan staan. Ik wilde dat overnemen. Kom ik in een garage met alleen maar groene lampjes. Een rood lampje. Daar ga ik staan dacht ik. Maar iemand was me voor geweest.

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.