Mijn lief een brief

Mijn lief schreef ik een brief
Kom terug alsjeblief
Ik mis je vuur ik mis je vlam
Ik mis hoe je telkens schreeuwend kwam
In droefheid zijg ik nu neer
Mijn lief die komt bij mij niet meer.

© 2017 Bas van Vuren Verder lezen Mijn lief een brief

Advertenties

De liefde is geen spelletje

Luchtig flonsig niemendalletje,
Kittig pluizig lieve malletje,
Als ik vraag houdt zij van mij,
Dan gaan die beide handjes blij blij blij,
Ze lacht en doet heel stout;
Maar zegt niet of ze van me houdt,
Laag gemeen gevalletje.

Als je me zo blijft kwellen,
Listig rottig delletje,
Kun je je grafkist gaan bestellen,
De liefde is geen spelletje.

©2017 Bas van Vuren

(Vrij naar Alfred Lord Tennyson’s Lilian, aangereikt door de kunstzinnige Heer Rozenwater): Verder lezen De liefde is geen spelletje

Gedichtjes van Plopje en/of anderen

plopjeDe reactieruimte van dit artikel is bestemd voor gedichtjes, versjes en rijmelarij van Plopje. Hij doolt anders maar rond en kan zijn ei niet kwijt. Da’s niet goed, en we hopen dat het goed komt … Ook anderen die iets kwijt willen kunnen hieronder terecht. Als het maar rijmelt en somber is.  Verder lezen Gedichtjes van Plopje en/of anderen

Kusjes voor de onderwijsmediathecarissen van de BMO

Sluiskil, 16 september 2014 De site apiedapie.com wordt sinds kort officieel aanbevolen door de BMO, de Beroepsvereniging van Mediathecarissen Onderwijs. Dit werd vorige week bekendgemaakt in de rubriek “Mediathecarissen in het nieuws“.

mediatheek Marnix CollegeAchtergrond voor de beslissing is een onderzoek naar de praktijken in Nederland rond het lezen voor school en rond het omgaan met de Lijsters. Een rondje langs een aantal schoolmediatheken leverde een onthutsend, maar ook wel weer hoopgevend beeld op. Lees hier het volledige flippende artikel. Verder lezen Kusjes voor de onderwijsmediathecarissen van de BMO

Participatiemaatschappij en hopla alweer een nieuwjaarsgedicht erbij

deelnemers-gedicht-2014Ook in 2014 werd er een OBA nieuwjaarsgedicht gemaakt. Opnieuw door tien rijmelaars, die elk een strofe voor hun rekening namen. Elke rijmer (m/v) borduurde verder op de laatste regel van zijn voorganger. Net zolang tot er tien strofen waren en toen was het klaar. Overleggen met elkaar was er niet bij. Volgend jaar weer een ronde. Verder lezen Participatiemaatschappij en hopla alweer een nieuwjaarsgedicht erbij

Voor dat j’het weet is de Kerst weer voorbij

’t Is elluk jaar weer het

zellufde liedje de

kaarten die komen weer

binnen per mail.

Dad’lijk dan gaan we weer

bidden en zingen we

doen weer een wens oh, wat

origineel.

Kaarsen op tafel en

ballen aan takken ja

wees maar niet bang

Kids aan het gamen en

ooms aan het sjansen ik

ken het allang.

Konings gaan spreken de

zwerver krijgt eten het

hoort er zo bij.

Toch is er hoop en ik

krijg geen depressie want

voor dat j’het weet is de

Kerst weer voorbij.

Nooit meer naar die sloot toe

Ik hou niet van de snoek
doe het regelmatig in mijn broek
als ik eigenlijk een voorntje zoek
maar ineens komt er zo’n engerd op bezoek
Da’s dan wel heel andere koek
en met een zucht en een vloek
valt in die sloot dan voor mij het doek.

(dit is echt waar, ik ga dan bijvoorbeeld nooit meer naar die sloot toe)

Uit: Ontboezemingen van Apiedapie (gedichtenbundel, voorpublicatie, datum van verschijning nog onbekend)

Blijf toch maar dicht bij ’t water

Laat mij treuren uren, dagen, eeuwen,
alle levens die nog komen gaan
laat de druppels van mijn tranen
stromen in de wijde oceaan.

Laat mijn leed bij vissen, krabben, wieren,
dalen in de diepte waar de stilte is
daar waar alleen de monsters leven
al het licht verdwenen is.

Waarom langer rouwen om de leegte
om gevoelens die niet meer bestaan
Daar waar geen sterveling kan kijken
daarheen wil ik eeuwig gaan.

Ik zal mij als een oester sluiten
weg van jou, je lach, de pijn
de herinneringen sluit ik buiten
ik zal alleen nog zijn.

Zwevend blubbend schemerschimmend
bellen lucht is wat je ziet
aan de oppervlak lijkt dat op leven
maar weet mijn lief ik ben dat niet.

Dan zal ik naar mijn oorsprong varen
in wolken nevel slierten wit en zacht
omhuld door fluwelen lichte stromen
word ik naar mijn bron gebracht

Dromen, wensen, gaan weer bruisen,
storten zich in de rivier omlaag
lief, blijf toch maar dicht bij ‘t water
da’s eigenlijk alles wat ik vraag.

Geinspireerd door Manuela Fernandez Santamaria (tekst) en Liang JunWu (beeld) voor het eerst gezien en gelezen op het kwaliteitsblog van de Heer Rozenwater.roberto liang1