Ik ben een dik mannetje (171)

Vooruitblikken en teruglopen op ikjes en actualiteit

Het hoogtepunt van de vorige week, laat ik er maar meteen mee van start gaan, was de jaarlijkse reageerdersbarbecue, ditmaal gehouden in Utrecht of all places. Deze lokatie, uitgekozen door Heer Rozenwater, weerhield naar schatting een fiks aantal reageerders om mee te doen. “Utrecht? De man is mesjokke. Ik lees er dan wel over in het intro of wellicht in een eigen draad.” zei Mark (aka TimmerArk) er bijvoorbeeld van. En dat klopt.

Maar ook bij Kraantje Lek aan het Overveense duin of op de Pier in Scheveningen hadden we deze reageerder waarschijnlijk niet mogen begroeten. “Iedereen kent elkaar al behalve ik” zei het arme ikje immers, “en ik ben momenteel maatschappelijk het minst geslaagd van jullie, en ten aanzien van mijzelf. Ik ben een dik mannetje dat nog nauwelijks iets aanpast behalve mijn crematoriumpak, welk misschien toepasselijk is.”

Verder lezen Ik ben een dik mannetje (171)

Advertenties

Een geschreven bitterbal (170)

Vooruitblikken en teruglopen op ikjes en actualiteit

De reden dat ikjes zo populair zijn onder expats is “de band met ons lieve vaderlandje.” Een ikje is “een geschreven bitterbal of stroopwafel als het ware.” Dat schreef vorige week op een belendend blog de beroemde DSR, ofwel De Schrijvende Rechter, al sinds jaar en dag de belangrijkste ikjesbeoordelaar van het land. Hij is er een tijdje tussenuit geweest, maar is de afgelopen weken aan een ijzersterke comeback bezig. Zie voor een overzicht van zijn vroegere werk dit verzamelblog.  

Het is een keischerpe constatering. De ikjes lijken in Nederland zelve weinig opzien meer te baren. Je ziet ze niet bij Jinek voorbijkomen. Die praat liever met Geert Wilders over zijn poezen. En je ziet ze vrijwel nooit figureren op Twitter. Als ze al worden getweet door een enkele overgebleven ikjesfan, dan leidt het niet tot discussie en al helemaal niet tot #ophef. Saai.

Verder lezen Een geschreven bitterbal (170)

Oma is een baksteen (169)

Vooruitblikken en teruglopen op ikjes en actualiteit

Een jochie van drie, Kick geheten, geeft op Schiphol een knuffel aan de beveiliger die door de knieën gaat om hem te laten zien hoe hij met zijn armen wijd moet gaan staan. Dat was in het nieuws, in de ikjesrubriek van de NRC vorige week. Lief opgeschreven door iemand die het zag gebeuren: Jonas van ’t Hek.

Volgens de schrijvende DSR, die zijn eindoordelen tegenwoordig elders, op een margeblog, schrijft, was het derdepersoonsvertelperspectief “krampachtig”, omdat hij toch sterk de indruk had dat “de inzender zelve de vader van het lieve kereltje is”. Had ik ook ja, maar krampachtig vond ik het dan weer niet, gek kereltje dat ik me d’r eentje van jullie allemaal ben.

100e reactielepeltje
Geen knuffel deze week maar het vertrouwde lepeltje. Voor de 100e reactie!

We hadden maar een stuk of zestig, zeventig reacties vorige week. Da’s niet veel. Of mijn mededeling dat de honderdste reactie geen lepeltje maar een knuffel van de blogbaas of reageerder naar keuze zou krijgen hiervoor verantwoordelijk is, zullen we nooit weten. Of worden de reageerders ouder en vadsiger? Rob Alberts meldde in ieder geval dat hij met zijn BMI van boven de 28 en een buikomvang van meer dan 125 steeds meer moeite heeft met het reageren op het blog. En Bertie blijkt zonder iets tegen ons te zeggen een gebroken arm te hebben gehad! Nu gespalkt. Lees en huiver alhier, op haar eigen lezenswaardige blog. Enfin, deze week geen geknuffel dus, maar weer gewoon het vergulde lepeltje.

Verder lezen Oma is een baksteen (169)

Het kan elke week de laatste zijn (119)

Geen peil
Geen peil nee

Het referendum overschaduwde vorige week alles: het nakende jubileum van de wekelijkse weekoverzichten, de ikjes, de doodsstrijd van de Kunstrubriek, de werderopstanding van de Grafschriften, en al het andere dat het toeven hier zo de moeite waard maakt.  Verder lezen Het kan elke week de laatste zijn (119)

Geweldig. Jij wilt weten wat er echt speelt (96)

Olive Oyl, cartoon character created by E. C. Segar in 1919
Olive Oyl, cartoon character created by E. C. Segar in 1919

Een oma met kleinzoon in buggy in de supermarkt. “Zeg maar: twee Marlboro Lights met menthol’ zegt ze met krakerige stem tegen het knulletje, althans volgens Gerbert Poppenk, die dit als “ikje” naar de NRC stuurde. En het werd nog geplaatst ook! Onze sterreageerster pawi vond er dit van: “Die krakerige stem komt van de menthol, of uit de duim van Gerbert. Als duimen konden praten… ” en ze plaatste er nevenstaand plaatje bij,  want “soepeler dan Olive is er geen (…) Zich buigen over de balie om een knulletje in een wandelwagentje het woord te geven, zoiets kan alleen zij.”

Verder lezen Geweldig. Jij wilt weten wat er echt speelt (96)

Nauwelijks tijd voor tv en internet (94)

94timmerarkheader
Header van Timmerarks blog op wordpress, althans vannacht om 1 uur.

Het is treurig gesteld met deze wereld. “Daar heb je de heel slechte mensen, die aanslagen plegen en boze tweets twitteren (…) en de goede, lieve mensen die rechts voorrang geven. En dan de mensheid in beweging. Je kunt je nu voorstellen hoe het Romeinse Rijk ingestort is,” schreef Timmerark (TA) vorige week. En hopla, in een moeite door wiste hij zo’n beetje alle verhalen van zijn blog, het “leuke huisje” waarmee Indra in de nachtelijke uren de verveling verdreef, en waar zelfs Lummel zo af en toe kwam kijken. Aan schrappen van verhalen heeft blogbaas dezes een bloedhekel, zoals bekend, en dat geldt ook voor het door auteurs verbranden van hun eigen werk. Waarom deed ons Timmertje het dit keer? Verder lezen Nauwelijks tijd voor tv en internet (94)

Dit is een automatisch gegenereerd noodintro (93)

dodemansknopEr is nog geen reden tot paniek. Het automatisch gepubliceerde noodintro verschijnt op maandag 13:00 indien blogbeheerder A. Dapie om wat voor reden dan ook zijn gebruikelijke weekoverzicht niet heeft kunnen plaatsen en het publiceren van het automatische noodintro (deze dus) niet handmatig heeft kunnen verhinderen.

Redenen kunnen zijn computeruitval, dagenlange buitenlandse reis in vliegtuigen zonder internet,  ongesteldheid of onwelzijn, ongeluk met liggend-vervoergevolgen, grote emotionele problemen, zoals luduvuduh en dito pogingen om liefje weer terug te halen. En meer van dat soort dingen. Verder lezen Dit is een automatisch gegenereerd noodintro (93)

Kwam er vannacht maar eens niemand friemelen (92)

Kwam er vannacht maar weer eens niemand friemelen - DSR
Kwam er vannacht maar eens niemand friemelen – DSR

“Kannie wachten op het volgende referendum” had hierboven kunnen staan. Met (92) natuurlijk. Het is alweer het 92e weekoverzicht. En het referendum was hèt topic van vorige week.  Het was beneden alle peil, vond de een, het was het toppunt van democratie, vond de ander.

hiltermanTimmerarkG.B.J. Timmerark plaatste het meest doorwrochte betoog: “Zijn er geen zieke, bejaarde eigen mensen voor wie er opgekomen moet worden, middels constructies duidelijker dan deze poging om de haat, sorry, wantrouwen jegens Brussel, de EU te ventileren? (…) Dit referendum lijkt mij duidelijk opgezet om te falen, om achteraf te kunnen zeggen: zie je wel, er wordt niet naar ons geluisterd.” Verder lezen Kwam er vannacht maar eens niemand friemelen (92)

Kannie wachten op volgende maandag (90)

De Schrijvende Rechter (DSR)
De Schrijvende Rechter (DSR)

“DSR vroeg zich om 12h59 af “Heeft iemand wel eens geprobeerd zijn adem in te houden tijdens de Dodenherdenking?”Het antwoord komt vast volgende week.” Dat schreven wij exact een week geleden. Het antwoord is niet gekomen. Wel een hele hoop meer: ikjes, besprekingen van ikjes, reacties, kunst en kunstkopjes, een nieuwe aflevering van een seksverhaal – geschreven door een vrouw dus kei-opwindend – en een mededeling van het management.

Geniet er dus van. Zolang het nog kan.

Dat komt allemaal aan de orde in dit 90e weekoverzicht, waarmee wij de vorige week afsluiten en de nieuwe beginnen. En er komen er nog tien (schrijve: 10); bij de honderd houden we ermee op. Geniet er dus van. Zolang het nog kan. “Hè, kannie wachten op volgende maandag.” schreef ons beste paard van stal, Luvienna immers. En zo is het, en hier is het. Nog wel. Verder lezen Kannie wachten op volgende maandag (90)

Ik ga slapen, ik ben moe, sluit mijn beide oogjes toe (89)

“Ik ga slapen, ik ben moe, sluit mijn beide oogjes toe” – Luvienna

Ellende alom. Vluchtelingen, Joost Zwagerman, Felix Rottenberg, rolstoelen in het Rijksmuseum zonder kussentjes, groene knolamanieten die de kop opsteken, en een graf dat geruimd wordt door de gemeentelijke dienst Onderhoud Openbare Ruimte en Afvalverzameling. Het valt allemaal niet mee. Het meeste komt echter op de pootjes terecht, het een wat sneller dan het ander. Ga maar slapen, je bent moe en sluit rustig je beide oogjes toe. Dit kalmerende versje, dat ook blogbaas dezes in zijn kinderjaren ’s avonds voor het slapen gaan met zijn moeder zong, moge daartoe als begeleiding dienen. Verder lezen Ik ga slapen, ik ben moe, sluit mijn beide oogjes toe (89)