Joepie, we mogen meedenken over een Bloggers Paradijs

Zie JandeWit’s artikel over de voortgang bij het restylen van drasties: “Er wordt hard gewerkt aan een nieuw Bloggers Paradijs”. Hij nodigt iedereen uit om mee te denken. In het openbaar, niet achter gesloten deuren, maar gewoon waar het hoort: op de site zelf. En hij houdt ons op de hoogte van de voortgang.

Je bouwt, als ik het goed begrijp, in feite mee aan je eigen bloggerssite. Eh, als Jan luistert natuurlijk, en ook genoeg centjes heeft … Ook lekker spannend (James Bond is er niets bij): het wordt gedaan door een Rus die in Amerika heeft gewoond en door een webbeheerder die met zijn gezin in Thailand woont … Zelfs delen van het contract staan letterlijk op zijn site!

Mijn favoriet: “Our desire is to delight the client. One way is to make clear our understandings with each other.” stoer

Maar alle gekheid op een stokje: drasties is een drukbezochte site, waar altijd wat te doen is.

Je moet stevig in je schoenen staan, zoals paco painter bijvoorbeeld al heeft gemerkt, en cor verhoef, niet alleen je stukjes maar zelfs je foto’s kunnen door zelfbenoemde rechters en jury’s beoordeeld en door een enkeling zelfs worden herbewerkt (re:pix)  .. je moet er maar tegenkunnen, zie die van henk bijvoorbeeld of lidy broersma

Hm, ramirezi laten ze meestal met rust, afgezien van wat pretgedichtjes op zijn dieren  … maar het is spannend daar, je moet op je tenen lopen, en de sfeer is – als je door een paar verzuurde reageerders heen kunt prikken (lees: negeren of terugmeppen) – doorgaans vriendelijk, en soms absurd.

JandeWit is de onsympathieke founding father van drasties, een internationale website voor en door Nederlanders in den vreemde en in het binnenland. Jan woont met zijn gezin in Thailand en is afkomstig uit Brabant. zie een diepte-interview dat ik zelf met hem heb mogen hebben, twee jaar geleden, over zijn achtergronden en beweegredenen.

toikje logo

Advertenties

We zijn welkom op drasties

Lieve medebloggers, ik weet niet hoe jullie je voelen, maar ik voel me als een spreeuw, in een grote zwerm, zoekend naar een plekkie, hier en daar neerstrijkend, klaar om weer op te vliegen met de grote groep, want dat is overleven. Temidden van de vele opties op dit moment voor een nieuwe stek, trof ik vanochtend een – voor mij – oude bekende aan: drasties.

De websitebeheerder, JandeWit, een vent van wie we niet veel weten (ik had ooit het plezier hem te mogen interviewen, zie “Jan wil dat we genieten, zonder remmingen”), checkt vandaag bij zijn vaste reageerders wat ze denken van een paar vkbloggers erbij. Hem kennende is dat niet aanschuiven, maar meedoen, je wensen kenbaar maken t.a.v. lay-out, kleuren, rubrieken etc.

Ik copieer hieronder een stukje uit zijn hoofdredactioneel blog van vandaag:

“Iedereen krijgt zijn eigen logo boven ieder stuk dat hij/zij plaatst.
Ieder eigen blog wordt vermeld op de voorpagina van drasties, los van de categorien.
Geen enkele bezoeker hoeft dus nog te zoeken naar hun favoriete blog.

Er is geen censuur of directe controle, er moet slechts aan minimale algemene regels worden voldaan qua presentatie.
Er zijn op drasties al enkele VK-bloggers actief. Apiedapie, Ilona, Vogelman en Ramirezi veelvuldig. Anderen als onder meer Kuifje Simon, rudolfhendriques1 enz. sporadisch. Een voordeel van bloggen hier is dat Drasties zorgt voor moderatie van ongepaste reacties. Drasties heeft een groeiend aantal bezoekers van nu tot zo’n 3.000 per dag.
Graag zou ik een aantal mensen verwelkomen die goed over wetenschap schrijven.
En over religie. Er zitten ook geweldige dichters op het VK-blog. Fotografen zoals Ramirezi die hier al zijn eigen categorie heeft. Apiedapie en Ilona zijn hier begonnen.
Verder denk ik ook aan de VK-cartonisten. En expats, kunstenaars…
Zijn er mensen die zich kritisch bezig houden met het paranormale?=”

drasties logo
___________________________________________________________
Onder de streep (mijn eigen mening dus, van wie heb ik dat afgekeken …?) is:

Het interessante van drasties is dat het al een community is, met brede interesse, voor nederlanders in binnen- en buitenland. Drieduizend echte lezers per dag. Niet irritant commercieel. En bovendien heeft de moderator ruime ervaring met professioneel modereren. Zo heeft hij twee jaar lang op drasties de ikjesmoderatie voor de blogsite van de nrc verzorgd, toen het de nrc boven het hoofd groeide. De nrc-site linkte direct naar drasties. Daarbij is Jan erin geslaagd om een prima balans te vinden tussen modereren en vrijheid blijheid. De nrc, net als de Volkskrant ook aan het zwalken met zijn internetbeleid, heeft vorige week de moderatie weer zelf ter hand genomen. Zolang als het duurt. De site is overigens 100% onafhankelijk.

Ook op drasties zijn zeurkousen natuurlijk niet helemaal te voorkomen, net als hier op het vkblog. En soms strijkt er een troep scheldende paragnosten neer. Maar net zoals hier is negeren het beste medicijn.

De overgrote meerderheid van de reacties en onderlinge babbeltjes is soms net zo leuk of leuker als het bericht zelf. Ik heb drasties altijd de positieve tegenhanger van geen.stijl gevonden. Oprecht geinteresseerd in kunst, drama, poezie, nieuwtjes en het maken van een goede site. De site is dacht ik na geen.stijl ook de tweede in zijn categorie qua bezoekersaantallen en google-ranking in Nederland (maar dat moet JandeWit maar bevestigen of ontkennen, ik dacht dat een keertje te hebben gelezen, maar misschien is dit wel onzin).

Tot zover, je kunt JandeWit mailen via zijn site (linksbovenin: ‘contact us’). 

Bij de nrc maar vooral bij Jan, snik, is het voor mij allemaal begonnen. Ooit. Mijn gemoed schiet vol. Ik ga nu even wenen.

Inktvissen zijn vieze glibberbeesten

Inktvissen zijn vieze glibberbeesten

 

 

slechts goed voor bruiloften en feesten

 

 

 als ze goed verhit en gewenteld in de frituur

  

in ringen worden opgediend na elf uur.

 

 

zeekat van ramirezi

Eerder verschenen op drasties, uit de bundel Hard voor de Natuur (voorpublicatie) ©2010 Apiedapie, het inspirerende plaatje zoals zo vaak weer van multitalent ramirezi 

 

Een uit zijn bek stinkende hijger

 

Wie staat daar zo vals

 te loeren op die steiger? 
 

Wie is die naar vis

uit zijn bek stinkende hijger?

 

Wie is dat met die

 speerpunt als een krijger?

 

Het is vol afschuw dat ik

die naam te noemen

 weiger.
 

 

 reiger onherkenbaar

Eerder verschenen op drasties, uit de bundel Hard voor de Natuur, ©2010, Apiedapie, voorpublicatie; met dank aan ramirezi voor het plaatje van dit gemene beest.  Ik zou het wel weten als ik hem voor mijn lens zou krijgen. En dat meen ik! Kijk dat visje nou! Zielig!
 

 

Van vinken

 

Van vinken

 

Ik houd niet van vinken
ze zijn niet bij de pinken
kunnen met hun blinde oogjes slechts blinken
zingen liedjes die voor geen meter klinken
waarmee ze wel jagende katten verlinken
en vinden zich dan hele binken
ik vind ze naar vogelzaad stinken
ze lopen niet maar hinken
van mij mag je ze verdrinken
een beetje verminken
of afvinken.
Zie maar.

 

 

 
 
 

Uit Hard voor de Natuur, ©2010 Apiedapie, voorpublicatie, eerder verschenen op www.drasties.com, dank aan ramirezi voor het vinkenplaatje


Zo’n ooievaar

 

Zo’n ooievaar
 

Ach lachen jullie maar
voor mij is het een heel raar
beest zo’n ooievaar
Grote bek en witzwarte veren
staat de hele dag langs kanalen en meren
de rust van visjes en kikkers te versjteren
jammer is dat het beest elluk jaar
weer terug komt met veel misbaar
stomme ooievaar.

 

 

ramirezi's ooievaar

 

 

 

Uit: Hard voor de Natuur ©2010 Apiedapie; voorpublicatie; eerder verschenen op www.drasties.com, met dank aan ramirezi voor het plaatje van die stomme ooievaar.

Op een lievevrouwenbeest

 

Op een lievevrouwenbeest
 

Op een lievevrouwenbeest,
Rood met zwarte stippen,
Zat een lieveherenbeest
Op en neer te wippen.
Oooooh! kreunde het vrouwenbeest
Met een diepe zucht,
Al haar zwarte stipjes,
Hoepla in de lucht!

 

ramirezies herenbeessies

 

Uit: Hard voor de Natuur ©Apiedapie, 2010; voorpublicatie; eerder verschenen op www.drasties.com, dank aan ramirezi voor het inspirerende plaatje.