Ikkan mede meligheid voorstellen (185)

Vooruitlopen en terugblikken op ikjes en actualiteit

“Ekenemie”, zo spel je “economie” volgens de 5-jarige kleindochter van Hans van Otterloo. De trotse opa kwam er mee in de krant via het fenomeen “ikje” van de NRC. Ikjes zijn korte lezersanekdotes op de achterpagina en onderaan de website. Ooit was dit een spectaculaire vernieuwende vondst om de lezer met de krant te laten praten. Nu is het al een tijdje een tikkie aan het drooglopen. Maar wij houden er hier van en zullen er niet gauw genoeg van krijgen. Die kleindochter heet trouwens Ronja, hopla, staat ze nóg een keer op het internet.

Als je het moderne Nederlands hoort, dan voel je je een vreemde in eigen land

Een naar Frankrijk (het “Buitenbos”) uitgeweken lezer van dit blog, Lummel, meldde dat hij zich in Nederland “een hoedje schrikt” als hij zijn voormalige landgenoten hoort praten. Ja, dat krijg je na 28 jaar. In je gedachten is het allemaal nog net zoals toen, maar als je dan in de winkel en op de televisie het moderne Nederlands hoort, dan voel je je een vreemde in eigen land.

Lees verder Ikkan mede meligheid voorstellen (185)

Advertenties

En web paard weken daarna binnenland (47)

minnie eliasNeem nou zo’n ikje van Minnie Elias over de AOW. Dat betekent “Altijd OnderWeg“. Hahaha, kietel eens onder mijn arm, zei mijn vader vroeger. Ikjes waren ooit als anekdotes bedoeld, meegemaakt en puntig opgeschreven door lezers van de NRC.  Het ikjesgebeuren was toendertijd een novum, vanwege (a) de interactiviteit van krant en lezer (niet slechts de journalist schrijft en de lezer leest, maar ook eens omgedraaid, nu normaal) en (b) de kortheid (men dacht destijds dat een column kort was, nou, dat waren streekromans vergeleken met het ikje).

Lees verder En web paard weken daarna binnenland (47)