Met deze email kreeg ik mijn vriendin terug

“Lief, luister alsjeblieft naar deze YouTube. Dit is mijn verhaal aan je.

Ik ga 19 augustus naar zijn concert, heb twee mooie kaarten, al lang geleden gekocht. Ik zal dat tweede kaartje zolang mogelijk vrijhouden, als je meewilt, dan graag. Een SMS en ik stuur je een vliegticket van Amsterdam. Zo niet, dan maak ik er natuurlijk een nieuwe scharrel blij mee, of een collega of zelfs een ex.

En als hij dit nummer dan speelt, dan zal ik aan je denken. En dan zal niemand in dat overvolle stadion weten waarom er ineens een volwassen man in het publiek keihard gaat huilen. Het orkest zal stoppen. Leonard zal me op het podium vragen. En dan zal ik uitleggen dat mijn meisje in Holland woont, en dan zeg ik in de microfoon: “Kim, I love you.”

Continue reading “Met deze email kreeg ik mijn vriendin terug”

Advertenties

Blijf toch maar dicht bij ’t water

Laat mij treuren uren, dagen, eeuwen,
alle levens die nog komen gaan
laat de druppels van mijn tranen
stromen in de wijde oceaan.

Laat mijn leed bij vissen, krabben, wieren,
dalen in de diepte waar de stilte is
daar waar alleen de monsters leven
al het licht verdwenen is.

Waarom langer rouwen om de leegte
om gevoelens die niet meer bestaan
Daar waar geen sterveling kan kijken
daarheen wil ik eeuwig gaan.

Ik zal mij als een oester sluiten
weg van jou, je lach, de pijn
de herinneringen sluit ik buiten
ik zal alleen nog zijn.

Zwevend blubbend schemerschimmend
bellen lucht is wat je ziet
aan de oppervlak lijkt dat op leven
maar weet mijn lief ik ben dat niet.

Dan zal ik naar mijn oorsprong varen
in wolken nevel slierten wit en zacht
omhuld door fluwelen lichte stromen
word ik naar mijn bron gebracht

Dromen, wensen, gaan weer bruisen,
storten zich in de rivier omlaag
lief, blijf toch maar dicht bij ‘t water
da’s eigenlijk alles wat ik vraag.

Geinspireerd door Manuela Fernandez Santamaria (tekst) en Liang JunWu (beeld) voor het eerst gezien en gelezen op het kwaliteitsblog van de Heer Rozenwater.roberto liang1

Toedeloe

De mazzel allemaal de groeten tot ziens en we zien mekaar vast wel weer en zo niet dan is het ook goed zo gaan die dingen het was leuk meestal tenminste en het einde was eigenaardig een krant onwaardig maar daar zijn we na een maand of zes zeven overheen zodat het goede in de herinnering blijft en dat was het dan dag vogels dag bloemen dag kinderen toen kwam de olifant met de grote snuit en die blies het hele blogje uit blup wie mij wil blijven lezen of ontmoeten kan op apiedapie.wordpress.comterecht daar is het inmiddels ook leuk en een drukte van belang maar ik had al gezegd dag vogels en zo en de olifant was er al en het hele blogje was uit blup PUNT

Afscheidsblog op het VK.blog, voorheen aan te treffen hier.

En toch was het een mooi gezicht zo’n tagwolkje

actualiteit actualiteiten actualities actualité afscheid apiedapie de tantes democratie dresden duitsland eerste kamer egypte film foto fotografie friesland geert wilders groen links groningen humor israel kinderen kunst leven en muziek libië liefde literatuur mubarak muziek nederland oba onderwijs politiek portret pvv rotterdam stripman utrecht verkiezingen vk blog vk-blog vkblog volkskrant

Ik heb die “tagcloud” of dat “trefwoordenwolkje” altijd een fascinerend gezicht gevonden. Het betekent helemaal niets. Het zegt absoluut niets. Maar ik vond het altijd mooi om naar te kijken. Die tagjes die groter worden, krimpen, wegvallen en weer opkomen …

Dit printscreen heb ik zojuist gemaakt. Ik heb mijn “apiedapie” de afgelopen twee maanden zien wegsmelten, en dit zou weleens de allerlaatste keer kunnen zijn, vandaag, dat hij er nog opstaat.

Ik zie “actualiteit: afscheid apiedapie”. Toeval? Tuurlijk. Maar zo is het, daar op dat vkblog tenminste.

See you at https://apiedapie.wordpress.com