Er is er 1 jarig hoera hoera …

… dat kun je wel zien dat is zij …

Wacky Races, Hanna-Barbera Studios
Wacky Races, Hanna-Barbera Studios

Van harte Luvienna, uit volle borst!

Advertenties

Kannie wachten op volgende maandag (90)

De Schrijvende Rechter (DSR)
De Schrijvende Rechter (DSR)

“DSR vroeg zich om 12h59 af “Heeft iemand wel eens geprobeerd zijn adem in te houden tijdens de Dodenherdenking?”Het antwoord komt vast volgende week.” Dat schreven wij exact een week geleden. Het antwoord is niet gekomen. Wel een hele hoop meer: ikjes, besprekingen van ikjes, reacties, kunst en kunstkopjes, een nieuwe aflevering van een seksverhaal – geschreven door een vrouw dus kei-opwindend – en een mededeling van het management.

Geniet er dus van. Zolang het nog kan.

Dat komt allemaal aan de orde in dit 90e weekoverzicht, waarmee wij de vorige week afsluiten en de nieuwe beginnen. En er komen er nog tien (schrijve: 10); bij de honderd houden we ermee op. Geniet er dus van. Zolang het nog kan. “Hè, kannie wachten op volgende maandag.” schreef ons beste paard van stal, Luvienna immers. En zo is het, en hier is het. Nog wel. Verder lezen Kannie wachten op volgende maandag (90)

’s Avonds bij de opgewarmde pasta een biertje (8)

1. Pisvlek

Op Wieringen dachten ze nog steeds op een eiland te wonen, zelfs nadat het in 1924 aan de rest van Noord-Holland was vastgeplakt. Een slag apart, Enakskinderen die het leven hun wil opleggen, zo zagen de bewoners zichzelf het liefst. Buitenstaanders viel vooral de grote, geeluitgeslagen tanden op, nog verder uitstekend dan in de rest van de provincie.

Wieringen_wapen.svgIn 1918 had de komst van de gevluchte Duitse kroonprins Wilhelm de genenpool tijdelijk verrijkt, maar eenmaal afgesneden van de zee hernam het door inteelt ingezette verval van de dorpelingen onmiskenbaar zijn loop. De lange, slungelige armen stonden naar de netten en het zeilgetouw, maar waren ongeschikt voor de bollen, laat staan dat ze gedienstig konden zijn in een stoomfabriek. Wieringen was verzand geraakt in de nieuwe tijd. Verder lezen ’s Avonds bij de opgewarmde pasta een biertje (8)

Was het maar weer maandag 13.00 uur (81)

Photo: (c) A. Dapie, Feux des artifices, 2015
Photo: (c) A. Dapie, Feux des artifices, 2015

“Maandagmiddag klokslag 13.00 uur, het nieuwe intro van Apie: check. En dat in vakantietijd, wat een plichtsbetrachting, daar kunnen labbekakjes (…) een puntje aan zuigen. En wat een fraaie samenvatting wederom van de hoogtepunten van de afgelopen week. Hè, was het maar vast weer maandag 13.00 uur.” Dat zei onze trouwe reageerster en zelve ook schrijfster Luvienna. En wat een heerlijkheid. Het is immers weer maandag 13.00 uur. Haar liefste wens is dus vervuld. Ja, zo zijn we wel, hè, altijd in om mensen te pleasen, aldus het visboertje, ook wel blogbaas dezes genoemd. Verder lezen Was het maar weer maandag 13.00 uur (81)

Ikjes slaan als vieze vaatdoek in je gezicht (67)

ikjesdag
ikjesdag

De ikjes bestaan al lang. Vreemd genoeg zijn er nog maar heel zelden analyses aan gewijd door ter zake deskundigen. Vorige week was het dan zover. Miriam Wesselink – geliefd en gevierd autrice op dit blog, maar ook online schrijfdocente – publiceerde “De eindzin”, vol met goede tips en rijkelijk gelardeerd met voorbeelden uit de praktijk. Ikjes zijn volgens Wesselink “ZKV’s” (Zeer Korte Verhalen) en de eindzinnen zijn daarom nog belangrijker dan ze normaliter al zijn. Verder lezen Ikjes slaan als vieze vaatdoek in je gezicht (67)

Vlieg maakt duikeling in volgelopen gootsteen (65)

miriam-wesselink-singularity-boek-schrijven“Onderin een lege wijnfles zie ik een vlieg spartelen in een restantje vocht. Softie die ik ben, kan ik geen enkel levend wezen zien lijden, dus zin ik op een manier om het beest te helpen, of desnoods uit zijn lijden te verlossen. Ik besluit heel voorzichtig het plasje uit de fles te gieten in de hoop dat de vlieg meedrijft. Dat lukt. In het plasje, nu op het aanrecht, blijft hij op zijn rug met zijn pootjes in de lucht spartelen. Ik pak een stukje papier en hou dat tegen zijn pootjes aan. Hij krijgt er grip op en terwijl hij zich aan het papiertje vasthoudt, draai ik het om en leg het neer. Op het papiertje zit hij even stil, alsof hij moet nadenken wat hem nu weer is overkomen en doet dan een paar pasjes. Dat gaat goed. Maar dan probeert hij weg te vliegen en maakt vanwege zijn aan zijn lijf vastgeplakte vleugels een duikeling. Precies in de volgelopen gootsteen.”

Mooi ikje toch? Het is afkomstig van Miriam Wesselink, alhier beter bekend als Luvienna, zelfstandig informatieanalist, auteur van mannenverhalen, onderzoeker van nature en schrijver in transitie. Zie haar leerzame, fraai vormgegeven en qua taal en inhoud kraakheldere site Singularity. Dat de NRC-redaktie, die dit ikje in haar zaterdageditie plaatste er eigenstandig een slotzin aan toevoegde – “Langzaam zie ik hoe de vlieg tussen de afwas in de diepte verdwijnt” – was dus wel heel erg sneu. De betreffende internetjournalist (m/v) kan niet schrijven en weet niet wat manieren zijn. De zin is overbodig, en de zin is fout. Je ziet niet langzaam. Je ziet iets, en dat iets kan langzaam of snel gebeuren. Foei redaktie! Ga maar eens schrijven leren op Singularity. Verder lezen Vlieg maakt duikeling in volgelopen gootsteen (65)

En web paard weken daarna binnenland (47)

minnie eliasNeem nou zo’n ikje van Minnie Elias over de AOW. Dat betekent “Altijd OnderWeg“. Hahaha, kietel eens onder mijn arm, zei mijn vader vroeger. Ikjes waren ooit als anekdotes bedoeld, meegemaakt en puntig opgeschreven door lezers van de NRC.  Het ikjesgebeuren was toendertijd een novum, vanwege (a) de interactiviteit van krant en lezer (niet slechts de journalist schrijft en de lezer leest, maar ook eens omgedraaid, nu normaal) en (b) de kortheid (men dacht destijds dat een column kort was, nou, dat waren streekromans vergeleken met het ikje).

Verder lezen En web paard weken daarna binnenland (47)

De ikjes verdwijnen langzaam maar zeker uit de aandacht van het Apiesvolk (46)

apotheekHet zal je lot maar zijn. Je bent net wakker, staat met een recept van dokter Post in de apotheek te babbelen over je eigen risico. Je hebt een krant in de tas waarin op de achterpagina een oud mopje over genitaliën staat. Buiten wandelt een dementerend dametje voorbij die een wolf nadoet. Dan weet je: je bent weer in NRC Ikjesland. Vroeger een geliefde bestemming waar je terecht kon voor inspirerende conversaties, nu heerst er de stilte van een leegstaand industrieterrein en een woonwijk in verval.

Verder lezen De ikjes verdwijnen langzaam maar zeker uit de aandacht van het Apiesvolk (46)

Zijn legacysystemen de oorzaak van de nakende ondergang van ikjes? (44)

Ijsbeer in Wenen knagend aan pompoen ter ere van HalloweenLegacysystemen zijn oude informatiesystemen voor cruciale businessprocessen uit de begintijd van de digitalisering, waarvan alleen een inmiddels reeds lang gepensioneerde ex-systeembeheerder ongeveer weet hoe het zo’n beetje in elkaar zit. Nu blijft iedereen er maar vanaf, want niemand weet wat er gebeurt als je ergens aan een draadje trekt.

Verder lezen Zijn legacysystemen de oorzaak van de nakende ondergang van ikjes? (44)

Wie wie is hier

Dit zijn*) de hoofdpersonen op apiedapie.com volgens Letterzetter. Elke gelijkenis met bestaande personen zou zomaar eens kunnen.

Bron: hier.

Ad Hok

Ad HokEen man met een superieur gevoel voor humor. Zijn koppen zijn doorgaans zonder uitzondering zeven plus of meer. Maar je moet hem wel scherp houden. Bij hem moeten we wel oppassen dat hij niet naast zijn schoenen gaat lopen, dus heel af en toe wordt een kopje om zijn eigen bestwil niet gehonoreerd. Anderen zeggen dat de man de bescheidenheid zelve is en “van een kopje meer of minder echt niet wakker ligt”. 

Riverside Blues (RSB)

Riverside BluesEen wat oudere man die jeugdig wil blijven op de .Ph, waar dat ook maar mag zijn. Wordt soms overmand door de blues maar meestal door zijn lieftallige partner. Tikt zijn bijdragen op een oude Remington waarvan de letterarmpjes vaak vastlopen, scant vervolgens de doorelkaar liggende A4tjes, wat de soms niet te volgen teksten verklaart. Drinkt, rookt, snuift, spuit en speelt dan sax. Heeft heimelijk heimwee.

De Schrijvende Rechter (DSR)

DSRDaar kun je een boek over schrijven:
– Voorkaft
– 1 titelpagina ‘De Schrijvende Rechter’,
– 1 pagina met voorwoord door Heer Rozenwater
– 1 pagina ‘Hoofdstuk I – De Teloorgang en Verdriet ener Godvreezende Brusselsche Coiffeur’
– 1 blanco pagina bedrukt met ‘opzettelijk leeggelaten’
– Achterkaft
Leest wat er niet staat. Leest niet wat er staat. Befaamd en gevreesd ScherpRechter der ikjes.  Spoort uit principe alleen in het weekend.

Ilona

IlonaJe liefste tante, als je een tante had. Fladdert zo nu en dan voorbij als een postduif met bindingsangst. Geeft iedereen een goed gevoel, vooral als ze weggaat.

Update: blogbaas dezes plaatste ter compensatie een weergaloos eerbetoon aan Ilona, dat haar beter recht doet. Vindt hij dan althans, gek mannetje dat hij d’r me eentje is.

Mopperkont

mopperkontMisantropische zwartkijker. Is desondanks heimelijk verliefd op een Italiaanse ober. Gaat prat op kennis der buitenlandse talen. Verloochent nooit zijn gekozen nicknaam. Heeft geen duimpjes.

KlareTaal

Klare taalEen ouwelijk overkomend vrouwtje. Kan ook kouwelijk zijn. Waarschijnlijk voormalig bibliothecaresse in een klein stadje in het noorden van Frankrijk. Heeft ‘s nachts goede vrienden.Zegt welterusten met twee woorden. Zuigt duim.

Letterzetter

LetterzetterBabyboomer, dus ouwe zak. De enige, samen met Apiedapie, die zijn eigen gezicht laat zien. Haat discussie’s op blogs die nergens over gaan, doet daar ook niet aan mee. Kijkt wel graag naar de bebloede bijlen, doorgezaagde poten en gekneusde ego’s. Vindt de meeste ikjes vaak niksjes. Als het verzonnen deel van zo’n niksje de pan uitrijst bestijgt-ie z’n stokpaardje om het niksje neer te sabelen. Slaat graag op een duim.

Maduro

MaduroKlein manneke. Gekke uroloog, of inwoner van dorpje bij Den Haag. Meestal kort van stof. Drück die Daumen!

Kees de Jongen

Kees de JongenNooit volwassen geworden. Vindt zichzelf ook nooit voor vol aangezien. DSR-adept in ontkenningsfase. Maar eerlijk is eerlijk: Kees heeft een scherpe pen. Ligt meestal onder de klep van z’n lessenaar waarop hij hangt als hij er iedereen van langs geeft. Haat z’n vorige nickname.

Apiedapie

A. DapieAltijd is zijn glas halfvol. Zuip het eens een keertje leeg! Vindt zich te goed voor deze wereld en omstreken. Blogbaas met soms onnavolgbare omschrijvingen van waarom hij ergens iets niets van vindt dat door iemand anders wel gevonden wordt, of omgekeerd en waarom dat geblogd moet worden. Kan goed stampvoeten. Vindt zichzelf onmisbaar. Is dat natuurlijk ook.
Een beetje.

Luvienna

LuviennaVrouw. Laconiek. Gevoel voor humor maar laat dat niet merken. Intelligent en daarom kort van stof.
Gek op kanarie’s en sf. Het type vrouw dat een serenade onder haar open raam waard is, als ze niet op de begane grond woonde, bovendien ook nog eens in de verkeerde stad.

Timmerark

timmerarkDe naam zegt het al. Als het lang regent blijft-ie weg.

De Buren

drasties_logoEen website met beheerder zoals die nooit behoort te zijn. Om onze minister van Veiligheid en Justitie te citeren: ‘Het was niks, het is niks en het wordt niks.’ Wordt toch vaak naar verwezen door buurtjes (hoi Bertje!) die hier soms even komen kijken. Diepe haatgevoelens. Trauma’s. ‘Ik was nog maar veertien!’ Kortom: het was soms best leuk daar.

Zeloot

ZelootGebruikt slechtgekozen nicknames. Reageert als een reaguurder op de onvolprezen website Geen Stijl. Zoekt zout op slakken en legt spijkers bij laagwater. Blogbaas eet zeloten als ontbijt, als-ie trek heeft.

Bertje

BertjeVriendelijke buurman die altijd even de puntjes op de i komt zetten. Of een punt maken. Kan of durft niet te kiezen tussen ons en de buren. Heeft bij de buren waarschijnlijk een geheime liefde in een bepaald hoekje.

Lummel

lummelFransoos. Trekt anderen wel eens een grote broek aan, het liefst vrouwen. Geen gerecht zo vreemd of hij heeft het recept er van, of hij kookt/bakt/braadt het in hoogst eigen persoon. Lummel heeft laatst nog een Kleiduifniertjespastei gemaakt van door hem zelf weidelijk geschoten Kleiduiven.
Lummel is niet vies van een geintje.

Rob Alberts

rob albertsWil anderen altijd alles leren, ook al willen ze niet, maar is beslist niet kortzichtig. Een vriendelijke blogger met een bijzondere gave: hij doet altijd de groeten. Niet zomaar de groeten, maar altijd voorzien van een bijvoeglijk naamwoord. Heeft zo’n klein fotootje van zichzelf als avatar dat je denkt Gulliver te zijn.
Zet ongevraagd delen van je eigen website bij anderen onder het motto van: Er is toch geen auteursrecht verschuldigd. Verder onschuldig. Totdat hij veroordeeld is, natuurlijk.

Heer Rozenwater (HR/HeRoWa /Roosje)

Heer RozenwaterGelovig mens, ook al gelooft hij het tegenovergestelde. Ging vroeger naar de Zondagsschool alwaar juf Greetje hem inwijdde. In de schone kunsten namelijk, door hem allerlei afbeeldingen te laten zien, zoals gravures van naakte, slechts door veren bedekte gevallen engelen, of van vrouwelijke haarfetisjisten die de naakte voeten van mannen met hun lange gekrulde  haren bepotelden. Hij zou er nooit van genezen.
Hij is op rijpere leeftijd ook de man die, tegen beter weten in, een titanengevecht aanging met DSR omtrent Godsbewijzen (of waren het niet-Godsbewijzen?). Het was bij de wilde spinnen om af, zo kronkelde DSR in zijn drogredenen, maar dit geheel terzijde.
Maar ook een man, die staande voor een abstract werk met vormen en kleuren waarvan de hele wereld en z’n moeder misselijk werden, kon zeggen: ‘Mooi hè?’ Bewijs, zo vraagt u? 

Hoe nu verder?

jankend kindJa, dat is allemaal niet mis. Het zal je maar gezegd worden. Troost: het is op basis van avatars en reacties allenig. En correcties, aanvullingen, gevoelens kunnen in het reactieveld worden vermeld, of – discreet – via het contactformulier of per email.

*) voetnoot: eventuele updates worden niet bijgehouden, dit was met andere woorden een momentopname. Reageerders komen en gaan, een heuse Wikidapie is dit dus niet. Roept u maar! Of niet natuurlijk. De wereld draait immers door.

Update: dit is een heel mooi vers met keigoeie informatie over de reageerders alhier, bron: Indra

Geluiden verstommen, de kroegdeur valt dicht.
Vermoeid veegt de kroegbaas zich over ‘t gezicht.
Hij voelt zich bevrijd, maar toch óók onvoldaan.
Graag had hij hier nog wat langer gestaan.

Hij peinst nog wat na over welkome gasten,
die hem met hun woorden toch steeds weer verrasten:

Pittige pawi, zonder blad voor haar mond,
die in menig discussie haar mannetje stond.
Lieve Luvienna, zo scherp formulerend,
nimmer op andermans kennis terend.

Bescheiden Ilona, soms stil, soms aan ‘t woord.
Soms corrigerend als een spelfout haar stoort.
Katee uit het Zuiden, zij sprak vele talen,
ook zij kwam vaak ‘s avonds een borreltje halen.

LZ uit het Noorden, zo allround in zijn kennis.
Belgische Bertje, geen man voor veel stennis.
Plopje, die ineens ten tonele verscheen.
Kwam hij omdat er een ander verdween?

HR uit de hoofdstad, ook een welkome gast
die de mening van andere gasten aftast.
Nog eentje uit Mokum: onderhoudende Tim,
een prater, een schrijver en onmetelijk slim.

Muziekmeester Mopper, ook hij schoof graag aan.
Zelfs tijdens zijn reizen gaf hij blijk van bestaan.
En niet te vergeten overzeese Ad Hok.
Met zo’n man kreeg je het nooit aan de stok!

Parijse Lummel, hij wipte vaak binnen.
Wat kon die man een hoop eetwerk verzinnen!
Vergeet hij nog iemand? Hij zou het niet weten…
De kroegbaas is moe, sluit de tent, gaat wat eten.

Zachtjes valt de deur in het slot.
Het lucht hem op en toch is het rot!