Er is er 1 jarig hoera hoera …

… dat kun je wel zien dat is zij …

Wacky Races, Hanna-Barbera Studios
Wacky Races, Hanna-Barbera Studios

Van harte Luvienna, uit volle borst!

Advertenties

Kannie wachten op volgende maandag (90)

De Schrijvende Rechter (DSR)
De Schrijvende Rechter (DSR)

“DSR vroeg zich om 12h59 af “Heeft iemand wel eens geprobeerd zijn adem in te houden tijdens de Dodenherdenking?”Het antwoord komt vast volgende week.” Dat schreven wij exact een week geleden. Het antwoord is niet gekomen. Wel een hele hoop meer: ikjes, besprekingen van ikjes, reacties, kunst en kunstkopjes, een nieuwe aflevering van een seksverhaal – geschreven door een vrouw dus kei-opwindend – en een mededeling van het management.

Geniet er dus van. Zolang het nog kan.

Dat komt allemaal aan de orde in dit 90e weekoverzicht, waarmee wij de vorige week afsluiten en de nieuwe beginnen. En er komen er nog tien (schrijve: 10); bij de honderd houden we ermee op. Geniet er dus van. Zolang het nog kan. “Hè, kannie wachten op volgende maandag.” schreef ons beste paard van stal, Luvienna immers. En zo is het, en hier is het. Nog wel. Verder lezen Kannie wachten op volgende maandag (90)

’s Avonds bij de opgewarmde pasta een biertje (8)

1. Pisvlek

Op Wieringen dachten ze nog steeds op een eiland te wonen, zelfs nadat het in 1924 aan de rest van Noord-Holland was vastgeplakt. Een slag apart, Enakskinderen die het leven hun wil opleggen, zo zagen de bewoners zichzelf het liefst. Buitenstaanders viel vooral de grote, geeluitgeslagen tanden op, nog verder uitstekend dan in de rest van de provincie.

Wieringen_wapen.svgIn 1918 had de komst van de gevluchte Duitse kroonprins Wilhelm de genenpool tijdelijk verrijkt, maar eenmaal afgesneden van de zee hernam het door inteelt ingezette verval van de dorpelingen onmiskenbaar zijn loop. De lange, slungelige armen stonden naar de netten en het zeilgetouw, maar waren ongeschikt voor de bollen, laat staan dat ze gedienstig konden zijn in een stoomfabriek. Wieringen was verzand geraakt in de nieuwe tijd. Verder lezen ’s Avonds bij de opgewarmde pasta een biertje (8)

Was het maar weer maandag 13.00 uur (81)

Photo: (c) A. Dapie, Feux des artifices, 2015
Photo: (c) A. Dapie, Feux des artifices, 2015

“Maandagmiddag klokslag 13.00 uur, het nieuwe intro van Apie: check. En dat in vakantietijd, wat een plichtsbetrachting, daar kunnen labbekakjes (…) een puntje aan zuigen. En wat een fraaie samenvatting wederom van de hoogtepunten van de afgelopen week. Hè, was het maar vast weer maandag 13.00 uur.” Dat zei onze trouwe reageerster en zelve ook schrijfster Luvienna. En wat een heerlijkheid. Het is immers weer maandag 13.00 uur. Haar liefste wens is dus vervuld. Ja, zo zijn we wel, hè, altijd in om mensen te pleasen, aldus het visboertje, ook wel blogbaas dezes genoemd. Verder lezen Was het maar weer maandag 13.00 uur (81)

Ikjes slaan als vieze vaatdoek in je gezicht (67)

ikjesdag
ikjesdag

De ikjes bestaan al lang. Vreemd genoeg zijn er nog maar heel zelden analyses aan gewijd door ter zake deskundigen. Vorige week was het dan zover. Miriam Wesselink – geliefd en gevierd autrice op dit blog, maar ook online schrijfdocente – publiceerde “De eindzin”, vol met goede tips en rijkelijk gelardeerd met voorbeelden uit de praktijk. Ikjes zijn volgens Wesselink “ZKV’s” (Zeer Korte Verhalen) en de eindzinnen zijn daarom nog belangrijker dan ze normaliter al zijn. Verder lezen Ikjes slaan als vieze vaatdoek in je gezicht (67)

Vlieg maakt duikeling in volgelopen gootsteen (65)

miriam-wesselink-singularity-boek-schrijven“Onderin een lege wijnfles zie ik een vlieg spartelen in een restantje vocht. Softie die ik ben, kan ik geen enkel levend wezen zien lijden, dus zin ik op een manier om het beest te helpen, of desnoods uit zijn lijden te verlossen. Ik besluit heel voorzichtig het plasje uit de fles te gieten in de hoop dat de vlieg meedrijft. Dat lukt. In het plasje, nu op het aanrecht, blijft hij op zijn rug met zijn pootjes in de lucht spartelen. Ik pak een stukje papier en hou dat tegen zijn pootjes aan. Hij krijgt er grip op en terwijl hij zich aan het papiertje vasthoudt, draai ik het om en leg het neer. Op het papiertje zit hij even stil, alsof hij moet nadenken wat hem nu weer is overkomen en doet dan een paar pasjes. Dat gaat goed. Maar dan probeert hij weg te vliegen en maakt vanwege zijn aan zijn lijf vastgeplakte vleugels een duikeling. Precies in de volgelopen gootsteen.”

Mooi ikje toch? Het is afkomstig van Miriam Wesselink, alhier beter bekend als Luvienna, zelfstandig informatieanalist, auteur van mannenverhalen, onderzoeker van nature en schrijver in transitie. Zie haar leerzame, fraai vormgegeven en qua taal en inhoud kraakheldere site Singularity. Dat de NRC-redaktie, die dit ikje in haar zaterdageditie plaatste er eigenstandig een slotzin aan toevoegde – “Langzaam zie ik hoe de vlieg tussen de afwas in de diepte verdwijnt” – was dus wel heel erg sneu. De betreffende internetjournalist (m/v) kan niet schrijven en weet niet wat manieren zijn. De zin is overbodig, en de zin is fout. Je ziet niet langzaam. Je ziet iets, en dat iets kan langzaam of snel gebeuren. Foei redaktie! Ga maar eens schrijven leren op Singularity. Verder lezen Vlieg maakt duikeling in volgelopen gootsteen (65)

Biertonnetjes met een ijzeren opstaande rand (8)

Dingen die ik met mannen heb gedaan

1. Het begon met mijn 17e verjaardag

Het feest dat ik van van mijn vader en moeder voor mijn 17e verjaardag mocht geven was mijn eerste kennismaking met drank, vriendjes en de andere dingen die daarbij hoorden. De pick-up werd naar de huiskamer gehaald. Een klasgenoot, nerd avant-la-lettre, sloot hem aan op geleende boxen. Zelf versierde ik de boel met visnetten – je van het in die tijd – en ik zette kaarsen neer ter verhoging van de feestvreugde. Mijn ouders verbande ik naar de buren.

Er liepen mensen rond die ik vaag of helemaal niet kende. En ik kwam feestgangers tegen op plekken waar ze niet zouden moeten zijn.

Ik leerde dat een feest met jong-adolescenten, bij wie de hormonen uit de oren spoten, niet echt onder controle te houden was. Er liepen mensen rond die ik vaag of helemaal niet kende. En ik kwam feestgangers tegen op plekken waar ze niet zouden moeten zijn. Maar hoewel ik met stijgende ongerustheid toekeek hoe jongens met ontblote bovenlijven flessen bier en sterkere alcoholica aan hun mond zetten en dat afwisselden met flinke joints, vond ik het ook wel stoer.

Verder lezen Biertonnetjes met een ijzeren opstaande rand (8)

En web paard weken daarna binnenland (47)

minnie eliasNeem nou zo’n ikje van Minnie Elias over de AOW. Dat betekent “Altijd OnderWeg“. Hahaha, kietel eens onder mijn arm, zei mijn vader vroeger. Ikjes waren ooit als anekdotes bedoeld, meegemaakt en puntig opgeschreven door lezers van de NRC.  Het ikjesgebeuren was toendertijd een novum, vanwege (a) de interactiviteit van krant en lezer (niet slechts de journalist schrijft en de lezer leest, maar ook eens omgedraaid, nu normaal) en (b) de kortheid (men dacht destijds dat een column kort was, nou, dat waren streekromans vergeleken met het ikje).

Verder lezen En web paard weken daarna binnenland (47)

De ikjes verdwijnen langzaam maar zeker uit de aandacht van het Apiesvolk (46)

apotheekHet zal je lot maar zijn. Je bent net wakker, staat met een recept van dokter Post in de apotheek te babbelen over je eigen risico. Je hebt een krant in de tas waarin op de achterpagina een oud mopje over genitaliën staat. Buiten wandelt een dementerend dametje voorbij die een wolf nadoet. Dan weet je: je bent weer in NRC Ikjesland. Vroeger een geliefde bestemming waar je terecht kon voor inspirerende conversaties, nu heerst er de stilte van een leegstaand industrieterrein en een woonwijk in verval.

Verder lezen De ikjes verdwijnen langzaam maar zeker uit de aandacht van het Apiesvolk (46)

Zijn legacysystemen de oorzaak van de nakende ondergang van ikjes? (44)

Ijsbeer in Wenen knagend aan pompoen ter ere van HalloweenLegacysystemen zijn oude informatiesystemen voor cruciale businessprocessen uit de begintijd van de digitalisering, waarvan alleen een inmiddels reeds lang gepensioneerde ex-systeembeheerder ongeveer weet hoe het zo’n beetje in elkaar zit. Nu blijft iedereen er maar vanaf, want niemand weet wat er gebeurt als je ergens aan een draadje trekt.

Verder lezen Zijn legacysystemen de oorzaak van de nakende ondergang van ikjes? (44)