Het enigma Tolstoïevski: een boek dat je niet hoeft te lezen

1. France Inter is een kletsradio

France_Interheader

Het is een paar weken geleden dat ik voor het eerst over het boek “Het enigma Tolstoïevski” hoorde spreken. Het was in de auto van mijn woonplaats naar Parijs. Omdat ik tegenwoordig wat verder van de stad vandaan woon zit ik iets vaker in de auto en de trein en ik heb dus tijd om naar de radio te luisteren.

France Inter is een kletsradio. Er worden ongeveer drie platen per dag gedraaid en voor de rest wordt er gepraat. Over van alles en nog wat.

Kletsradio

*) Luister hier live wat de schrijver bedoelt (red.)

Ik luisterde naar een interview met de schrijver/criticus/psychiater Pierre Bayard. Het was een prettig en grappig interview.

De schrijver linkte alles en iedereen aan elkaar. Leuk. Maar waarom?

Het ging over Tolstoïevski. Ik geef toe dat ik het niet meteen hoorde. Pas toen ik hoorde dat “De broers Karamazov” en “Oorlog en Vrede” van één en dezelfde schrijver kwamen begreep ik het.

Dit gaat leuk worden, dacht ik. De schrijver linkte alles en iedereen aan elkaar. Leuk. Maar waarom? Een gebbetje of iets serieus? Hoewel hij grappig was leek hij zich zelf uiterst serieus te nemen. Dat doen wel meer mensen en daar kan ik onderhand best wel tegen. Niet.

Lees verder Het enigma Tolstoïevski: een boek dat je niet hoeft te lezen

Advertenties

Ze bestaan dus toch: poepchinezen (7)

“Dag China”, 19-delig reisverhaal, geschreven door Ilona

1. Chinezen zijn erg schoon op zichzelf

Beijing, 1 april 2011

Na een vliegreis naar het verre oosten heb je een nachtje geskipt. Gelukkig staan in Beijing Airport de taxichauffeurs in elk geval meteen voor de toeristen klaar. We stappen in, na de koffers in de kofferbak te hebben gestouwd. Andere taxi’s staan te dringen en mijn man, aan de achterkant van de taxi, zegt:  ‘Ga maar gewoon voorin zitten.”

‘Niet op reageren Lena, je doet gewoon of je neus bloedt’

Eenmaal op weg zet de chauffeur de meter aan: 10 yuan (1 yuan = 11 eurocent).  Na tien minuten pakt hij een aftands mobieltje en tikt in: 200. Hij wijst met z’n vinger op de meter met een afkeurend hoofdschudden.  ‘Niet op reageren Lena, je doet gewoon of je neus bloedt’,  klinkt het vanaf de achterbank. De chauffeur praat en praat en Joost mag weten waar dat over gaat.

Ik kijk zo onnozel als maar kan, hetgeen me niet moeilijk valt op dit moment. Dan tikt-ie 180 in. ‘Hou de meter in de gaten en niet reageren’, hoor ik. Ik staar de taxichauffeur wat aan en voel me ongemakkelijk. Wacht maar tot we bij het hotel zijn, denk ik, we kunnen toch niks anders doen dan de rit uitzitten. Lees verder Ze bestaan dus toch: poepchinezen (7)

Dubbel

Ik woon al jaren in Frankrijk. Toch stond ik voor een raadsel toen mijn negenjarige dochter opgetogen thuis kwam van de manege met de mededeling: „Papa, volgende week mag ik op double poney!”

Op de rand van haar bed werd het vraagstuk de volgende avonden niet opgelost. Twee pony’s boven op elkaar? Of liepen ze net als in het circus naast elkaar, met mijn dochtertje er wijdbeens boven op? Lees verder Dubbel

Hondurezen zijn niet voor een gat gevangen (4)

Wat nog niet iedereen weet over Roatan bij Honduras

Mijn dochter is zo’n tien jaar geleden naar het eilandje Utila vertrokken om daar een opleiding tot duikinstructeur te volgen. Zij heeft daarna op het grotere Roatan werk gevonden bij een van de vele duikscholen (hier dive shops genoemd) Het eiland Roatan is omringd door koraalrif en trekt het hele jaar duiktoeristen aan, voornamelijk uit Noord- en Midden-Amerika en Europa.

Vlieg ook eens naar Roatan. Boek hier: http://www.honduras.com/airports-airlines-flights/

Roatan, het grootste van de Bay Islands, die samen met Belize het vroegere British Honduras vormden, ligt ca 40 km uit de noordkust van Honduras en is goed bereikbaar door de lucht en over water.

De meeste toeristen komen met het vliegtuig of per cruiseship, maar die laatsten blijven slechts enkele uren. De locals en de backpackers nemen de goedkope snelle ferry (1.5 uur) vanuit La Ceiba op het vaste land. Lees verder Hondurezen zijn niet voor een gat gevangen (4)

Nieuws uit Nederland

Ik woon al meer dan tien jaar in het buitenland. Contact met familie en vrienden is verwaterd en heeft zich gaandeweg beperkt tot de enkeling die met Facebook, Whatsapp en email overweg kan.

Vanochtend lag er een handgeschreven enveloppe in de bus. Kerstkaart. Ik zie dat hij van een tante afkomstig is. Ik rits hem gauw open. Wat leuk, hoe zou het met haar gaan? Ze moet al over de tachtig zijn. Lees verder Nieuws uit Nederland

Ontbijt

De zaterdagochtenden lopen bij ons al jaren uit de hand. De ruzies van de afgelopen week komen aan de ontbijttafel voorbij. We hebben dan alle tijd om elkaar de schuld te geven van alles wat er in ons leven verkeerd gaat. Vervolgens gaan we boodschappen doen alsof er niets aan de hand is.

Bij de groenteboer bestelt mijn vrouw een kilo druiven. De man loopt weg om het fruit te wegen. Zijn collega rekent af met een andere klant, draait zich om en kijkt ons vragend aan. Lees verder Ontbijt

Vliegtuig

In het vliegtuig naar New York kijk ik meewarig naar de opgewonden toeristen om me heen. Ik woon voor mijn werk in Amerika en vlieg zo’n beetje elke maand. Ik kan de procedure dus wel dromen.

De stewardess komt de immigratieformulieren uitdelen. Witte voor mensen met een visum en groene voor toeristen.

“Resident?”, vraagt ze telkens voordat ze het formulier overhandigt.

Ik zie haar naderen door het gangpad. Af en toe legt ze op haar hurken uit welk papiertje de mensen moeten invullen. Lees verder Vliegtuig

Roemenië, is dat niet het land van …

1. Roemenië, is dat niet het land van …?

Transsylvanië, bestaat dat echt of is het een land uit een horrorsprookje?

Vóór we de bruiloft in een orthodoxe kerk in de hoofdstad Boekarest mogen bijwonen, maken we een reis door Roemenië. We vragen ons van te voren af wat we al weten van dat land. Vage gedachten aan beren en wolven in de bergen, kastelen, Ceaușescu, Roma, het Byzantijnse geloof, de Italiaans aandoende taal. We aarzelen even of er nog steeds het Cyrillisch alfabet wordt gebruikt. En we kennen het verhaal over Graaf Dracula, de oude vampier in Transsylvanië. Geschreven in 1897 door Bram Stoker, en vele malen verfilmd. Transsylvanië, bestaat dat echt of is het een land uit een horrorsprookje? Lees verder Roemenië, is dat niet het land van …

Anders in Wonderland: dit zijn de Afvallers (2)

Overleeft de schifting niet. Er is teveel van dit soort.
Overleeft de schifting niet. Er is teveel van dit soort.

Het Anders in Wonderland Project gaat een nieuwe fase in. Na de long list – precies honderd plaatjes geoogst van zijn Facebook – is het commentaar- en schiftingsproces in volle gang door de master zelve, Anders Paulson.

In deze aflevering 2 doen wij verslag van de Afvallers. “Ben je doorgaans niet in de afvalbak geïnteresseerd, nu is ‘t eerder … och joh, heb je ‘t niet gehaald? Da’s niet leuk,” aldus meldde de vernieuwende en muzikale kunstenaar vanuit zijn stekje op de Filippijnen. Lees verder Anders in Wonderland: dit zijn de Afvallers (2)